น้ำมิ้ม

โรแมนติก เนื้อเรื่องเบาๆ อ่านแล้วอมยิ้มตามค่ะ เป็นอีกเรื่องที่ฉีกแนวของไรท์นะ แต่รับรองว่าสนุกค่า ^^

ตอนที่ 3 : เวทีนี้ไม่มีพี่เลี้ยง (NC เบาๆ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 : เวทีนี้ไม่มีพี่เลี้ยง (NC เบาๆ)

คำค้น : คุณพ่อสุดร้ายกับลูกชายสุดแสบ , สนามรักเลขาหัวใจ , เลขา , เจ้านายลูกน้อง , มรดก , 18+ , เดิมพัน , แต่งงาน

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2559 22:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 : เวทีนี้ไม่มีพี่เลี้ยง (NC เบาๆ)
แบบอักษร

มินทิรากลับมายื่นจดหมายลาออกกับบริษัทเก่าอย่างเศร้าใจ ตำแหน่งหน้าที่การงานที่ก้าวหน้าของเธอต้องตัดใจทั้งหมด แต่เพื่อบิดาแล้วมินทิรายินดีจะทำ

“มิ้น....ทำไมคุณถึงลาออกล่ะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

“มิ้นมีความจำเป็นค่ะหัวหน้า....ต้องไปทำงานที่บริษัทกับพ่อค่ะ”

หัวหน้างานไม่ซักไซ้ หากยื่นเอกสารห้ามแพร่งพรายข้อมูลความลับบริษัทให้เธอเซ็น มินทิราจรดปากกาลงไปด้วยหัวใจหนักอึ้ง....การตัดสินใจคราวนี้ทำให้เธอยืนอยู่ระหว่างคมมีดคมดาบ ทั้งบริษัท เดอะเบสต์และKKกรุ๊ป จะไม่มีใครไว้ใจเธอเลย

วันต่อมามินทิราก้าวเข้ามาทำงานกับ KKกรุ๊ปในตำแหน่งเลขาของกานต์ ลูกชายคนเดียวของประธานเกื้อ แต่จนเกือบเที่ยงมินทิรายังไม่เห็นแม้แต่เงาของกานต์เลย หญิงสาวจึงต้องทำใจกล้าไปถามประธานเกื้อที่เพิ่งประชุมเสร็จแล้วกำลังจะกลับเข้าห้องไป

“ท่านประธานคะ ดิฉันมีเรื่องอยากเรียนปรึกษา”

“ไปคุยในห้อง ตามฉันมา”

ร่างสูงผึ่งผายเดินไปที่โซฟารับแขกข้างๆที่แบ่งส่วนไว้ ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงพลางสั่ง

“ฉันอยากได้กาแฟดำ เธอไปชงมาให้ฉันก่อน”

มินทิราได้แต่กลืนน้ำลายพลางเดินไปทำตามโดยดี ห้องท่านประธานนี้นับว่าไฮโซครบครัน เพราะนอกจากจะมีมุมรับแขกแล้วยังมีมุมกาแฟเครื่องดื่มพร้อมตู้เย็นเล็กๆไว้ราวกับโรงแรมชั้นหนึ่ง

หญิงสาวยื่นกาแฟดำให้ร่างสูงใหญ่ตรงหน้า พลางตัดสินใจเอ่ยเรื่องที่ตัวเองตั้งใจเอาไว้แต่แรก

“ท่านประธานแจ้งว่าให้ดิฉันมาทำเป็นเลขาคุณกานต์ แล้วต้องทำยอดกำไรบริษัทให้ได้ 50% ในไตรมาสนี้ แต่คุณกานต์ยังไม่เข้าบริษัทเลยนะคะ แล้วดิฉันจะทำงานยังไงถ้าหัวหน้าทีมไม่มาแบบนี้”

มินทิรารายงานพลางบ่น หากเกื้อไม่พูดอะไรพลางหยิบกุญแจพร้อมโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดส่งให้เธอ

“นี่เป็นกุญแจคอนโด พร้อมกับโทรศัพท์สายตรงถึงกานต์ ฉันให้เธอ....”

