สุดธิดา

ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนนะคะ อย่าลืมติดตามเรื่องและตอนอื่นๆของสุดธิดาด้วยค่ะ

บทที่ 34 เพื่อนหมอ (กับใครหมอก็หวง)

ชื่อตอน : บทที่ 34 เพื่อนหมอ (กับใครหมอก็หวง)

คำค้น : นางร้าย facety girl เพราะฉันเป็นนางร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.3k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2559 19:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 34 เพื่อนหมอ (กับใครหมอก็หวง)
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

 

 

แม่ของลูกยังไม่ยอมรับว่าเป็นเมียของพ่อได้ไงหล่ะครับ # สามีเมเม่

 


หื่นไม่มีใครเกินจริงๆ สามีใครเนี่ย # เมียหมอวิน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่ 34 เพื่อนหมอ

           

            วันต่อมาทุกสื่อต่างลงข่าวการขอแต่งงานของฉันกับคุณหมอวินอย่างครึกโครม มีทั้งกระแสบวกและลบ บางคนที่จิตอกุศลก็ให้ความเห็นว่าฉันอาจจะมีความจำเป็นที่ต้องแต่งฟ้าแลบก็เป็นได้ ไม่เข้าใจจริงๆว่าเรื่องนี้มันสำคัญกับชีวิตของพวกนั้นตรงไหน และต่อให้ฉันจะท้องหรือไม่ท้องแต่ฉันก็ได้แต่งอยู่ดี พวกเขาควรยินดีกับฉันถึงจะถูก

            เรื่องที่ฉันสนใจจริงๆคือเรื่องยัยกุหลาบเน่ามากกว่า ผู้กองไผ่เพื่อนของคุณหมอวินได้นำหลักฐานจากมือถือฉันไปดำเนินการต่อแล้ว ลูกน้องสองคนของยัยนั่นก็โดนสอบปากคำแล้วด้วย พวกนั้นสารภาพว่าใช้คีย์การ์ดบุกเข้าห้องคุณหมอวินจริง เพราะยัยกุหลาบเน่าต้องการให้เขาสองคนมาขู่ฉันให้เลิกยุ่งกับคุณหมอวิน ส่วนเรื่องพวงหลีด ตุ๊กตาหมี ตุ๊กตาวูดู และแอปเปิ้ลนั้นก็เป็นฝีมือของยัยนั่นด้วยเหมือนกัน

            แต่พอจะสอบสวนยัยกุหลาบก็ได้แต่กรีดร้องและบอกว่าไม่รู้เรื่อง ผู้กองไผ่เลยขอร้องให้คุณหมอวินกับฉันไปช่วยคุยด้วย

            “คุณเมรอข้างนอกดีกว่า ผมจะลองคุยเอง” ฉันพยักหน้ารับ เพราะฉันเองก็ไม่อยากจะคุยกับยัยนี่เท่าไหร่หรอก

            “สวัสดีครับคุณเมเม่” ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ทักฉัน ไม่รู้จักค่ะ

            “สวัสดีค่ะ”

            “ผมชื่อภาณุครับ เป็นเพื่อนไอ้วินแฟนคุณ” ผู้ชายคนนั้นแนะนำตัวเอง

            “อ่อ ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณภาณุ”

            “เห็นข่าวว่าจะแต่งงานเดือนหน้า ยินดีด้วยจริงๆนะครับ นึกว่าไอ้วินมันจะขึ้นคานซะแล้ว” คุณภาณุนั่งลงข้างฉัน คงอยากเม้าท์อะไรด้วยแน่เลย

            “ทำไมถึงคิดว่าหมอวินจะขึ้นคานหล่ะคะ?”

            “ก็ไอ้วินมันไม่ค่อยจะมีผู้หญิงเลย ไปเที่ยวกันก็นานๆครั้งที่จะหิ้วหญิงกลับไปด้วย ถ้าไม่โดนบังคับหรือมอมเหล้าก็คงไม่แตะ เพื่อนๆทุกคนนี่เกือบจะคิดว่ามันเป็นเกย์แล้วนะครับ"

            “หมอวินเขาอาจจะจีบผู้หญิงไม่เป็นก็ได้ค่ะ” เพราะฉันเองก็เป็นฝ่ายจีบเขาก่อนเหมือนกัน

            “ก็อาจจะ ผู้หญิงที่มันแอบปลื้มแอบชอบก็เห็นมีแต่นางแบบชุดว่ายน้ำหล่ะครับ ไม่รู้เหมือนกันว่าคนไหน มันหวงเล่มนั้นมากไม่ยอมให้เพื่อนดู” นางแบบคนไหน หวงมากด้วย ฉันต้องรู้ให้ได้

            “เป็นนางแบบหรอคะ?”

