Sweet_Moon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )
No Love เรื่องนี้ความรักไม่เกี่ยว [NC+]

ชื่อตอน : NO LOVE : Queen The past story.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2559 19:08 น.

NO LOVE : Queen The past story.

แบบอักษร

 

#

 

NO LOVE : Queen The past story

 

Queen :The past story

 

3 ปีก่อน...

“ควีน จบไฮสกูลแล้ว แกจะเอายังไงต่อไป” ร่างบางที่นั่งดูทีวีอยู่หันไปมองผู้เป็นแม่ที่กำลังนั่งดูเพชรในมืออย่างนิ่งๆ โดยไม่มองสบตากับเธอสักนิด

“ยังไม่รู้เลย ควีนว่าจะไปอยู่กับพ่อที่ฮาวาย... เห็นพ่อบอกว่าโรงแรมที่พ่อทำอยู่กำลังไปได้สวย”

“ไม่ได้!!

“ทำไมล่ะแม่ ควีนคิดถึงพ่อนะ”

“เหอะ คิดถึงมัน แล้วมันเคยนึกถึงแกบ้างหรือเปล่า?”

“...”

“เลิกกับฉันไปไม่เท่าไหร่ มีเมียเด็กแก่กว่าแกแค่ปีเดียว จะไปอยู่ทำไม?” ควีนมองแม่ตัวเองที่ยกไวน์ขึ้นดื่ม พร้อมกับใบหน้าที่เคียดแค้น ก็เพราะว่าพ่อกับแม่เป็นแบบนี้ไง ถึงได้เลิกรากันไป เพราะไม่ยอมที่จะหันหน้ามาคุยกัน เอาแต่ทะเลาะกันทุกวัน และผลสุดท้าย ความซวยก็มาตกอยู่ที่เธอคนเดียว ร่างบางถอนหายใจออกมาทันที

“งั้นควีนจะไปอยู่กับป้าโรสที่แคลิฟอร์เนีย...”

“เอ๊ะ!! แกนี่ยังไง ที่ฉันถามแกไม่ได้ไล่แก แต่แค่อยากจะรู้ว่าแกจะเอายังไงกับชีวิตตัวเองต่างหาก!!

“ก็แม่จะให้ควีนทำอะไรเล่า จะถ่ายแบบก็ไม่ให้ จะไปทำงานก็ไม่ได้”

“แล้วฉันไม่มีปัญญาเลี้ยงแกหรือไง? ฉันรวย ฉันมีธุรกิจ แกอยู่สบายโดยไม่ต้องทำอะไรเลยยังได้”

“แม่...”

“แต่ที่ถาม คือแกจะเรียนมหาลัยที่ไหน? ฉันอยากให้แกเรียน ไม่ใช่ไปแก้ผ้าถ่ายแบบ” ร่างบางทำหน้าบูดๆ ก่อนจะเดินขึ้นห้องไปทันที อะไรก็ไม่ได้สักอย่าง... แล้วจะให้เธอทำอะไรล่ะ? เธอไม่ใช่คนที่เรียนเก่งอะไรขนาดนั้น แค่จบไฮสกูลก็ดีแค่ไหน แถมงานถ่ายแบบที่ถ่ายอยู่ก็ได้เงินดี แม่ก็ดันให้เลิกซะนี้ จะไปอยู่กับพ่อก็ไม่ได้ อยู่กับป้าก็ไม่ได้!! แล้วยังไง จะให้ฉันทำอะไรเล่า

หลังจากนั้นที่ทะเลาะกับแม่ครั้งนั้น ผ่านไปหนึ่งปี... ควีนก็ไม่ได้เรียนต่อ แต่มาช่วยแม่ดูแลธุรกิจที่เยอรมันแทน และที่นี่ก็ทำให้เธอรู้สึกเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง ใช่ เธอได้เป็นนางแบบ แต่ถึงแม้จะยังไม่ได้ดังอะไรมาก แต่เธอก็ทำตามความฝันของตัวเองจนมันเริ่มจะสำเร็จเรื่อยๆ ถ้าไม่เจอเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดชีวิต ควีนอายุสิบแปดปีเต็ม และเพราะความที่คิดถึงผู้เป็นแม่ เธอเลยบินกลับจากเยอรมันมาที่แคนาดา

“แม่ หนูกลับมาแล้ว!!

“ควีนแกมาได้ไง?”

“เอ๋? ใครเหรอครับ” สายตาคมสวยจับจ้องไปที่ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งโอบเอวแม่ของเธออยู่ ชายคนนี้มีใบหน้าที่หล่อเจ้าเล่ห์ สายตาก็เหมือนเหยี่ยวรอตะครุบเหยื่อ มีผมสีเทาเข้มซอยละต้นคอ มีรอยสักเต็มทั้งสองข้าง ไม่เว้นแม้แต่ตรงคอ ก่อนจะมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูๆ แล้วเขาน่าจะรุ่นเดียวกับเธอนะ

“เออ ควีน ผู้ชายคนนี้ชื่อไวท์ เป็นมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในแคนาดา... เขามีธุรกิจหลายอย่าง”

“แล้ว?”