“คอนโดคุณกานต์ หมายความว่ายังไงคะท่านประธาน”

“ถ้าเธออยากให้งานเธอสำเร็จ เธอต้องพยายามทุกวิถีทางในการเอาตัวลูกชายฉันมาทำงานให้ได้ ฉันคงช่วยเธอได้แค่นี้” หนุ่มใหญ่ตอบอย่างไม่แยแส พลางกระดกกาแฟรวดเดียวแล้วลุกขึ้นไปทำงานต่อ ทิ้งให้มินทิราอ้าปากค้างกับกุญแจและโทรศัพท์ตรงหน้า

..............................................................................................................................................

“นี่มันไม่ใช่งานเลขาแล้ว....เห็นฉันเป็นครูโรงเรียนดัดสันดานหรือยังไง ถึงได้โยนคนที่เป็นภาระครอบครัวมาให้เนี่ย”

มินทิราบ่นกระปอดกระแปดระหว่างที่ขับรถไปตามแผนที่คอนโดหรูกลางทองหล่อที่ขอมาจาก “พี่ตุ๊กตา” เลขาของท่านประธานเมื่อถึงที่หมาย มินทิรากดโทรศัพท์เครื่องใหม่ล่าสุดของเธอย้ำๆ แต่ไม่มีทีท่าว่าอีกฝ่ายจะรับโทรศัพท์ จนมินทิราขึ้นมาถึงห้อง

“อยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้....วัดดวงหน่อยละ”

มินทิรากดออดหน้าประตูก่อนอย่างมีมารยาท พลางมองสำรวจห้องเพนท์เฮ้าส์ที่หรูที่สุดในคอนโดแห่งนี้ หญิงสาวรออยู่นานไม่มีใครมาเปิดประตู จึงตัดสินใจไขกุญแจเข้าไปพลางเดินสำรวจตามหาเจ้าของห้อง.. ก่อนที่จะกรี๊ดออกมาเสียงโหยหวน

ร่างเปลือยเปล่าสองร่างที่กำลังเล่นผีผ้าห่มกันอยู่บนเตียงผละออกจากกันทันที มินทิราเอามือปิดหน้าพลางยืนกรี๊ดไม่หยุดจนชายหนุ่มต้องคว้ากางเกงมาสวมลวกๆก่อนจะเดินมาทางหญิงสาวอย่างหัวเสีย

“นี่เธอ....หยุดกรี๊ดได้มั้ย หนวกหูจะตายอยู่แล้ว”

กานต์ไม่พูดเปล่าหากยังเอามือหนาของเขาปิดปากหญิงสาวไว้ พลางดันตัวหญิงสาวจนออกไปถึงหน้าประตู ส่วนล่างที่ยังแข็งค้างอยู่ดุนดันอยู่บริเวณหน้าท้องของหญิงสาวจนมินทิราหน้าแดงก่ำ ก่อนจะกัดมือเขาเต็มแรงและฟาดฝ่ามือไปยังแก้มของชายหนุ่มสุดแรงเหวี่ยง....เพี๊ยะ!!!

ใบหน้าขาวๆของกานต์หันไปตามแรงตบทันที ก่อนจะหันกลับมาหาร่างเล็กที่ยืนตัวสั่นอยู่อย่างตกใจ กานต์รวบข้อมือหญิงสาวไว้พลางขึงพืดไปกับผนังห้องก่อนจะคำรามขู่อย่างโกรธจัด

“เธอเป็นใครห๊ะยัยเตี้ย....กล้าตบฉันในห้องของฉัน อยากตายใช่มั้ย”

ใบหน้าที่ชะโงกมาจนชิดพร้อมกับคำขู่อาฆาตทำให้มินทิราเกือบเป็นลม หญิงสาวหลบตาคมกล้านั้นลงต่ำ แต่ก็ดันไปเห็นซิกซ์แพ็คที่ชื้นเหงื่อพร้อมกับถุงลมโป่งพองที่ดันโป่งผิดที่เป็นอาหารตาอยู่ตรงหน้า คราวนี้มินทิราหลับตาปี๋เพื่อหลบของน่ามอง ...เอ๊ย..น่าตกใจนั้นซะ ก่อนจะบอกกล่าวชายหนุ่มเสียงสั่น

