3SixtH

ถึงรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนนน ดูชื่อตอนเอาเนาะ ความผิดพลาดทุกอย่างไรท์ขอน้อมรับไว้เอง บางทีมันครั้งมันก็เกินการควบคุมของไรท์จริงๆ อย่าพึ่งโกรธ พึ่งงอนกันเลยนร้าา งื้อๆๆ~

หมอเธมส์♥มายู : 5 คืนนี้ขอนอนด้วยสิ

ชื่อตอน : หมอเธมส์♥มายู : 5 คืนนี้ขอนอนด้วยสิ

คำค้น : หมอเธมส์, มายู

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 43.6k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2559 22:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
หมอเธมส์♥มายู : 5 คืนนี้ขอนอนด้วยสิ
แบบอักษร

       เวลาผ่านไปร่วม3ชั่วโมง กว่าการรักษาในห้องนอนของหมอหนุ่มและนางแบบสาวจะถึงเวลาพัก

                "ฉันหิวแล้ว จะอนุญาตให้กลับได้รึยังคะคุณหมอ" มายูที่ตอนนี้อยู่ในอ้อมกอดของเธมส์พูดขึ้นลอยๆ

                "ได้สิ แต่ต้องให้ผมไปส่งนะ คุณคงไม่ได้เอารถมาเองหรอกใช่ไหม" เธมส์ข้อแลกเปลี่ยน

                "ตกลงคุณเป็นหมอหรือคนขับรถกันแน่" มายูถามกวนๆ

                "ก็คุณเป็นคนไข้ของผมไม่ใช่หรือไง ผมต้องดูแลสิ" 

                "งั้นมันก็หมดหน้าที่ของหมอแล้ว เพราะหมอไม่ได้มีหน้าที่ดูแลคนไข้ ไม่ใช่ขับรถ" มายูเถียง

                "แต่หน้าที่ขับรถก็เป็นหน้าที่ของสามีที่ดีไม่ใช่หรอ" เธมส์ถามจ้องไปในตาของมายู

               "แต่เรา...อื้อ" ปากสวยถึงปิดทับไม่ให้พูดอีก

               "ผมรู้ คุณกำลังจะพูดอะไร หรือคุณจะให้ผมต้องย้ำคุณอีกสักรอบดีไหมครับ" เธมส์โน้มหน้าเข้าไปใกล้อีก

               "มะ ไม่แล้ว ฉันหิวข้าว" มายูหันหน้าหลบแล้วพยายามลี่ยงประเด็น

               "อ่ะๆ ก็ได้ๆ แต่งตัวสิ แล้วไปทานข้าวกัน" เธมส์ยอมเพราะไม่อยากเห็นเธอโมโหหิวใส่เขา

                "เลี้ยงใช่ป่ะ?" มายูแกล้งถามลอยๆ 

                "ก็ได้ฮะ นางแบบจะกินเยอะสักแค่ไหนกันเชียว"

                "ความคิดคุณอาจจะผิดก็ได้นะคุณหมอ" มายูยิ้มอย่างดีใจที่จะมีคนเลี้ยงข้าว เธอรีบลุกขึ้นไปแต่งตัว เธมส์เองก็เช่นกัน เขามองตามร่างบาง เอวเว้าได้สัดส่วนที่พอเหมาะพอดี 

                "หึหึหึ" เธมส์สะบัดความคิดที่กำลังจะเกิดขึ้นตามมาออกจากหัวก่อนจะลุกไปแต่งตัวด้วยอีกคน

 

                "นั่นคุณมายูนี่แก ต๊ายย หมอครูสช่วยพยุงเดินด้วยอ่า"

                "อิจฉาคุณมายูจังเลยแก"

                "อื้ออออ น่ารักจริงๆเลย"

                "เหมาะสมกันจังเลยเนาะ ถ้าคุณมายูกับหมอครูสจะคบกันอ่ะ"

                "ใช่ๆ สวยหล่อกันทั้งคู่เลยอ่ะ" เสียงพยาบาลสาวพากันซุบซิบด้วยความชื่นชมและอิจฉาตลอดระยะทางที่เขาและเธอเดินผ่าน

                "ความจริงหมอไม่ต้องพยุงก็ได้นะ ฉันเดินเองไหว" มายูหันไปบอกคนข้างๆกาย แม้ว่่เธอจะไม่ได้ยินคำพูดของพวกพยาบาลที่ยืนซุบซิบมองมาที่เธอกับหมอ แต่เธอก็พอเดาได้ว่าพูดถึงเธอกับหมอเธมส์แน่นอน