“เขาเป็น.... แฟนใหม่แม่เอง”

!!!” ทันทีที่ได้ยินแม่ของตัวเองพูด ควีนก็ทิ้งกระเป๋าเดินทางลงที่พื้นทันทีด้วยความตกใจ นะ นี่... แม่กำลังจะบอกว่า ผู้ชายที่รุ่นเดียวกับเธอ กำลังจะมาเป็นพ่อเลี้ยงของเธองั้นเหรอ? อะไรกัน เธอคิดว่าแม่อาจจะไม่มีใคร ไม่ใช่ว่าแม่ของเธอไม่สวย ไม่เต่งตึง แต่... ทำไมจะต้องหาแฟนใหม่ที่รุ่นเดียวกับเธอด้วย ใบหน้าสวยน้ำตาคลอทันทีกับสิ่งที่ตัวเองพบเจอ

“มะ ไม่ใช่ว่าที่แม่มีผู้ชายที่เด็กกว่า เพราะต้องการ... ประชดพ่อใช่ไหม?”

“ควีน!!

“แม่... ทำไม? ทำไมแม่จะต้องมีผู้ชายใหม่ด้วย”

“ฉันต้องการคนที่เขาดูแลฉันได้”

“ควีนก็ดูแลแม่ได้นะ...”

“อย่างแกนะเหรอ จะมาดูแลฉัน ดูตัวเองให้รอดก่อนเถอะ... อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่า แกขัดคำสั่งฉันไปถ่ายแบบอีกแล้ว!!” ร่างบางส่ายหน้าไปมา วิ่งไปนั่งคุกเข่าตรงหน้าแม่ตัวเอง พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง จับมือแม่ตัวเองทันทีอย่างอ้อนวอน

“ขอร้องนะแม่ ควีนดูแลแม่ได้... อย่าไปยุ่งกับพวกมาเฟียพวกนี้เลยนะแม่”

“ไวท์ไม่ใช่มาเฟียชั่วร้ายแบบนั้น และต่อจากนี้ไป แกก็ห้ามฉันเรื่องไวท์อีก เพราะแกไม่มีสิทธิ์มายุ่งเรื่องส่วนตัวของฉัน!!

“แม่...”

“เด็กอย่างแกจะมาเข้าใจอะไร ฉันเหงา แกเข้าใจไหม!!

“แม่”

“ไปกันเถอะไวท์” ควีนมองแม่ตัวเองที่จับมือชายที่รุ่นเดียวกับเธอออกจากบ้านไป ใบหน้าสวยถึงกับร้องไห้ออกมาทันที เธอไม่ไว้ใจผู้ชายคนนั้นเลยสักนิด ไม่รู้ว่าต้องการอะไรจากแม่ของเธอกันแน่...

ร่างบางขึ้นมาอยู่ที่ห้องตัวเอง พลางอาบน้ำเพื่อให้น้ำช่วยปัดเรื่องเครียดของตัวเองออกไป ก่อนจะออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กสีขาว หรือเธอจะโทรไปหาพ่อดี แต่... เดี๋ยวพ่อก็จะว่าแม่อีก เฮ้อ ทำยังไงดีนะควีน?

แอ๊ด...

“แม่...!!

“ว่าไงครับ ลูกสาวคนสวย”

“นะ นาย!! ขะ เข้ามาได้ไง” ควีนมองประตูห้องที่ถูกปิดลง พร้อมกับร่างหนาของไวท์ที่เดินแสยะยิ้มตรงเข้ามา กวาดตามองไปทั่วห้องของเธอ ร่างเล็กถอยหลังไปชิดกับตู้เสื้อผ้า มือบางกุมผ้าเช็ดตัวที่พันตัวเองแน่นทันที

“ห้องสวยดีจัง หอมด้วย”

“ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!!

“อะไรกันเล่า ต้อนรับพ่อใหม่ด้วยวิธีไล่กันงั้นเหรอ?”

“นายไม่ใช่พ่อฉัน ออกไป!!

หมับ!!

“อ๊ะ ปล่อยนะ”

“หึ นุ่มนิ่มชะมัด... ไม่คิดว่าลิลลี่จะมีลูกสาวที่สวยและเอ็กซ์ขนาดนี้นะ” ร่างบางพยายามบิดตัวออกจากอ้อมแขนแกร่งของไวท์ทันที แต่ก็สู้ร่างหนาไม่ได้เลยสักนิด ใบหน้าหล่อก้มลงแนบชิดกับใบหน้าสวยที่ตอนนี้หัวใจเต้นรัวทันทีอย่างตกใจ ใบหน้าหล่อของเขากำลังสะกดให้เธอหยุดนิ่งเพื่อมองแต่เขา

“ไง หลงเสน่ห์ฉันแล้วใช่ไหมฮึ?”

“ปะ ปล่อยนะ”

“หึ” ควีนมองไวท์ที่ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะผลักอกแกร่งออกไปทันที แต่ร่างหนาไม่ยอมกลับกอดรัดร่างบางจากด้านหลังและโน้มใบหน้าไปหอมแก้มเธอทันที

“นะ นี่!! ทำบ้าอะไรของนาย”

“หอมเธอไง...”

“นายไม่มีสิทธิ์มาทำอะไรกับฉันแบบนี้นะ นายเป็นแฟนแม่ฉัน!!

“เหรอ? แล้วไง ฉันไม่สน...”

