sanitarybag

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : virgin : คนแรก | #17 (NC)

คำค้น : yaoi conan

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2559 20:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
virgin : คนแรก | #17 (NC)
แบบอักษร

ผมกำลังกลัว..

ใช่ ผมยอมรับแล้วว่าผมกำลังกลัว

 

ผมหันซ้ายหันขวามองไปทั่วห้องที่ถูกปิดทางออกไว้ทุกช่องทาง ทั้งหน้าต่างห้องรวมถึงหน้าต่างในห้องน้ำด้วย และประตูซึ่งตอนนี้ก็เปิดออกไปไม่ได้เช่นกัน ผมทุบประตูเสียงดังพร้อมทั้งแหกปากเรียกคุณยายจากข้างนอก นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

 

สับสนชะมัด.. 

เจ้าคิด.. คิดจะทำอะไรผมกันแน่

 

"สวัสดีคุโด้ ชินอิจิ"

 

เสียงของคิดดังก้องขึ้นมาจากในห้องที่ผมอยู่ทำเอาผมสะดุ้งเฮือกและรีบหันหลังกลับไปทันที คิดไม่ได้อยู่ในห้อง และเสียงนั่นดังออกมาจากลำโพงที่หมอนั่นเอามาติดไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ 

 

"นายกำลังอยู่ในเกมส์ของฉันแล้วล่ะ อย่าพยายามขัดขืนเลย"

"............"

"นายเคยดูถูกฉันไว้ใช่มั้ยว่าเป็นโจรก็จะได้แต่หนีไปตลอดจนกว่าจะตาย ถ้านายเคยคิดแบบนั้น ตอนนี้นายก็อย่าคิดหนีซะล่ะ"

"............"

"เกมส์นี้ง่ายๆ ถ้านายตอบคำถามฉัน นายก็จะชนะ"

"............"

"แต่ถ้านายไม่ตอบ.. หรือจงใจตอบแบบกวนประสาทฉัน"

"....."

"เตรียมใจรับบทลงโทษได้เลย"

"คิด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

 

ผมตวาดสวนกลับไปอย่างบ้าคลั่ง หมอนั่นกำลังปั่นประสาทผมซึ่งผมไม่รู้ว่าหมอนั่นได้ยินหรือเห็นท่าทีของผมมากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าหมอนั่นได้เห็น ผมคิดว่ามันคงจะสะใจน่าดู และผมคิดว่ามันเห็น..

 

"ชู่ว อย่าพึ่งสิ ไม่สมกับเป็นนายเลยนะ"

นั่นไง หมอนั่นได้ยินผมจริงๆด้วย

ก็ดี.. ถ้าจะเล่นกันแบบนี้ก็ได้

"มีอะไรก็ว่ามา.."

"ค่อยสมกับเป็นนายหน่อย" คิดพูดต่อด้วยน้ำเสียงร่าเริงแบบเก่าๆที่เราเคยคุยกัน ผมรู้สึกชาที่ใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเลย

"................"

"เอาล่ะ ฉันจะอธิบายกติกาเพิ่มเติมซักหน่อย กฏก็มีอยู่แค่ว่า นายทำได้แค่ตอบ ต้องตรงประเด็น ไม่อ้อมโลก และห้ามโกหก ห้ามตอบกลับมาเป็นคำถาม"

"อ่าฮะ"

"นายคงพร้อมแล้วสินะ"

คิดหัวเราะคิกคักชอบใจ

"งั้นมาเริ่มกัน.."

 

ไฟในห้องดับ ทุกอย่างในห้องมืดจากการที่หมอนั่นทำการปิดตายหน้าต่างไว้ด้วยอะไรซักอย่าง

เสียงทุกอย่างเงียบ แอร์ก็ถูกตัดไป ผมได้ยินแต่เสียงของหัวใจตัวเองและเสียงหายใจของผม..

 

"ค.. คิด.. นายจะทำอะไรของนาย!!"

"ฮี่ๆๆๆ"

ขวับ!