                "ผมไม่อยากให้คุณลงน้ำหนักที่ข้อเท้ามากเกินไผ ให้ผมพยุงแบบนี้แหละดีแล้ว ทำไมคุณอาย    หรอ" เธมส์เป็นฝ่ายชวนคุยเพื่อดึงความสนใจของมายูจากเสียงรอบข้างที่มีทั้งพูดในทางที่ชื่นชมและอิจฉา

                "ก็ไม่ให้ฉันอายได้ยังไงคนมองกันเต็มเลย" มายูตอบสั้นๆ

                "ไม่ต้องอายหรอก ผมยังไม่อายเลย"

                "เอ๊า! ก็ที่นี่มันโรงพยาบาลของหมอนี่" มายูเหน็บเขาเบาๆ

                "คุณจะพูดว่าของเรา ผมก็ไม่โกรธนะ เพราะยังไงเราก็เป็นคนๆเดียวกันแล้ว" เธมส์พูดกวนๆพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มมายู

                "อุ๊ย!" มายูยกมือขึ้นจับแก้มด้วยอารมณ์ตกใจ

                "ฮ่าๆๆ" เธมส์หัวเราะอย่างมีความสุข พอได้เห็นสีหน้าเขินแล้วทำอะไรไม่ถูกของมายูทีไร เขามีความสุขทุกที เธมส์ขยี้ผมของมายูเล่นเบาๆแล้วโอบไหล่เธอให้เดินต่อ 

                "นี่ ผมฉันยุ่งหมด" มายูโวยวายอย่างเคืองๆ

                "เดี๋ยวผมหวีให้ จะหวีให้ทั้งคืนเลย" เธมส์ก้มลงมากระซิบที่ใกล้ๆหูของเธอ

                "ไอ้บ้า! ไอ้หมอบ้าาา" มายูหน้าแดงด้วยความเขิน ภาพที่สองหนุ่มสาวหยอกล่อกันเป็นที่น่าสนใจของผู้พบเห็นตลอดทางเดินจนกระทั่งทั้งคู่ขับรถออกไป

 

       หลังจากแวะทานข้าวเสร็จ เธมส์ก็ขับรถมาส่งมายูที่คอนโดของเธอ ที่จริงเขาชวนเธอไปที่บ้านเขาแล้ว แต่เธอก็ยังยืนยันที่จะกลับมาที่คอนโดเธอ เพราะเธอไม่อยากตื่นเช้า แล้วต้องมาแวะคอนโดเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไปทำงานอีกมันเสียเวลาเธอ

                 "ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อเย็นนี้ แล้วก็ขอบคุณที่ขับรถมาส่งนะคะคุณหมอ" มายูหันไปขอบคุณเธมส์เป็นการบอกลา 

                 "ยินดีครับผม" จบคำพูดของเธมส์ มายูยิ้มหวานให้เขาก่อนจะเปิดประตูรถเดินลงไป

                 "อ๊ะ คุณจะทำอะไร แล้วนั่นกระเป๋าอะไร" มายูที่รู้สึกเหมือนมีคนเดินตามหลังมาหันกลับไปมอง ก็เจอเธมส์ที่เดินตามมาอย่างอารมณ์ดี

                 "เสื้อผ้าผมไง" เธมส์ตอบยิ้มๆ

                 "แล้วยังไง" 

                 "ผมก็จะมาค้างกับคุณที่นี่ ขอนอนด้วยนะคืนนี้" เธมส์ยิ้มกว้างกว่าเดิม

                 "จะบ้าหรอ พูดเล่นป๊ะเนี่ย" มายูตกใจกับความคิดของเขา

                 "มาขนาดนี้แล้ว ไม่พูดเล่นแล้วแหละ ป่ะ" เธมส์คว้ามือมายูมาจูงเข้าไปในลิฟต์

                 "พาเข้ามาในลิฟต์นี่รู้หรอว่าชั้นไหนอ่ะ" มายูถามเขากวนๆ

                 "ไม่รู้อ่ะ คุณไปไหนผมก็ไปนั่นแหละ" เธมส์ขยับเข้ามาใกล้มายูมากขึ้นทั้งๆที่พื้นที่ในลิฟต์ก็มีตั้งเยอะ

                  ติ้ง!