“นะ นาย” ใบหน้าสวยหันไปมองไวท์ที่ไล่จมูกไปตามใบหน้าของเธอ จนร่างกายสาวที่ไม่เคยต้องมือชายต้องสะท้านไปทั้งตัว เมื่อริมฝีปากของเขาประทับลงที่เนื้อนวลของเธอ ร่างกายตอนนี้ร้อนผ่าวทันทีอย่างกับมีใครเอาไฟมาสาดใส่ มือหนาไล่ลูบไปตามขาอ่อนทันทีอย่างช้าๆ สัมผัสที่ควีนรู้สึกเสียวซ่านไปหมด โดยเฉพาะกลางกายที่ตอนนี้เกิดอาการเต้นตุบๆ ใบหน้าสวยเงยหน้าสูงขึ้นที่มือหนาล้วงเข้าไปด้านในอย่างช้าๆ

“ยะ อย่านะ... พอ”

หมับ!! มือบางจับมือหนาไว้และผลักร่างหนาออกไปทันที ใบหน้าสวยก้มหน้าลงทันทีกับความรู้สึกแปลกๆ ที่เขาทำ ไวท์มองร่างเล็กที่สั่นเทาอยู่แบบนั้น ก็ยกยิ้มที่มุมปาก

“ไว้ว่างๆ ฉันจะมาสอนวิธีการเอาใจให้นะ สาวน้อย”

และร่างหนาก็เดินออกจากห้องไปทันที ก่อนที่ควีนจะวิ่งไปล๊อคประตู หอบหายใจเหนื่อยทันทีกับสิ่งเขาทำกับเธอเมื่อกี้ บ้าน่าควีน!! หมอนั่นเป็นแฟนแม่เธอนะ อย่าหลงไปกับสัมผัสบ้าๆ นั่นเด็ดขาด

ถึงแม้ว่าจะบอกว่าอย่าไปหลง แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อ... เธอเองก็เห็นแม่ของเธอกับไวท์ ทำอะไรกันที่มันโจ่งแจ้งทุกครั้ง แต่เธอก็เลือกที่จะไม่สนใจ แต่เพราะอะไร? สาววัยแย้มอย่างเธอ จะมีบ้างที่หลงไปกับสัมผัสนั้น และถึงแม้เธอจะปฏิเสธ แต่ทุกครั้งที่ไวท์สัมผัสตัวเธอ มันกลับสร้างให้เธอรู้สึกแปลกทุกครั้ง

“อือ... ปล่อยนะ”

“หึ เธอมันน่าฟัดเป็นบ้าเลยนะควีน”

“อย่า นาย... เป็นแฟนแม่ฉัน อย่าทำแบบนี้!!” ควีนผลักร่างหนาที่ซุกไซ้ซอกคอเธอที่โซฟา ในทุกครั้งที่แม่ของเธอไม่อยู่ เขามักจะมาทำรุ่มร่ามกับเธอแบบนี้ตลอด จนเธอรู้สึกแล้วว่ามันไม่สมควรที่เธอจะมา... ทำอะไรแบบนี้กับคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชายของแม่

“ทำไมจะไม่ได้ละฮึ ก็แค่มีเธอเพิ่มมาอีกคน สนุกจะตาย แฟร์ๆ ดี...”

เพียะ!!

“หยุดความคิดอุบาทว์ๆ ของนายซะไวท์!!

“หึ”

“อย่าคิดว่าฉันจะยอม ฉันจะไม่ยอมให้แม่กับฉันต้องผิดใจกันอีก... แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว” ร่างบางลุกขึ้นเดินไปที่ห้องของตัวเองทันที พลางยกมือกุมหัวตัวเอง มันเกิดบ้าอะไรกับเธอกันแน่!! ไม่ได้การแล้ว ขืนเป็นแบบนี้ ไวท์จะต้องทำอะไรรุ่มร่ามกับเธออีกแน่ เธอต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว

 

“ไปอยู่กับป้าโรส!!

“ใช่ ควีนจะไปอยู่กับป้า... ในเมื่อแม่มีคนดูแลแล้ว จะให้ควีนอยู่ด้วยทำไม?”

“ควีน แกคงไม่ได้น้อยใจฉันที่...”

“เปล่านะแม่ ควีนรักแม่ แต่ให้ควีนไปอยู่กับป้าโรสเถอะนะ ป้าอยู่คนเดียว ไม่มีใครดู... อย่างน้อยให้ควีนไป แม่ก็จะได้อยู่กับไวท์สองคนไง ไม่ดีเหรอ?” ควีนหยิบยกเรื่องนี้มาทันที เพราะเธอเองก็ไม่อยากอยู่ให้เธอกับแม่ต้องผิดใจกันอีก ทุกวันนี้คุยกัน ยังนับคำได้ บางทีการที่เธอไม่อยู่ แม่อาจจะมีความสุขมากขึ้นก็ได้ ใบหน้าสวยมองแม่ตัวเองที่ทำหน้านิ่งๆ ก่อนจะหันไปมองไวท์ ที่จับจ้องเธอไม่วางตา เธอไม่รู้ว่าใบหน้าของเขาตอนนี้มันคืออะไรกันแน่ แต่เธออยากให้เขารู้ไว้ เขาไม่มีวันทำอะไรเธอได้อีกแล้ว!!

“แกแน่ใจแล้วนะควีน...”

“อะ อืม ควีนแน่ใจ แม่ไม่ต้องห่วง ควีนดูแลตัวเองได้”

“...” เป็นครั้งแรกที่แม่สบตากับฉัน ด้วยสายตาที่อ่อนไหว ฉันเห็นแววตาของแม่ในตอนนี้... แววตาที่ฉันอยากเห็นจากแม่ แววตาที่แม่ห่วงใยฉัน แม่ยกมือมาลูบผมฉันเบาๆ ทันที จนฉันตกใจ

“แกก็โตแล้วนะควีน ถ้าคิดว่าไปอยู่กับป้าแล้วดี ก็ไปเถอะ”

“แม่...”

