Finland (ช้อย)

นิยายเรื่องใหม่ของช้อยอีกเรื่องค่ะ รักร้าย ๆ สไตล์ลูกทุ่ง ช่วยเป็นกำลังใจให้ช้อยด้วยนะคะ กราบขอบพระคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด หวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายเรื่องนี้ทุกท่านจะชอบ ขอบพระคุณค่ะ / finland (ช้อย)

Chapter 64 : ไอ้ลิงเผือกมันนอนค้างที่บ้าน เดี่ยว-แม็กซ์

ชื่อตอน : Chapter 64 : ไอ้ลิงเผือกมันนอนค้างที่บ้าน เดี่ยว-แม็กซ์

คำค้น : finland,ช้อย, yaoi,ดอกหญ้าที่ปลายฟ้า,ธีร์ปิง,รุจ,คิว,หื่น,เด็กแว้นที่รัก,Love you my bad boy,คนคุก,ดอม,คุณ,NC20+,SM,กุมหัวใจมังกร,เล้ง,มังกรม,รักร้ายสไตล์ลูกทุ่ง,เรือง,ครูกานต์,ภูมิ,ขม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.1k

ความคิดเห็น : 80

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2559 08:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 64 : ไอ้ลิงเผือกมันนอนค้างที่บ้าน เดี่ยว-แม็กซ์
แบบอักษร

 

เดี่ยว...........................

 

หลังจากที่ผมพาไอ้ลิงเผือกขี่ออกมาจากตัวเมืองได้ซักพัก ก็มีรถมอไซค์ขี่ไล่ตามผมมาสองสามคัน เป็นกลุ่มเมื่อกลางวันนี้ที่มันมาตอแยไอ้ลิงเผือก มันบอกให้พวกผมจอดรถ ตอนแรกผมกะว่าจะบิดหนี แต่กลัวว่าพวกมันจะมีปืน ผมเลยต้องลงรถเพื่อดูสถานการณ์

 

“มึงเงียบ ๆ ไว้นะ”  ผมหันไปบอกกับไอ้ลิงเผือก  มันได้แต่พยักหน้ารับ

 

“แฟนน่ารักนี่หว่า กูขอยืมซ้อนมอไซค์หน่อยดิ”  หนึ่งในไอ้พวกเหี้ยนั่นพูดขึ้นผมพยายามองไปว่าพวกมันมีอาวุธอะไรหรือเปล่า

 

“แฟนใครใครก็หวงดิวะ”   ผมบอกกับผมพวกมันไป ไอ้ลิงเผือกหันมามองหน้าผม

 

“แต่กูอยากได้แฟนมึงว่ะ”  ว่าแล้วพวกมันก็ปรี่เข้ามาหาผม

 

ผั๊วะ....!!  ผมสวนหมัดใส่ก่อนเลยจนมันล้มก้มจ้ำเบ้า  พวกมันที่เหลืออีกสามคนก็เข้ามาช่วย พอผมเห็นว่าพวกมันไม่มีอาวุธ ทีนี้ก็สบายกูหล่ะ

 

“พวกมันไม่มีอาวุธ”  ผมหันไปบอกไอ้ลิงเผือก 

 

“งั้นสวย”  อั๊ก...!!!  ไอ้ลิงเผือกกระโดดถีบท้องไอ้เหี้ยนั่นจนเซ 

 

“ตีนหนักเหมือนกันนี่หว่า”  ผมหันไปแสยะยิ้มกับมัน

 

ผั๊วะ....!!!  ตุ๊บ ตั๊บ...!!  อั๊ก....!!!  ผมกับไอ้ลิงเผือกตะลุมบอลกับไอ้พวกเหี้ยนั่น ทั้งเตะทั้งต่อย

 

ผั๊วะ.....!!!  ไอ้ลิงเผือกโดนหมัดสวนไปหนึ่งหมัดจนหน้ามันเซ

 

“ไอ้เหี้ย มึงกล้าต่อยกูเหรอวะ...!!”  มันปรี่เข้าซัดไอ้ที่คนต่อยปากมันจนแตก

 

