kakamim

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อารมรณ์ที่......1 Bnior part2

ชื่อตอน : อารมรณ์ที่......1 Bnior part2

คำค้น : MarkBam

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.7k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ธ.ค. 2561 17:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อารมรณ์ที่......1 Bnior part2
แบบอักษร

จูเนียร์ part

วันนี้แล้วนะครับที่ผมจะได้ไปเที่ยว เมื่อคืนนี้ผมนอนไม่หลับเลยนะ พูดจริงๆ ตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยวกับบี๋ ถึงจะไปกับเพื่อนก็เหอะ โรงเรียนหยุดให้ทั้งที ต้องเที่ยวกับคนที่ชอบให้เต็มที

ตอนนี้ผมมาถึงสนามบินแล้วครับ พี่มาร์คส่งตั๋วเครื่องบินมาให้เมื่อคืน แฟนแบมจัดให้เร็วโดนใจมาก ทุกคนเข้าไปในเกตหมดแล้วครับ เหลือแต่ผมที่เพิ่งมา 5555 เพราะอะไรหรอครับ เลือกชุด10กว่ารอบแนะ ก็นะคนมันตื่นเต้นนนนนนนนน

แต่ตอนนี้ผมเข้ามาในเกตละครับกวาดสายตามองหากลุ่มพี่บี๋อยู่ครับ ผมไม่น่ามาช้าเลยจริงๆ กลัวแต่งตัวไม่ถูกอกถูกใจพี่บี๋

"ทางนี้เนียร์" เสียงของแจเรียกผมเสียงดังเกินไปแล้วคนมองผมตรึมมมมมม โอ้ยอายครับ

หลังจากที่แจเรียกผมทุกคนก็นั่งที่โซนVIP.ที่เป็นส่วนตัวหน่อยนะครับ เครื่องออกช่วงสามโมงห้าสิบ นี้เพิ่งสองโมงห้าสิบ ถือว่าผมมาไม่สาย แต่พวกพี่เขากับเพื่อนผมมาเร็วแค่นั้นเอง

"มากันนานยัง" 

"พี่มาร์คพาแบมมาตอน สองโมงเอง"

 "พี่มาหลังไอ้มาร์คมมันเพราะพี่ไปรับแจจ๋าพี่ด้วยส่วนคุณแจบอมนั้นหรอครับมาไม่กี่วิเราก็มาพอดี" 

"อ่อครับ แล้วกินไรกันยังครับ"

 "กินกาแฟแล้วละเนียร์กินไรยัง"

 "ยังเลย เนียร์หิวมากเลยตอนนี้"

 "งั้นก็ไปเอาอะไรมากินก็ได้ที่นี่นะอาหารเยอะมากๆเลยละแบมเห็นยังหิวอยู่อีกเลยแต่พี่มาร์คห้ามเอาไว้ แฮ่" แบมพูดท่าทีน่ารักพร้อมเกาท้ายทอย ดูแล้วน่ารักจัง อิจฉาแบมด้วยนะที่พี่มาร์คดูแลดีเพราะพี่มาร์คตั้งแต่เป็นประธานมานะ ฮอตมากๆตอนยังไม่เป็นก็ฮอตอยู่หรอก ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่คบกับแบมแล้ว  พี่มาร์คเลิกทุกๆอย่างเลยละ พี่บี๋ของเนียร์จะเลิกมั๊ยน๊าาา

 "แล้วพี่บีกินไรยังครับ"

ผมถามคนที่เอาแต่สนใจหน้าจอโทศัพท์ คุยกับใครนะยิ้มใหญ่เลย คุยกับเราก็ไม่เห็นแบบนี้

"นิ พี่บีเนียร์ถามไม่ได้ยินรึไง"

"ไม่นิ ถามว่าไรหรอ"

 "ไม่เป็นไรหรอกน่าแจ"

"จิ๊"

"ท่านผู้โดยสารโปรดทราบขนาดนี้เครื่องบินk112 ที่จะเดินทางไปยังเกาะเซจูเดินทางมาถึงแล้วขอให้ผู้โดยสารทุกท่านเตรียมสัมภาระพร้อมที่จะการขึ้นเครื่องด้วยค่ะ"

