email-icon

ภาค2มาแล้วนะจ๊ะ ตามไปกันเร็วววววว อย่ากังวลไปนะbaby เรื่องนี้ไม่ใส่เหรียญ แต่ใครที่ใจดีให้เหรียญเป็นกำลังใจเพื่อสนับสนุนไรท์ ขอบคุณมากๆนะคะ😉😉😉 (ที่ไรท์สมัครเพราะจะเก็บเงินให้แม่เป็นของขวัญวันเกิดไรท์) : JK

ชื่อตอน : B=12 : ปัญหา 100%

คำค้น : B=12 : ปัญหา 100%

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ธ.ค. 2559 16:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
B=12 : ปัญหา 100%
แบบอักษร

 

 

 

 

"ไปละ มีอะไรโทรหาผมได้เสมอนะพี่ อย่าเก็บไปคิดคนเดียว เข้าใจ"

 

"เออน่า"

 

"เข้าใจจริงหรือเปล่า มีอะไรก็คุยกัน อย่าทะเลาะกันแล้วหนีมาเข้าใจ"

 

"นี่เป็นที่ปรึกษาเมื่อไหร่ห่ะเจ้า กลับได้แล้นที่ไร่คงงานเยอะ"

 

"พ่อเคลียร์ได้อยู่แล้ว"

 

"..."

 

"ไปละ"ขึ้นรถไปแล้วเจ้าขับรถทุกอย่างเป็นหมดต่างจากผมแค่มอเตอร์ไซค์ก็สุดยอดแล้ว

 

"ไม่มีมันก็เหงาปากเหมือนกันนะเนี่ย"ถึงจะด่ากันตลอดแต่ก็พี่น้องนิครับตัดกันไม่ขาดหรอก เจ้าก็เหมือนพ่อผมอีกคนเดินเข้าร้านไปวันนี้ก็เฝ้าคนเดียวอีกฉลามแม่งนอนไง

 

"กริ้ง"

 

"ยินดีต้อนรับครับ"

 

"ในที่สุดก็อยู่คนเดียวสักที เอาดอกลินลี่หนึ่งช่อครับ"คนเก่านั่นแหละครับชื่ออะไรไม่รู้ไม่ได้จำ เดินไปหยิบดอกลินลี่มาจัดช่ออย่างเร็ว

 

"ห้าร้อยครับ"

 

"นี่ครับไม่ต้องทอน"แบงค์พันครับผมรับไว้แล้วเก็บใส่กระเป๋าทันทีเงยไปมองลูกค้า

 

"..."

 

"..."ยิ้มใส่ผมอีก ยังไงก็ไม่ดูดีเท่าฉลามหรอก

 

"ออกไปได้แล้วครับแกะกะร้าน"

 

"คนสวยใจร้าย"

 

"บวกมีผัวด้วยแล้วครับ เชิญ!"

 

"พรุ่งนี้ผมจะมาอีกนะครับคนสวย"

 

"สวยบ้านมึงสิ"เมื่อมันเดินออกไปแล้วบ่นทันที ทำไมคบกับฉลามแล้วคนมาจีบเยอะจังเลยว่ะ

 

"Tru…Tru…Tru…"พูดถึงก็โทรมาเลย เล่นตัวดีมั้ยเนี่ย

 

"ว่าไงมึง"

 

("ทำอะไรอยู่มึง")

 

"เล่นขายของอยู่มั้งมึง โทรมามีอะไร"

 

("เจ้ากลับไปแล้วใช่มั้ย")

 

"เออ กลับไปแล้วทำไม มีอะไร"

 

("กูไปนอนที่นั่นได้หรือเปล่าจิน")

 

"ไม่เอาทำงานดึกก็ดึก นอนคอนโดมึงนั่นแหละดีแล้วขืนขับรถมานี่อีก อยากตายหรือไง"

 

("ก็อยากนอนกอดมึง ให้กูไปนะ")

 

