BigPao (บิ๊กเปาไส้หมูแดง)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนเพื่อให้นักเขียนมีกำลังใจและแรงผลักให้เขียนนิยายต่อไปนะค่ะ💜💜

เจ็บครั้งที่ 6

ชื่อตอน : เจ็บครั้งที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.6k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2559 20:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจ็บครั้งที่ 6
แบบอักษร

Evill Because love ร้ายมาก...รักมาก

{คิลเลอร์ x อิว}

[ตอนที่ 6]

 

YOKO {โยโกะ}

 

 

 

 

"บอกว่ารักแค่เพียงลมปาก ฝากแผลใจให้มีน้ำตา

คนทั้งคนเธอเห็นเป็นหมา ตัวนึงที่รักเธอ

หลอกให้รักให้หลงงมงาย เจ็บเกือบตายนอนซมละเมอ

พูดไปแล้วน้ำตาเอ่อ มันอยากจะลืม 

ลืมเธอสักที"

 

 

 

 

 

 


อิว part 

 

 

 

 

 

 

เมื่อเขาไม่ต้องการแล้ว ใครจะหน้าด้านอยู่ครับจริงมั้ย ผมกลับบ้านมาตั้งแต่พี่คิลออกจากห้อง สักพัก และพี่เลอูดฟ์ พี่เลอูดฟ์ เป็นคนสนิทของพี่คิลครับ หรือมือซ้าย ส่วนมือขวาของพี่คิลก็คือพี่ดิส พี่เลอูดฟ์มาส่งผมที่บ้าน เออใช่ผมลืมบอกไป ตั้งแต่ผมสอบชิงทุนได้ ผมก็ออกมาอยู่บ้านคนเดียว บ้านหลังนี้เป็นบ้านของแม่อิ่มครับ แม่อิ่มให้ผมมาอยู่ที่นี่และดูแลที่นี่ไปด้วย แต่ผมก็กลับไปที่สถานสงเคราะอาทิตย์ละครั้ง ตอนนี้ผมก็ยืนอยู่หน้าบ้านแล้วครับ พี่เลอูด์ฟมาส่งผมแค่หน้าปากซอยเท่านั้น เพราะผมไม่ยอมให้เข้ามาส่ง รวมทั้งพี่คิลด้วย ผมก็ไม่เคยให้มารับ มาส่งจนถึงที่บ้าน เพราะฉะนั้นก็ไม่มีใครรู้ที่บ้านผมนอกจากพวกเพื่อนผมเท่านั้น ผมกำลังไขกุญแจเข้าบ้าน แต่รู้สึกเหมือนมีใครอยู่ในบ้าน ผมจึงรีบไขเข้าไปอย่างเร็ว ปรากฏว่าคนที่อยู่ในบ้านผมคือ...

"เลโก้!!!! มึงมาอยู่อะไรที่นี่"

ผมตกใจมากครับ มันมาทำอะไรที่นี่ และสภาพมันก็ไม่ต้องพูดถึงครับ ไม่เหลือคราบทายาทเศษฐีระดับต้นๆของประเทศเลย

"มึง ฮึก กูไม่เหลือใครแล้ว ฮึกๆ ฮื่ออออ"

ตกใจสิครับ ที่ผ่านมามันไม่เคยร้องไห้ให้พวกผมเห็นเลย ครั้งนี่เป็นครั้งแรก และผมก็อยากจะรู้เหตุผลว่าใครเป็นคนทำให้มัน้ป็นได้ถึงขนาดนี้

"มึง มึงยังเหลือกูกับพวกไอ้4ตัวนั้นไง มึงหยุดร้องไห้ก่อนแล้วเล่าให้กูฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้น"

ผมยอมรับครับว่ามันเล่าให้ฟังแรกๆ ผมไม่พอใจแทนมันจริงๆ มีอย่างที่ไหน พ่อรักเชิดชูลูกอีกคนไว้ข้างหน้า แล้วทิ้งลูกอีกคนไว้ด้านหลัง เห้อออ 

"ฮึก กูไม่รู้จะไป ฮึก อยู่ที่ไหนแล้ว ทุกคนมองว่ากูเป็นตัวร้าย ฮึก ในสายตาทุกคนมองว่ากู ฮึก ไม่ดี"

"คนอื่นจะมองมึงยังไงก็ชั่ง แต่มึงคือเพื่อนกู มึงเป็นคนดีที่สุดในสายตากู ไม่เป็นไรนะ ถ้าไม่รู้จะไปที่ไหนก็อยู่กับกูมันซะที่นี่แหละ"

พูดจบพวกเราก็กอดกันจนมันหยุดร้องไห้ครับ แต่พอมันหยุดร้องปุ๊บหมาในปากเริ่มตื่นปั๊บเลยครับ

"แล้วมึงล่ะ ทำมัยถึงได้มีสภาพไม่ต่างจากกูว่ะ ตาก็บวม มึงร้องไห้หรอ?"

มันถามมาแบบนี้ ผมเลยเล่าให้มันฟังครับ ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้สึก แต่ผมพยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหล 

"มึงหนักกว่ากูอีกสัส"

กูรู้ครับเพื่อนไม่ต้องย้ำ แหม

"เออสัสแล้วมึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย มายังไง"

ผมถามมัน เพราะผมอยากรู้ว่ามันมาเมื่อไร แล้วมายังไง แต่เรื่องเข้าบ้านเนี่ยผมไม่เอะใจหรอกครับ เพราะผมให้กุญแจมันคนละดอก เพื่อมันมีเรื่องอะไรก็จะเข้ามาได้ โดยไม่ต้องตามผม

"ตั้งแต่เมื่อคืน เดินมา"

พูดจบมันก็เดินไปเปิดตู้เย็น

"นี่ตู้เย็น? ทำไมไม่มัไรแดกเลยว่ะ"

"บ้านกูไม่ได้รวยเหมือนบ้านมึงนะครับ จะได้มีของกินเต็มตู้"

จากนั้นก็ไปตลาดหาซื้อไรมาทำกินกัน กินข้าวเสร็จก็มานั่งเล่นกันอยู่ที่ม้าหินอ่อนหน้าบ้านครับ แล้วก็ขึ้นไปนอน

ตอนเช้าผมก็ตื่อนเวลาปกติของผม แต่สำหรับไอ้เลโก้มันคงเช้ามากมั้งครับ ผมตื่นมาทำขนม ทำไปได้สักพักไอ้เลโก้ก็เดินลงมา 

"มึงตื่นมาทำมัยเช้าว่า"

ดูมันถาม

"กูไม่ได้รวยแบบมึงนะครับอาตี๋น้อย ที่จะตื่นมาขว้างเงินแล้วไปเที่ยว"

"เออๆๆๆ มากูช่วย"

"มึงไปล้างหน้าก่อนไป และเดี๋ยวมาช่วยกันทำ เสร็จแล้วค่อยไปส่งที่ตลาดด้วยกัน"

"โอเค"

 

**********************

มาแล้วๆๆๆๆๆๆ เก๊าก๋อโต๊ดดดดดด เมื่อเว็บเป็นไรไม่รู้อ่ะ อัพไม่ด้ายยยย 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น