นั่งคุยกันไปสักพักเสียงประกาศก็ดังขึ้นทำให้พวกผมเตรียมตัวจะเดินไปขึ้นเครื่อง

พอเดินเข้าเครื่องมาก็เป็นที่นั่ง เฟิร์สคลาส แต่ผมไม่ได้สนใจครับผมสนใจคนนั่งข้างผมเพราะคนที่นั่งข้างผมคือ อิมแจบอม มันพรหมลิขิตว่ามั๊ย

"ตื่นเต้นจังเลยครับที่ได้ไปเที่ยวกับพี่"  

"แต่ฉันไม่ได้อยากไปกับนาย" 

"อย่าปฏิเสธเลยครับ อยากไปกับผมก็บอก ปากแข็งนะเรา"

 "เหอะ มโนรึไง"

เกาะเซจู

"ยินดีต้อนรับค่ะคุณมาร์คต้วน"

"ครับ ห้องพักที่ผมจองละครับ" 

"ได้เรียบร้อยละค่ะ 3ห้องนอนนะคะ"

"ครับ" 

"ทางโรงแรมจะให้คนนำกระเป๋าขึ้นไปให้นะคะนี่กุญแจห้องค่ะ พักผ่อนให้สบายนะคะ"

 "กูนอนกับแบม"หลังจากที่พนักงานพุดกับมาร์คเสร็จเรียบร้อยมาร์คก็เอากุญแจมาให้เพื่อน เพื่อที่เค้าจะไม่ได้นอนแยกกลับแบมเค้าพูดขัดทุกคนเพราะกลัวว่าเพื่อนแบมจะลากไปนอนด้วย

"เดี๋ยวนะมึงจอง3ห้องมา แสดงว่าต้องมี4คนที่นอนคู่ใช่ป่ะ เพราะมึงจะนอนกับแบม"

 "clever นี้หวา คุณแจ๊ค"

"งั้นแจนอนกับพี่นะ" 

 "ไม่มีทางเพราะแจนอนกับเนียร์"แจพูดเสร็จก็คว้ากุญแจจากมือแจ๊คและเดินไปยังลิฟท์เพื่อพักผ่อน

**​ห้องพัก<span id="redactor-inline-breakpoint"></span>**​

"แจ"

"ว่า"

"เนียร์ไปเดินเล่นข้างนอกนะ" 

"ให้แจไปเป็นเพื่อนไหม" 

"ไม่ต้องๆ" 

"อืม รีบกลับละ แจจะขอนอนพักผ่อนก่อน" หลังจากที่ผมเก็บของเสร็จแล้วมันก็ไม่มีไรทำผมว่าผมไปเดินเล่นดีกว่า นานๆครั้งมาเกาะเซจู ที่นี้สยมากเลยนะครับทะเลสีฟ้าๆออกจะสวยดอกไม้ที่ปลูกไว้อีก ถ้าผมแต่งงานผมก็จะมาแต่งที่นี่ครับ พูดอะไรออกมาก็ไม่รู้

นั้นบี๋นิ คุยกับใครนะไปแอบฟังดีกว่า

"อืม งั้นพี่กลับไปจะมอบรางวัลให้เลยนะ คนเก่งของพี่" พูดกับใครวะ เสียงหวานมากๆ

"อืม เดี๋ยวพี่เอาของไปฝากนะแล้ววันหลังพี่จะพามา" ชิ๊ ที่กับเราไม่เห็นพูดแบบนี้มั้ง น่าหมั่นไส้ออกไปให้โลกรู้ดีกว่า นี่คือคู่หมั้น

" คุยกับใครหรอครับ" 

"ไม่ใช่ธุระ"

"ผมเป็นคู่หมั้นนะ "

 "แล้วไง"

"แย่จัง"

 "ออกไปไกลๆ"

 "ไม่ไป" 

"ที่บ้านไม่สอนเรื่องมารยาทรึไง ไม่เห็นหรอว่าคนคุยโทรศัพท์อยู่"

 "เห็นครับ แต่คู่หมั้นออกมาคุยกับกิ๊กแบบนี้มันต้องเรียกร้องสิทธิครับ"

"เรียกร้องบ้าไรเดี๋ยวพี่โทรกลับนะ" พูดเสร็จบี๋ก็เอาโทรศัพท์เข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนที่จะเดินหนีผมไปอีกทาง

คิดด่าผมจะยอมหรอมาถึงขั้นนี้ละไม่ยอมหรอก

"ไปไหนครับ"

