รัตมา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอน 44 บรรยากาศโรแมนติก

ชื่อตอน : ตอน 44 บรรยากาศโรแมนติก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2559 09:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน 44 บรรยากาศโรแมนติก
แบบอักษร

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ อเล็กซ์ ธีรเดช

 

“ถ้าวิมจะแซ่บซะอย่าง พี่ภีมจะห้ามวิมได้เหรอคะ” ตอบอย่างท้าทายใส่

“อยากให้พี่เอาคนไปตามเฝ้าเราไหมล่ะ จะได้ไปแซ่บกับผู้ชายคนอื่นไม่ได้” เขาบอกถึงทางออกของตนเองออกมา

“วิมไม่ใช่นักโทษของพี่ภีมนะคะ” วิมลินโวยวายออกมา

“ถ้าไม่อยากให้พี่ทำอย่างนั้นก็อย่าทำให้พี่โมโหสิ” แล้วเขาก็หักรถเลี้ยวเข้าไปในร้านอาหารที่ตนเองได้จองโต๊ะไว้ ภีมภัทรกุมมือเรียวเข้าไปในร้านอาหาร

“ไม่ต้องจับมือวิมหรอกค่ะ วิมเดินเองได้”

“ถ้าไม่ให้จับมืออย่างนั้นกอดเอวแทนละกัน” โดยเขาก็ทำตามในสิ่งที่พูดทันที วิมลินก็ใช้มือแกะมือของเขาออก อีกฝ่ายก็รั้งกายนุ่มเข้ามาชิดและบอกอย่างข่มขู่

“ถ้าไม่ให้กอดงั้นจูบ” พร้อมกับเตรียมยื่นใบหน้ามาใกล้ชิดวงหน้านวลด้วย นั่นจึงทำให้วิมลินจำต้องยอมเขา

“ก็ได้ อยากจับมือก็จับไปเลย”

“ตอนนี้อยากกอดมากกว่า”

แล้วเขาก็โอบกายนุ่มเข้าไปในร้านอาหารที่มีบรรยากาศแสนโรแมนติกอย่างมาก โดยพนักงานก็ทำหน้าที่จุดไฟที่เชิงเทียนให้ เหมาะสำหรับคู่รักมานั่งกินข้าวเสียจริง ภีมภัทรทรุดกายนั่งลงยังเก้าอี้แบบโซฟา

วิมลินจะเดินไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง แต่ก็ถูกฝ่ามือใหญ่ฉุดไว้และบอกอย่างออกคำสั่ง

“มานั่งตรงนี้” หญิงสาวก็ส่ายหน้าปฏิเสธ

“วิมจะนั่งฝั่งโน้นค่ะพี่ภีม”

“อย่าดื้อนะวิม ไม่งั้นพี่จับจูบต่อหน้าคนอื่นจริงๆ ด้วย” หญิงสาวก็หันไปทำหน้ามุ่ยใส่

“ตลอดเลยพี่ภีมน่ะ เอะอะก็ขู่ว่าจะจูบต่อหน้าคนอื่น”

“เลือกเอา จะนั่งกับพี่ดีๆ หรือว่าจะให้พี่จูบกัน” ย้ำให้เธอได้ฟังอย่างชัดๆ อีกคราหนึ่ง

“นั่งตรงนี้ก็ได้” พลางทรุดกายนั่งลงไปอย่างแรงๆ ชายหนุ่มก็บอกอย่างหยอกยั่ว

“ถ้าอยากกระแทกแรงๆ มากระแทกกับพี่เลยวิม พี่ชอบ” วิมลินหันไปถลึงตาใส่เขาด้วยความอาย ที่อีกฝ่ายพูดจาสองแง่สองง่ามอย่างมาก

“ลามกน่ะ พี่ภีม” เขายิ้มอย่างชอบใจ ยอมรับว่าเวลาที่อีกฝ่ายยิ้มแล้วดูดีอย่างมากทีเดียว

“ชอบบรรยากาศที่นี่ไหม” สอบถามความเห็นของเธอ วิมลินชอบบรรยากาศมากเลยล่ะ แต่เรื่องอะไรจะบอกให้เขารับรู้กันล่ะ เธอส่ายหน้าปฏิเสธ

“ไม่ชอบค่ะ”

“คราวหลังพี่จะให้วิมเลือกร้านอาหารเองก็แล้วกันนะ” บอกอย่างเอาใจหญิงสาวยิ่งนัก

“พี่วิมบอกไม่ชอบ เพราะว่าวิมไม่ได้อยากมากินกับพี่ภีมสักหน่อยค่ะ” แกล้งยั่วเขาต่อ

“ต้องมากินกับไอ้หน้าอ่อนนั่นใช่ไหมถึงจะชอบ” ถามอย่างพาลพาโลอย่างมาก

“ใช่เลยค่ะ วิมอยากมากินกับทอย” พอเธอพูดจบอีกฝ่ายก็ทำสีหน้าบึ้งตึง คิ้วเข้มขมวดเข้ามาชนกันมุ่นทีเดียว

