น้ำมิ้ม

เรื่องนี้จะรวมทุกความน้ำเน่าไว้อย่างที่คุณต้องคิดถึง 5555 คือ ไรท์เป็นคนที่ชอบอ่านนิยายเล่มบางๆที่เมื่อก่อนเล่มละ 10 บาทอ้ะ ใครจำได้บ้าง เรื่องนี้เลยเขียนแบบที่ตัวเองคิดถึงและอยากอ่าน คือแบบ...ถึงรู้ว่ามันน้ำเน่าแต่เราก็ยังติด ...มานั่งตบยุงด้วยกันเถอะ มาๆๆๆ

ตอนที่ 2 : รุ่งตะวัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 : รุ่งตะวัน

คำค้น : รุ่งตะวันแห่งหัวใจ , หมอทหาร , พินัยกรรม , คำขอร้องสุดท้าย , แต่งงาน , มรดก , ปกเกียรติ , ปรางสุดา

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2559 01:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 : รุ่งตะวัน
แบบอักษร

รุ่งตะวัน มัณฑนากรสาวรุ่นใหม่ไฟแรงก้าวขึ้นไปรับรางวัลบนเวที นักคิดรุ่นใหม่ แห่งปี 2559เธอสร้างชื่อเสียงจากงานออกแบบรีสอร์ทหรูแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ แม้ว่านี่จะไม่ใช่ผลงานแรกของเธอ แต่นี่คือผลงานที่เธอภูมิใจมากที่สุดตั้งแต่ทำงานมา พูดได้ว่าในวัย 25 ปีนั้น รุ่งตะวันถือว่าปีนี้เป็นปีที่ดีที่สุดของเธอแม้ว่าใครๆจะทักว่าเป็นปีเบญจเพสให้ระวังตัวไว้ให้มากก็ตาม

 งานล่าสุดที่หญิงสาวได้รับมอบหมายให้ไปทำ ก็คือ งานตกแต่งบ้านพักตากอากาศที่แม่ฮ่องสอนของท่านนายพลคนหนึ่ง ได้ยินมาว่า ท่านจะจัดไว้เป็นทั้งที่พักและเรือนหอของลูกสาวของท่านเอง 

รุ่งตะวันไปถึงเวลานัดตรงตามเวลา หญิงสาวก้าวลงจากรถมินิคูเปอร์คันเก่งของตัวเอง ก่อนจะรีบถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นใบหน้าเหลี่ยมเก๋ ผมยาวที่เกล้ามัดหางม้าเรียบๆ ทำให้ดูทะมัดทะแมงเข้ากับสไตล์การแต่งตัวแบบเสื้อยืดกางเกงยีนส์ของเธอ ดวงตาเรียวสาดสายตาไปรอบๆบริเวณบ้านอย่างทึ่งจัด บ้านปีกไม้นี้สวยจนไม่รู้จะสวยยังไงอยู่แล้ว แล้วยังจะให้เธอมาออกแบบอะไรอีกเนี่ย...

ผู้ที่ออกมาต้อนรับเธอเป็นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ แม้จะไม่บึกบึนเหมือนนายทหารที่เปิดประตูรั้วต้อนรับเธอ แต่ร่างสูงแตะ 190 ซม. ก็ทำให้ผู้ชายคนนี้ดูคล้ายกับยักษ์ในความคิดของเธอ

ท่านนายพลยังไม่กลับจากพักผ่อนกับลูกสาวท่าน ผมเลยออกมาต้อนรับคุณก่อน เชิญรอท่านที่ห้องนั่งเล่นสักครู่น้ำเสียงห้วนๆนั้นบ่งบอกชัดเจนว่าถึงอย่างไรรุ่งตะวันคงต้องรอ แม้ว่าเธออยากจะรีบกลับบ้านไปขึ้นเครื่องบินเพื่อกลับให้ทันฉลองวันเกิดกับครอบครัวที่กรุงเทพฯก็ตาม

 เมื่อรุ่งตะวันได้เข้ามาเห็นบ้านเธอก็ต้องร้องอุทานอย่างแปลกใจ บ้านนี้ตกแต่งไว้อย่างสวยงามสไตล์คันทรีอย่างลงตัวอยู่แล้ว คำถามเดิมก็ยังอุตส่าห์ผุดขึ้นมาอีกครั้ง...ทำไมเจ้าของถึงได้จ้างให้เธอมาตกแต่งใหม่อีก... ผู้ที่เดินนำตอนแรกหันกลับมา ก่อนจะบอกกล่าวราวกับรู้ความคิดของเธอ