“อย่าคิดว่าฉันบ้าไวท์ จนไล่แกนะ อธิบายให้ป้าแกเข้าใจด้วยว่าฉันไม่ได้ไล่แก”

“อะ อืม ได้เลยแม่ ขอบคุณนะแม่” ควีนยิ้มออกมาพร้อมกับน้ำตา โถมตัวเข้ากอดแม่ตัวเองทันที ถึงแม้ว่าแม่จะไม่โอบกอดเธอก็ตามที ใบหน้าสวยผละกอดออกมา มองแม่ที่เบือนหน้าหนีเธอทันที

“แกจะไปวันไหนล่ะ?”

“มะรืน ป้าโรสส่งตั๋วเครื่องบินมาให้แล้ว...”

“อืม”

“ลิลลี่ครับ ผมว่า... เราน่าจะเลี้ยงส่งควีนกันซะหน่อยนะครับ” ไวท์ที่เงียบมานานพูดขึ้น ทำให้ควีนขมวดคิ้วทันทีอย่างงุนงง แม่ของควีนที่ได้ฟังก็พยักหน้ารับทันที

“เป็นความคิดที่ดีมากเลยไวท์ พรุ่งนี้เราจะจัดงานให้แกแล้วกัน... เชิญเพื่อนแม่มา เชิญลูกน้องคุณมาด้วยนะไวท์”

“ได้สิครับ”

และแล้วงานปาร์ตี้เลี้ยงส่งควีนก็มาถึง ตอนนี้ที่บ้านของเธอก็เต็มไปด้วยเหล่าบรรดาเพื่อนๆ ของแม่เธอ และลูกน้องของไวท์ ที่เหมือนมาเฟียกันทุกคนเลย ควีนนั่งมองบรรยากาศรอบบ้านอย่างยิ้มๆ เพราะไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนที่เธอจะกลับมาที่นี่อีก มือบางกำแก้วพั้นซ์ไว้แน่นและมองแม่ของตัวเองที่กำลังพูดคุยกับบรรดาเพื่อนๆ จนเธอเห็นว่าแม่ของเธอเมามากแค่ไหน นานมากแล้วนะที่เธอไม่เคยเห็นแม่เมามายขนาดนี้ งานปาร์ตี้ดำเนินต่อไปจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมานาน ควีนประคองแม่ตัวเองที่เมาได้ที่ขึ้นมานอนที่ห้อง ก่อนจะก้มลงหอมแก้มแม่ตัวเองอย่างยิ้มๆ

“ขอบคุณนะแม่... ควีนรักแม่นะ”

แม้ว่าแม่ของเธอจะไม่ได้ยินก็ตาม ร่างบางลงมาเก็บข้าวของที่กระจัดกระจายเต็มบ้าน จนเสร็จ... พลางมองไปที่ร่างสูงของไวท์ที่ยิ้มมาแต่ไกล ก่อนจะยื่นแก้วไวน์ให้เธอ โดยที่ในมือของเขาก็มี

“อะไรของนาย?”

“ดื่มกับฉันเป็นครั้งสุดท้ายหน่อยสิ เดี๋ยวเธอก็ไปแล้วนี่น่า” ควีนมองแก้วไวน์ด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่ก็รับมาถือไว้ เอาเถอะ จะถือซะว่าเป็นครั้งสุดท้ายที่เราสองคนจะได้เจอกัน

“ขอให้เธอเดินทางปลอดภัย”

“อืม ขอให้นายดูแลแม่ของฉันให้ดีที่สุด” ร่างบางยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มทันทีจนหมดแล้ว ก่อนจะเดินเอาแก้วไปล้างทันที เพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้เธอต้องตื่นเช้าด้วย...

วูบ...

“อึก”

จู่ๆ ร่างบางก็รู้สึกร้อนขึ้นมาทันที พยายามกวาดสายตาไปมองเครื่องปรับอากาศที่ตอนนี้ก็กำลังทำงานของมันอยู่ แต่ทำไมเธอถึงได้ร้อนขนาดนี้นะ มือบางปลดเสื้อเชิ้ตสีขาวบางออกทันที จนเหลือก็แต่เสื้อกล้ามสีดำตัวเล็กที่ห่อหุ้มทรวงอกอวบอยู่ ใบหน้าสวยเริ่มมีเหงื่อผุดไปตามไรผม มือไม้เริ่มอ่อนแรงลงทันที ความรู้สึก... แบบนี้มันคืออะไรกัน? เธอต้องการอะไรกันแน่ น้ำเหรอ? ใช่ เธอต้องการน้ำนี่น่า ว่าแล้วควีนก็เปิดตู้เย็นหยิบน้ำเย็นมาดื่มจนหมด หยดน้ำไหลไปตามซอกคอบางจนเปียกชุ่มไปทั่วเสื้อกล้ามตัวเล็ก

“ทะ ทำไมร้อนจัง...”

“หึ” น้ำเสียงขบขันดังขึ้น ทำให้ร่างบางหันไปมองก็พบว่าเป็นร่างสูงของไวท์ที่ตอนนี้ถอดเสื้อออก เผยให้เห็นแผ่น อกกว้าง พร้อมกับรอยสักที่เพิ่มเสน่ห์ให้เขาอย่างมาก ร่างกายของควีนถึงกับสั่นไปทั้งตัว

“วะ ไวท์”

“ทำไมเหรอ?”