สัมผัสจากบางคนสวมกอดผมจากด้านหลัง ผมสะดุ้งและดิ้นอย่างแรงปากก็ตะโกนโวยวายไปด้วย ลมหายใจของใครคนนั้นหายใจรดอยู่ที่ต้นคอของผมก่อนที่เสียงพูดของคนคนนั้นจะดังขึ้นมา และมันทำให้ผมใจหล่นวูบลงไป..

"คำถามแรก.."

"คิด!"

สายตาของผมเริ่มชินกับความมืดและผมเริ่มเห็นอะไรลางๆ ผมหันไปหาคนที่กอดผมอยู่ ซึ่งนั่นล่ะ คือคิด..

"นายทำแบบนั้นทำไม"

เสียงของหมอนั่นแข็งกร้าว แววตาที่มองผมกลับมาก็แข็งกร้าวจริงจังไร้ความรู้สึกใดๆ

ผมอ้าปากพะงาบๆ ทำไมแบบนั้นทำไมน่ะหรอ..

ผมตอบกลับไปแบบไม่กลัวอะไร

"เพราะฉันเกลียดนาย"

".................."

"ฉันอยากหนีจากนายไปให้พ้นๆ"

คิดขยำชายเสื้อของผม ผมเริ่มรู้สึกกลัวหมอนั่นขึ้นมาเล็กน้อยแต่ก็ยังคงทำใจดีสู้เสื้อ

"หรอ แล้วมันช่วยอะไรได้บ้างล่ะ" คิดถาม

"........."

"สุดท้ายฉันก็รู้ สุดท้ายนายก็แพ้ฉัน"

ผมกัดฟันจ้องหน้าหมอนั่นกลับไป รู้สึกเจ็บใจขึ้นมา..

"ฉันไม่ชอบคำตอบของนาย เสียใจด้วย นายไม่รอด"

 

พูดจบคิดก็ผลักผมลงไปนอนกับเตียงก่อนที่จะคลานเข่าตามขึ้นมาคร่อมตัวผมเอาไว้

ผมยังคงจ้องหน้าหมอนั่นไม่วางตา ไม่หวั่นเกรงกับการกระทำอะไรก็ตามที่หมอนั่นจะทำ

ผมยอมรับผิดแล้ว.. อยากจะทำอะไรก็ทำเลย

 

"ฉันขอโทษ"

"หืม?"

คิดเลิกคิ้วมองผม หมอนั่นยิ้มเหมือนกำลังไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน

"ขอโทษหรอ..? จากนายเนี่ยนะ ทำไมล่ะ จู๋ๆก็กลัวสุดขีดขึ้นมาเลยอยากให้ฉันปล่อยนายไปงั้นหรอ โทษที โอกาสของนายมั--"

"ฉัน.. ไม่ได้ต้องการให้นายปล่อยฉันไป"

"..............."

ผมช้อนตาขึ้นมองหน้าหมอนั่น 

"ฉันอยากให้นายลงโทษฉัน"

 

 

 

KAITO'S PART

 

ผมได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย..

หน้าผมอึ้งไปเล็กน้อยหลังจากที่ได้ยินหมอนั่นพูดออกมา

น่าสนใจ สมกับเป็นหมอนั่นจริงๆ เหนือความคาดหมายตลอด

ก็ดีจะได้ไม่ต้องพูดอะไรกันเยอะ

 

ผมถอดเสื้อผมออกและกำลังจะอ้าปากบอกให้หมอนั่นถอดของตัวเองออกซะ แต่คุโด้ชินอิจิก็ทำให้ผมประหลาดใจเป็นครั้งที่สอง หมอนั่นยันตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อจัดการถอดเสื้อของตัวเองออกด้วยท่าทีสบายๆเหมือนคนกำลังจะไปอาบน้ำยังไงอย่างนั้น หมอนั่นสังเกตุเห็นสีหน้าที่อึ้งไปของผมแล้วจึงยกยิ้มมุมปากขึ้นมาอย่างได้ใจ และนั่นทำให้ผมรู้สึกโกรธขึ้นมาอีกครั้ง

ผมจัดการปลดกางเกงตัวเองอย่างเร่งรีบและจัดการถอดกางเกงของหมอนั่นต่อ แต่คุโด้ชินอิจิคว้ามือผมไว้

"นายจะลงโทษฉันไม่ใช่หรอ แต่นี่นายกำลังจะช่วยฉันอยู่นะ"

".........."

