น้ำมิ้ม

เรื่องนี้จะรวมทุกความน้ำเน่าไว้อย่างที่คุณต้องคิดถึง 5555 คือ ไรท์เป็นคนที่ชอบอ่านนิยายเล่มบางๆที่เมื่อก่อนเล่มละ 10 บาทอ้ะ ใครจำได้บ้าง เรื่องนี้เลยเขียนแบบที่ตัวเองคิดถึงและอยากอ่าน คือแบบ...ถึงรู้ว่ามันน้ำเน่าแต่เราก็ยังติด ...มานั่งตบยุงด้วยกันเถอะ มาๆๆๆ

ตอนที่ 16 : ความจริงเพียงครึ่งเดียว

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 : ความจริงเพียงครึ่งเดียว

คำค้น : รุ่งตะวันแห่งหัวใจ , หมอทหาร , พินัยกรรม , คำขอร้องสุดท้าย , แต่งงาน , มรดก , ปกเกียรติ , ปรางสุดา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 924

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2559 02:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 : ความจริงเพียงครึ่งเดียว
แบบอักษร

 

ความจริงที่ชายหนุ่มได้รู้จากปากของรุ่งตะวันทำให้ความหวังในใจของเขาผลิดอกออกใบอีกครั้ง น้องสาวของเขาตายไปแล้ว แต่ที่ยังอยู่คือรุ่งตะวัน

“หลังคุณเรียนจบแล้วเราจะไปอยู่ด้วยกันที่เมืองไทย เพราะแม่ของผมคงไม่ชอบใจถ้าเราจะคบกันต่อ... แต่ผมไม่สนใจอีกแล้ว เพราะผมรู้ดีว่าคุณคือรุ่งตะวันไม่ใช่ใครทั้งนั้น”

พิธานยักไหล่ให้กับความต้องการของคนรอบข้าง ตอนนี้เขาเลือกที่จะหันหลังให้กับสังคม และเก็บความจริงที่รู้ดีแก่ใจปิดกุญแจซ่อนเอาไว้ เหตุผลที่รุ่งตะวันบอกเขานั่นเพียงพอแล้วสำหรับพิธาน แม้ว่ามันอาจจะไม่เพียงพอสำหรับคนอื่นก็ตาม

“พีต้า...คุณไม่เสียใจเหรอคะที่ฉันไม่ใช่ปรางสุดาที่คุณรู้จัก”

“ผมดีใจที่รู้ว่าคุณไม่ใช่ปรางสุดา ผมรักที่คุณคือรุ่งตะวัน เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ”

รุ่งตะวันโอบกอดคนตรงหน้าอย่างซาบซึ้ง ... พิธานเป็นคนแรกและคนเดียวที่ยอมรับตัวตนที่แท้จริงของเธอ ที่ผ่านมาปกเกียรติได้แต่บีบบังคับเพื่อให้เธอดำรงความเป็นปรางสุดาเอาไว้ ...ทุกๆอย่างต้องเป็นปรางสุดา เธอไม่สามารถเป็นรุ่งตะวันได้ หากกับพิธาน ชายหนุ่มกลับเลือกให้เธอเป็นเธอ  

“ขอบคุณค่ะพีต้า....ฉันรักคุณค่ะ”

“ผมก็รักคุณรุ่งตะวัน...” พิธานย้ำกับตัวเองพลางกระชับร่างในอ้อมกอดเอาไว้ ... ร่างกายที่เขาพร่ำบอกตัวเองว่านี่คือรุ่งตะวันที่เขารัก...ไม่ใช่ปรางสุดา!

......................................................................................................................................................

พิธานเดินหน้าเตรียมตัวเพื่อไปอยู่ที่เมืองไทยกับรุ่งตะวันอย่างรอบคอบ เขาจะให้มารดารู้ไม่ได้ว่าเขาและรุ่งตะวันวางแผนชีวิตด้วยกันไว้อย่างไร...ดังนั้นเขาต้องไปเป็นฝ่ายไปที่เมืองไทยก่อนที่รุ่งตะวันจะเรียนจบเพื่อไม่ให้มารดาระแคะระคาย และที่สำคัญชายหนุ่มตัดสินใจปิดบังเรื่องที่ปรางสุดาคือน้องสาวของเขาไว้ไม่ปริปากบอกให้หญิงสาวรู้ ...บางเรื่องความจริงอาจไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะรับได้เสมอไป  

 

   “รุ่ง...ผมจัดการเรื่องเปิดบริษัทให้คุณเรียบร้อยแล้วนะ คุณจะกลับถึงเมืองไทยเมื่อไหร่”