            “คุณเม..” ยังสืบไม่เสร็จเลยรีบออกมาทำไมเนี่ย

            “ว่าไงว่าที่เจ้าบ่าว” คุณภาณุเอ่ยทักเพื่อนตัวเอง

            “ไอ้ณุ มาทำอะไรที่นี่ แล้วรู้จักแฟนฉันด้วยหรอ?” ความขี้หึงเริ่มมาแล้วฉันสัมผัสได้ ทั้งสายตาขวางๆและการโอบรัดตัวฉันเข้าไปแนบชิด

            “เพิ่งรู้จักกันนี่ไง อย่ามาหวงกับเพื่อนดิ แฟนเพื่อนก็เหมือนแฟนเรา” คุณหมอวินยกขาจะเตะเพื่อนทันทีที่เขาพูดประโยคนี้ออกมา

            “อยากตายก่อนเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวมั้ยหล่ะ”

            “หวงจริง กำลังนินทาอยู่เลยว่านายเคยหวงนางแบบชุดว่ายน้ำคนหนึ่งแบบนี้เหมือนกัน”

            “ใช่ค่ะ และเมก็กำลังตามสืบอยู่ว่าเป็นใคร” ฉันมองคุณหมอวินตาขวางบ้าง หวงเป็นเหมือนกันนะ

            “โธ่ นายนี่หาเรื่องให้ฉันแต่หัววันเลยนะ คุณเมก็อีกคนจำไม่ได้หรอครับ?”

            “จำอะไรคะ?”

            “ก็นางแบบชุดว่ายน้ำขวัญใจผมไง เคยเห็นแล้วนี่ครับ” ฉันลืมไปแล้วสิ

            “จำไม่ได้ค่ะ”

            “ก็นางแบบสวยๆที่อยู่บนหน้าปกเล่มโปรดผมไงครับ หลังจากนั้นเธอก็มาเป็นนักแสดงแทน แล้วตอนนี้เธอก็กำลังจะเป็นภรรยาผมด้วย” เดี๋ยวนะ พอพูดแบบนี้ก็คุ้นเลย

            “เมหรอคะ?” ให้ตายสิ ฉันหวงตัวเองเนี่ยนะ

            “รักอยู่คนเดียวคนนี้แหละ” คุณหมอวินยิ้มหวานให้ อยากจูบเลย

            “อะแฮ่มๆ เกรงใจคนโสดบ้าง” คุณภาณุยังนั่งอยู่ตรงนี้หรอเนี่ย

            “อยากหาเรื่องให้ฉันก่อนเอง โดนมดกัดตายเนี่ยแหละ” คุณหมอวินหอมแก้มฉันโชว์เพื่อนด้วย โถๆน่าสงสารเพื่อนเขาดีมั้ย

 

             แล้วหลังจากที่เจอคุณภาณุ คุณหมอวินเลยโดนเพื่อนคนอื่นบังคับให้พาฉันไปแนะนำให้รู้จัก และถือโอกาสนี้จัดปาร์ตี้สละโสดให้เขาเลยด้วย

            “คุณเมห้ามแต่งตัวเซ็กซี่นะครับ เพื่อนผมมีแต่ผู้ชาย ผมหวง”

            “ก็ได้ค่ะ จะใส่แขนยาวคอเต่าเลยค่ะ”

            “ดีครับ เก็บสิ่งสวยๆงามๆไว้ให้ผมดูคนเดียว” คุณหมอวินแต่งตัวเสร็จแล้ว เหลือแต่ฉันที่ยังไม่ได้แต่งตัวสินะ

