Make it better

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : introduce 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.2k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2559 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
introduce 1
แบบอักษร

        ผมเป็นเพียงนักเรียนทั่วไปในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง พ่อแม่มีฐานะดีค่อนข้างไปรวย

 

 

        "เอช ตื่นได้แล้วลูก 7 โมงแล้วนะ"

 

 

        เสียงของแม่ที่ผมได้ยินทุกวัน 

 

 

       "ฮึบบบบ"

 

 

        ผมบิดตัวเล็กน้อยและตื่นขึ้นมาเปิดโทรศัพท์ดูเวลา ตอนนี้ 6.40 

 

 

        "เฮ้ออ"

 

 

        นี่แหล่ะแม่ผมหลังจากดูโทรศัพท์ก็เดินไปหยิบผ้าขนหนูพร้อมกับเดินไปล้างหน้า และอาบน้ำ

 

 

        ชุดนอนที่ถูกถอดออกเผยให้เห็นกล้ามอก และกล้ามท้องที่ดูเฟิร์ม ส่วนแขนก็มีกล้ามเป็นลอนๆ แต่หุ่นนายแบบนี้จะมีคนที่เห็นก็เฉพาะบ้านนี้เท่านั้น 

 

 

        เมื่อถอดเสื้อเรียบร้อยก็เดินเข้าไปเปิดฝักบัวพร้อมกับแขวนผ้าขนหนูไว้ข้างราว

 

 

         ใบหน้าที่ดูหล่อจนดึงดูด เพียงแต่สายตาที่ดูคล้ายนักเลงทำให้ไม่มีใครกล้าคุยกับผมมากนัก

 

 

         ร่างกายของผมกำลังเปียกน้ำ สมองของเขากำลังคิดสิ่งที่จะทำวันนี้และวางแผนไว้

 

 

         นี่คือสิ่งที่เขาได้มาจากพ่อที่เป็นนักธุรกิจ แต่ถ้าพ่อเขารู้ว่านำสิ่งที่สอนมากำหนดเรื่องเวลาที่จะเล่นเกมกับอ่านนิยาย พ่อเขาต้องโกรธแน่นอน

 

 

         "กึ๊ก"

 

 

         เสียงปิดก๊อกดังพร้อมกับ ผมที่หยิบผ้าขนหนูเช็ดตัว พร้อมกับพันไว้ปิดช่วงล่างพร้อมกับเดินขึ้นบ้าน

 

 

          วันนี้มีวิชาพละ จึงเป็นชุดที่เสียเวลาใส่ไม่นานมาก

 

 

          เมื่อแต่งตัวเสร็จ ก็เดินลงมาทานข้าวพร้อมหน้า พร้อมตาครอบครัว 3 คน พ่อ แม่ ผม

 

 

          พ่อยังคงอ่านหนังสือพิมพ์เหมือนทุกวัน 

 

 

           "ขอบคุณครับ"

 

 

           ผมบอกกับแม่ขณะที่แม่ยื่นจานข้าวมาให้ ที่ผมต้องขอบคุณตลอดเป็นเพราะครอบครัวผมถือเรื่องธรรมเนียมมากน่ะ 

 

 

           แต่ผมก็โอเคนะ ยังไงก็ได้ล่ะ

 

 

           เมื่อทานข้าวเช้าเสร็จผมก็เดินเอาจานไปเก็บและหยิบเงินบนทีวี แล้วเดินออกไปจากบ้านทันที 

 

 

           ผมมองดูแบงค์ร้อย 3 ใบที่ได้มาพร้อมกับยัดมันลงในประเป๋าหนังของตัวเอง แล้วโบกรถเมย์เดินทางไปโรงเรียน

 

 

           ปีนี้ผมอยู่มอ 5 อีก 1 ปีขึ้นมือ 6 หลายคนคงวุ่นวายหามหาลัยกันใหญ่ แต่สำหรับผมมันไม่ใช่เรื่องยากอะไร

 

 

           ผมไม่ได้ชมตัวเองหรืออะไรหรอกนะ แต่ผมอ่ะความจำค่อนข้างดีเลยล่ะ อ่านรอบสองรอบ หนังสือเรียนผมก็สอบได้เต็มแล้ว 

 

 

           วันนี้ก็เป็นวันปกติเช่นเดิม ห้องที่ผมอยู่เป็นห้องคิง หรือห้องที่งดเว้นค่าเล่าเรียน แต่ต้องสอบวัดผลบ่อยๆ

 

 

           ซึ่งผมก็ไม่ซีเรียสอยู่แล้ว เพราะผมจะแอบเอาค่าเทอมมาซื้อเกมเล่นยังไงล่ะ เรื่องอยู่ห้องนี้ยังไม่บอกพ่อแม่เลย 