“ไวท์...”

หมับ!! ร่างบางวิ่งเข้าไปประกบจูบไวท์ทันทีอย่างโหยหา ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองกันแน่ แต่ตอนนี้เธอต้องการอะไรจากเขาก็ไม่รู้... มือหนาโอบกอดเอวเธอแน่น จูบแลกลิ้นกับเธออย่างรุนแรง และเร่าร้อนจนควีนสะท้านไปทั้งตัว มือบางโอบกอดคอหนาแน่น เลื่อนขึ้นไปจิกผมของเขาทันทีอย่างแรง ขาทั้งสองข้างเกี่ยวเอวหนาไว้แน่น ไวท์เองก็ช้อนข้อพับของควีนไว้แน่นกลัวเธอตก ทั้งสองคนผละจูบออกจากกัน จ้องตากันด้วยสีหน้าต้องการซึ่งกันและกัน

“ฉันต้องการนาย...”

“หึ ได้เลยลูกสาว”

ไวท์ยิ้มมุมปากกับสิ่งที่ตัวเองคาดหวังเอาไว้ ยาปลุกเซ็กส์ที่เขาให้ควีนกินกับไวนท์มันช่างได้ผลจริงๆ ถ้าเธอไม่หนีเขาไป มีเหรอว่าเขาจะใช้วิธีนี้ หึ เธอหนีฉันไม่พ้นหรอกควีน ร่างหนาประคองร่างของควีนให้นอนลงกับเตียง มองดูร่างกายสาวที่เขาชอบมองและต้องการเป็นอย่างมากด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ก่อนจะค่อยๆ ถอดเสื้อกล้ามของควีนออกมา พร้อมกับกระโปรงยีนสั้น จนตอนนี้ร่างกายสาวได้พ้นออกมาสู่สายตาของเขาทันที

“เธอสวยมากเลยนะควีน หึ เป็นของฉันนะควีน... แล้วฉันจะเลี้ยงดูเธอ อย่างดีที่สุด”

“ไวท์...”

ตอนนี้เธอไม่สามารถรับรู้อะไรอีกแล้ว นอกจากความต้องการตรงหน้า ไวท์ก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอหอมทันทีอย่างรุนแรง มือหนาก็บีบทรวงอกอวบทันทีอย่างแรงจนควีนร้องครางออกมาอย่างสุขสม ไวท์ไล่ลิ้นไปตามซอกคอหอม มือหนาค่อยๆ ปลดบราออกมา พร้อมกับอ้าอมยอดอกที่เต่งตึงรับปากของเขาทันทีอย่างรุนแรง

“อ๊ะ อืม... ไวท์ ไวท์!!

“อืม จ๊วบ!!” เสียงดูดนมดังไปทั่วห้อง ไม่ต่างจากเสียงครางเสียวของควีน ร่างบางเงยหน้าสูงขึ้นทันที มือบางก็กดศีรษะไวท์ให้เล่นกับทรวงอกของตัวเอง ก่อนจะผลักร่างหนาให้นอนลง และเธอก็คร่อมร่างหนาไว้ ใบหน้าสวยก้มลงจูบไปที่ซอกคอของเขาทันที จนไวท์ลุกขึ้นนั่ง ลูบแผ่นหลังบางเปลือยเปล่าที่กำลังเลื่อนใบหน้ามาประกบจูบเขาอีกครั้ง ไวท์ใช้ความชำนาญ ปลดกางเกงขายาวของตัวเองออกไป จนเหลือแต่กางเกงในสีดำตัวเดียว ก่อนจะขยับให้กลางกายของควีนนั่งทับกับความเป็นชายของตัวเอง และจับเอวบางถูไถกับความเป็นชายของตัวเองทันทีอย่างรวดเร็ว จนควีนตกใจ

“อ๊ะ อ๊ะๆ วะ ไวท์... เสียว!!

“ซี๊ด!! ควีน... อ๊า เร็วอีก ที่รัก!!” ควีนจับไหล่หนาไว้แน่น และขยับสะโพกตามมือของเขาทันที ความร้อนชื้นที่จดจ่ออยู่ที่กลางกาย ทำให้เธอเงยหน้าขึ้นอย่างเสียวซ่าน ผลพวงมาจากการขยับที่รวดเร็วและริมฝีปากร้อนของไวท์ที่กำลังดูดดึงยอดอกของเธออยู่ด้วย

“อ๊ะ ไวท์... ไวท์ อ๊ะ อือ... อา!!

ใบหน้าสวยเกร็งกระตุกทันทีกับความแปลกใหม่ กลางกายสาวเต้นตุบๆ ทันทีพร้อมกับน้ำหวานที่ไหลทะลักออกมาจนแฉะกางเกงในไปหมด ก่อนจะก้มใบหน้าลงมองไวท์ที่หอบหายใจเหนื่อยทันที มือหนาบีบเค้นทรวงอกของควีนทันทีอย่างรุนแรง

“เจ็บ... อือ”

“ฉันไม่ไหวแล้วควีน เป็นของฉันได้แล้วนะ!!

พลั่ก!!

ร่างเล็กถูกผลักให้นอนลงและดึงกางเกงในออกมา มือหนาจับขานวลแหวกกว้างทันที มองกลางกายสาว พลันแท่งร้อนของตัวเองก็ดุนดันอยู่ในกางเกงในของตัวเอง ใบหน้าสวยกำลังยิ้มเชิญชวนเขาอย่างเต็มที่

“เร็วๆ ไวท์...”