ผั๊วะ...!!  ผั๊วะ...!!  มันรัวหมัดใส่ไม่ยั้ง 

 

ซักพักมีรถกระบะขับมาจอดใกล้ ๆ

 

“มีอะไรกันวะ.....?”   แล้วคนในรถก็ตะโกนถาม  พวกผมหันไปมอง  ผมจำได้ว่าเป็นคนในหมู่บ้าน

 

“ไอ้เดี่ยวนี่หว่า”   ลุงคนในหมู่บ้านลงจากรถแล้วถือมีดทำสวนเล่มยาวติดมือมาด้วย พอไอ้พวกเหี้ยนั่นเห็นมันก็รีบพากันเผ่นแนบ

 

“เป็นไงมั่งวะ....?”  ลุงถามผม

 

“ไม่เป็นไรลุง ขอบคุณมาก”  ผมบอกกับลุงไป 

 

“ค่ำมืดพวกเอ็งก็รีบกลับบ้านกันซะ ฝนทำท่าจะตกแล้วด้วย”   แล้วลุงก็บอกกับผม

 

“เป็นไงมั่งวะ...?”  ผมหันไปถามไอ้ลิงเผือก  มันเอาแต่เงียบไม่ยอมพูดอะไร หน้ามันสลดเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ผมพามันขี่มาได้ไม่นาน ลมก็กระโชกแรงพัดกิ่งไม้สองข้างทางไหวเอนไปมา ฝนกำลังจะตก

 

“กูว่าหาที่หลบฝนแถวนี้ก่อนเหอะ”    ผมบอกมันไป

 

“มึงไม่กลัวไอ้พวกเหี้ยนั่นจะตามมาอีกเหรอวะ...?”   ไอ้ลิงเผือกถามผม

 

“เลยนี่ไปอีกหน่อยก็มีหมู่บ้านแล้ว พวกมันไม่มาแล้วหล่ะ”  ผมบอกกับมันไป ผมขี่รถเข้าไปหลบฝนในศาลาที่พักริมทาง  ตอนนี้มืดมากไม่มีใครอยู่ในศาลาซักคน เสียงฟ้าร้องคำรามใกล้เข้ามาทุกที  ไม่นานนักฝนก็กระหน่ำเทลงมา ถึงแม้จะหลบฝนอยู่ในศาลาแต่ก็ยังโดนฝนสาดอยู่ดีผมเข้าไปนั่งข้างในสุดเพื่อจะหลบฝน แล้วจู่ ๆ 

 

เปรี้ยง.......!!!!  เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นหวั่นไหว“ไอ้เหี้ยยยยยยยย”   ไอ้ลิงเผือกแหกปากคงเพราะตกใจ แล้วโผเข้ามากอดผมทันที

 

“จะมากอดทำไมเนี่ย...?”  ผมพยายามแกะมือมันออก  พอมันได้สติมันก็รีบผละออกไป

 

“เอ่อ คือ กูก็แค่ตกใจ แม่งทำไมไม่ให้ซุ่มให้เสียงก่อนวะ คิดจะผ่าก็ผ่า”   ผมก็อดขำมันไม่ได้

 

เปรี้ยง....!!! เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นอีกครั้ง  ไอ้ลิงเผือกเข้ามากอดผมตอนไหนก็ไม่รู้ แม่งเร็วชิบหาย

 

เปรี้ยง......!!!   ฟ้าผ่าทีไรมันก็กอดผมแน่นขึ้นเท่านั้น มันคงกลัวเสียงฟ้าผ่าจริง ๆ นั่นแหล่ะ

 

“ทำไมไม่ตกมาดี ๆ วะ จะผ่าทำไมเนี่ย...?”   มันก้มหน้าซุกอกผมเอาไว้   ว่าแต่ทำไมใจเต้นแรงเกิดมายังไม่เคยมีใครกอดผมแน่นขนาดนี้มาก่อน  ผมค่อย ๆ เอื้อมมือกะจะไปกอดมันเอาไว้แต่ก็ผละออก

 

“มันไม่ร้องแล้ว มึงเลิกกอดกูซักที”   ผมบอกกับมัน 

 