 

 

          ผมไม่ได้โกงนะ แต่ผมแค่ต้องเหนื่อยเพิ่มเท่านั้นเอง และก็ดูจากหน้าตาพ่อแม่ ผมว่าพวกเขารู้อยู่แล้วล่ะ

 

 

          โดยเฉพาะพ่อที่เป็นเพื่อนกับผอ. พวกเขาได้ปล่อยเรื่องนี้ไปแล้วแน่ๆ

 

 

           วิชาเช้านี้เป็นวิชาเรียนด้วยตัวเอง ผมจึงไม่มีอะไรทำ ได้แค่หยิบหนังสือแคลคูลัส 3 ที่พกใส่กระเป๋ามานั่งอ่านเล่น 

 

 

           ยังไงก็ต้องเรียนที่มหาลัยอยู่แล้ว ขออ่านก่อนเลยละกัน

 

 

           ขณะอ่านอยู่หลายคนเห็นหน้าปกหนังสือของผมก็พากันซุบซิบ เมื่อผมหันหน้าไปก็พากันหลบ

 

 

          ผมค่อนข้างเบื่ออย่างมากเลยล่ะ คนที่นี่ไม่เหมือนโลกแฟนตาซีพวกเขาเชื่อใจค่านิยมและพวกพ้องมากเกินไป 

 

 

          แต่ก็แค่บางส่วนล่ะนะผมคิดว่า ผู้หญิงดีๆก็มีเยอะ

 

 

          ที่ผมกำลังพูดไม่ใช่ชอบ หรืออิจฉา เพราะมาเรียนแรกๆ จดหมายรักของผมมันกองเป็นภูเขาเลยล่ะ 

 

 

          แต่เพียงคบไปนานๆ สงสัยบางทีรสนิยมของผมอาจไปลงที่แฟนตาซีหมดแล้วก็ได้มั้งน๊าา

 

 

          อยากไปจริงๆเลย ขณะที่คิดอยู่นั่นเอง 

 

 

         จู่ๆก็มีเพื่อนเดินมาบอกว่าถึงวิชาพละ ห้องของผมก็พากันเดินไปตรงสนามบอลทันที 

 

 

          สนามที่นี่ค่อนข้างดี เพราะมีโดมครอบเอาไว้ให้กันแดดเวลาเข้าแถวหน้าเสาธงก็ที่นี่หล่ะ 

 

 

          ผอ.ก็พูดน้อย ไม่ต้องนั่งนานมากเสียค่าเทอมแพงหน่อย แต่มันส่งผลดีต่อจิตใจจริงๆ

 

 

          ขณะคิดก็เดินมาถึงสนามพอดี พละวันนี้ไม่มีอะไรมากแค่เพียงแค่ฟังคุณครูพูดเรื่องสรีระ ต่างๆพร้อมกับอธิบายการวอร์มอัพ

 

 

          "นายตรงนั้นอ่ะ มาหาครูหน่อย"

 

 

         ครูพละดูเหมือนเขาจะเรียกผมออกไป จึงเดินไปหาและก็โชว์การวอร์มอัพปกติ

 

 

         ขณะนั้นเองก็โชว์กันแก้เป็นตระคริว โดยการนอนหงายคุณครูพละก็จับขาผมแล้วบีบเข้ามาให้ดู

 

 

        แน่นอนว่าขาของผมของข้างยืดหยุ่นมากเลยล่ะ ขาของผมจึงแนบท้องและแยงเอาเสื้อของผมถกขึ้น

 

 

        ทำให้หน้าท้องแข็งได้สูดอากาศ

 

 

         หญิงสาวทั้งห้องตอนนี้จ้องตากันเป็นมัน ผมก็พอเข้าใจล่ะนะจึงแอบยืดขามากขึ้นทำให้เห็นกล้ามหน้าท้องชัดๆ

 

 

         เมื่อเรียนวิชาช่วงเช้าเสร็จก็ พักที่ยงทานข้าววันนี้ก็เป็นปกติ ผมจะไปนั่งทานตรงอาคารเก่า ซึ่งไม่ค่อยมีใครผ่าน

 

 

         เพราะได้ยินข่าวลือว่ามีผีออกมาหลอกบ่อยๆ แม้จะเป็นตอนเช้าก็ตามแต่สำหรับผมเอช นอกจากสาวหูแมวและสาวหางหมา

 

 

         ทุกอย่างมันของปลอมทั้งนั้นหล่ะ!