“หึ เธอสวยมาก”

“ไวท์!! เร็ว... ไม่ไหวแล้ว” มือหนาช้อนแท่งร้อนออกมาจากกางเกงในของตัวเอง ควีนมองด้วยสีหน้าตกตะลึง มองไวท์ที่โน้มตัวลงมาใกล้เธอ ใบหน้าสวยยิ้มแพรวพราวเพราะฤทธิ์ยา

“เธอรักฉันไหม?”

“อือ ไวท์ ฉันรักนาย...”

“แน่ใจ”

“ไวท์!! ใส่เข้ามาเถอะ ขอร้อง” ใบหน้าหล่อยิ้มมุมปาก โถมตัวทาบทับลงไป ซุกไซ้ซอกคอหอมทันที ก่อนจะใช้ปลายแท่งร้อยถูไถไปมาที่กลางกายสาว จนควีนยกขาเกี่ยวเอวหนาไว้แน่น

“เราจะมีความสุขด้วยกัน...”

“ไวท์ ฉันไม่ไหวแล้ว!!” ควีนผลักร่างหนาให้นอนลง และตัวเองก็คร่อมเขาไว้ ก่อนที่มือบางจะจับแท่งร้อนขนาดใหญ่ให้ตั้งชี้ตรง และตัวเธอก็ค่อยๆ กดแท่งร้อนลงไปที่ที่กลางกาย

“อ๊า... กระแทกลงมาเลยควีน!!

“อือ ไวท์...”

ปัง!!

“คะ ควีน...!!

ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดเคลื่อนไหวทันที ใบหน้าสวยหันไปมองที่ประตู มองร่างของแม่ตัวเองที่เบิกตาโพลงด้วยความตกใจกับภาพที่เห็น... คือ ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งสองคนที่อยู่บนเตียง และควีนที่กำลังจับแท่งร้อนของไวท์สอดใส่เข้าไปในกลางกาย แต่ก็ได้แค่ปลายๆ เท่านั้น ใบหน้าสวยของลิลลี่ถึงกับน้ำตาคลอทันที เมื่อมองผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกสาวแท้ๆ กำลังจะมีอะไรกับแฟนของเธอ ไวท์ที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่นอนนิ่ง ไม่ได้สนใจอะไร แต่ควีนที่โดนฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์กลับไม่ได้สนใจอะไรเลย นอกจาก...

“แม่จะเข้ามาทำไม ควีนกำลังจะเอากับไวท์นะ”

เพียะ!!

ฝ่ามือบางตบเข้าไปที่แก้มนวล จนควีนผละจากร่างหนาล้มลงจากเตียงด้วยร่างกายเปลือยเปล่า... ใบหน้าสวยหลับตาลงทันที เมื่อรับรู้ถึงความเจ็บที่แก้มของตัวเอง เงยหน้ามองแม่ของตัวเองที่เดินมากระชากผมเธออย่างแรง

“อีลูกเลว!! แกคิดจะแย่งไวท์ไปจากฉันงั้นเหรอ!!

เพียะ!!

“มะ แม่เหรอ?...” ควีนสะบัดหัวไปมา พลันก้มลงมองตัวเองที่ตอนนี้อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า และเงยหน้ามองไวท์ที่นุ่งผ้าขนหนูยืนมองเธอด้วยสีหน้ายิ้มๆ

“อะไรกัน?”

“ฉันต่างหากที่ต้องเป็นคนถามแกควีน!! แกคิดจะเอาไวท์เป็นผัวงั้นเหรอ?”

“คะ ควีนเปล่านะแม่” ร่างบางโบกมือไปมา พร้อมกับลุกขึ้นยืนมองแม่ด้วยน้ำตา เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองต่างหาก มือบางคว้าผ้าขนหนูมานุ่งทันที... รู้สึกปวดหัวอย่างสุดๆ

“เปล่าอะไร? แล้วที่ฉันเข้ามาเห็นแกกำลังจะ...”

“จะอะไรแม่?”

“จะเอากับไวท์นะสิ แกจะให้ฉันพูดอีกเหรอ นังลูกเลว!!” ควีนเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ น้ำตาเอ่อล้นออกมาทันทีเมื่อมองผู้เป็นแม่ที่น้ำตาก็ไหลออกมาเช่นกัน เธอมองไวท์ที่ยกยิ้มที่มุมปาก... อะ อะไรกัน? ไม่จริง เธอต้องการหนีเขาขนาดนี้ แล้วทำไมเธอถึงต้องทำอะไรแบบนั้นด้วย

“ไม่จริงนะแม่ ควีนไม่ได้ทำแบบนั้น...”

“อ่อเหรอ แล้วที่แกแก้ผ้าอยู่ตอนนี้มันคืออะไร?”

“แล้วทำไมแม่ถึงไม่ว่าไวท์ด้วยล่ะ ทำไมจะต้องมาว่าควีนด้วย ควีนเป็นลูกแม่นะ!!

“แต่ก่อนใช่... แต่ตอนนี้ไม่ใช่!!

“มะ แม่”

“แกจะไสหัวไปไหนก็ไปเลย อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ไป!!” ร่างบางส่ายหน้าไปมา วิ่งไปกอดขาแม่ตัวเองทันทีอย่างเสียใจ น้ำตามากมายไหลออกมาเป็นสายทันทีเมื่อได้ฟังสิ่งที่แม่พูดออกมา

“ไม่นะแม่ ไวท์ หมอนี่ชอบมาทำรุ่มร่ามกับควีนนะแม่... แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ ควีนไม่รู้ตัวเลยนะแม่ ฮือๆ แม่เชื่อควีนสิ”

“...”

