อาราญา

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่คอยติดตามงานเขียนของ อาราญา มาโดยตลอดนะคะหากมีข้อผิดพลาดอยากจะติหรือท้วงติงขอให้นักอ่านโปรดวิจารย์ได้เลยนะคะ จะได้นำมาปรับปรุงแก้ไขในเรื่องต่อๆไปค่ะ ขอบคุณค่ะ ><"

ตอนที่ 14 หัวใจเปลี่ยนแปลง 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 หัวใจเปลี่ยนแปลง 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2559 20:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 หัวใจเปลี่ยนแปลง 100%
แบบอักษร

 

                ร่างบางถูกวางนอนลงบนเตียงหนานุ่มอย่างทะนุถนอม กฤตยชญ์จัดท่านอนเพื่อให้หญิงสาวได้นอนอย่างสบายก่อนจะนั่งลงบนเตียงข้างๆกายเธอ มือหนาเอื้อมไปจับที่หน้ามนเมื่อทำการวัดไข้ ใบหน้าที่ซีดเซียวของอัญญาดาทำให้หัวใจแกร่งรู้สึกหดหู่เป็นอย่างมาก ก่อนที่เสียงกริ่งที่หน้าประตูจะดังขึ้นติดต่อกันรัวๆราวกับว่าคนกดกำลังร้อนใจ

                “ใครกัน?” เพื่อตอบข้อสงสัยให้กับตัวเองกฤตยชญ์ลุกขึ้นเดินไปที่ประตูและเปิดออกก่อนจะตีหน้านิ่งเมื่อคนที่เจอเป็นคนที่ทำให้เขาอารมณ์เสียได้ตลอดเวลาเห็นผู้ชายคนนี้อยู่กับอัญญาดา

                “มีอะไร” เสียงเข้มถามขึ้นห้วนๆด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร

                “อัญอยู่ในนี้ใช่ไหม ขอผมเข้าไปดูเธอหน่อย” นนท์นทีทำท่าจะเข้าไปข้างในแต่ติดที่แขนแกร่งของกฤตยชญ์ยื่นมาค้ำประตูปิดทางเอาไว้ พร้อมกับคำปฏิเสธเสียงเรียบ

                “ไม่ได้!

                “นี่คุณกฤตยชญ์!...” ยังไม่ทันพูดจบก็ถูกแทรกขึ้นมากอีกจากคนหน้านิ่งปนกวนๆตรงหน้า

                “เป็นถึงเจ้าของโรงแรมก็น่าจะรู้นะครับ ว่าไม่ควรจะรบกวนแขก”

                “ผมเป็นห่วงอัญ แค่ขอเข้าไปดูเธอหน่อยเดียวเท่านั้นไม่เห็นว่าจะมีอะไรเสียหายนิครับ”

                “ไม่เสียหายหรอกครับ แต่เกรงว่าจะเป็นการรบกวนภรรยาของผม ผมอยากให้เธอได้พักผ่อน...” คำว่า ภรรยา ที่หลุดออกมาจากปากหยักแม้แต่คนพูดก็ยังตกใจในสิ่งที่ตัวเองพูดออกไปไม่น้อย ได้แต่ตีหน้านิ่งกลบเกลื่อนไป

                “แต่อัญบอกผมว่า เธอไม่ใช่ภรรยาของคุณ!” นนท์นทีตรอกกลับทันควัน รู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของกฤตยชญ์ไม่น้อย อีกทั้งยังกระวนกระวายด้วยความเป็นห่วงหญิงสาวเพราะทันทีที่ทราบข่าวว่าเธอเป็นลมล้มพับไปเขาก็รีบตามขึ้นมาดูทันที

                “ทางกฎหมายอาจจะใช่!...แต่ทางพฤตินัยเธอเป็น!!” กฤตยชญ์ตอบเสียงแข็งตามอารมณ์ที่เริ่มบูดบึ้ง ก่อนจะตัดบทอีกครั้งใส่นนท์นทีที่ยืนทำหน้าอึ้งๆอยู่

                “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวไปดูแลเมียก่อนนะครับ!

                ประตูถูกปิดลงทันทีที่กฤตยชญ์พูดจบ เหลือไว้เพียงแต่นนท์นทีที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิมในตอนนี้หัวใจของเขาแทบแตกสลายลงไปทั้งที่มันพึ่งเต้นอย่างมีความหวังได้ไม่ได้ หลังจากได้เจอกับอัญญาดาอีกครั้งแต่มันสายเกินไปเมื่อเธอมีเจ้าของหัวใจไปแล้ว...

                กฤตยชญ์เดินกลับเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าบึ้งตึง ท่าทางกระฟัดกระเฟียดหงุดหงิดเมื่อมีอะไรไม่ได้ดั่งใจก่อนจะบ่นอุบอิบเลียนแบบเสียงของนนท์นที

                “แต่อัญบอกว่าเธอไม่ใช่ภรรยาของคุณ...เหอะ!!

