email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : หึง หวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2559 21:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หึง หวง
แบบอักษร

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/287124/2134472626-member.jpg

 

“ยัยแก้วแกอยู่ไหนแล้ว”พลอยไพรโทรตามแก้วใสเมื่อถึงเวลานัดแล้วแต่เพื่อนยังไม่มา เธอพึ่งกลับมาจากต่างประเทศเลยนัดเพื่อนออกมาเจอกัน  เมื่อเช้าโทรไปหาแก้วใสอีกรอบ ยัยเพื่อนตัวแสบก็บอกให้มาเจอกันที่ผับของว่าที่สามีมัน เธอก็มาแต่ยังไม่เห็นเงาเพื่อนสักคน ยัยฟ้าก็ยังไม่มา

 

“จะถึงแล้ว  แล้วยัยฟ้ามายัง”แก้วใสที่กำลังลงจากรถพูดขึ้น กว่าเธอจะหลุดออกมาจาก คนเอาแต่ใจได้ก็นาน พอสมควร ตอนนี้พอลไม่ได้มากับเธอด้วยเพราะเขายังเคลียงานไม่เสร็จแต่เขาบอกว่าจะตามมาทีหลัง ทีแรกเขาก็บอกให้เธอมาพร้อมกันแต่เธอไม่ยอม ให้เหตุผลว่ากลัวเพื่อนจะรอนาน เมื่อเช้ากว่าจะลุกจากที่นอนไปทำงานได้ก็ยากลำบากพอสมควรกับพ่อคนเอาแต่ใจตัวเอง

 

“ยัยฟ้าก็ยังไม่มาเลย”พลอยไพรตอบกลับมา

 

“โอเค แกไปบอกเด็กเสิร์ฟเลยนะว่าโต๊ะที่ฉันจองไว้ ฉันกำลังเดินเข้าไป”แก้วใสบอกเพื่อนพร้อมกับเดินเข้าไปข้างในด้วย เธอบอกให้พอลจองโต๊ะโซนวีไอพีไว้ให้เธอกับเพื่อน  เขาก็จัดให้ตามคำขอ

 

เมื่อเดินเข้ามาด้านในเธอก็บอกเด็กเสิร์ฟ เด็กเสิร์ฟก็เดินนำเธอไปเธอก็พบกับพลอยไพรที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว โซนที่พอลจองไว้ให้มีความเป็นส่วนตัวมาก

 

“ยัยพลอยคิดถึงจังเลย”เมื่อเดินไปถึงเพื่อน แก้วใสจึงเรียกขึ้น แล้วโพล่เข้ากอดพลอยไพรทันที่เห็นหน้าเพื่อนรัก

 

“ยัยแก้ว  คิดถึงเหมือนกัน มาจุ๊บหน่อย”ทั้งสองคนกอดกันกลม และจุ๊บแก้มกันไปมาซ้ายขวา

 

“แล้วนี่ยัยฟ้ามัวทำอะไรอยู่ทำไมยังไม่มา”แก้วใสเอ่ยขึ้นเมื่อยังไม่เห็นเพื่อนอีกคน

 

“ใครถามถึงฉันยะ”แล้วเสียงใสๆก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังของทั้งสองคน

 

“ยัยฟ้า พูดถึงก็มาเลยมาช้าจ่ายนะยะ”พลอยไพรพูดแหย่เพื่อน เมื่อเห็นเพื่อนมาช้า

 

“แหม่ เราจะกลัวอะไรในเมื่อเรามีคุณนายเจ้าของผับอยู่นี้ทั้งคน”ฟ้าใสพูดขึ้น

 

“น้อยๆหน่อยพวกแก”แก้วใสเอ็ดเพื่อนเบาๆด้วยความเขินอาย พอเพื่อนพูดถึงเจ้าของผับเธอก็พานคิดถึงเขาขึ้นมา นี่ขนาดห่างกันไม่เท่าไหร่เองนะ ยัยแก้วแกท่าจะเป็นเอามาก

 