ท่านต้องการขยายและดัดแปลงบางส่วนของบ้านให้เป็นห้องสำหรับคนป่วย แต่ก็ยังอยากให้คงความสวยงามไว้กับตัวบ้านเดิม เลยต้องให้คุณมาดูบ้านจริงๆและค่อยมาปรึกษากันอีกทีว่าจะตกแต่งเพิ่มเติมบริเวณไหนเพื่อให้สะดวกต่อการรักษาพยาบาล เพราะเราต้องการห้องสำหรับแพทย์และอุปกรณ์ครบ

ได้ยินคำตอบดังนั้น รุ่งตะวันจึงเริ่มมองสำรวจไปรอบๆ ในความคิดของเธอบ้านหลังนี้ค่อนข้างกว้างขวางและโปร่งสบายอยู่แล้ว ตัวบ้านที่ทำเป็นสองชั้น แน่นอนว่า หากจะต้องต่อเติมเพื่อจะทำห้องพยาบาลเพิ่ม อาจจะต้องต่อเติมขยายที่ห้องด้านล่างที่สะดวกต่อการขนย้ายมากกว่า หญิงสาวร่างแบบคร่าวๆลงกระดาษโน้ตที่พกติดตัวเป็นประจำ โดยไม่นำพากับชายหนุ่มข้างกาย คิ้วที่พาดตรงของเขาเริ่มขมวดเข้าหากัน เมื่อหญิงสาวปิดสมุดและเก็บมันลงกระเป๋า ก่อนจะหันมากล่าวอำลาด้วยมารยาทอย่างเต็มที่

ดิฉันจดรายละเอียดไว้เรียบร้อยแล้ว และจะรีบไปร่างแบบมาให้ท่านนายพลดูให้เร็วที่สุด แต่วันนี้ดิฉันคงต้องขอตัวก่อน เพราะมีธุระอื่นที่ต้องไปจัดการอีก ขอตัวก่อนนะคะ

ยังกลับไม่ได้ คุณต้องรอพบท่านนายพลก่อนปกเกียรติเอ่ยเตือนเสียงห้วน ผู้หญิงตรงหน้านี่ยังไงกัน ทำไมไม่คิดจะอยู่พบเจ้าของงานที่จ้างตัวเอง

ดิฉันเรียนแล้วว่าดิฉันมีธุระต่อ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ แล้วดิฉันจะกราบเรียนท่านนายพลเองว่า คุณแจ้งความประสงค์ของท่านต่อดิฉันแล้ว อย่ากังวลไปเลยค่ะ

รุ่งตะวันไม่รอให้ชายหนุ่มเอ่ยค้าน หญิงสาวตรงดิ่งไปที่รถแล้วขับออกไปทันที 

รุ่งตะวันขับรถออกมาตามทางที่ค่อนข้างคดเคี้ยวตามไหล่เขา หญิงสาวบ่นพึมพำอย่างขัดใจ ข้อเสียของบ้านพักตากอากาศสวยๆก็คือ มันต้องมาพร้อมเส้นทางที่ต้องไต่ระดับตามเนินเขา ขาขึ้นไปยังไม่เท่าไหร่ แต่ขากลับนี่สุดจะทานทน ขนาดรถมินิฯของเธอ ตอนขึ้นนี่ก็แทบแย่อยู่แล้ว ตอนลงหญิงสาวเหยียบเบรกและเข้าเกียร์ต่ำอย่างระมัดระวัง แต่แล้วก่อนที่เธอจะทันระวัง ลิงตัวหนึ่งก็กระโจนลงมาบนถนน หญิงสาวหักพวงมาลัยหลบตามสัญชาตญาณ แต่นั่นกลับทำให้รถของเธอประสานงากับรถยุโรปสี่ประตูคันใหญ่ที่เพิ่งเลี้ยวพ้นโค้งมาอย่างจัง 

 

สำนึกสุดท้ายบอกกับเธอว่า .... รถของเธอกำลังไถลไปจนสุดแนวรั้วกั้น ก่อนจะพลิกคว่ำลงไปตามเนินเขาข้างทาง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น