“ฮือๆ แม่... แม่ต้องเชื่อควีนนะ หมอนี่ไม่ใช่คนดีเลยนะแม่ ไวท์ชอบมากอดจูบควีนนะแม่”

“อ่อ แกจะบอกว่าไวท์ทำแบบนั้นกับแก”

“ใช่แม่ ใช่... ไวท์ทำแบบนั้น”

“ผมจะทำแบบนั้นทำไม? ถ้าควีน ไม่ยั่วผมก่อน”

!!!” ใบหน้าสวยเงยหน้ามองไวท์ที่เอียงคอมองเธออย่างไม่สะทกสะท้านอะไรเลย เลวที่สุด... ผู้ชายสารเลว!! แต่ตอนนี้เธอได้แต่มองแม่ตัวเองที่ไม่หันมามองเธอเลยสักนิด

“แม่เชื่อไวท์งั้นเหรอ?”

“ไสหัวไปซะ ลูกไม่รักดี!!

“ฮึก แม่...”

“ลูกที่คิดจะแย่งผัวแม่ตัวเอง ฉันไม่นับว่ามันเป็นลูก!!” พูดเสร็จแม่ของควีนก็เดินออกจากห้องไปทันที ปล่อยให้ร่างบางนั่งน้ำตาไหลอยู่แบบนั้น มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? และก่อนที่เธอจะเสียใจไปมากกว่านี้ ไวท์ก็นั่งลงช้อนใบหน้าสวยขึ้นมาทันที พร้อมกับทำหน้าสงสารเธอจับใจ

“โธ่ๆ ไม่ต้องกลัวนะคนดี... ไม่ว่าเธอจะไปอยู่ที่ไหน ฉันก็จะตามหาเธอจนกว่าจะเจอ”

“...”

“แล้วเราค่อยมามันส์และมีความสุขกันอีกครั้ง โดยไม่มีคนมาขัดเนาะ”

เพียะ!!

“สารเลว นายทำอะไรฉัน!!

“หึ ยังเลย... แต่ก็เกือบแล้วล่ะ เสียดายจัง แต่ว่ายาปลุกเซ็กส์ของฉันเนี้ย หมดฤทธิ์เร็วจัง”

“นะ นายว่าไงนะ!!” ควีนมองแผ่นหลังของไวท์ที่เดินออกจากห้องเธอไป แต่อะไรเล่า... จะไม่เสียใจเท่ากับแม่ของเธอที่ด่าเธอและตัดแม่ตัดลูกกับเธอ ยิ่งคิดน้ำตาก็ยิ่งไหลออกมาทันที ปกติเธอกับแม่ก็ไม่ค่อยจะมีโมเม้นท์ดีๆ ด้วยกันแล้ว ตอนนี้ยังจะต้องมาตัดกันเพราะผู้ชายสารเลวอย่างไวท์งั้นเหรอ? ควีนหลับตาลง ลุกขึ้นไปอาบน้ำและแต่งตัวทันที ก่อนจะลากกระเป๋าออกมาจากห้อง มองแม่ของตัวเองที่นั่งซบไหล่ของไวท์อย่างเสียใจ

“แม่...”

“...” ไม่มีเสียงตอบรับ ทำให้ควีนยิ่งเสียใจเข้าไปใหญ่และยิ่งมองแววตาของไวท์ที่ยกยิ้มให้เธอ พร้อมกับส่งจูบให้เธออย่างไม่สะทกสะท้านกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลยสักนิด บางทีเธอก็คิดอีกมุมหนึ่งนะว่า ดีแค่ไหนที่แม่ของเธอเข้ามา ไม่งั้น เธออาจจะเสียใจไปตลอดชีวิตที่ตกเป็นของเขา

“แม่ควีนไปแล้วนะ”

“...”

“แม่ดูแลตัวเองด้วยนะ อย่าไว้ใจใครมากเกินไป... ควีนเป็นห่วงแม่ และก็ขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้น ฮึก ลาก่อนนะแม่” มือบางยกขึ้นเช็ดน้ำตาของตัวเองก่อนจะเดินออกจากบ้านไปทันที หวังเหลือเกินว่าแม่ของเธอจะให้อภัยและรู้ความจริงทุกอย่างเกี่ยวกับตัวของไวท์ด้วย เสียงประตูบ้านเปิดขึ้นเรียกความหวังให้เธอ จนหันไปคิดว่าเป็นแม่ของตัวเอง แต่ก็ต้องดึงสีหน้าทันที กับร่างสูงตรงหน้า

“ฉันไม่ปล่อยเธอแน่ควีน...”

“เลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว เพราะนายคนเดียว ทำให้ฉันกับแม่ต้องเป็นแบบนี้!!

“ก็ฉันตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ไง...”

“เลว นายมันสารเลว!!” ควีนทำหน้าโมโหทันที แต่หาทำให้ไวท์เสียใจกับสิ่งที่ทำไม่ เขาไม่สนอยู่แล้ว... ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้าควีน เขาก็รู้ทันทีว่าผู้หญิงคนนี้คือคนที่เขารอมานาน ส่วนแม่ของเธอ ก็แค่ผลพวงทางธุรกิจ ตอนแรกเขากะว่าจะให้ธุรกิจผ่านพ้นไปก่อน แล้วค่อยเฉดหัวทิ้ง แต่ดันมาเจอควีนก่อน เขาถึงได้ต้องเก็บแม่เธอไว้ต่อรองก่อน

“ฉันจะตามหาเธอจนเจอ... ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ที่สำคัญ เธอจะไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายฉัน และพยศใส่ฉันอีก”

“ทำไมฉันจะทำไม่ได้!!