                 "คุณอยู่ที่นี่นานแล้วรึยัง" พอออกจากลิฟต์เธมส์ก็ตั้งคำถามทันที

                 "ก็ตั้งแต่ฉันเข้าวงการแรกๆแล้วล่ะค่ะ ที่นี่อยู่แล้วเป็นส่วนตัวดี ไม่มีใครรบกวน" มายูเปิดประตูห้องตอนรับแขกผู้มาใหม่อย่างยินดี

                 "โหห~ ห้องสวยเหมือนเจ้าของเลยนะเนี่ย" เธมส์อดที่จะพูดเล่นกับเธอไม่ได้

                 "ความจริงบางเรื่องถึงคุณไม่พูดฉันก็พอรู้ตัวนะคะ" มายูเองก็ใช่ย่อย เธอตอบรับคำพูดของเธมส์ได้ดีทำให้เขายิ้มดีใจที่เจอคนที่จะเข้ากับเขาได้สักที

                 "แหมมมม ถ้าจะบอกว่าเมื่อกี้พูดเล่นก็คงจะไม่ทันแล้วสินะ อิอิ" เธมส์หัวเราะเบาๆจนคนมองหมั่นไส้

                 "เชอะ ไม่พูดด้วยแล้ว ไปอาบน้ำดีกว่า ตามสบายเลยนะ อยากทำไรก็ทำ" มายูเดินไปหยิบผ้า      ขนหนูกับชุดนอนเตรียมจะเข้าห้องน้ำ

                 "งั้นผมอาบด้วยสิ" เธมส์กำลังจะไปเปิดกระเป๋าหยิบเสื้อผ้าออกมา

                 "หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ ฉันขอเวลาส่วนตัวของฉันบ้าง" มายูยกมือห้ามทันทีที่ได้ยินประโยคจากปากของหมอหนุ่ม

                 "โถ่ มายู~~" มายูไม่สนใจเดินเข้าห้องน้ำไป

 

        เธมส์เดินสำรวจดูห้องไปรอบๆจนได้เจอนิตยาสารเก่าๆที่มายูเคยไปถ่ายแบบด้วย กับอัลบั้มรูปผลงานของเธอที่ผ่านๆมา บางรูปก็ทำให้เขายิ้มตาม บางรูปก็ทำให้เขามีสีหน้าบึ้งตึงแทบจะทันทีที่เห็น เธมส์ปิดมันไว้แล้วเดินมานั่งที่โซฟาด้วยสีหน้าที่กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่

                "มึงรู้จักนางแบบไทยคนไหนบ้างวะ" พอได้ยินเสียงปลายสายทักทาย เสียงทุ้มก็กรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์

                'ถ้าดังๆอยู่ตอนนี้ก็น้องมายูกับน้องซินดี้เลยว่ะ แจ่มสุดๆ โดยเฉพาะน้องมายูนะ ถ่ายแบบเซ็กซี่ลงนิตยาสารทีไร กูนี่อยากจะซื้อมาเก็บทุกฉบับเลย แต่แม่งหมดก่อนกูจะไปซื้อทุกที' 

                "แล้วคนที่ซื้อไปส่วนใหญ่ก็พวกผู้ชายน่ะหรอ" เธมส์ยังถามย้ำอีกที

                'ส่วนใหญ่ก็ต้องผู้ชายดิวะ ผู้หญิงที่ซื้อกันก็เพราอิจฉาอยากได้อยากเป็นแบบน้องมายูทั้งนั้นแหละ แต่ผู้ชายมึงคงไม่ต้องถามว่าซื้อไปทำไรนะ'

               "เออๆ ขอบใจมากไอ้มาร์ค แค่นี้แหละ" 

               'เดี๋ยวๆ เชี่ยเธมส์อยู่ดีๆมึงจะมาถามกูเรื่องนางแบบสาวแล้วมึงก็จะทิ้งกูให้สงสัยว่ามึงถามแบบนี้ทำไมไม่ได้นะเว้ย'

               "เอออ กูก็แค่อยากรู้เฉยๆไม่ได้รึไง" เธมส์พูดปนอารมณ์หงุดหงิด

               "เป็นอะไรคุณ ทำไมดูเครียดๆจัง อาบน้ำไหม จะได้ใจเย็นลงบ้าง" มายูที่เปิดประตูห้องน้ำออกมาเห็นหมอหนุ่มทำหน้างอง้ำอยู่บนโซฟา เธมส์ไม่พูดอะไรเดินไปหยิบผ้าขนหนูกับป็อกเซอร์ตัวนึงเข้าห้องน้ำไป

               "อะไรของเขานะ" มายูพึมพำคนเดียวเบาๆ

 

****************************************

เอ้าาา หมอเธมส์เป็นอะไรอีกเนี่ยยย มายูอุตส่าห์ให้มาค้างด้วยแล้วแท้ๆเลยย

ไปตามตามต่อกันในตอนหน้าเนาะ รับรองเด็ดจ้าา คริๆ ♥♥

ความคิดเห็น