                ชายหนุ่มสงบสติอารมณ์ของตัวเองก่อนจะคิดขึ้นได้ว่าร่างบางยังคงนอนไม่สบายอยู่ ไวกว่าความคิดเท้าแกร่งก้าวยาวๆไปที่เตียงทันที

                ใบหน้าที่ซีดเชียวยิ่งกว่าเก่า ทั้งเหงื่อเม็ดน้อยใหญ่ที่ผุดขึ้นบนใบหน้าหวานทำให้ชายหนุ่มใจแบ้ว หันซ้ายหันขวาอย่างทำอะไรไม่ถูกก่อนจะคิดขึ้นได้ว่าต้องเช็ดตัวให้เธอก่อนเพื่อให้ไข้ทุเลาลง

                กฤตยชญ์เดินกลับออกมาจากห้องน้ำพร้อมด้วยกะละมังเล็กๆใบหนึ่งพร้อมทั้งน้ำอุ่นและผ้าขนหนูผืนน้อย ชายหนุ่มวางมันลงที่โต๊ะหัวเตียงก่อนจะบิดผ้าให้หมาดและนั่งลงบนเตียงข้างๆคนป่วยก่อนจะลงมือเช็ดตัวให้เธออย่างเบามือเริ่มจากใบหน้าและลำคอ เรื่อยลงไปถึงแขนขา อุณหภูมิจากร่างกายของหญิงสาวทำให้ผ้านั้นร้อนตามไปด้วย ด้วยความกังวลว่าเธออาจมีไข้สูงจนอาจจะช็อกได้ชายหนุ่มจึงรีบวางผ้าลงและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกทันที

                “ตามหมอให้ฉันหน่อยธันวา มาที่โรงแรม เร็วที่สุดเลยนะ!

                แม้ว่าธันวาจะอยู่ที่กรุงเทพฯแต่กฤตยชญ์มั่นใจว่าลูกน้องคนนี้จะไม่ทำให้เขาผิดหวัง ธันวาทำงานได้ดีเสมอเขาจึงวางใจและไว้ใจเป็นอย่างมาก

                “เธอเป็นคนอ่อนแอแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน อัญญาดา...” เสียงเข้มเอื้อนเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา พลางมองหน้าหวานที่หลับใหลเพราะพิษไข้ มือหนาเกลี่ยปอยผมออกจากใบหน้างดงามก่อนที่จะก้มลงไปจุมพิตที่หน้าผากมนเบาๆ

                นิ่งนานที่กฤตยชญ์จูบค้างอยู่อย่างนั้นราวกับว่าเขากำลังช่วยแบ่งเบาเอาความเจ็บป่วยที่เธอเป็นอยู่ให้ถ่ายเทมายังตน ให้หญิงสาวลุกขึ้นมาต่อว่าเขาดีกว่าที่เธอต้องนอนซมอยู่แบบนี้

                เพียงไม่นานคุณหมอที่ธันวาส่งมาก็มาถึงโรงแรม แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงช้ามากอยู่ดีสำหรับคนรออย่างกฤตยชญ์ทันทีที่เปิดประตูให้ชายหนุ่มก็แทบจะลากคุณหมอซึ่งเป็นนายแพทย์ประจำอยู่ที่คลีนิกใกล้ๆเข้ามาเพื่อให้ตรวจเช็คหญิงสาว ในใจแอบบ่นขัดใจลูกน้องอย่างธันวาที่ดันส่งหมอผู้ชายมาแทนที่จะเป็นหมอผู้หญิง

                “เป็นยังไงบ้างครับหมอ” พูดขึ้นหลังจากที่เฝ้าดูคุณหมอตรวจเช็กอยู่นาน และแทบจะปรี่เข้าไปหาคุณหมอเป็นระลอกๆเมื่อเห็นว่าหมอจับเนื้อต้องตัวเธอมากจนเกินไป

                “คุณผู้หญิงมีไข้สูงมากนะครับ อาจจะเกิดจากความอ่อนเพลียและที่สำคัญข้อเท้าอักเสบและบวมมากหมอจะให้ยาไปทา แต่ถ้าไข้ไม่ลดลงหมอแนะนำให้พาไปโรงพยาบาลนะครับ”

                กฤตยชญ์พยักหน้ารับอย่างว่าง่ายตามที่หมอบอก พลางมองเลยไปยังข้อเท้าที่บวมปูดของร่างบางก่อนจะหันมาฟังที่คุณหมอพูดต่อให้จบ

                “ให้คนไข้ทานยาตามที่หมอสั่งให้ตรงเวลา พักผ่อนให้เพียงพอ แล้วก็อย่าพึ่งเดินเหินมากๆในช่วงนี้นะครับให้ข้อเท้าเข้าทีและหายบวมก่อนนะครับ”

                “เข้าใจแล้วครับ”

                “ถ้าไม่มีอัชะไรแล้วหมอขอตัวกลับก่อนนะครับ อย่าลืมทำตามที่หมอสั่งด้วยนะครับ”

                “ขอบคุณมากครับหมอ” กฤตยชญ์พูดบอกพร้อมทั้งเดินตามไปส่งคุณหมอด้วย

                “ไม่ต้องส่งหมอหรอกครับ เดี๋ยวหมอไปเองครับ”

                “อ่อครับ...ขอบคุณอีกครั้งนะครับหมอ” ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณก่อนจะเดินกลับมาที่เตียงนอนใหญ่ที่มีร่างบางนอนหลับใหลอยู่

                กฤตยชญ์นั่งลงบนเตียงข้างๆอัญญาดาก่อนจับมือบางขึ้นมากุมไว้ มือหนาอีกข้างก็คอยปัดปอยผมและเช็ดเม็ดเหงื่อที่ขึ้นกาะตามผิวแก้มเนียน เนื้อตัวที่เริ่มอุ่นลงของหญิงสาวทำให้เขาเบาใจขึ้นไม่น้อยแต่ก็ยังเป็นกังวลอยู่ดีเมื่อเธอหลับไปนานเกือบสองสามชั่วโมงแล้วแต่ก็ไม่ยอมตื่เสียที

                “เธอนี่มันขี้เซาจริงๆเลยนะ...” พูดจบก็จรดปากหยักลงบนหลังมือบางแผ่วเบา ในใจได้แต่ภาวนาให้เธอลืมตาตื่นขึ้นมามองเขา

               

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น