"ไม่เอา จะดื้อทำไมห่ะฉลามพูดไม่ฟังตั้งแต่เมื่อไหร่ กูห่วงความปลอดภัยของมึงนะ ถ้ามึงเป็นอะไรมึงไม่ห่วงกูเหรอฉลาม จะปล่อยให้กูอยู่คนเดียวอย่างนั้นเหรอ ไม่อยากอยู่กับกูแล้วใช่มั้ย"

 

("เออ ไม่ใช่อย่างนั้น มึงนี่ งั้นมาที่นี่ตอนเวลาสองทุ่มโอเค")

 

"ทำไมต้องไปด้วยขี้เกียจ วันนี้เหนื่อย"

 

("มาหากูหน่อยก็ไม่ได้หรือไง ทิ้งผัวไว้นี่คนเดียวเดี๋ยวคนอื่นคาบไปกินเหอะ")

 

"เออ...ถ้ามึงทำจริงก็ไม่ต้องคบกันต่อไป"ตัดสายทิ้งทันทีเลย กล้าพูดแบบนี้เหรอ หรือว่ามันเบื่อเราแล้ว

 

 

ลูกค้ามีเข้ามาเรื่อยๆอาหารเย็นมื้อนี้คงไม่พ้นมาม่าตามเคยนี่มันก็ไม่โทรมาหาผมอีก คงจะเบื่อจริงๆสินะ ฮึ ก็รู้ว่าเป็นแฟนกันแต่ไม่ต้องตามติดชีวิตก็ได้มั้งต่างคนก็ต้องทำงาน แล้วงานก็คนละเวลากันอีกจะให้ไปเฝ้ามันผมก็เหนื่อยเหมือนกันนะที่ไม่ได้พักผ่อนแล้วร้านผมละ ห่วงแต่ตัวเอง

 

 

"หรือจะไปหามันที่ร้าน...ไม่ ไม่ ไม่ คำไหนคำนั้น"ได้แต่เถียงกับตัวเองไปมาแต่ในเมื่อตัดสินใจลงไปแล้วจะทำยังไงได้ละ จะไม่คบต่อก็ไม่ต้องคบมัน ถ้าแค่นี้ทนไม่ได้ก็จบกันไป

 

"เออขอโทษครับ มีดอกกุหลาบขาวมั้ยครับ"

 

"มีครับ จะรับเป็นช่อหรือเป็นดอกครับ"

 

"ขอดอกเดียวแล้วกันครับ จะไปขอแฟนแต่งงานไม่รู้ว่าเขาจะยอมแต่งกับเราหรือเปล่า"

 

"คุณลูกค้าดูดีขนาดนี้สาวๆที่ไหนก็อยากแต่งนั่นแหละครับ"ผมเดินไปหยิบดอกกุหลาบมาให้ผูกโบว์สีน้ำตาลอ่อนๆให้

 

"กี่บาทครับ"

 

"สามสิบบาทครับ ขอให้โชคดีนะครับ"

 

"ครับ ขอบคุณครับ"

 

ลูกค้าเดินออกไปตอนนี้ร้านก็เงียบอีกแล้ว เหมือนใกล้จะเป็นบ้าแล้วคุยกับตัวเองบ่อยเกินไป

 

 

"ปิดร้านดีกว่าใกล้เวลาแล้ว"มองดูนาฬิกาที่กำแพง เดินไปที่ประตูจัดการปิดประตูเลื่อนประตูเหล็กมาปิดอีกชั้นหนึ่งเก็บกวาดร้านดอกไม้

 

"ไม่มีไอ้เจ้าอยู่ก็เหนื่อยขึ้นมาเลยแหะ"

 

จัดการกวาดไปเรื่อยๆและถูพื้นก่อนจะเอาทุกอย่างไปเก็บ ต้มน้ำรอให้เดือดหั่นลูกชิ้นเตรียมไว้ มื้อนี่ก็มาม่าลูกชิ้นอาหารสุดหรูตอนโกรธผัว

 