"อย่าเลย ให้ฉันจัดการเถอะ"

หมอนั่นผลักให้ผมลงไปนอนก่อนจะยันตัวขึ้นไปปลดกางเกงตัวเองออกแล้วขยับขึ้นไปนั่งคร่อมผมเอาไว้ ผมจ้องมองหมอนั่นตาไม่กระพริบ แกนกายที่หดตัวมานานเริ่มค่อยๆจะพองตัวขึ้นมา ผมเห็นใบหน้าของคนข้างบนตัวผมเริ่มขึ้นสีแดงจางๆแต่ยังคงไม่เลิกทำหน้าอวดเก่งซักที

"จัดการต่อสิ"

ผมพูดขึ้นมา

"อ.. อะไร"

"นายอยากจัดการเองไม่ใช่หรอ จัดการซะสิ"

ชินอิจิเหลืองมองแกนกายของผมที่ตั้งชูโด่ขึ้นมาเต็มที่ก่อนจะกลืนน้ำลายลงไปเบาๆ ผมรู้เลยว่าหมอนั่นกำลังไม่กล้า คงเป็นครั้งแรกที่มีอะไรกับผู้ชาย

ไม่แน่.. อาจจะเป็นครั้งแรกที่มีอะไรกับคนอื่น

 

ชินอิจิค่อยๆยกสะโพกกดช่องทางตัวเองลงไปช้าๆอย่างกล้าๆกลัวๆ ผมหายใจติดขัดอึดอัดเล็กน้อยที่หมอนั่นทำทุกอย่างได้เชื่องช้าและเก้ๆกังๆแบบนี้ ผมช้อนตามองด้วยสีหน้าไม่พอใจใส่หมอนั่นที่ตอนนี้หน้าแดงเนื้อตัวสั่นไปหมดทั้งตัว

และผมจะไม่สงสารหรอก..

"ทำอะไร..ของนาย ฉันทรมานนะ.. เร็วกว่านี้หน่อย"

ชินอิจิขยับสะโพกขึ้นลงเร็วขึ้นเล็กน้อยตามคำขอของผม เสียงหายใจหอบดังขึ้นมาเรื่อยๆแต่ไม่มีแม้กระทั่งเสียงร้องใดๆออกจากปากหมอนั่น ไม่มีทั้งความรู้สึกเจ็บ รู้สึกเสียว รู้สึกดีหรืออะไรก็ตามที่มันควรจะมี..

ขัดใจชะมัด

"พอที" ผมคว้าแขนหมอนั่นให้ลงมานอนแทนที่ผมก่อนที่ผมจะขยับขึ้นมาคร่อมไว้แล้วขยับสะโพกขึ้นลงเร็วๆ หมอนั่นเบ้หน้าเพราะคงเจ็บขึ้นมาบ้างแล้ว ผมกระแทกแกนกายลงไปหนักๆพลางจ้องหน้าอีกฝ่ายเพื่อลุ้นว่าหมอนั่นจะทำเก่งได้อีกนานแค่ไหน

"แฮ่ก.. อ.. ไอ้.." ชินอิจิปรือตามองผมแบบดุๆ หมอนั่นคงเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว ผมเห็นแบบนั้นจึงซอยสะโพกเข้าใส่ลงไปแรงมากขึ้นกว่าเดิมและแน่นอน มันเรียกเสียงครางจากคนข้างหน้าได้ซักที

"อ๊าา ร.. เร็ว เร็วไปแล้วว บ.. บ้าชะมัด นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย"

"หุบปาก.. ซ.. ซักทีน่า น.. น่ารำคาญชะมัด"

ผมรับรู้ได้ทันทีว่านี่เป็น 'ครั้งแรก' ของคนคนนั้น

ทั้งกับผู้ชาย

และกับผู้หญิง

 

จากนี้ไป ผมไม่แคร์เรื่องลงโทษบ้านั่นอีกแล้ว

ผมอยากตักตวงความสุขจากคนตรงหน้านี้ให้ได้มากที่สุด

 

