Nunnoii

เปิดเรื่องที่สามแล้วนะ.. ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ อิอิ

ชื่อตอน : Chapter 17 : Love love

คำค้น : รัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ย. 2559 18:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 17 : Love love
แบบอักษร

Love love

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/230629/1112549990-member.jpg

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/230629/1184441243-member.jpg

 

 

 วันใหม่ โรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพ 09.45 น.

 

          ร่างสูงเดินออกมาจากห้องพักสุดหรูอย่างสุขุมในชุดธรรมดาในคาบนักบริหารห้างดังในสหรัฐ เขาเดินตรงมายังโซนพักผ่อนนักท่องเที่ยวจะมาโซนนี้เพื่อดูความสวยงามของรอบเมืองกรุงเทพ ซึ่งเป็นชั้นสุดของโรงแรม มีสระน้ำให้ว่ายเล่นขนาดใหญ่ และมีทุกสิ่งทุกอย่างที่เราต้องการ ซิสเทสตรงมานั่งเก้าอี้ผ้าริมขอบสระที่ไม่ค่อยมีคนอยู่มาก  

 

          " พาสอยู่ไหน คิดถึงมากรู้ไหม "  ชายหนุ่มบ่นพำพัมอยู่คนเดียว สายตายังทอดมองท้องฟ้าสุดแสนจะกว้างใหญ่ น้ำตานองที่ขอบตาเมื่อเอยถึงหญิงสาวคนที่เขารักสุดหัวใจ เขาไม่สามารถรักใครได้นอกจากเธอ เธอมาทำให้เขารักแล้วจากไป โดยไม่บอกไม่กล่าว เขาคิดถึงเธอที่สุด สวรรค์ได้โปรดช่วยให้เราสองคนพบกันที ผมอยากจะขอโทษจริงๆ น้ำตาหยดที่เท่าไรไม่รู้ ที่หลั่งไหลลงมาเมื่อเธอจากไป เขายอมรับว่ามันเจ็บปางตาย ถ้าเจอเธออีกครั้งถ้าเธอไม่มีใคร เขาจะรั้งเธอให้ถึงที่สุดและไม่ปล่อยเธอไป

 

          " คุณอาๆ "   ซิสเทสออกจากภวงค์ เมื่อมีเด็กน้อยมาเขย่าที่ต้นขาและร้องเรียกเสียงแบ๋ว ทำให้ชายหนุ่มหันไปมอง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างดีใจ หนูน้อยคนเมื่อวานนี้ ซิสเทสถือวิสาอุ้มหนูน้อยนั่งลงที่ตักของเขา ก่อนจะยิ้มแป้นให้นูดิ้ง ทำไหมเขาต้องคิดถึงหนูน้อยคนนี้ด้วยนะ 

 

          " ว้าย! นูดิ้งหนูไปนั่งตักคุณอาเขาได้ยังไงค่ะ " หญิงสาวยิ้มจืดๆให้ซิสเทสด้วยความเกรงใจก่อนจะพูดขึ้นอีก  

 

          " ฉันต้องขอโทษแทนนูดิ้งด้วยนะค่ะ " ซิสเทสหันไปยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้นที่กำลังเดินตรงมาทางเขา ท่าทางเธอดูดีมีฐานะ สงสัยจะเป็นแม่เด็ก

 

          " ไม่เป็นไรหรอกครับ "  ซิสเทสอ้มนูดิ้งลงที่พื้น แต่เด็กน้อยยังเกาะแขนไว้แน่น จนทำใหซิสเทสหลุดขำออกมา ท่าที่นูดิ้งเหมือนลิงน้อยที่เกาะแขนแม่

 

          " ป้านิด นูดิ้งอยากเล่นกับคุณอาคนนี้ "  เด็กน้อยเอยออกมาเสียงใสและยังเกาะแขนซิสเทสไว้แน่น

 

          " แต่คุณอะ "  ในขณะที่นิดซึ่งเป็นผู้จัดการส่วนตัวของพาสต้ายังไม่เอยจบ หนูน้อยก็กระโดดลงจากตักของซิสเทสและจับมือหนาเดินไป 

 

          " ฉันต้องขอโทษคุณอีกครั้งนะค่ะ "  ซิสเทสหันมายิ้มให้คนชื่อนิดน่าจะมีอายุสี่สิบต้นๆ ที่เดินตามหลังเขามา

 

          " ไม่เป็นไรจริงๆครับ "  ซิสเทสหยิบนามบัตรจากกระเป๋ากางเกงให้คุณนิด เพื่อความสบายใจของอีกฝ่าย 

 

          " นูดิ้งจะพาคุณอาไปเล่นไหนครับ "  ชายหนุ่มก้มถามหนูน้อยที่เอาแต่จูงมือเดินไปข้างหน้า

 

          " นูดิ้งจะไปหามามี้ ไปดูมามี้ถ่ายแบบ จวยๆ คุณอาไปกับนูดิ้งนะค่ะ "  ซิสเทสพยักหน้าให้นูดิ้งอย่างงงๆก่อนจะหันไปมองคุณนิดเพื่อต้องการคำตอบอย่างสุภาพ คุณนิดโบกมือปฎิเสธก่อนจะยิ้มออกมา 

 

          เมื่อมาถึงจุดสถานที่หนึ่ง ซึ่งเป็นจุดถ่ายแบบ มีบุคคลมากหน้าหลายตากำลังเดินและวิ่งอย่างวุ่นวาย ซิสเทสและนูดิ้งได้มานั่งที่เตนท์แต่งตัวของนางแบบ ส่วนคุณนิดก็แยกตัวไปทำหน้าที่ ตอนนี้เขาและนูดิ้งนั่งกินขนมอย่างสูขสบายสองคน