            “เรื่องน้องสาวหมอเป็นไงบ้างคะ?” เพราะฉันไม่ได้เข้าไปกับเขาเลยไม่รู้เรื่อง

            “ทางตำรวจจะส่งเธอเข้าโรงพยาบาลก่อน โรสมีอาการทางจิตครับ”

            “น่าสงสารเหมือนกันนะเนี่ย หลงรักหมอของเมจนเป็นแบบนี้”

            “เธอโดนทำร้ายตอนเด็กๆก่อนที่น้าสาวผมจะรับมาเลี้ยง พวกเราทุกคนคิดว่าเธอน่าจะปรับตัวและใช้ชีวิตได้ตามปกติแล้ว แต่จริงๆเธอแค่ซ่อนมันไว้ข้างใน”

            “หมอไปเยี่ยมเธอบ่อยๆก็ได้นะคะ เธอจะได้หายเร็วๆ” นางร้ายที่จิตใจนางสาวไทยมากเลย

            “ผมคิดว่าจะไม่ไปดีกว่าครับ ไม่อยากให้ความหวังเธออีก เธอควรจะเข้มแข็งด้วยตัวเธอเอง”

            “เมตามใจหมอเลยค่ะ”

            “คุณเมแต่งตัวดีกว่านะครับ เพราะถ้ายังนุ่งน้อยห่มน้อยให้ผมดูแบบนี้ เราอาจจะไม่ได้ไปหาเพื่อนผมกันนะ” ฉันรีบยกมือปิดบังเรือนร่างของตัวเองให้พ้นจากสายตาเขา แต่มันปิดยังไงก็ปิดไม่มิดอยู่ดี

            “ไม่คุยกับหมอแล้ว” ฉันรีบหยิบเสื้อผ้าแล้วเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำ เดี๋ยวเถอะฉันจะแกล้งเขาคืนบ้าง เอาให้คลั่งตายไปเลย

 

            และทุกอย่างก็เป็นอย่างที่ฉันคาดเดาไว้ ว่าที่สามีของฉันหน้ามุ่ยและตาขวางตลอดเวลาที่มีคนเข้ามาทักทายฉัน เขายืนซ้อนหลังฉันแทบตลอดเวลาตั้งแต่ที่เราเดินเข้าผับมาด้วยกัน เพราะอะไรหรอ..ก็เพราะชุดฉันที่เป็นแขนยาวและคอเต่านี่สิ ด้านหน้าเรียบร้อยมากจนคุณหมอวินยอมให้ออกจากบ้านมา แต่พอถึงผับและฉันเดินนำเขาเข้ามาเท่านั้น แผ่นหลังเปล่าเปลือยที่ขาวเนียนนี้ก็สะดุดตาเขาทันที ชุดฉันปิดหน้าแต่เปิดหลังยาวถึงบั้นเอวเองนะ

            “คุณเมตัวจริงสวยมากเลยนะครับ” นี่ก็เป็นอีกอย่างที่คุณหมอวินไม่พอใจ เพื่อนๆเขาต่างพากันชื่นชมและแสดงตัวเป็นแฟนคลับเธออย่างเปิดเผย ต่อมขี้หวงของเขาเลยทำงานอย่างหนักจนแทบจะระเบิดออกมาเสียให้ได้

            “เมียเพื่อนอย่าชมมาก”

            “ไอ้นี่ขี้หวงแบบที่ไอ้ณุบอกจริงๆ” เพื่อนเขายิ่งแกล้งแซวและชวนฉันคุยกันใหญ่ คงอยากให้คุณหมอวินอาละวาดและหลุดมาดคุณชายหล่ะมั้ง ฉันก็อยากเห็นนะ แต่หลังจากหวงและหึงนี่สิ คงไม่พ้น..หื่นต่อ คนซวยจะเป็นฉันเองนะ

            “อร๊าย วินนี่” เสียงผู้หญิงที่ไหนทักผู้ชายของฉัน

            “ไอ้พล” คุณหมอวินหันกลับไปหาสาวสวยคนนั้น

            “ตบด้วยปากเลย บอกแล้วไงว่าเค้าชื่อพอลลี่” สาวงามนางนั้นยื่นปากมาหมายจะจูบคุณหมอวิน แต่เขาเบี่ยงหลบได้ทันก่อนที่จะตบหัวเธอคนนั้นกลับด้วย

