น้ำมิ้ม

โรแมนติก เนื้อเรื่องเบาๆ อ่านแล้วอมยิ้มตามค่ะ เป็นอีกเรื่องที่ฉีกแนวของไรท์นะ แต่รับรองว่าสนุกค่า ^^

ตอนที่ 12 : อย่าทำแบบนี้ไม่ว่ากับใคร...เข้าใจไหม

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 : อย่าทำแบบนี้ไม่ว่ากับใคร...เข้าใจไหม

คำค้น : เลขาตัวร้ายกับเจ้านายสุดแสบ, สนามรักเลขาหัวใจ , เลขาหัวใจ , แต่งงาน , เพลย์บอย , สัญญารัก , มรดก , 18+ , เจ้านายลูกน้อง , เลขา

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2559 02:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 : อย่าทำแบบนี้ไม่ว่ากับใคร...เข้าใจไหม
แบบอักษร

 

 ร่างสูงที่ยืนปักหลักเป็นประธานในการทำแผลระหว่างมินทิราและพยาบาลให้ห้องพยาบาลของบริษัททำให้บรรยากาศดูตึงเครียดมากกว่าปรกติ เกื้อยืนกอดอกมองรอยแดงที่ใบหน้าของมินทิราอย่างไม่พอใจ และอดไม่ได้ที่จะตำหนิหญิงสาวร่างเล็กที่นั่งนิ่วหน้าเมื่อพยาบาลทายาให้

“จะเอาตัวไปขวางทำไม ... แล้วตัวเองต้องมาเจ็บตัวแบบนี้มันคุ้มกันไหม”

“ดิฉันแค่ไม่อยากให้ทั้งคู่มีเรื่องกันค่ะ กลัวจะมีข่าวเสียหายหลุดออกไป”

มินทิราตอบเสียงอุบอิบ จนบุรุษกลางคนได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอาใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปตบศีรษะหญิงสาวเบาๆ เมื่อพยาบาลถอยห่างออกไปจากห้องแล้ว

“ยัยเด็กโง่... คราวหลังหัดคิดถึงความปลอดภัยของตัวเองก่อนบ้าง เรื่องอื่นช่างมันเถอะ...”

มินทิราหน้าร้อนซู่เมื่อมือใหญ่หนาของท่านประธานตบเบาๆที่หัวเล็กๆของเธออย่างอ่อนโยน

“เธอมีค่ากับฉันแล้วก็เคเคกรุ๊ปมากกว่าที่จะเอาตัวเองไปเสี่ยงกับเรื่องไม่เป็นเรื่องนะมินทิรา...คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ”

เกื้อเอ่ยกับหญิงสาวพลางส่งสายตาคาดคั้น แต่มินทิราไม่มีสติสตังพอจะเรียบเรียงคำพูดอะไรได้แล้ว จึงได้แต่พยักหน้าหงึกหงักในขณะที่ใบหน้าแดงจรดหู

“วันนี้ฉันอนุญาตให้เธอกลับไปพักผ่อนได้ ...”

เกื้อเอ่ยสำทับปิดท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องพยาบาลไป ... ทิ้งให้มินทิรานั่งเรียกสติอยู่คนเดียว โดยที่ไม่ได้สังเกตว่ามีร่างสูงๆของใครคนหนึ่งยืนมองเหตุการณ์เมื่อครู่อยู่นานแล้ว...และค่อยๆเดินกลับไปเงียบๆเพียงลำพังเหมือนดังเช่นขามา

........................................................................................................................................   

  เสียงกริ่งที่ดังหน้าห้องถี่ๆ ทำให้กานต์ชะงักมือที่กำลังแต่งตัว ...ในใจคิดสารพัดว่าคนที่มาหานี้จะใช่คนที่คิดไว้หรือไม่ แต่ขายาวๆก็ก้าวไปที่ประตูอย่างรวดเร็วทันใจ

“เรามีเรื่องต้องเคลียร์กันนะคะกานต์”

ร่างระหงของแซนดี้เดินเบียดชายหนุ่มเข้ามาในห้องโดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะอนุญาตหรือไม่ จนกานต์ได้แต่ถอนใจพลางเอ่ยเตือนเสียงเข้ม

“ผมไม่มีอะไรจะต้องเคลียร์กับคุณทั้งนั้นแซนดี้... เราเคยคุยกันไว้ตั้งแต่แรกแล้วนะว่าความสัมพันธ์ของเรามันจะออกมาในรูปแบบไหน”

กานต์ยังคงปักหลักอยู่ที่ประตู ทำให้แซนดี้ไม่กล้าเดินเข้ามาถึงห้องนอน หากหญิงสาวยังคงเถียงอย่างไม่พอใจ

“แต่คุณทำแบบนี้มันหยามหน้าแซนดี้มากไปนะคะ จะสลัดคนเก่าทิ้งก็บอกกันล่วงหน้าบ้าง อย่าฉีกหน้ากันแบบนี้”

“แล้วที่คุณทำวันนี้มันรักษาหน้าผมมากสินะแซนดี้... ถ้าเลขาผมไม่เอาตัวเองมาขวางไว้ คุณคิดว่าพรุ่งนี้จะมีข่าวพาดหัวหนังสือพิมพ์ออกมาแบบไหนบ้างล่ะ...แค่วันนี้พ่อผมไม่แพ่นกบาลผมแยก ผมก็แทบเอาดอกไม้ธูปเทียนไปกราบขอบคุณมินทิราเขาแล้ว”

