น้ำมิ้ม

โรแมนติก เนื้อเรื่องเบาๆ อ่านแล้วอมยิ้มตามค่ะ เป็นอีกเรื่องที่ฉีกแนวของไรท์นะ แต่รับรองว่าสนุกค่า ^^

ตอนที่ 10 : ค่าตัวสายเปย์

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 : ค่าตัวสายเปย์

คำค้น : เลขาตัวร้ายกับเจ้านายสุดแสบ, สนามรักเลขาหัวใจ , เลขาหัวใจ , แต่งงาน , เพลย์บอย , สัญญารัก , มรดก , 18+ , เจ้านายลูกน้อง , เลขา

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ย. 2559 23:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 : ค่าตัวสายเปย์
แบบอักษร

 

กานต์ขับรถเข้ามาจอดหน้าผับที่เขามาผ่อนคลายเป็นประจำ หากมินทิรานั้นพอลงจากรถได้ก็โกยแน่บทันทีจนชายหนุ่มต้องรีบวิ่งมาดักหน้าไว้

“เฮ้ๆๆๆ คุณเลขา...คุณจะเบี้ยวค่าตัวผมหรือไง ผมจำได้นะว่าก่อนหน้านี้คุณบอกผมว่า ...ถ้าอยากได้เงินก็ให้มาทำงานกับคุณ...วันนี้ผมไปทำงานกับคุณมาทั้งวันแล้วเนี่ย ...เอาตังค์มา”

กานต์แบมือทวงเงินต่อหน้าหญิงสาวที่แบกแฟ้มหนากอดไว้กับอกพลางทำหน้าบูดบึ้งใส่อย่างไม่เกรงใจ

“ที่บริษัทจ่ายเงินเป็นรายเดือนค่ะ ไม่ใช่รายวัน ....คุณกานต์เป็นรองประธานบริษัทมาตั้งนานไม่รู้เรื่องง่ายๆพวกนี้หรือไงคะ”

“รู้...แต่ผมก็อยากจะทบทวนความจำให้คุณสักนิดนึงว่า...สาเหตุที่สถานการณ์ทางด้านการเงินผมพลิกผันจากเศรษฐีมาเป็นยาจกแค่ชั่วข้ามคืนนี่เป็นเพราะใคร...หืมมมมม คุณเลขา”

กานต์เอ่ยขู่พลางเดินก้มหน้าหาเรื่องจนหญิงสาวถอยหลังไปจนติดรถ มินทิราจึงรีบยกแฟ้มมายันอกชายหนุ่มไว้ก่อนที่ร่างสูงๆจะทำแกล้งขู่เข็ญเธอมากไปกว่านี้

“โอเคๆๆ ฉันให้เงินสดคุณไว้ 5 พัน พอมั้ย”

“ไม่พอ....คุณต้องเป็นคนเช็คบิลมินทิรา....ไปกับผมเดี๋ยวนี้เลย”

กานต์คว้าแฟ้มหนาในมือหญิงสาวก่อนจะเปิดประตูรถเหวี่ยงเข้าไปส่งๆ พลางลากตัวหญิงสาวปลิวติดมือเข้าไปอย่างเจ้าเล่ห์

“โอ๊ยยย  คุณกานต์ ปล่อยนะ..ฉันจะกลับบ้าน ป่านนี้พ่อกับแม่ฉันคอยแย่แล้ว”

“ไม่ต้องมาอ้างที่บ้านเลยคุณ โทรไปบอกเลยว่าคุณอยู่กับผม ไม่กลับ....”

“คุณจะบ้าเหรอ...ไม่เอาด้วยละ นี่อ้ะ กระเป๋าตังค์ฉัน...ฉันยกให้”

มินทิราคว้ากระเป๋าเงินของตัวเองยัดใส่มือชายหนุ่ม หากกานต์ยิ้มกว้างขวางพลางเอ่ยเสียงกระซิบกระซาบ

“ไม่กลัวผมรูดบัตรคุณจนหมดตูดเหรอ...อย่าลืมนะว่าผมน่ะ...สายเปย์...”

กานต์ปล่อยมือจากหญิงสาวพลางถือวิสาสะเปิดกระเป๋าสตางค์ใบย่อมของเจ้าหล่อนดู ซึ่งตอนนี้มินทิราแม้ว่าอยากจะแย่งกระเป๋าเงินคืนมาแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

“ว้าวววว .... มีบัตรแพลตตินั่มด้วย ...คืนนี้ ไอ้กานต์คืนชีพแล้วโว้ย!