"ค..คิด.. ฉันรู้สึก.. " 

หน้าคุโด้ชินอิจิตอนนี้มันช่างเย้ายั่วใจจริงๆ เหงื่อไหลซึมออกมาจนทั่วหน้ากับใบหน้าแดงๆ หมอนั่นปรือตามองผมแบบรู้สึกดีแบบที่ตัวเองไม่รู้ตัวว่ากำลังรู้สึกดีกับมัน

"นายกำลังชอบมัน ฉันรู้" จู่ๆผมก็หยุดขยับแกนกายเอาซะดีๆ ร่างกายคนตรงหน้าผมสั่นขึ้นมาทันทีเหมือนลูกนก ชินอิจิเอื้อมมือมาเขย่าแขนผมแรงๆแล้วอ้าปากขอร้องผมไม่หยุด

"หยุดทำไม ร.. เร็วสิ ร่างกายฉันมันเป็-- อ่าา ขอร้องล่ะคิด ฉ.. ฉันยอมแล้ว" 
ชินอิจิอ้าขาออกกว้างเพื่อเชื้อเชิญผม และนั่นทำให้ผมสติหลุดทันที

"ยอมรับผลที่นายยั่วฉันขนาดนี้ให้ดีล่ะ"

ผมขยับสะโพกเสียดสีแกนกายตัวเองลงไปกับช่องทางของคนตรงหน้าเข้าออกเร็วๆพลางร้องครางออกมาในลำคออย่างพึงพอใจ คนใต้ร่างผมอ้าปากร้องครางออกมาไม่เป็นภาษาจนสุดเสียงพลางเลื่อนมือมาจิกหลังผมอย่างแรง

ผมดึงหมอนั่นขึ้นมาประกบปากจูบลงไปหนักๆพร้อมกับขยับแกนกายเข้าใส่แรงๆ คุโด้ชินอิจิร้องครางอู้อี้พร้อมกับจูบผมกลับมาแบบมั่วๆแล้วกอดผมไว้เนื้อตัวยังสั่นไม่หยุด เราสองคนผลัดกันขยับสะโพกเข้าใส่กันและกันไปเรื่อยอย่างไม่รู้เหนื่อย 

ผมจับหมอนั่นให้หันหลัง ชินอิจิดูงงๆว่าต้องทำยังไงต่อผมจึงเป็นฝ่ายจัดท่าให้หมอนั่นแนบแก้มลงไปกับหมอนแล้วยกสะโพกขึ้นมา ชินอิจิผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆก่อนที่ผมจะขยับเข้าไปจับเอวทั้งสองข้างเอาไว้แล้วกระแทกแกนกายเข้าใส่

"อ๊ะ อ๊าาาา ร.. แรงอีก ย.. อย่าหยุดนะ" ชินอิจิอ้าปากร้องครางออกมาแบบไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมซึ่งเห็นแบบนั้นก็ได้ใจกระแทกแกนกายเข้าใส่ลงไปแรงขึ้นกว่าเดิมจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังออกมาไม่หยุด ชินอิจิสวนสะโพกกลับเข้ามาหาผมตามจังหวะแล้วร้องครางออกมาจนสุดเสียง

"ฉ.. ฉัน อ๊าาาาาาาาาา" คนตรงหน้าผมกระตุกตัวปล่อยน้ำรักขาวขุ่นออกมาใส่เตียงเลอะไปหมดก่อนที่ผมจะเริ่มปล่อยมันออกมาใส่ข้างในตัวอีกฝ่ายบ้าง ชินอิจิล้มตัวลงหลับไปทันทีพร้อมกับผมที่ล้มตัวลงไปนอนข้างๆอย่างหมดแรง

 

ผมกำลังมีความรู้สึกอยู่สองอย่าง

หนึ่ง.. คือผมรู้สึกดี ที่ผมเป็นคนแรกของหมอนั่น

สอง.. คือผมรู้สึกแย่
ที่ผมทำอะไรคนๆนั้นไม่ลงเลยจริงๆ

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

THE END : virgin : คนแรก | #17 (NC)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}