“กอดนิดกอดหน่อยทำเป็นหวง”  มันไม่สนใจ  แค่ฟ้าแลบมันก็กลัวแล้ว ผมเลยปล่อยให้มันกอดอยู่แบบนั้น ผมก้มมองดูมันยังไงมันก็ยังเป็นเด็กวันยังค่ำ เถียงคำไม่ตกฟาก แดกขนมเอย เที่ยวเอย กลัวเสียงฟ้าร้องเอย ผมอดยิ้มกับกริยาท่าทางของมันไม่ได้  พอฝนเริ่มซา

 

“มึงจะกอดกูอีกนานมั้ย...? เดี๋ยวกูมีอารมณ์ขึ้นมาแล้วจะยุ่ง”   ผมแกล้งแหย่มันไป  มันรีบผละกอดแล้วถอยฉากออกไปซะไกล

 

“อย่านะโว้ย กูสู้ตายนะบอกก่อน”  มันยกกำปั้นขึ้นมาตั้งการ์ดเอาไว้

 

“ไอ้เด็กเปรต กูพูดเล่นอย่างมึงไม่ทำให้กระเจี๊ยวกูแข็งหรอกโว้ย”  ผมบอกกับมันไป

 

“โห  ไอ้เหี้ยดูถูกกันมากเกินไปแล้วนะ”   ว่าแล้วมันก็เลิกเสื้อขึ้น

 

ฟุบ....!! เฮ้ย....!!  แล้วมันก็เอาเสื้อมาครอบหัวผมเอาไว้  โอบท้ายทอยผมให้แนบกับหน้าอกขาว ๆ ของมันเต็ม ๆ เนื้อแนบเนื้อ  ผมตกใจไม่คิดว่ามันจะทำอย่างนี้ ปลายจมูกผมสัมผัสเข้ากับหัวนมของมันที่แข็งเป็นไตเพราะเพิ่งโดนฝนเย็น ๆ  กลิ่นแป้งอ่อน ๆ แตะเข้าจมูก

 

ตึกตั๊ก ตึกตั๊ก ตึกตั๊ก  หัวใจผมเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ขนลุกไปทั้งตัว ชิบหายแล้ว น้องชายผมเริ่มขยายใหญ่กำลังดันกางเกงผมอยู่ ผมรีบตั้งสติกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่

 

“มึงทำบ้าอะไรเนี่ย...?”    ผมรีบมุดหัวออกจากเสื้อมัน

 

“หึหึหึ กระดอแข็งแล้วอ่ะดิ”   มันยังมีหน้ามายิ้มเยาะผมอยู่

 

“มึงมันเหี้ย.....!!!”   ว่าแต่ทำไมกูมีอารมณ์กับมันวะ ผมได้แต่ถามกับตัวเอง  มันก็คงไม่แปลกอะไรหรอกม้างไอ้ลิงเผือกออกจะน่ารัก เป็นใครก็ต้องมีอารมณ์กันทั้งนั้นแหล่ะ เหอะๆๆๆ ผมได้แต่ปลอบตัวเอง

 

“ยิ้มเหี้ยไรของมึงคนเดียวห๊ะ....?”   ไอ้ลิงเผือกเรียกสติผมกลับคืน

 

“ช่างกู”  ผมบอกกับมัน

 

“กลับกันได้ยังกูหนาว ......ฮัดชิ้ว...!!”    น่าน....หวัดแดกมันจนได้

 

ตอนนี้ฝนยังไม่หยุดตกแต่ก็ซาเม็ดลงบ้าง  ข้างนอกมืดมากหันไปทางไหนก็แทบมองอะไรไม่เห็น รถก็ไม่ค่อยจะวิ่งผ่าน ผมกลัวจะเกิดเรื่องขึ้นอีกเลยตัดสินใจขี่รถฝ่าสายฝนกลับบ้าน ผมค่อย ๆ ขี่เพราะทางมันมืดสองข้างทางก็มีแต่ป่ารกชัฏ มีแค่แสงไฟจากหน้ารถเท่านั้นที่ให้แสงสว่าง 

 

ฮัดชิ้ว... ฮัดชิ้ว... ฮัดชิ้ว...  ไอ้ลิงเผือกก็จามไม่หยุด

 