"น่าอร่อยแหะ"ลงมือทานทันทีแต่ไม่มีมันกินด้วยก็รู้สึกเหงานะ

 

 

 

 

 

"เป็นอะไรว่ะมึงนั่งไม่ติดที่เลย"

 

"กูขอลาได้มั้ยไอ้ซีเมียกูคงงอนกูอยู่แน่เลย"

 

"วันนี้มีลูกค้าคนสำคัญ เมียมึงค่อยไปง้อหลังจากงานเสร็จก็ได้"

 

"มึงไม่เข้าใจกูเลยไอ้ซี มึงเคยง้อเมียมึงมั้ย กูถามหน่อย"

 

"ไม่เคย มีแต่มันมาง้อกู"

 

"สัส เข้าใจบ้างสิเมียมีคนเดียวนะเว้ย"

 

"เออน่าเมียมึงไม่ได้งอนอะไรขนาดนั้นหรอก"

 

และตอนนี้ผมก็ยืนประจำที่เคาว์เตอร์บาร์ไม่มีจิตใจทำงานเลย ตอนนี้จินมันจะเป็นไงบ้าง จะร้องไห้หรือเปล่า เครียดไปหมดเลย

 

"ผมขอ Choco Fever หน่อยครับ"ผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างซ้ายขอมา ก็นี่มันโซนวีไอพี ลูกค้าที่ต้องการที่ประชุมเหล้าดีๆก็มาที่นี่เยอะแยะไป

 

"ครับสักครู่นะครับ แล้วอีกท่านจะรับอะไรดีครับ"

 

"เอา Gin&Tonic Blue"

 

"รอสักครู่นะครับ"

 

เริ่มทำ Choco Fever ก่อน อันดับแรกส่วนผสมก็จะมี

 

Black Rum  3/4 J.

Tia Maria  3/4 J.

Bailey's Cream  1.5 J.

Hot Milk  2-3 J.

 

วิธีผสม เทเหล้าเทียมาเรียผสมกับรัมดำใส่ลงในแก้วทิวลิปแชมเปญ(Tulip Champagne glass) เอาครีมที่ผสมกับนมร้อมใส่แยกชั้นตามลงไป แต่งด้วยช็อกโกแลต ก่อนที่ผมจะเอาไปเสิร์ฟแล้วมาทำแก้วต่อไป

(ข้อมูลจาก :http://www.cocktailthai.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=220521&Ntype=2 )

 

แก้วต่อไป Gin&Tonic Blue มีส่วนผสมหลักอยู่สองอย่าง

 

Gin  2 J.

Tonic Water

 

วิธีผสม

 

ใส่น้ำแข็งให้เต็มแก้ว แล้วเทเหล้าจินลงไปจากนั้นใส่น้ำโทนิคตามจนเต็มแก้ว High Ball (แก้วทรงสูง) แต่งด้วยมะนาวฝาน (ทิป ใส่น้ำมะนาวและเหล้าบูลคูราโซ่เข้าไปอย่างละนิดเพื่อรสชาติและสีสัน) เดินเอาแก้วที่สองไปเสิร์ฟก่อนจะกลับมาที่เดิมมาคิดถึงเรื่องเมียผมสามารถตัดเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันได้ตอนที่ทำงานแต่ตอนนี้มันว่างอยู่ไง

(ข้อมูลจาก :http://www.cocktailthai.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=117858&Ntype=2 )

"จะเป็นยังไงบ้างว่ะ"

 

 

 

 

"ขอบคุณนะครับ โอกาสหน้าอย่าลืมร้านของผมนะครับ"

 

".../..."ทั้งสองท่านพยักหน้าให้ตอนนี้ต้องรีบไปเอาโทรศัพท์กับไอ้ซีมันก่อนแม่งเล่นยึดโทรศัพท์ผมไป

 

"ซี ไอ้ซี!"