“อ้าว  พี่เซ็นรึป่าวคะ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”พลอยไพรพูดขึ้นเมื่อเห็นชายหนุ่มอีกคนเดินเข้ามากับฟ้าใสด้วย พอรู้ว่าเป็นใครเธอก็เอ่ยทักทาย

 

“กลับมาได้สักพักแล้วครับ น้องพลอย”เซ็นพูดด้วยอย่างอารมณ์ดี เขาอาจจะมีเศร้าบ้างเวลามองหน้าแก้วใส แต่เขาก็ได้น้องสาวพูดปลอบมาบ้างแล้วเลยคลายความเศร้าลงมาบ้างแต่ก็ยังไม่หายทั้งหมด

 

“มานั่งดีกว่าคะ น้องคะสั่งเครื่องดื่มหน่อย”แก้วใสบอกให้ทุกคนมานั่งแล้วเรียกเด็กเสิร์ฟมาสั่งเครื่องดื่ม            

โดยที่พลอยไพรนั่งข้างฟ้าใสตามด้วยแก้วใส และเซ็นนั่งอยู่ฝังตรงข้ามกับทั้งสามสาว

 

“เป็นไงบ้าแกไปดูงาน”ฟ้าใสเอ่ยถามเพื่อน

 

“ก็ดีนะ ได้ประสบการณ์ดี แต่มันก็มีเรื่องไม่ดีอยู่บ้าง แต่ฉันไม่อยากจะพูดถึงมันสักเท่าไหร่”พลอยไพรตอบเพื่อน สิ่งที่เธอได้ไปเจอมา มันก็เป็นเรื่องดี

ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับงาน แต่กับคนนี่สิมันเลวร้ายมาสำหรับเธอ  ผู้ชายอะไรฟากหมาที่สุดเลย  ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ

 

“เออๆ ไม่อยากบอกก็เรื่องของแก”แก้วใสพูดขึ้น เมื่อเพื่อนไม่อยากจะพูดถึงมัน  เธอก็ไม่ยากจะเซ่าซี่

 

“ว่าแต่แกเถอะถึงไหนแล้ว กับว่าทีพ่อของลูก”พลอยไพรเอ่ยถามเพื่อนโดยไม่ได้คิดอะไร แก้วใสมีสีหน้าลำบากใจนิดหน่อยเมื่อหันไปมองหน้าเซ็น พี่เซ็นก็ยิ้มกลับมาให้เธอ เธอจึงเบาใจขึ้นมาหน่อยว่าเขาน่าจะไม่เป็นอะไรแล้ว

 

“ก็ดี”แก้วใสพูดออกไปสั้นๆแต่ได้ใจความ ไม่อยากจะพูดทำร้ายจิตใจอีกคน  แต่แม่เพื่อนตัวดีของเธอนี่สิดูเหมือนจะไม่รู้อะไร

 

“ดีอ่ะ ดียังไงถึงขั้นไหนแล้ว เล่ามาเลยนะ”พลอยไพรยังไม่หยุดถามเพื่อนเพราะความอยากรู้และตื่นเต้นไปกับเพื่อนด้วย แก้วใสได้แต่หันหน้าไปมอง

ฟ้าใสด้วยสีหน้าลำบากใจนิดหน่อย

 

“นี่ยัยพลอย ยัยแก้วมันบอกว่าดีก็ดีสิ   แล้วว่าแต่เขาไม่มาด้วยหรอวะ”ฟ้าใสทีแรกดูเหมือนจะแก้สถานการณ์ให้เพื่อน แต่คำถามสุดท้ายของเธอกลับทำให้แก้วใสส่งสายตาดุๆไปให้ ฟ้าใสได้แต่ยิ้มแหย่ๆให้เพื่อนตัวเอง ฟ้าใสรู้ดีว่าเพื่อนเธอนั้นลำบากใจที่จะตอบเพราะเกรงใจพี่ชายของตน ไม่อยาก

ทำร้ายพี่เซนไปมากกว่านี้ แต่เธอกับคิดว่าพี่ชายของเธอต้องยอมรับความจริงให้ได้ ว่าแก้วใสมีเจ้าของแล้ว

 