 

          " นูดิ้งจ๊ะ วันนี้น้ากิ๊ฟมีขนมมาฝากหนูน้อย อุ้ย! วันนี้แด๊ดดี้ก็มาด้วย " นางแบบน้องใหม่ทักหนูน้อยที่นั่งอยู่บนตักที่ซิสเทส ทำให้ซิสเทสอึ้งกับประโยคสุดท้ายที่ผู้หญิงคนนั้นเอยออกมา ทำให้หัวใจตอนนี้เต้นแรงอย่างผิดปกติ

 

           " ผมไม่ใช่พ่อเด็กหรอกครับ "  ซิสเทสยิ้มให้กิ๊ฟก่อนที่เธอจะยื่นถุงขนมมาให้แล้วทำหน้างงๆและยิ้มอย่างเกรงๆมาให้เขา

 

          " มามี้ค่าา "   ซิสเทสหันไปมองตามนิ้วน้อยๆของนูดิ้งชี้ไปทางแม่ของหนูน้อย เขาอึ้งมากเมื่อปรากฎหญิงสาวที่เขาตามหาตั้งสี่ปี ตอนนี้ยืนตรงหน้านี้แล้ว  เขาทำตัวไม่ถูกใจเต้นแรงยิ่งเสียกว่าตอนเธอจากไป ซิสเทสก้มมองนูดิ้งในตักอย่างช้าๆ น้ำตาได้หลั่งไหลลงมา เด็กคนนี้เป็นลูกเขา หน้าตาเหมือนกันขนาดนี้ ทำไหมเขาดูไม่ออกเลย เขาโง่อีกแล้ว

 

          " พาส "  ชายหนุ่มเอยขึ้นเสียงแผ้ว ก่อนพาสต้าจะเดินมาอุ้มลูกออกจากเขา ซิสเทสจับแขนพาสต้าไว้แน่น เธอพยายามสบัดมันออก แต่ชายหนุ่มกำไว้แน่น เขาจะไม่ปล่อยให้เธอและลูกหายไปไหนอีก  น้ำตาไหลลงมาอย่างหนัก

 

          " ปล่อย "  พาสต้าตะคอกใส่ร่างสูงจนเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมกอดสะดุ้งและหันมามองซิสเทส น้ำตาของนูดิ้งซึมทันทีเมื่อเห็นคนตัวสูงร้องไห้

 

          " มามี้! คุณอาร้องแล้วนะ ฮึก "  นูดิ้งบอกพาสต้าก่อนจะหันไปมองซิสเทสอีกครั้ง

 

          " กิ๊ฟ พาสฝากนูดี้หน่อยนะ "   กิ๊ฟเข้ามาอ้มนูดิ้งก่อนจะเดินออกไป ถึงแม้หนูน้อยจะดิ้นและร้องเรียกหามามี้และคุณอาอยู่เสมอ

 

          " พาส! ฮึก คิดถึงจัง "  ซิสเทสโอบกอดหญิงสาวอย่างรวดเร็วถึงแม้เธอจะขัดขืนแต่ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับเขาเลยสักนิด

 

          " ปล่อย... ฉันบอกให้ปล่อยไง "   คำพูดของหญิงสาวมันช่างห่างเหิน ยิ่งทำให้ซิสเทสเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้และไม่ยอมเสียเธอไปง่ายๆ

 

          " ก็คนมันคิดถึงอ่ะ... ทิ้งพี่ให้อยู่คนเดียวมันเหงารู้ไหม แล้วเรื่องนูดิ้งลูกของเราอีก "   ซิสเทสหอมลงที่แก้มพาสต้าอย่างคิดถึง เขารักเธอจริงๆ

 

          " อย่ามั่ว! นูดี้คือลูกฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณ "  ชายหนุ่มกอดแน่นกว่าเดิม รู้ๆกันอยู่ว่านูดี้ลูกใคร ยังมาพูดให้เขาเจ็บอีก

 

          " พาสกลับไปอยู่กับพี่นะ รู้ไหมมี้คิดถึงพาสมากขนาดไหน "  ร่างสูงยังกอดพาสต้าหวังไม่ปล่อยให้หลุด 

 

          "..."   เงียบ  

 

          " ยังไม่หายโกรธพี่อยู่หรอ พี่ขอโทษ "  ซิสเทสบรรจงหอมพาสต้ารัวๆ ตอนนี้เขามีความสูขที่สุดที่ได้เจอเธอ

 

          "..."  เงียบอีกแล้ว ชายหนุ่มพลิกตัวพาสต้าให้หันมามองเขา

 

          " พี่รักพาสนะ รักมาก "  

 

          "..."

 

          " พี่ขอโทษ อภัยให้ผู้ชายเลวๆคนนี้ด้วย จะทำยังไงพี่ก็ยอม "  

 

          " งั้นพี่เทสก็ไปตายซะ " พาสต้าคลึงตาใส่ซิสเทสเหมือนโกรธแค้นเขาร้อยกว่าปี

 

          " ไม่อ่ะ อยากอยู่กับเมียกับลูก "  ซิสเทสแกล้งพาสต้าถึงแม้เธอจะโกรธ แต่ยังเขาก็รู้สึกดีเมื่อเธอเอยชื่อเขาแบบเมื่อก่อน มันรู้สึกมีความสูขมากๆๆ อธิบายไม่ถูก

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/230629/146836973-member.jpg

  *ตอนหน้าก็จบแล้วเด้อ อิอิ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะค้ะ

 

 

 

    

 

       

ความคิดเห็น