กานต์ชูกระเป๋าเงินใบน้อยโบกมือบ๋ายบายหญิงสาว พลางเดินลิ่วเข้าผับไป ...มินทิราได้แต่เจ็บใจก่อนจะตัดสินใจเดินตามชายหนุ่มไปอย่างหัวเสีย

แสงไฟที่หรี่ลงจนสลัวทำให้หญิงสาวที่เพิ่งก้าวเข้ามาต้องยืนปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆไล่สายตาหาร่างสูงที่หยิบกระเป๋าตังค์เธอไป ไม่นานนักก็เจอกานต์กำลังยืนคลอเคลียกับสาวหมวยคนหนึ่งอย่างแนบชิด มินทิราจึงตามเข้าไปประกบอย่างไม่ลดละความพยายาม

“นี่คุณ...ถูกใจแม่สาวหมวยคนนี้ใช่มั้ย ...พากลับคอนโดเลย ฉันจะได้รีบกลับบ้าน”

มินทิราแทรกขึ้นอย่างไม่เกรงใจเมื่อเห็นอาการหัวร่อต่อกระซิกกันระหว่างสองหนุ่มสาว หากเป็นกานต์ที่เหลือบมองมา พลางชะโงกหน้ามาจนชิดข้างแก้มเพื่อจะตอบคำถามของมินทิรา

“ใจเย็นสิเจ๊...คนนี้ยังไม่ถูกใจผม”

หญิงสาวก้าวถอยหลังอัตโนมัติเมื่อรู้สึกถึงริมฝีปากอุ่นๆนั้นแนบเข้าที่แก้มเนียนของเธอ ก่อนจะตอบชายหนุ่มเสียงเขียว

“จะให้ฉันโทรหาแม่แซนดี้แฟนคุณให้มั้ย จะได้ไม่ต้องเรื่องมาก”

“แน่ะ...เล่นของสูง ไม่เอาน่าเจ๊...ผ่อนคลาย ผ่อนคลาย”

กานต์ผละจากแม่สาวหมวยมือปลาหมึก ก่อนจะเข้ามาลากตัวมินทิราไปที่โต๊ะว่าง พลางสั่งเครื่องดื่มให้หญิงสาวแก้หงุดหงิด ร่างสูงของกานต์เบี่ยงให้มินทิราเข้ามายืนหลบมุม ก่อนจะใช้ตัวเองเป็นกำแพงยืนบังหญิงสาวไว้จากนักเที่ยวคนอื่น

“เครียดมาทั้งวันแล้วคุณ มาเที่ยวปลดปล่อยสมองบ้าง อย่าหงุดหงิดนักเลย”

“ฉันไม่ชอบที่เที่ยวแบบนี้ ถ้าคุณอยากผ่อนคลายทำไมไม่ไปสปา...”

มินทิราตวัดเสียงเขียวพลางส่งสายตาค้อนใส่ชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ จนกานต์เผลอยิ้มออกอย่างนึกเอ็นดูร่างเล็กตรงหน้า พลางก้มหน้าลงมากระซิบจนชิด

“เชื่อเถอะว่า...สปาของผมกับสปาของคุณไม่เหมือนกัน”

“เอากระเป๋าตังค์ฉันคืนมา...คุณเอาเงินสดไว้พอ ฉันจะกลับบ้าน”

มินทิราพยายามหดคอหนีใบหน้าที่ก้มลงมานั้น หากจมูกโด่งๆนั้นก็ดูเหมือนจะตามคลอเคลียไม่ห่างในขณะที่มือที่ถือกระเป๋ากลับย้ายไปหลบข้างหลังทันควัน

“ผมว่าข้อเสนอของพ่อผมก็ไม่เลวนะ...คืนนี้คุณอยู่กับผมดีกว่าน่ามินทิรา ไม่ต้องเหนื่อยทำงานให้ลำบากหรอก เดี๋ยวพอเราแต่งงานกันเราค่อยร่วมมือกันฮุบบริษัทของพ่อผมก็ได้”

“เสียใจ คุณไม่ใช่สเป็คฉัน...ไอ้บ้ากามกานต์!”

มินทิราฉวยจังหวะที่ใบหน้าคมเข้มนั้นก้มลงมาซุกไซ้ที่แก้มเนียนอย่างฉวยโอกาส ยกเข่ากระแทกไปยังกล่องดวงใจของร่างสูงอย่างไม่พลาดเป้า

“อุ๊บส์...”

กานต์ทรุดตัวลงนั่งกุมน้องชายอย่างหมดท่า ...มินทิราย่อตัวลงเพื่อสบตากับชายหนุ่มที่ตอนนี้จุกจนพูดไม่ออก

“ค่าตัวคืนนี้เอาไปห้าพันพอนะจ๊ะ... แล้วพรุ่งนี้อย่าให้ต้องมาจิกตัวถึงที่คอนโดนะคุณกานต์ ฉันเตือนด้วยความหวังดี”

มินทิราคว้ากระเป๋าตังค์จากมือหนาที่ย้ายมากุมไว้ข้างหน้า พลางควักแบงค์พันห้าใบใส่กระเป๋าเสื้อชายหนุ่มไว้ แล้วเดินนวยนาดจากไปด้วยท่าชูกระเป๋าสตางค์โบกมือบ๋ายบายแบบเดียวกับที่ชายหนุ่มเคยทำเมื่อชั่วโมงก่อนเป๊ะๆ

 

...........................................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น