“แต่พ่อคุณก็ทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เองนะคะ กะอีแค่พนักงานโดนตบแค่นั้น”

“เขาไม่ใช่พนักงาน...มินทิราเป็นว่าที่ภรรยาของผม ที่พ่อผมไม่เอาเรื่องคุณนี่ก็ดีเท่าไหร่แล้วแซนดี้”

กานต์เอ่ยย้ำเสียงเข้มอย่างไม่พอใจ จนหญิงสาวหน้าถอดสี...พลางเอ่ยถามอย่างไม่เชื่อหู

“คุณว่าอะไรนะคะกานต์....ใครจะเป็นภรรยาใคร”

“ผมกับมินทิราจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ แล้วถ้าคุณอยากได้งานของบริษัทผม ก็ควรทำตัวดีๆกับเธอหน่อย ก่อนที่คุณจะไม่เหลืออะไรเลยแซนดี้”

กานต์เอ่ยพลางตวัดสายตาคมดุจ้องไปที่หญิงสาวอย่างเอาเรื่อง หากแซนดี้ยักไหล่...พลางเชิดหน้าขึ้นก่อนเอ่ยตอบอย่างไม่ยี่หระ

“นี่คงเป็นคำบอกเลิกที่หยาบกระด้างมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินมา ... แต่ฉันขอเตือนอะไรคุณไว้อย่างหนึ่งนะคะกานต์... ระวังอย่าให้ผิดฝาผิดตัวแล้วกัน ท่าทีของพ่อคุณที่มีต่อว่าที่ลูกสะใภ้ มันดูจะออกนอกหน้าไปนิดหนึ่งนะคะคุณว่ามั้ย?”

แซนดี้ยิ้มมุมปากพลางแค่นหัวเราะให้กับตัวเอง ก่อนจะเป็นฝ่ายเดินออกจากห้องของชายหนุ่มไป ... ก่อนจะเอ่ยทิ้งท้ายฝากลอยลมมา

“ถ้าคุณคิดจะจริงจังกับแม่เลขาของคุณ... ฉันขอเตือนว่าให้รีบจัดการซะ ก่อนที่เธอจะเลือกคุณพ่อของคุณแทนคุณนะคะกานต์... ถือว่าเป็นคำอวยพรจากผู้มีประสบการณ์โชกโชนมาก่อนก็แล้วกันนะคะที่รัก”

 .......................................................................................................................

มินทิรากลับมานั่งใจลอยอยู่ที่บ้านอย่างสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว หญิงสาวแปลกใจตัวเองที่มีปฏิกิริยาประหลาดๆเมื่ออยู่กับประธานเกื้อเสมอๆ

“นี่ฉันกำลังหวั่นไหวกับท่านประธานอยู่หรือเปล่า ...ไม่ไม่ไม่...เธอจะฟุ้งซ่านจนเสียงานเสียการไม่ได้นะมินทิรา เธอต้องจดจ่ออยู่ที่กำไร 50% กำไร...กำไร...กำไร”

หญิงสาวท่องราวกับต้องการสะกดจิตตัวเอง หากในหัวกลับนึกถึงคำพูดและท่าทีของเกื้อที่มีต่อเธออย่างอ่อนโยน หากในวันรุ่งขึ้น มินทิราก็ต้องแปลกใจ เมื่อวันนี้ท่านประธานกลับเปลี่ยนท่าทีที่แสดงออกต่อเธอราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง

“คุณมินทิรา...วันนี้ผมขอข้อมูลของพรีเซ็นเตอร์ที่สรุปเรียบร้อยมาให้ผมก่อนเที่ยงนะ ผมอยากให้เราทำอีเว้นท์แล้วก็บูมแบรนด์ภายในสิ้นเดือนนี้”

เกื้อสั่งงานมินทิราเสียงเข้มก่อนจะเดินเข้าห้องทำงานไป ...วาสิตาที่เดินตามหลังมาจึงได้แต่ปลอบใจหญิงสาวที่ยังคงยืนนิ่งอย่างปรับอารมณ์ตามไม่ทัน

“มิ้น...ทำไหวหรือเปล่า เรื่องพรีเซ็นเตอร์เมื่อวานพี่คุยกับทีมคุณทวีชัยแล้ว ทุกคนเทคะแนนให้แซนดี้นะ ถ้ายังไงมิ้นบอกคุณกานต์ให้ประชุมแผนแล้วก็จัดการเรื่องถ่ายแบบแคตาล็อกแล้วก็โปสเตอร์โปรโมทเลยก็ได้จ้ะ ส่วนเรื่องข้อมูลพี่จะจัดการให้เองนะ”

“ค่ะพี่ตุ๊กตา...มิ้นจะจัดการให้”

มินทิรารับปากกับวาสิตาที่ยิ้มให้อย่างให้กำลังใจ ก่อนจะเดินตามท่านประธานเข้าไปให้ห้องทำงาน ทิ้งให้มินทิรายืนสับสนกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของประธานเกื้อที่ทำเหมือนกับว่าลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเมื่อวานโปรยเสน่ห์ไว้จนเธอหวั่นไหวเก็บไปนอนฝันหวานอยู่ฝ่ายเดียว

 

 ...........................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น