“นั่นสิ แล้วเขาไม่มาด้วยหรอ”พลอยไพรพูดเสริมด้วยอีกคน

 

“มา  แต่จะตามมาทีหลังเขายังเคลียงานไม่เสร็จอ่ะ”แก้วใสตอบเพื่อน

 

“อ่อ  ดีๆ ฉันอยากทำความรู้จัก  ยัยฟ้าแกเคยเจอว่าที่สามียัยแก้วแล้วนิเนอะ”พลอยไพรถามเพื่อน เพราะฟ้าใสจะคอยพูดคุยกับเธอและรายงานสถานการณ์ทางนี้ให้เธอฟังตลอด ไม่งั้นเธอคงไม่รู้หรอกว่าเพื่อนเธอวางแผลจีบผู้ชายไปถึงไหนแล้ว 

 

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ฟ้าใสไม่ได้บอกพลอยไพรคือเรื่องของพี่ชายตัวเอง   

 

“ก็เคยเจอ”ฟ้าใสพูดตอบ

 

“เดี๋ยวเขาก็มา  เออ นี่ฉันมีเรื่องจะบอกด้วย”แก้วใสพูดขัดขึ้น

 

“เรื่องอะไร”

 

“อาทิตย์หน้า พี่พอลจะเปิดโรงแรมสาขาใหม่ที่ภูเก็ต เขาเลยชวนฉันไปด้วย ฉันเลยอยากจะชวนพวกแกไปด้วย” แก้วใสพูดเรื่องที่คิดไว้ว่าจะบอกเพื่อนเมื่อเจอหน้ากัน

 

“จริงดิ ดีเลยพวกเราจะได้ไปเที่ยวด้วย”ฟ้าใสเอ่ยออกมาอย่างดีใจ

 

 

 

 

“ฮัลโหล”

 

“อืม ว่าไง กลับมาแล้วหรอ”พอลเอ่ยถามเพื่อนเสียงเรียบ  เมื่อรับสายเพื่อนที่หายไปนาน

 

“กลับแล้ว วันนี้เข้าผับไหมวะ อยากดื่ม”พีชที่เป็นฝายโทรเข้ามาหาพอลเพื่อที่จะชวนไปสังสรรค์ เนื่องจากมีเรื่องเซ็งๆนิดหน่อย

 

“เข้า  แล้วพวกนั้นล่ะ”พอพูดเรื่องผับ พอลก็นึกถึงอีกคนที่อยู่ที่นั่นก่อนเขาแล้ว ไม่รู้ป่านนี้จะเป็นยังไง ถ้าไม่ติดว่างานยังไม่เสร็จคงไปพร้อมกันเลย

 

“พวกมันน่าจะอยู่ที่นั้นแล้วเหลือแต่แกนั้นแหละ แล้วนี่กูก็กำลังจะไป”

 

“เออ เคลียงานก่อนเดี๋ยวตามไป”พอลพูดจบแล้วก็วางสายไป แล้วหันมาทำงานต่อ จนกระทั้งเสร็จทุกอย่างเขาก็เรียกให้เรย์เตรียมรถเพื่อที่จะไปผับ  ป่านนี่แม่ตัวดีของเขาก็ไม่ไปเต้นยักย้ายส่ายสะโพกหรอกนะ ถ้าเป็นแบบนั้นพ่อจะลงโทษให้เข็ด

 

“พวกแกไปเต้นกันไหม ไม่ได้ออกเด๊นซ์นานแล้ว”พลอยไพรเป็นฝ่ายเอ่ยชวนเพื่อนออกไปเต้น เมื่อนั่งเซ็งอยู่นาน มาผับทั้งทีไม่เต้นเลยมันก็ไม่สนุก

 

“พวกแกไปเถอะ ฉันขี้เกลียด”แก้วใสที่ไม่อยากมีปัญหากับเจ้าของผับ เอ่ยปากปฏิเสธเพื่อนไป

 