 

"อะไร"

 

"โทรศัพท์กูคืนมาด้วยเร็ว"

 

"เมียมึงโทรมาหนึ่งร้อยสายว่ะแต่กูไม่ได้รับขอให้โชคดีน่ะ"

 

"ไอ้เพื่อนเชี้ยแม่งคอยดูเถอะ...รับสิมึง รับสิ"

 

"Tru...Tru...Tru..."

 

"รับสิว่ะจิน รับหน่อย"

 

"Tru...Tru...Tru..."

 

"สัส กูลาหนึ่งเดือนเชี้ยได้ยินมั้ยไอ้ซี แม่งเมียกูจะเป็นยังไงว่ะตอนนี้"

 

"มึงลามามากแล้วนะ"

 

"ถ้ามึงไม่ทำแบบนี้กูก็ไม่ต้องลาหรอก กูไปหาเมียกูแล้วสัสเดี๋ยวกูเสี้ยมเมียมึงบ้างจะได้รู้ว่าการง้อเมียมันเป็นไง"

 

"เสี้ยมไงมันก็รักกู"

 

"..."

ดึกแล้วการจราจรยังคงหนาแน่นหนาอยู่ตอนนี้จิตผมไปอยู่ที่บ้านมันแล้ว จับพวงมาลัยอย่างแน่น

 

"ไฟเขียวสิ ไฟเขียว ไฟเขียว"

 

วันนี้มันเป็นอะไรกันว่ะเจอแต่ไฟแดงถึงผมจะรีบยังไงแต่การฝ่าไฟแดงมันผิดกฎหมายร้านผมทำอะไรถูกกฏหมายหมดร้านปิดห้าทุ่มครึ่งแต่ที่ต้องกลับตีสองเพราะอยู่เคลียร์ของเคลียร์ร้านจะได้รีบเสร็จรีบกลับกัน นี่ผมก็ออกมาก่อนเวลากว่าจะถึงบ้านมันเที่ยงคืนกว่าแล้ว

 

"จิน จิน!"บ้านมันไม่มีออดไงครับตะโกนเสียงดังขนาดนี้ชาวบ้านจะออกมาด่าผมมั้ยเนี่ย

 

"..."

 

"จิน!"

 

"แกร็ก"

 

"..."

 

"..."มันมายืนหน้าผมตาแดงเชียวผมเอามือไปจับที่แก้มแต่มันกลับหันหน้าหนี

 

"มาทำไม?"

 

"มาหามึงไง ขอโทษที่ไม่ได้รับสายมึงไอ้ซีมันยึดโทรศัพท์กูไว้"

 

"..."

 

"ถ้ากูรู้ว่ามึงร้องไห้กูคงปรี่มาเร็วกว่านี้ เข้าบ้านกันดีกว่ามั้ย?"

 

"..."ผมดึงมือมันเดินเข้าบ้านแย่งกุญแจมาจัดการล็อคให้เอง

 

"มึงอยู่ข้างล่างตลอดเหรอจิน"

 

"..."

 

"กูไปปิดไฟก่อนนะ"จะเปิดไปปิดไฟร้านแต่มันกลับกำมือผมไว้แน่น

 

"มึงจะไม่ทิ้งกูใช่มั้ยฉลาม"

 

"กูจะทิ้งทำไมละ ม่ะ ไปปิดไฟด้วยกัน"เดินจับมือกันไปปิดไฟเดินขึ้นไปบนบ้านข้างบนนี่มืดเชียว

 

"ฮึก"

 

"เป็นอะไรมึงร้องทำไมกูมาแล้ว กูมาแล้วนี่ไง"เปิดไฟข้างบนได้แล้วเสียงสะอื้นก็ดังมาพอดี

 

"..."