“มึงเอาเสื้อกูคลุมหัวไว้ดิ”  ผมหันไปบอกกับมันอย่างน้อยก็กันไม่ให้เม็ดฝนกระทบโดนหน้าโดนหัวเต็ม ๆ ได้บ้าง  มันนิ่งเงียบไปไม่นาน แล้วมันก็เอาหัวมุดเข้ามาในเสื้อผม

 

“แหวะ เหม็น”  ผมได้ยินมันบ่น  แต่มันก็ยังใช้เสื้อผมคลุมหัวมันอยู่  ผมรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของมันพ่นรดเข้าที่แผ่นหลังของผม มันรู้สึกแปลก ๆ ตอนขี่ออกมาอากาศเย็นจนสั่นไปทั้งตัว แต่ทำไมตอนนี้กลับไม่รู้สึกเย็นอะไรแถมยังอบอุ่นอีก  กูเป็นอะไรของกูเนี่ย....!!!  

 

“ฮืออออ นะนะนะหนาววว ”   ไอ้ลิงเผือกครางออกมาเสียงสั่น  ผมหันไปมอง

 

“ใกล้ถึงหมู่บ้านแล้ว เดี๋ยวกูเข้าไปส่งที่บ้านไอ้เรือง”   ผมบอกมันไป

 

“ไม่เอากูจะลงบ้านมึงนี่แหล่ะ บ้านพี่เรืองเข้าไปอีกตั้งไกล”   มันบอกกับผมปากสั่นพั่บ ๆ

 

“จะลงบ้านกูทำไมเนี่ย...?”  ผมหันไปถามมัน

 

“ไหนมึงเคยบอกว่ากูไม่ใช่สเปคไง เห็นกูแล้วไม่มีอารมณ์ไง หรือว่ากลัว....?”    มันยังคงมุดเสื้อบอกกับผม

 

“ไอ้เด็กเหี้ย”   ผมได้แต่ด่ามันไป  สุดท้ายก็ต้องพามันแวะที่บ้าน  เพราะบ้านผมอยู่ปากทางเข้าหมู่บ้านพอดี ส่วนบ้านไอ้เรืองอยู่ท้ายหมู่บ้านโน่นไฟในบ้านปิดหมดพ่อกับแม่คงเข้านอนแล้วพอผมขี่รถเข้ามาจอดที่หน้าบันไดมันก็รีบวิ่งเข้าไปอยู่ใต้ถุนบ้านทันที 

 

ฮัดชิ้ว ฮัดชิ้ว ฮัดชิ้ว  “เร็วๆดิกูหนาวจะตายอยู่แล้วเนี่ย”  มันเร่งผม ผมเข็นรถเข้ามาจอดเอาไว้ใต้ถุนบ้าน 

 

“รีบไปเปิดประตูเลย ชักช้าอยู่ได้”   มันยังเร่งผมไม่เลิก

 

“นี่บ้านกูมึงอย่ามาเยอะ”  ผมว่าใส่หน้ามัน  แล้วก็เดินขึ้นไปเปิดประตูห้อง  พอประตูเปิดมันรีบวิ่งแจ้นผ่านผมไปอย่างเร็ว

 

“แล้วถุงของมึงหล่ะ...?”    ผมรีบถามมัน

 

“มึงก็ลงไปเอามาดิ กูหนาว”    มันรีบวิ่งเข้าห้องผมไปทันที

 

“มึงเป็นเมียกูหรือไงวะ สั่งได้สั่งดี สัส....!!”   สุดท้ายผมก็ต้องลงไปเอาถุงอะไรต่อมิอะไรของมันกลับขึ้นมาเก็บไว้บนบ้าน  ถ้าไม่เก็บมีหวังไอ้ด่างทึ้งเละเทะหมดแน่  เก็บของเสร็จผมก็เดินเข้ามาในห้อง

 

“ชิบหายล่ะ มึงทำอะไรของมึงเนี่ย..?”   ผมเห็นมันกำลังถอดเสื้อตามด้วยกางเกงเหลือแต่บ็อกเซอร์เปียกน้ำแนบเนื้อเพียงตัวเดียว