"เรื่องของฉัน" 

"คุยกับคนอื่นเสียงหวานเชียวที่กับผมทำเสียงขรึมเลยนะครับ"

 "คนอย่างนายไม่ควรพูดดีด้วย"

"คนอย่างผมเป็นไงหรอครับทำไมถึงจะพูดดีด้วยไม่ได้"

 "น่าสมเพช" เจบีที่กำลังจะเดินหนีก็ได้ยินเสียงตะโกนจากอีกร่างที่อยู่ข้างหลังก่อนที่เขาจะหันไปทะเลาะกับอีกร่างที่ตอนนี้น้ำตาไหลเป็นทาง

"คนอย่างผมทำไมมันน่าสมเพช"

 "เหอะ สมเพชยิ่งอะไรอีกจำไว้" 

"ฮึก ผมถามพี่จริงๆนะ ผมทำไรให้พี่ไม่พอใจ"

"นายไม่ได้ทำอะไรหรอกฉันแค่เกลียดนายไง" 

"ฮีก เกลียดแบบไม่มีผล"

 "เรื่องของฉัน" 

"แต่ผมก็รักพี่เหมือนเดิม"

 "รักงั้นหรอ? นายเรียกว่าที่ทำว่ารักงั้นหรอบ้ามากๆ นายรักฉันๆเกลียดนาย ขยะแขยง แค่หน้านายก็ไม่อยากจะเห็นได้ยินไหม" เจบีทั้งพูดทั้งเขย่าคนตัวเล็กที่ตอนนี้ตัวอ่อนมากแทบจะทรุดได้แล้ว

"ทำไมพี่ไม่รักผมบ้าง ทำไมพี่ไม่เห็นค่าในสิ่งที่ผมทำให้พี่บ้า ผมทำไปทั้งหมดก็เพราะรักพี่ ถึงพี่จะเกลียดหรือไม่รักผม ผมก็ทนเพื่อสักวันพี่จะมองมา แต่มันไม่ใช่เลย ผมยิ่งพยายามพี่ยิ่งเกลียดผม ตลอดที่ผ่านมาผมทำดีกับพี่ พี่เคยเห็นมันบ้างไหม ฮึกก  พี่ไม่ต้องรักผมก็ได้ ขอแค่พี่ไม่ดูถูกความรักที่ผมมีให้พี่ก็พอ ผมเหนื่อยผมท้อแล้ว ผมไม่อยากวิ่งตามแล้ว ต่อให้ผมทำดีแค่ไหน ผมก็ทำให้พี่ยิ้มไม่ได้แบบที่คนอื่นทำให้พี่ยิ้มไเด้หรอกต่อไปนี้ผมจะไม่มาให้พี่เห็นไม่รบกวน ไม่ทำในสิ่งที่น่ารำคาญ หรือแม้กระทั่ง หมั้น ผมก็จะถอน ถ้าพี่ต้องการมัน ฮึก "

หลังจากที่เนียร์พูดเสร็จก็ลุกขึ้นมาประจันหน้าอีกคนเพราะ ตอนที่เจบีเขย่าตัวเขาเสร็จก็นั่งลงที่พื้นทรายอย่างยั้งไม่ได้

เจบียินอึ้งกับคำพูดที่คนตัวเล็กพูดทั้งๆที่เขาควรจะดีใจสิเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขารำคาญมากๆแต่พอตัวเล็กบอกจะไม่มาตาม หรือทำให้รำคาญ ทำไมมันดูโหว่งๆ

"ก็ดี นี้แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ"

 " ครับ"

หลังจากนั้น เนียร์ก็วิ่งขึ้นไปยังห้องพักละเก็บข้าวของใส่กระเป๋า เพราะตอนนี้ยองแจไม่อยู่ที่ห้องพัก มันเลยสะดวกมากกับการเก็บของและไม่มีใครถามนั้นก่อนที่คนตัวเล็กจะเดินจะเดินออกจากโรงแรมก็หันหน้ามาทางที่พักแล้วพูดขึ้นพร้อมน้ำเสียงที่เจ็บปวดมากสำหรับเขาที่รักผู้ชายคนหนึ่ง

" ลาก่อน"

และก็เดินจากไป โดยไม่ได้บอกลาใครทั้งนั้น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น