 

"อย่ากัดปากสิจินห้อเลือดแล้ว"

 

"กูโทรไปกี่สายมึงรู้มั้ยฉลาม"

 

"กูรู้ไอ้ซีมันยึดโทรศัพท์กูไป กูก็ทำงานพึ่งรู้กูก็รีบมานี่เลย"รีบเช็ดน้ำตาให้มันแล้วกอดมันไว้ลูบหลังให้มันหายสะอื้น

 

"ฮึก มึงอย่าเบื่อกูนะฉลาม ฮือ"

 

"ไม่เบื่อหรอกนี่มึงนั่งร้องอยู่ด้านล่างตลอดเลยเหรอจิน"

 

"อื้อ"

 

"อย่าร้องสิ กูไม่เบื่อหรอกป่ะเข้าห้องกันไปอาบน้ำนอนกันได้แล้ว"

 

"..."เดินจูงมือเข้าไปห้องเปิดไฟ เปิดโทรทัศน์ดูรายการสารคดี

 

"ไปอาบน้ำก่อนไป"ผมผลักมันให้เดินเข้ามันไปในห้องน้ำหยิบผ้าขุนหนูให้มันแล้วปิดประตูให้ เดินมานั่งที่ปลายเตียงดูสารคดีไปเรื่อยๆ

 

"แกร็ก"

 

"..."ผมเดินเข้าห้องน้ำต่อจากมันนี่ก็จะตีหนึ่งกว่าแล้ว ดีนะที่เมียกูไม่งอนมากเตรียมตัวมึงไว้เลยไอ้ซี

 

"แกร็ก"

 

"อ้าว!ทำไมมึงไม่นอนก่อนจิน"

 

"รอมึง"

 

"กูใส่กางเกงก่อน"เสื้อผ้าผมมีอยู่นี่สิบกว่าชุดครับก็สบายหน่อย

 

"ตุ้บ"

 

"คิดยังไงเปิดหนังผีห่ะจิน"มันเป็นคนไม่ชอบหนังผีอยู่แล้ว ทิ้งตัวนอนลงที่เตียงมันรีบเข้ามากอดผมไว้ทันที

 

"เพราะกูกลัวไงกูเลยเปิด"

 

"ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้"

 

"มึงไม่ผิดหรอกฉลามคนที่ผิดกูเอง"

 

"มึงไม่ผิดหรอกจิน กูรู้ว่ามึงเหนื่อยขอโทษที่เอาแต่ใจ"

 

"..."

 

"นอนได้แล้วพรุ่งนี้มึงต้องตื่นเช้านะ"

 

"ฉลาม"

 

"พรึ่บ"

 

"ทำอะไรจิน"

 

"ถ้ามีอะไรกันมึงจะไม่เบื่อกูใช่มั้ยฉลาม"ขึ้นมานั่งบนตัวผมใส่แค่เชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ๆหนึ่งตัวข้างล่างไม่ได้ใส่ก้นนิ่มๆทับอยู่บนท้องผม มันล่อตาล่อใจจริงๆ

 

"นอนดีกว่าจินอย่าทำเพราะแบบนี้กูอยากได้ตอนที่มึงพร้อมทั้งตัวพร้อมทั้งใจจริงๆแบบนั้นกูจะมีความสุขมากกว่า"

 

"..."ผมจับมันนอนลงที่เดิมแล้วกอดมันไว้

 

"ถึงกูอยากมีอะไรก็จริงแต่ก็ไม่จำเป็นหรอกที่มึงต้องทำแบบนี้ อยู่แบบนี้กูก็มีความสุขได้กูรอได้"

 

"อื้อ ขอโทษ"

 

"แต่ก้นมึงนี่นุ่นดีจังเลยน่ะ ให้ถึงวันนั้นก่อนเถอะกูจะขย้ำจนก้นมึงบวมแน่"นอนกอดจับก้นมันเลยครับมันก็ไม่ได้ขัดขืนผม

 

"ฟอด"

 

"..."