“เลิกพูดถึงไอ้นี่ซะทีนะ ไม่อยากฟัง” ช่วงนั้นพนักงานก็เดินมาพร้อมกับนำเมนูมายื่นให้กับทั้งสองด้วย

“เชิญสั่งอาหารได้เลยครับ”

“วิมอยากกินอะไรก็สั่งได้เต็มที่เลยนะ” บอกอย่างใจกว้างราวกับป๋า

“เดี๋ยวจะสั่งให้หมดตัวเลย” ซึ่งพอเธอพูดเสร็จชายหนุ่มก็ยื่นใบหน้ามากระซิบกับใบหูเล็กในลักษณะข่มขู่

“ถ้าสั่งมาแล้วกินไม่หมด พี่จะกินวิมทั้งตัวแทนคืนนี้” เพียงได้ยินหญิงสาวก็เกิดอาการสะดุ้งขึ้นมาทันที ไม่กล้าที่จะสั่งเยอะ เพราะกลัวว่าจะกินไม่หมดน่ะเอง จึงสั่งมาแค่พอประมาณเท่านั้น

ซึ่งเขาก็เอาใจเธอด้วยการตักใส่จานให้หญิงสาวตลอด จนเธอต้องบอกให้ได้ทราบ

“วิมมีมือ วิมตักเองได้ค่ะพี่ภีม”

“ก็พี่อยากตักให้น่ะ” ดูจะไม่พอใจที่เธอปฏิเสธความหวังดีของตนเอง “กินให้หมดนะ” เอ่ยด้วยน้ำเสียงข่มขู่ วิมลินก็เลยแก้คืนกลับบ้างเช่นกัน เธอตักอาหารที่อยู่เบื้องหน้าใส่ในจานเขาและบอกแบบเข่นเขี้ยว

“พี่ภีมก็ต้องกินให้หมดเหมือนกัน จะได้เสมอกัน” ภีมภัทรยิ้มอย่างชอบใจที่อีกฝ่ายเอาคืนตนเอง

“ได้เลย” ซึ่งเขาก็ตักอาหารที่เธอใส่จานเขาไปเรื่อยๆ โดยวิมลินก็กินอาหารที่เขาตักให้ในลักษณะเดียวกัน และก็สนุกสนานในการตักอาหารให้แก่กันและกัน

ลังจากที่กินอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ภีมภัทรก็เช็คบิลค่าอาหาร ก่อนจะขับรถออกมาจากร้านอาหาร วิมลินคิดว่าเขาจะพาตนเองกลับบ้าน แต่ก็พบว่ามันออกนอกเส้นทาง จึงสอบถามกลับไปด้วยสีหน้าอยากรู้

“พี่ภีมจะพาวิมไปไหนคะ”

“ไม่ได้พาไปฆ่าหรอกน่ะ ไม่ต้องกลัว” ตอบมาด้วยคำพูดกวนโมโหสิ้นดี

“วิมจะกลับบ้านค่ะ”

“พรุ่งนี้หยุดไม่ใช่เหรอ” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างคาดการณ์ออกมาในขณะที่ขับรถไปด้วย

“ใช่ค่ะ หยุด แล้ววิมก็มีนัดกับผู้ชายคนอื่นด้วย วิมต้องกลับบ้าน” หญิงสาวโกหกกลับไป

“พี่ไม่กลับไปส่ง เพราะพี่จะพาไปต่างจังหวัด”

“วิมไม่ไปนะคะพี่ภีม” ยืนกรานตามความตั้งใจเดิม ภีมภัทรก็ยิ้มยั่วให้และบอก

“ใครสน”

“พี่ภีม จะทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ วิมไม่ได้อยากไปต่างจังหวัดกับพี่ภีมน่ะ”

“แต่พี่จะให้วิมไปด้วย”

แล้วเขาก็ขับรถต่อไปเรื่อยๆ วิมลินก็ได้แต่ทิ้งกายลงไปยังเบาะรถด้วยความหงุดหงิด ปากบอกไม่อยากไป แต่ก็ไม่บอกให้เขาจอดรถ แบบนี้มันหมายความว่าอะไรกันนะยายวิม

กระทั่งผ่านไปพักใหญ่เขาก็จอดรถยังที่พักแห่งหนึ่ง ซึ่งได้จับจองไว้ล่วงหน้าก่อนที่จะมา วิมลินก็รู้สึกตัวและลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปเกือบสองชั่วโมง พลางหันไปถามเขาด้วยสีหน้าสงสัย

“จอดรถทำไมเหรอคะพี่ภีม”

“ถึงแล้วล่ะ ลงมาได้ละ” วิมลินก็มองไปยังบ้านพักเบื้องหน้าที่ซึ่งรถเก๋งของเขาจอดอยู่ มองเห็นบ้านพักน่าอยู่ จึงสอบถามกลับไป

“ที่นี่ที่ไหนคะพี่ภีม” ดร. หนุ่มก็บอกให้เธอได้รู้

“หัวหิน ลงมาสิ” ภีมภัทรบอกและเปิดประตูก้าวลงมาจากรถ ก่อนจะหยิบกระเป๋าใบใหญ่ออกมา หญิงสาวก็แย้งกลับไป

“วิมไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนนะคะพี่ภีม”

“ใครบอกไม่มี” ดวงตาของเธอแสดงความงุนงง พอได้ยินที่เขาบอกเช่นนั้น

“ก็วิมไม่ได้เอาเสื้อผ้ามานี่คะ แล้ววิมจะมีเสื้อผ้าใส่ได้ยังไงกัน”

“พี่ซื้อเสื้อผ้ามาให้วิมแล้ว” หลังจากที่เลิกงานเขาก็ขับรถไปซื้อเสื้อผ้าให้กับเธอ เลือกด้วยตัวเองทั้งชิ้นนอกและชิ้นในเลย

“พี่ภีมซื้อเสื้อผ้าให้วิมเหรอคะ”

“ใช่ ไปเลือกเอาละกันว่าจะใส่ชุดไหน”

เขาสะพายกระเป๋ายังบ่าและเดินนำเข้าไปยังวิลล่าส่วนตัวเบื้องหน้า โดยวิมลินก็เดินตามเขาไป ยอมรับว่าบรรยากาศที่นี่สุดแสนที่จะโรแมนติกมากๆ ทีเดียว ภีมภัทรวางกระเป๋า แล้วก็ทิ้งกายลงไปยังเตียงกว้างพร้อมกับฉุดกายนุ่มให้ล้มลงไปที่นอนด้วยกัน อย่างเหนื่อยล้า นั่นเพราะว่าขับรถมาทั้งคืนน่ะเอง

“วิมไม่ง่วงค่ะพี่ภีม”

“ถ้าวิมไม่ง่วงงั้นก็ทำให้พี่มีความสุขหน่อยสิ” ไม่เพียงพูดแต่มือก็ซุกซนกับกายนุ่มด้วยและทำการปลดเสื้อคลุมสีหวานออกไปจากร่างผ่องพรรณ วิมลินก็ถามกลับ

“ไหนว่าง่วงไงพี่ภีม”

“อยากให้วิมกล่อมพี่มากกว่า” ยามนี้เธอเหลือเพียงชุดเดรสกระโปรงสั้น

“ให้ร้องเพลงกล่อมน่ะเหรอคะพี่ภีม” แกล้งทำไก๋ซะอย่างนั้น

“วิมก็รู้ว่าพี่ชอบให้วิมกล่อมแบบไหน อย่ามาทำเป็นไม่เข้าใจ” เอ่ยและจ้องมองวงหน้านวลอย่างเป็นประกายพราวหวาน เล่นเอาวิมลินเกิดความรู้สึกเขินอายเมื่อถูกเขาจับจ้องแบบไม่ละไปทางใดเลย

“วิมเหนื่อยน่ะ” เนียนเปลี่ยนเรื่องซะอย่างนั้น

“นอนหลับมาตลอดทาง ยังบอกว่าเหนื่อยอีกเหรอ” เขาถามกลับอย่างไม่ค่อยที่จะเชื่อถือคำพูดของเธอเลย “นะ วิม กล่อมพี่หน่อยนะ พี่ชอบให้วิมกล่อมน่ะ” ทำดวงตาวิบวับใส่เธออีกด้วย เห็นหญิงสาวนั่งเฉยเขาก็บอกอย่างข่มขู่

+++++++++++

มาแปะให้อ่านต่อค่ะ กำลังปิดต้นฉบับยอดยาใจสายลับอยู่ค่ะ เป็นภาคต่อภรรยารักสายลับค่ะ ขอให้มีความสุขกันมากๆ นะคะ ทุกคน

โปรยยั่ว

“ถ้าวิมไม่กล่อมพี่ เกิดพี่กล่อมวิมเองเล่นหลายเพลงไม่รู้ด้วยนะ”

“แล้วถ้าวิมกล่อมพี่ภีม จะร้องเพลงให้ฟังกี่เพลงคะ” เขาชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว ซึ่งเธอรู้ว่าอีกฝ่ายหื่นมากเพียงใด ปกติถ้าปล่อยให้ทำเองล่ะก็ไม่เคยต่ำกว่าสามถึงสี่เพลงทุกรอบ เล่นเอาเธอเพลียไปหมดทีเดียว

“แถมพรุ่งนี้จะพาไปเที่ยวเพลินวานด้วย ไปไหม”

นำเสนออย่างเต็มที่ราวเธอเป็นเด็ก ที่ต้องหาอะไรมาหลอกล่อ พอได้ยินวิมลินก็ยิ้มอย่างชื่นชอบ นั่นเพราะว่าหญิงสาวชอบเที่ยวน่ะเอง แถมไม่ต้องรับศึกจากอีกฝ่ายหนักด้วย

“ไปค่ะ”

“อย่างนั้นก็กล่อมพี่เร็วๆ สิ เริ่มจากจูบก่อนนะวิม ทำแบบที่พี่จูบวิมน่ะ” ออกคำสั่งอย่างเผด็จการ วิมลินก็ค่อยๆ จุมพิตไปยังปากหยักได้รูปอย่างช้าๆ โดยขบเม้มกับริมฝีปากของเขาทั้งบนและล่างอย่างไม่คุ้นชิน 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น