            “เจ็บนะ รุนแรงกับเมียเรื่อยเลย” เมียหรอ ฉันมองหน้าคุณหมอวินอย่างไม่เข้าใจ

            “ไอ้พลหยุดพูดเลย คดีเก่าฉันยังไม่ได้จัดการเลยนะ” คุณหมอวินชี้หน้าคาดโทษเพื่อน

            “ล้อเล่นหน่อยเดียวเอง คุณเมเม่ของวินนี่สวยจังเลยนะคะ” เอ่อ ปรับอารมณ์ตามนางไม่ทัน ตกลงเรื่องมันเป็นยังไงกันเนี่ย

            “นี่ชื่อไอ้พลครับ มันคือคนที่ทำให้คุณเมโกรธผมนั่นแหละ ตบมันได้เลยครับ” คนนี้เองที่ฉันเห็นกอดกับคุณหมอวินวันนั้น

            “วินนี่ทำไมพูดแบบนี้ ว่าที่สามีไม่ควรส่งเสริมภรรยาในทางที่ผิดสิ” คุณพลหรือพอลลี่ทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอก่อนจะหันมายิ้มหวานให้ฉัน

            “คุณเมเม่อย่าโกรธพอลลี่เลยนะคะ พอลลี่ไม่ได้คิดอะไรกับวินนี่เลย เห็นว่าเป็นเพื่อนสาวกันมาตั้งแต่ไอ้นั่นยังไม่โต จนตอนนี้ใหญ่อย่างกับมังกรแล้ว” ฉันหันขวับไปมองคุณหมอวิน เป็นเพื่อนสนิทกันขั้นไหนเนี่ย ถึงรู้ด้วยว่าไอ้นั่นใหญ่

            “เปล่าเลยครับ” ฝ่ายชายส่ายหัวเป็นพัลวัน

            “โอ๊ะๆ พอลลี่หมายถึงแขนค่ะ กล้ามแขนนี่แหละค่ะ ไม่เอาไม่งอนนะคะ ไปแดนซ์กับพอลลี่ดีกว่า” คุณพอลลี่พยายามยื้อยุดฉุดแขนฉันให้ไปด้วยกัน แต่คุณหมอวินกลับรั้งเอวฉันไว้ไม่ยอมปล่อย

            “เมไปกับคุณพอลลี่ก็ได้ค่ะ” ฉันช่วยพูดกับคุณหมอวินอีกแรง แต่เขาก็ยังส่ายหน้า

            “ฉันไม่พาคุณเมเม่ไปให้ผู้ชายที่ไหนหรอกน่า”

            “ไม่ได้ คุณเมของฉันสวยและเซ็กซี่มาก ผู้ชายคนอื่นต้องเข้ามาใกล้แน่ๆ”

            “โอ๊ย วินนี่จะขี้หวงเยอะไปไหน ทีกับฉันไม่เห็นจะหวงแบบนี้บ้างเลย”

            “ไปอ่อยไอ้ณุนู่นไป ได้ข่าวว่าเพิ่งอกหักมา ไม่แน่คืนนี้อาจจะเมาแล้วจับเพื่อนตุ๊ดแถวนี้ทำเมียก็ได้”

            “จริงหรอ ถ้าอย่างนั้นพอลลี่ขอตัวก่อนนะคะคุณเมเม่ ยกวินนี่ให้เลยค่ะ” โถ คุณพอลลี่เปลี่ยนเป้าหมายไปแล้ว แอบสงสารคุณภาณุ

            “มองตามมันทำไมครับ ถึงจะตุ๊ดแต่ผมก็หึงได้นะครับ”

            “แค่รู้สึกเหมือนมองตัวเองเลยค่ะ คุณพอลลี่เหมือนเมในร่างชายใจหญิงเลย”

            “ก็จริงนะครับ ทั้งรุก ทั้งอ่อย ทั้งแรง แต่เรื่องแซ่บนี่ไม่รู้เหมือนกัน เพราะผมเคยพิสูจน์แต่คุณเมคนเดียว” คุณหมอวินหมุนตัวฉันให้หันกลับมามองหน้ากัน

            “แล้วอยากไปพิสูจน์คุณพอลลี่มั้ยหล่ะคะ?”