 

"มึงจะทำอะไรก็ได้ แต่อย่าพึ่งมีอะไรกับกูเลยนะกูยังไม่พร้อม"

 

"รู้แล้ว นอนได้แล้ว ฝันดี"

 

"ปิดหนังก่อนดิ"

 

"..."ผมลุกไปปิดหนังปิดไฟแล้วกลับมาที่เตียงอย่างเร็วดีที่ยังมีแสงของพระจันทร์ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาห้องเลยดูสว่าง

 

"ฉลาม"จินที่นอนทับที่อกผมพูดขึ้น

 

"หืม"

 

"พรุ่งนี้มึงว่างมั้ย มาอยู่ร้านกับกูได้หรือเปล่า"

 

"กูว่างหนึ่งเดือนจะอยู่นี่แหละ"

 

"แล้วพี่ซีจะไม่ว่าเหรอ"

 

"กูลากับมันแล้ว ถึงจะหุ้นส่วนห้าสิบห้าสิบเถอะ คอยดูเถอะกูจะเสี้ยมมันกับเมียมันให้ทะเลาะกัน โทษฐานที่มันไม่ให้กูมาหามึง"

 

"ไม่เอา"

 

"ทำไม"

 

"มึงคิดดูสิถ้ากูกับมึงโดนมั้งจะหัวเราะกันออกมั้ย ไม่เอาไม่ทำ ลาเดือนเดียวก็เกินพอแล้ว"

 

"..."

 

"นะ"

 

"เออไม่เสี้ยมก็ไม่เสี้ยม"

 

"รักมึงนะ"

 

"อืมกูก็รักมึง นอนได้แล้วพรุ่งนี้ต้องตื่นมาเปิดร้านอีก...ฟอด"ผมก้มลงหอมผมจินมันมันก็กอดผมไว้แน่น ผมก็กอดมันแต่มือไปอยู่ที่ก้นมันแค่นั้นเอง

 

 

 

 

 

"..."ยังคงนอนดูหน้าฉลามมันทั้งที่ผมพูดออกไปแล้วแท้ๆแต่กลับมานั่งร้องไห้เองนั่งรออยู่ข้างล่างเผื่อว่ามันจะมาหาผม แล้วมันก็มาจริงๆ ขยับเข้าไปซุกที่อกมันกอดมันไว้

 

"อื้อ จินตื่นได้แล้วเช้าแล้ว"

 

"ตื่นนานแล้ว"

 

"ทำไมไม่ลุกละ มานอนกอดอย่างนี้ทำไม หืม"

 

"ก็อยากกอด"

 

"ลุกได้แล้วม่ะไปแปรงฟันอาบน้ำกัน"ฉลามมันก็ดึงผมขึ้นมาพาเดินเข้าห้องน้ำ

 

"...บีบให้หน่อย"ผมเอาแปรงฟันของผมให้มันบีบยาสีฟันให้ มันก็ทำให้แล้วเอายัดใส่ปากผมโดยที่ไม่ได้ตั้งตัวเลย

 

"แปรงสิยืนนิ่งทำไม"

 

"เจ็บ"

 

"ขอโทษ! เลือดออกมั้ยเนี่ย"

 

"ล้อเล่นน่าไม่เจ็บมากขนาดนั้นหรอก"หันมาแปรงฟันต่อครับ

 

"เดี๋ยวจับจูบแม่ง หลอกกูดีนัก"ฉลามมันดึงคอผมให้ไปหามันก็ยิ่งชิดไปกันใหญ่แถมมือมันยังมาวางที่ก้นผมอีก

 

"เอามือออกจากก้นกูก่อนดิ๊"

 

"จะจับ ห้ามมากเดี๋ยวกูบีบแม่ง"

 

"มึงมันแม่ง"ยังคงยืนแปรงไปแบบนั้นจนเสร็จมันให้ผมอาบน้ำก่อนพอเสร็จมันก็เข้าไปอาบต่อจากผมเลยแตาวันนี้ทำไมนานกว่าปรกติ

 

"แกร็ก"

 

"ทำไมวันนี้มึงอบน้ำนานจังเลยว่ะ"

 

"กูปวดขี้กูจะเข้าไปขี้ไม่ได้ไง มีใครเขาไม่ปวดบ้างหรือมึงไม่เคยปวด"

 

"ถามแปลกๆใครๆเขาก็ปวดทั้งนั้นแหละ ใช้คำว่าปวดหนักปวดเบาก็ได้มั้งเล่นพูดขี้เลย"