 

 

         ตอนที่คิดอยู่ก็มาแอบนั่งตรงบรรได เพราะทางเข้าระเบียงห้องเรียนถูกขังเอาไว้

 

 

         "วันนี้ไก่ต้ม บล็อคโคลี่ต้ม มะเขือเทศสด ข้าวกล้อง "

 

 

          อาหารเดิมๆของผมที่ต้องกินทุกวัน เช้า เที่ยง เย็น แบบนี้จะไม่ให้หุ่นผมเฟิร์มได้ยังไงกัน

 

 

         จู่ๆมีสาวคนหนึ่งเดินขึ้นมาบนบรรไดตรงที่ผมนั่งอยู่ หน้าตาของเธอผมพอจำได้ เพราะหน้าเรียวเล็กที่จัดว่าน่ารักและหน้าอกคู่นั้น ฮะแฮ่ม

 

 

         เธอชื่อเกรช เป็นหญิงสาวที่มีประวัติไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะเพื่อนๆในห้องบอกว่าเธอมั่วผู้ชาย

 

 

         แต่สำหรับผม แล้วยังไงมั่วไม่มั่วมันก็ร่างกายของเธอเองล่ะนะ เราคนนอกทำได้แค่แนะนำและตักเตือน ถ้าเธอทำแล้วมีความสุข

 

 

         ผมเชื่อตราบใดที่เธอไม่ทำให้คนอื่นเดือนร้อน เธอยังคงเป็นคนดีในสายตาผม

 

 

        "ขอนั่งกินข้าวด้วยคนได้ไหม"

 

 

         ไม่ต้องรอให้ผมพูด เกรชก็นั่งลงพร้อมกับหยิบข้างกล่องออกมาทาน

 

 

        "กินด้วยกันไหม"

 

 

        เมื่อเห็นผมมองไปที่ข้าวกล่องเธอก็แหย่ผมด้วยท่าทางยิ้มๆ 

 

 

        "แลกกันสิ"

 

 

         ผมพูดตอบ แต่เกรชทำหน้าอึ้ง 

 

 

          "น นายตอบเราหรอ"

 

 

          เกรชพูดเสียงสั่นๆ

 

 

          ผมไม่ตอบพร้อมกับหยิบผัดผักหมูน้ำมันหอยของเธอมาหนึ่งช้อน แลกกับเนื้อไก่ชิ้นของผม

 

 

          ผมกลับมาคิดอีกครั้ง รู้แล้วว่าทำไมเพื่อนๆไม่กล้าเข้าหาผม เพราะผมไม่เคยพูดออกมาเลยนี่นา

 

 

          ตอนแรกพอมีเพื่อนบ้าง หลังๆเริ่มหายชิบ..ละ

 

 

          สงสัยคิดว่าผมหยิ่งแน่ๆ แต่ชั่งเถอะคิดไปไม่ได้อะไร กินต่อดีกว่า

 

 

          วันนี้ขอแอบโกงน่อยนะแม่ เพราะมื้อนี้มีน้ำมันด้วยน่ะ 

 

 

           การทานอาหารเป็นไปแบบเรียบๆ ไม่มีการคุยอะไรกันใช้เวลา 7 นาทีผมก็ทานหมด 

 

 

          ซึ่งดูเกรชที่กำลังทานด้วยท่าทางน่ารัก แก้มตุ่ยๆขณะที่เธอกำลังเขี้ยว

 

 

          ผมอดยิ้มให้กับความน่ารักแบบนี้ไม่ได้เลย 

 

 

          แต่เมื่อเกรชเห็นผมยิ้มก็ปากค้างคล้ายเจอบางอย่างที่น่าตกใจเข้า

 

 

          ผมจึงใช้มือดันคางของเธอเข้า เพื่อไม่ให้อาหารมันหก

 

 

          ใช้เวลา 3 นาทีเธอก็ทานข้าวเสร็จพอดี

 

 

          เวลานี้ 12.13 ผมมองไปที่นาฬิกาข้อมือ ดูเหมือนวันนี้จะทานข้าวเร็วเสร็จเป็นพิเศษ

 

 

           คงเป็นเพราะมีคนทานด้วยล่ะมั้งนะ ผมคิด

 

 

           จู่ๆเกรชก็เก็บข้าวของขณะที่กำลังใส่กระเป๋า เธอก็ชนเข้ากับกระเป๋าผมที่วางเอาไว้ 

 

 

           ถุงยางขนาด ขนาด 57 มม หล่นออกมาจากกระเป๋าของผม

 

 

           'แย่แล้ว'

 

 

          ลูกรักของพ่อ ผมอุทาน

 

 

        

 

 

          *******

 

 

ปล.เดี๋ยวคืนนี้มีมาอีก รอรับชมได้เลยนะครับ

 

          

 

 

          

 

 

          

 

        

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}