“อะไรของแก กลัวหรอ”ฟ้าใสเมื่อเห็นแก้วใสปฏิเสธก็ตาโต เพราะเพื่อนของเธอคนนี้ขาเด๊นซ์เลยก็ว่าได้มีปาร์ตี้ทีไรเป็นต้องไม่พลาด แต่มาตอนนี้กลับปฏิเสธสะงั้น

 

“เปล๊า...”แก้วใสตอบกลับเพื่อนเสียงสูง ใครจะไม่กลัวล่ะ เธอรู้ดีว่าพอลหึงมันจะเป็นยังไง ผลกรรมมันจะต้องมาตกอยู่ที่เธอ

 

“เปล่าก็ลุกสิ  ไปเถอะนะแปบเดียว”พลอยไพรยังไม่หยุดที่จะให้เพื่อนออกไปเต้นด้วย

 

“ไปเถอะ เขายังไม่มาไม่ใช่หรอ”ฟ้าใสเร่งด้วยอีกคน จนแก้วใสคิดลังเลนิดหน่อย

 

“ก็ได้ แปบเดียวนะ”จนในที่สุดเมื่อเจอแรงตื้อจากเพื่อนไม่ไหว แก้วใสจึงตอบตกลง หวังว่าพอลคงจะไม่มาตอนนี้หรอกนะ

 

“พี่เซ็นไปด้วยกันไหมคะ”พลอยไพรเอ่ยชวนเซ็นออกไปเต้นด้วยกัน

 

“ไม่ดีกว่าครับ เชิญสาวๆเถอะ”เซ็นปฏิเสธ

 

พลอยไพรพยักหน้า แล้วก็ชวนเพื่อนๆเดินออกไป ทั้งสามสาวเต้นกันอย่างเมามัน เมื่อเจอเพลงที่ถูกใจจนตอนนี้ตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ บริเวณนั้น แก้วใสเองก็เหมือนจะลืมว่าตัวเองจะออกมาเต้นแค่แปบเดียว

 

“อุ้ย  ขอโทษคะ” เมื่อเต้นๆอยู่แก้วใสก็เซไปโดนคนอื่นเข้าเธอเอ่ยขอโทษ ทันที

 

“ไม่เป็นไรครับ ขอเต้นด้วยคนได้ไหมครับ”เสียงทุ่มเอ่ยขึ้น คนที่แก้วใสชนเข้าเป็นชายหนุ่มหน้าดีพอสมควร จนทำให้แก้วใสตาลายไปหมด กับความ

หล่อของคนตรงหน้า

 

“เอ่อ  ไม่ดีกว่าคะ ขอโทษนะคะ”แต่แก้วใสก็ปฏิเสธเพราะเธอชื่นชมแค่หน้าตาของเขาเท่านั้น

 

“ถ้างั้นผมขอรู้จักชื่อคุณได้ไหมครับ”ชายหนุ่มยังไม่หยุดตื้อแก้วใส ชายหนุ่มเองเห็นแก้วใสตั้งแต่เดินเข้ามา และเขาก็หมายตาเอาไว้ อยากจะทำความรู้จักแต่ไม่มีโอกาสจนกระทั้งเห็นเธอออกมาเต้นกับเพื่อนเขาเลยถือโอกาสเดินเข้ามาหา 

 

“เอ่อ ฉันชื่อแก้วใสคะ”แก้วใสเมื่อไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เธอจึงบอกชื่อเขาไป เพราะเขาเองก็ไม่ได้มีท่าทีลุกลามเธอเท่าไหร่

 

“แก้วใส  ผมแทนไท ยินดีที่ได้รู้จักครับ”ชายหนุ่มแปลกหน้าเอ่ยแนะนำตัวกับแก้วใส

 

“ยินดีที่ได้รู้จักคะ”แก้วใสก็ยิ้มรับ เช่นกัน

 

“แก้ว”แต่เธอก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีเสียงเย็นเยือกเอ่ยขึ้นมาจากด้านหลัง ถึงแม้เสียงเพลงจะดังแค่ไหนแต่เธอก็ได้ยินเสียงดังฟังชัดแถมจำได้ดีด้วยว่าเสียงใคร

 