พิธานวีดีโอคอลกับแฟนสาวที่ยิ้มหน้าระรื่นเมื่อแผนชีวิตที่เธอและเขาวางอนาคตไว้ร่วมกันกำลังเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา   รุ่งตะวันไม่คิดว่าแผนอนาคตที่เธอเคยบอกชายหนุ่มเอาไว้เมื่อหลายเดือนก่อนจะเป็นจริงได้อย่างรวดเร็วอย่างที่เคยวาดฝันไว้อย่างสุขใจ

“เดือนหน้าค่ะ เคลียร์เอกสารจบอีกนิดแล้วฉันจะกลับไปหาคุณที่เมืองไทยแน่นอน ...ว่าแต่คุณไปติดต่อคุณพ่อคุณแม่ฉันยังไงคะ ท่านถึงยอมมาร่วมทุนกับบริษัทของเรา”

รุ่งตะวันเอ่ยถามถึงบิดามารดา นายดนัยและนางขวัญใจ ...หลังจากที่พิธานคาดคั้นความจริงกับเธอ รุ่งตะวันก็เล่าเรื่องราวของเธอให้ชายหนุ่มฟังอย่างไม่ปิดบัง และดูพิธานจะยินดีที่จะเป็นธุระจัดการเรื่องนี้ให้เมื่อหญิงสาวเอ่ยปากว่าอยากดูแลพ่อกับแม่

“ผมก็บอกท่านไปว่า คุณหนูปรางสุดาต้องการดูแลพวกท่านแทนรุ่งตะวัน เพื่อชดเชยที่พวกท่านต้องสูญเสียลูกสาวไปจากอุบัติเหตุเมื่อสามปีก่อน พวกท่านก็เลยตกลง”

พิธานเอ่ยความจริงกับหญิงสาวเพียงครึ่งเดียว เพราะความจริงแล้ว นายดนัยและนางขวัญใจ ดูเหมือนไม่อยากจะข้องเกี่ยวกับทางหญิงสาวสักเท่าไหร่

“คุณจะปฎิเสธคำเชิญจาก คุณปรางสุดา ชนพิทักษ์ ลูกสาวคนเดียวของท่านนายพลปิติ อย่างนั้นหรือครับ พวกคุณก็รู้ว่าอุบัติเหตุครั้งนั้นมีต้นเหตุมาจากรุ่งตะวัน แต่นี่คุณปรางสุดา ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวกลับต้องการจะเชิญคุณพ่อกับคุณแม่มาทำงานร่วมกันเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเธอ อย่างน้อยพวกคุณควรจะชดเชยให้เธอแทนรุ่งตะวันที่ตายไปนะครับ”

พิธานจับเอาประเด็นเรื่องอุบัติเหตุครั้งนั้นขึ้นมาขู่เข็ญ จากเรื่องราวที่เขาไปตามสืบมาและบวกกับที่หญิงสาวเล่าให้เขาฟัง แม้ว่าทั้งคู่จะเข้าใจว่ามันเป็นอุบัติเหตุ แต่การสูญเสียลูกสาวทำให้แผลใจไม่เคยจางหายทั้งเสียใจและรู้สึกผิด จนเปิดโอกาสให้เขาอ้างชื่อของปรางสุดาและท่านนายพลมาขู่เข็ญ พวกท่านจึงยอมรับข้อเสนอเหล่านั้น...โดยพิธานจัดการใส่ชื่อทั้งสองเป็นเพียงหุ้นลมเพื่อให้รุ่งตะวันสบายใจเท่านั้น แต่ที่คนที่มีอำนาจสูงสุดในบริษัทคือเขาและปรางสุดาเพียงแค่สองคน...

“ขอบคุณมากเลยนะคะพีต้า คุณทำให้ความฝันของฉันเป็นจริงทุกอย่าง ทั้งเรื่องบริษัทแล้วเรื่องคุณพ่อกับคุณแม่ ฉันขอบคุณจริงๆนะคะ” รุ่งตะวันเอ่ยอย่างซาบซึ้งใจ เธอมองชายหนุ่มด้วยสายตารักใคร่จนพิธานอยากเร่งวันเร่งคืนให้หญิงสาวกับมาอยู่เมืองไทยกับเขาเร็วๆ

“ไม่มีเรื่องไหนที่ผมทำเพื่อคนที่ผมรักไม่ได้ ผมรักคุณนะรุ่ง”

“ฉันก็รักคุณค่ะพีต้า อ้อ...เพิ่งนึกขึ้นได้ เรื่องทุนตั้งบริษัท ฉันพอมีเงินเก็บอยู่จากการรับจ๊อบที่นี่ เดี๋ยวฉันโอนให้คุณผ่านบัญชีนะคะ”

“ครับผม ... เรื่องนั้นคุณไม่ต้องห่วง ผมจะจัดการให้คุณทุกอย่าง รวมถึงเรื่องคุณพ่อกับคุณแม่ของคุณด้วย รับรองว่าผมจะเตรียมครอบครัวของเราไว้รอรับคุณที่เมืองไทยนะรุ่ง”

 ...........................................................................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น