 

“กูจะอาบน้ำ ห้องน้ำมึงอยู่ไหน...?”   มันรีบถามตัวหนาวสั่นอย่างกับลูกนกตกน้ำ

 

เอ่อ คือ ผมเอาแต่จ้องเรือนร่างของมัน แม่งอะไรจะขาวเนียนขนาดนั้นวะ แล้วสายตาผมก็ไปสะดุดเข้าที่หัวนมของมัน หัวนมสีชมพูระเรื่อตัดกับผิวขาว ๆ ของมันได้เป็นอย่างดี ความรู้สึกที่จมูกผมได้สัมผัสมาเมื่อก่อนหน้านี้มันกลับมาอีกครั้ง

 

“มองเหี้ยอะไรมึงนักหนาเนี่ย...? กูอยากอาบน้ำสระผมเดี๋ยวไม่สบาย”   มันถามผมขึ้นอีกครั้ง เรียกสติผมกลับคืน

 

“อยู่ข้างล่างโน่น มึงเอาร่มไปดิ”  แล้วมันก็รีบคว้าร่มแล้วเดินลงบันไดไป

 

“มึงเตรียมเสื้อผ้าให้กูด้วย”  มันยังตะโกนมาสั่งผมอีก

 

“ไอ้เด็กเวร มึงเป็นเมียกูรึไงวะ...?”  ผมตะโกนกลับมัน  ผมหยิบเสื้อกับกางเกงของผมที่อยู่ในตู้โยนไว้บนเตียงให้มัน พอนึกขึ้นมาได้ผมก็โทรไปหาไอ้เรือง

 

“มึงอยู่ไหนกันวะไอ้เดี่ยว...?”  ไอ้เรืองถามผมก่อนเลย

 

“อยู่บ้านแล้วเนี่ย ไอ้ลิงเผือกมันจะแวะที่บ้านกูก่อน”   ผมบอกไอ้เรืองไป

 

“เออ กูกับกานต์ก็เป็นห่วงคิดว่ายังไม่กลับกันซะอีก ฝนก็ตกหนักด้วย”   

 

“เดี๋ยวรอให้ฝนหยุดก่อนกูจะไปส่งมันให้”  ผมบอกกับไอ้เรืองไป

 

“ตอนนี้ก็ดึกแล้ว ฝนตกด้วยฝากมันนอนค้างบ้านมึงซักคืนดิ พรุ่งนี้ค่อยพามันมาส่ง แค่นี้ก่อนนะโว้ยกูจะทำการบ้านกับเมียกูก่อน อิอิอิ”   ดูไอ้เรืองมันพูด  แล้วมันก็ตัดสายทิ้ง

 

“ไอ้เหี้ย...มึงบอกมาซะขนาดนี้ไม่อัดคลิปส่งมาให้กูดูเลยวะ สัส....!!   

 

“อยากดูอะไร....?”   อุ่ย เสียงไอ้ลิงเผือกดังขึ้น มาก็ไม่ให้ซุ่มให้เสียง  มันนุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียวเดินเข้าห้องมา

 

“เสื้อกับกางเกงวางอยู่บนเตียงโน่น”  ผมบอกกับมันไป ว่าจะไม่มองแล้วน๊า ผมแอบมองตามหลังมันไป พอมันกำลังจะหันหน้ามา ผมรีบหันขวับแล้วเดินลงบันไดไปอาบน้ำบ้าง  อาบน้ำสระผมเสร็จก็เดินกลับมาที่ห้อง เสียงจามของไอ้ลิงเผือกเงียบไป ผมคิดว่ามันคงหลับแล้วเห็นมันนอนคุมโปงอยู่บนเตียง

 

เฮ้ออออ คืนนี้คงต้องให้มันนอนที่นี่แล้วล่ะ

 

 

 

 

.............................................................................................

To be continue.....................

.............................................................................................

 

 

เรื่องนี้ใกล้จบแล้วนะคะ

กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่กรุณาติดตามมาตลอด

1 เม้น = 1 กำลังใจ

ขอบพระคุณค่า

 

finland (ช้อย)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}