“ก็ถ้าเธอทำ คอยดูแล้วกัน ว่าแม่ของเธอจะมีสภาพเป็นยังไง?”

!!!

“อย่าแม้แต่จะขัดขืนฉัน ถ้าอยากให้แม่ของเธอปลอดภัย... แล้วฉันจะตามหาเธอนะ ที่รัก” ไวท์ก้มใบหน้าจูบไปที่ริมฝีปากบางทันที จนควีนผลักอกแกร่งออกไป หมุนตัวเดินหนีเขาขึ้นรถทันทีเพื่อไปสนามบิน

“ไม่มีทาง นายไม่มีวันได้อะไรไปจากฉัน!!

 

ณ ปัจจุบัน

“ทำไมหน้ามึงดูว้าวุ่นใจแบบนั้นวะ ไอ้ฝา?” ฟาโรห์ที่นั่งกินเหล้าอยู่ที่ร้านอาหารของลาสนีม หรือเมียของไอ้เชค ใบหน้าหล่อเงยหน้าสบตากับเพื่อนตัวเองที่ขมวดคิ้วกับท่าทีของเขา

“ว่าไงมึง?”

“หน้ากูดูเป็นแบบนั้นเหรอ?”

“อืม ว่าไง เล่าให้กูฟังได้นะ” เชคมองฟาโรห์ที่ถอนหายใจออกมา แต่ก่อนเขาไม่เคยปรึกษาหรือพูดคุยกับเพื่อนตัวเองเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้มันทำให้เขารู้สึกว่า ต้องหาคนคุยด้วยจริงๆ ถึงจะสลัดความคิดนี้ออกไปได้ ฟาโรห์เล่าให้เชคฟังกับเรื่องราวทั้งหมด จนเชคพยักหน้ารับ

“มึงเป็นห่วงผู้หญิงที่ชื่อควีน...”

“กูไม่รู้ แต่... คือ แบบยังไงวะ คือกูก็ไม่เข้าใจตัวเองอ่ะ”

“เอางี้ ตอนนี้มึงรู้ยังไง?”

“ก็ อยากรู้ว่าตอนนี้เธอเป็นยังไง มึงเข้าใจปะว่ากูไม่อยากจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของควีน เราแค่มีเซ็กส์กันเท่านั้น เรื่องอื่นไม่เกี่ยว” ใช่ ไม่มีพันธะ ไม่มีผูกมัด ถึงเวลาต้องการ... เขาทั้งสองก็แค่เติมเต็มคำว่าเซ็กส์ด้วยกันแค่นั้น เชค กอดอกมองเพื่อนตัวเองอย่างนิ่งๆ

“ถ้าคิดแบบนั้น แล้วมึงจะมานั่งเครียดทำหอกอะไร?”

“...”

“ไอ้ฝา บางทีที่ควีนบอกมึงแบบนั้น อาจจะเพราะไม่อยากให้มึงเดือดร้อนเพราะตัวเองหรือเปล่า? หมายถึงแบบว่า เธออาจจะไม่อยากไปกับไอ้เวรนั่น แต่มันดันแบบขู่เธอสารพัด จำให้เธอต้องยอมไปอะไรแบบนี้อ่ะ” ฟาโรห์เงยหน้าสบตากับเชคที่พูดออกมาอย่างมีเหตุผล ใช่ ตอนที่ลูกน้องของมันล้อมเขาไว้ เขาเห็นสีหน้าของควีนที่ดูจะตกใจ หันไปคุยกับไอ้หน้าหอยนั่น ก่อนจะบอกผมว่าไม่เป็นไร

“ถ้ามึงอยากจะไปเอาของๆ มึงคืนมา... ก็ไปเลยสิ จะมานั่งทำหน้าเป็นหมาเห็นหมีทำไม?”

“...”

“ถึงมึงจะบอกว่าต่างคนต่างไปมีคนอื่นได้ แต่สำหรับไอ้หมอนั่น มึงยอมได้เหรอ?” ใช่ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ แต่ที่เชคพูดมา มันถูกทุกอย่างจริงๆ เขาไม่เคยเห็นควีนเป็นแบบนั้น ปกติยัยนั่นจะร่าเริง และที่สำคัญ ไม่เคยทำหน้าหวาดกลัวแบบนั้นมาก่อนเลยด้วย ฟาโรห์กระดกเหล้าเข้าปากทันที มองเชคที่ยกยิ้มที่มุมปาก

 

“มึงหาที่อยู่ของไอ้หน้าหอยหมีตัวนั้นให้กูหน่อยดิ...”

 

คงจะหายสงสัยแล้วนะเออว่าทำไมอิไวท์กับควีนมีอะไรภูมิหลังกัน..

ถึงยังไงเฮียฝาของเราก็เป็นคนแรกของควีน และควีนก็ยอมนะ

นางเอกของไรท์เรื่องนี้อาจจะไม่ใสนะ เคยเกริ่นไว้หน้าเรื่องแล้ว ไม่ชอบก็ไม่อ่านนะ อย่าด่ากันเลย ไรท์อ่อนไหว...

 
http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/946193729.gif
 
ชื่อ
ความคิดเห็น