“ท่านประธานเกื้อให้ฉันมาตามคุณเข้าบริษัท ฉันไม่ได้ตั้งใจ ไม่รู้ว่าคุณกำลังยุ่งอยู่”

“แล้วทำไมไม่เคาะประตู หรือกดออดก็ได้ เดินทะเล่อทะล่าเข้ามาทำไม”

“ฉันกดออดตั้งนานแล้ว แต่ไม่มีใครมาเปิดเลยไขกุญแจเดินเข้ามา ท่านเป็นคนให้กุญแจห้องคุณมาเองไม่งั้นฉันจะเข้าห้องมาได้ยังไง”

มินทิราเอ่ยอ้างท่านประธานอย่างกลัวความผิด กานต์นิ่งคิดไปนิดนึง เขาก็คล้ายๆจะได้ยินเสียงออดอยู่หรอก แต่ช่วงนั้นมันเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่ จะให้ลุกไปเปิดก็ใช่ที่

”วันนี้ฉันไม่เข้าบริษัท เธอกลับไปได้แล้ว”

กานต์เอ่ยตัดบทพลางปล่อยมือแล้วถอยออกห่างจากหญิงสาว หากมินทิราค้านเสียงหลง

“ไม่ได้นะคุณกานต์ ไตรมาสนี้คุณเป็นหัวหน้าทีมงานตลาดพวกเราต้องทำยอดให้ทะลุเป้า 50% ถ้าคุณไม่ไปพวกเราก็ทำงานไม่ได้”

“ก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่ได้เข้าบริษัททุกวันก็ยังเห็นเค้าทำงานกันได้ เธออย่ามาพูดจาไร้สาระ กลับไปได้แล้ว ...หรืออยากจะกิน แซนด์วิชกันสามคน”

กานต์เอ่ยพลางบุ้ยใบ้ไปบนเตียงที่ยังมีหญิงสาวอีกคนนึงนั่งสังเกตการณ์เงียบๆและรอคอยพ่อถุงลมโป่งพองตรงหน้า หากมินทิราที่มีเดิมพันอยู่ยอมเทหมดหน้าตัก ....เธอจะต้องทำกำไร 50% ให้ได้ และจะไม่ยอมแต่งงานกับไอ้บ้ากามตรงหน้านี้แน่...วันนี้เธอต้องได้ทำงาน!

“กี่นาที ?”

“เธอว่าอะไรนะ...”

“ฉันถามว่าคุณจะใช้เวลากับยัยเผือกนั่นกี่นาที ....ฉันจะนั่งรอ ถ้าคุณเสร็จแล้วฉันจะได้พาคุณไปทำงาน”

“นี่เธอจะบ้าเหรอ...ฉันพูดถึงขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจอีกหรือไง วันนี้ ทั้งวันฉันไม่เข้าบริษัท เข้าใจมั้ย”

กานต์ตะโกนใส่หน้าหญิงสาวอย่างฉุนเฉียว หากมินทิรายังคงยืนจ้องชายหนุ่มอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะใช้ทั้งวาจาและสายตาเหยียดหยาม

“อย่างคุณ ทั้งวัน คงไม่ไหวหรอก ฉันให้เวลาอีกครึ่งชั่วโมง ถ้าคุณยังไม่ลงไปเจอฉันที่ร้านกาแฟที่ล็อบบี้ คราวนี้ฉันจะขึ้นมาพร้อมกล้องอัดวีดีโอ ....”

มินทิราใช้สายตาไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะจ้องนิ่งไปยังโรคถุงลมโป่งพองของชายหนุ่มพลางยิ้มมุมปากเยาะ ก่อนจะหันหลังกลับแล้วปิดประตูใส่หน้าชายหนุ่มที่ยืนควันออกหูหน้าดำหน้าแดงอยู่ตรงนั้น

...เดี๋ยวได้เจอดีแน่ยัยเตี้ยม่อต้อ!

 

.....................................................................................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น