“พี่พอล”แก้วใสหันไปมองคนที่อยู่ด้านหลังพร้อมกับยิ้มแหย่ๆไปให้  แต่เขาไม่ยิ้มตอบแถมทำหน้าถะมึงถึงอย่างหน้ากลัว

 

“ใครหรอครับ พี่ชายคุณแก้วหรอ”แทนไทไม่รู้เรื่องอะไรก็พูดขึ้น

 

“เอ่อ”

 

“ผัว”ยังไม่ทันที่แก้วใสจะได้ตอบ คนขี้หึงก็ชิงตอบออกไปสะก่อน เขาอุส่ารีบมา  มาถึงก็มองหาแม่ตัวดี มันก็เป็นอย่างที่ตัวเองคิด แถมยังมีผู้ชายมาคุยด้วยอีก

 

“เอ่อ จริงหรอครับ”แทนไทเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็หันไปถามแก้วใส ทำหน้าผิดหวังนิดหน่อยที่ผู้หญิงที่เขาหมายตามีสามีแล้ว

 

“เอ่อ  จริงคะ”แก้วใสตอบพร้อมกับยิ้มให้แทนไท แล้วเดินไปควงแขนพอล เมื่อเห็นหน้าโกรธๆของเขา วันนี้เธอต้องโดนเขาลงโทษแน่ๆ

 

“กลับ”พอลเอ่ยเสียงเรียบ ตอนนี้เขาโกรธมาก

 

“ยัยแก้วใครอ่ะ”พลอยไพรที่เต้นอยู่ใกล้ๆเมื่อหันมาอีกทีก็เห็นเพื่อนมีผู้ชายรุมล้อมชะแล้วเธอจึงเรียกฟ้าใสหันมาหาเพื่อนด้วยอีกคน

 

“เออ ฉันว่าเรากลับไปคุยกันที่โต๊ะดีกว่านะ”แก้วใสไม่อยากที่จะยืนคุยกันอยู่ตรงนี้เพราะไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา  ในที่นี้ไม่มีใครไม่รู้จักพอลเพราะเขาเป็นเจ้าของผับ แถมยังเป็นคนที่สาวๆฝันใฝ่ฝัน

 

“งั้นไปกันเถอะ”ฟ้าใสเมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ดีจึงเอ่ยขึ้นสมทบ เธอรู้ดีว่าผู้ชายที่เพื่อนตัวเองเกาะแขนอยู่นั้นเป็นใคร คงจะมาเห็นยัยแก้วคุยกับผู้ชาย

ถึงได้ทำหน้าโกรธขนาดนั้น

 

“ไปก่อนนะคะคุณแทนไท”แก้วใสพูดกับแทนไทเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท  แต่เพียงแค่เธอพูดท่านั้นคนที่เธอเกาะแขนอยู่ก็สะบัดแขนออกแล้วเดินออกไปทันที จนแก้วใสมองตามตาโต ที่เห็นเขาขี้งอนขี้หึงขนาดนี้  แก้วใสจึงรีบวิ่งตามพอลออกไป ส่วนเพื่อนๆของเธอก็เดินกลับมาที่โต๊ะด้วยสีหน้างง โดยเฉพาะพลอยไพร

 

“พี่พอลรอแก้วด้วย”แก้วใสร้องเรียกพอลเมื่อเขาเดินไปโดยไม่สนใจเธอ

 

พอลเองก็เดินขึ้นไปชั้นสองของผับโดยไม่สนใจแก้วใส ตอนนี้เขาโกรธมาก เข้าใจดีว่าอารมณ์ของตังเองตอนนี้เป็นอะไร มันเป็นอารมณ์หึงหวงล้วนๆ ซึ่งมันเกิดขึ้นกับแค่แก้วใสเท่านั้น เรื่องนี้แม่ตัวดีรู้ดีแต่ก็ยังทำให้เขาหึง

 

 

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/287124/32860596-member.jpg

มาแล้วจร้า มานิดหน่อย เล็กน้อย 

มีคำผิดขอโทษด้วยนะคะ

 

สอบถาม ทวงถาม พูดคุยกับไรท์ได้ที่เพจนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น