            “มีเมียที่สวยเซ็กและแซบเว่อร์อยู่แล้ว จะมองคนอื่นทำไมหล่ะครับ” พูดดีมีรางวัล ฉันโน้มใบหน้าของคุณหมอวินให้ลงมาอยู่ในระดับเดียวกัน ก่อนที่จะประทับจูบอย่างช้าๆและแผ่วเบา

            “อยากกลับบ้านแล้ว” คุณหมอวินมองฉันตาพราว รู้หรอกนะว่าจะชวนไปทำอะไร

            “เพิ่งมาถึงเอง ยังรู้จักเพื่อนหมอไม่ครบทุกคนเลยนะคะ”

            “รู้จักแค่ผมกับหมอใหญ่ก็พอแล้ว” ใครก็ได้ตามคุณพอลลี่กลับมาให้ที

            “หื่นตลอดเลย ไม่อยากคุยด้วยแล้ว” ฉันเดินกลับไปที่โต๊ะ ต้องหาอะไรดื่มแก้เขินสักหน่อย

            “งดแอลกอฮอล์ไปเลยครับ น้ำผลไม้และนมเท่านั้น” คุณหมอวินยังคงเดินตามฉันมาด้วย

            “มาผับใครเขาดื่มนมกัน”

            “ผมนี่ไง เดี๋ยวดื่มให้ดู” คุณหมอวินนั่งลงบนโซฟาและลากฉันตามลงมานั่งบนตัก จมูกและปากร้อนของเขาเริ่มแทะเล็มตั้งแต่ซอกคอลงมาเรื่อยๆ แม้จะมีผ้ายืดขวางกั้นไว้แต่ฉันก็รู้สึกไม่ต่างกับตัวเปล่าร่างเปลือยเลย

            “หมอพอค่ะ เดี๋ยวเป็นข่าว”

            “อยากรักเมียก็ไม่ได้”

            “เดี๋ยวนี้พูดเต็มปากเต็มคำเลยนะ ยังไม่แต่งงานสักหน่อยเป็นแค่ว่าทีเมียก็พอ” มันไม่ชินเวลาฟัง เขินแปลกๆด้วย

            “แต่เราเป็นแล้วทางพฤตินัยนะ ทะเบียนสมรสก็ให้แล้ว ไม่ยอมเซ็นชื่อสักที”

            “ก็รอวันแต่งเลยไงคะ พร้อมกันไปเลย”

            “แต่ลูกอาจจะมาเกิดแล้วนะ แม่ของลูกยังไม่ยอมรับว่าเป็นเมียของพ่อได้ไงหล่ะครับ”

            “หลงตัวเองจริงๆ ถึงจะนับวันมาแต่ก็อาจจะไม่ท้องก็ได้นี่คะ”

            “ไม่เชื่อในหมอใหญ่หรอครับ เดี๋ยวกลับไปต้องให้หมอใหญ่พิสูจน์ความสามารถอีกสักสามสี่รอบ”

            “หื่นไม่มีใครเกินจริงๆ สามีใครเนี่ย” พูดแล้วก็เขิน แต่ก็ต้องยอมรับความจริง คนนี้สามีฉันค่ะ

            “สามีคุณเมไงครับ ดีใจจังเลยที่ได้ยิน เรียกอีกได้มั้ยครับ” อ้อนขนาดนี้ก็คงต้องยอมมั้ย

            “เมรักหมอวินนะคะ สามีสุดที่รัก”

            “ผมก็รักคุณเม แม่ของลูก เมียของผมเหมือนกัน” อยากจะสั่งให้ทุกคนหลับตา แต่ในนี้มันก็มืดแหละเนอะ เพราะฉะนั้นคงไม่เป็นอะไรหรอกถ้าเราจะจูบกันอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้งไม่รู้จบแบบนี้

 

 

 

 

 

 

 

มาแบบเบาๆน่ารักๆกันไปก่อนน๊า กลัวเครียดมากมันไม่ดีต่อสุขภาพ

อยากให้อ่านแล้วน้ำตาลขึ้นหัวใจ ไม่เอาไมเกรนกำเริบเนอะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น