 

"กูพอใจ"

 

"ขี่หลังหน่อย"

 

"ขี่ทำไมเดินลงไปก็ได้มั้งลำบากกูเดี๋ยวต้องลงไปมาอะไรให้มึงกินอีก"

 

"เออ!"ขอขี่นิดก็ไม่ได้

 

"ทำเป็นงอนมาให้พี่จูบม่ะ...จุ๊บ"

 

"ลงไปทำเลยเร็วๆด้วยก่อนที่จะโมโหหิว"

 

เดินตามมันลงไปติดๆมันเดินเข้าไปในครัวส่วนผมเดินไปเปิดร้านเช็คความเรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าไปหาฉลามแล้วเข้าไปกอดเอวมันไว้

 

"ทำอะไรกิน"มันหันมามองผมนิดเดียวก่อนจะหันไปหั่นผักตามเดิม

 

"ข้าวผัดกุ้งกับ ผัดผัก มีเห็ดทอดมึงด้วย"

 

"อยากกินลาบเห็ดอ่ะ"

 

"ห่ะ!"

 

"ลาบเห็ด"

 

"ตอนเที่ยงค่อยกินเช้าเอาแค่นี้พอกูขี้เกียจ"

 

"งั้นกูออกไปรอข้างนอกนะ"

 

"อืม"

 

นั่งเล่นโทรศัพท์รอมันไปบางทีก็ดีแล้วละที่ไม่เข้าใจกันเพราะมันทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้นกว่าเก่าอีก แต่ทะเลาะหนักๆไม่เอานะไม่อยากเลิก

 

"ฉลาม!"ผมตะโกนเสียงดังเรียกมัน

 

"หืม"

 

"เสร็จหรือยัง"

 

"เหลือข้าวผัดข้าวยังไม่สุกเลย"

 

"หิวแล้ว!"

 

"หัดรอบ้าง!"เสียงตะโกนกลับมาผมนี่เงียบเลย

 

"ก็รอแล้วอ่ะ แต่มันหิวนิจะถามไม่ได้ไง"ได้แต่บ่นพึมพำไปไม่กล้าพูดเสียงดังหรอกเดี๋ยวมันได้ยิน

 

"บ่นอะไร"

 

"กูเปล่าบ่นสักหน่อย...อยู่ไกลยังได้ยินอีก"

 

รอไม่นานมากมันก็ยกข้าวออกมาให้เห็ดทอดเหลืองๆสีน่ากินผมรีบคว้ามาวางเป็นอย่างแรก

 

"พอหายเกลียดเห็ดนี่ อยากกินตลอดเวลาเลยนะ"

 

"ก็มึงทำอร่อย"เมื่อวางทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็นั่งรอมันที่กำลังเดินไปเอาน้ำอยู่

 

"ไม่กินก่อนละมึงนี่"

 

"รอกินพร้อมกันมานั่งเร็วสิ"ผมตบเก้าอี้ข้างๆมันก็เอาน้ำมาวางให้ผมแล้วก็นั่งลงทันที ผมก็ลงมือทานทันที

 

"กินเหมือนเด็ก"มันหยิบเม็ดข้าวจากปากผมแล้วเอาใส่ปากผมอย่างเร็ว

 

"นึกว่าจะหยิบไปกิน"

 

"ข้าวกูไม่รู้จะกินหมดหรือเปล่า ข้าวใครข้าวมัน"

 

"เกือบโรเมนติกแล้วเชียวมึง"

 

"ก็นี่แหละกู โรเมนติกขึ้นมาเดี๋ยวจะรู้ว่าพี่หวานขนาดไหน แดกข้าวไป"นี่ก็ยังหามุมโรเมนติกได้ยากเลยผมว่า

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ครบร้อยแล้วจ้า ขอบคุณทุกคอมเม้นต์นะคะ เจอกันตอนหน้าจ้า

 

 

 

 

ความคิดเห็น