สาววายผู้ลึกลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 22 คนเดียว และครั้งเดียว.... [100%] Nc 18+

ชื่อตอน : Chapter 22 คนเดียว และครั้งเดียว.... [100%] Nc 18+

คำค้น : ธาม , แทน , วิศวะขาโหด VS เกษตรฯ ตัวร้าย ♥

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 99.5k

ความคิดเห็น : 181

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2559 16:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 22 คนเดียว และครั้งเดียว.... [100%] Nc 18+
แบบอักษร

Chapter 22

คนเดียว และครั้งเดียว....

 

 

20.20 น.

            “ไหนหนัง ?

            “เออ รอแปปดิ เช่ามานานละ ไม่ได้ดูซักที

            “นานแค่ไหน ?ผมถามร่างทีกำลังคุ้ยลิ้นชักหน้าทีวีจอยักษ์ในห้องนอนตัวเอง ก่อนที่เจ้าตัวจะตอบออกมาเสียงเบาๆ

            “สามเดือน

            “นี่มึงเช่าหรือขโมยเขามาห๊ะ !”

            “เออน่า เดี๋ยวค่อยเอาไปคืนมันว่าแบบไม่ใส่ใจ ผมเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงเลยได้แต่ยืนมองเงียบๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงดีใจของคนที่กำลังมุ่งมั่นกับการค้นหา เจอแล้ว !”

            “ไหน ?ผมเดินเข้าไปหามันทันที เพราะอยากรู้ว่าหนังอะไรที่มันอุตส่าห์มานั่งคุ้ยเพื่อที่จะเอามาเปิดดูกับผม เหี้ยอะไรเนี่ย...

            ‘วิ่งหนีตายฝ่านรกบนดิน

            แค่ชื่อเรื่องแม่งก็ไม่น่าดูละ...

            ผมมองรูปบนหน้าปกแผ่นหนังที่มีฝูงซอมบี้ซะเก้าสิบเปอร์เซ็น จนแทบล้นกรอบ ส่วนคนก็อยู่สามสี่คนที่แทบแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าเป็นคน ซึ่งดูจากภาพปกก็รู้แล้วว่าตอนจบแม่งตายหมดแน่นอน ก่อนที่เสียงของไอ้ธามจะดังขึ้น ทำให้ผมรู้ได้ทันที ว่าทำไมมันถึงชวนผมมาดูหนัง กูจะดูหลายรอบละ แต่ไม่มีเพื่อนดู เลยไม่ได้ดูซักที...

            “อ่อ...

            “...

            “กลัว J

            “กะ...กลัวอะไรวะ ก็บอกไม่มีเพื่อนดู !” มันว่าเสียงดังปฏิเสธเต็มที่ ผมเลยได้แต่หัวเราะออกมา ก่อนที่คนตรงหน้าจะเดินเข้ามาใกล้ พลางถามเสียงเรียบ ว่าไง จะดูหนัง หรือจะ ทำดี ?

            “ดูหนังดิ !”

            ผมตอบเสียงดังฟังชัด ก่อนจะเดินมานั่งรอบนเตียง ถือว่าสะดวกสบายพอสมควรสำหรับห้องของไอ้ธามครับ ซึ่งเจ้าของห้องก็ไม่รอช้าจัดการใส่แผ่นเข้าเครื่องเล่น DVD เมื่อเรียบร้อยเจ้าตัวก็เดินมาที่เตียงแล้วขึ้นมานั่งข้างๆ ผม โดยปล่อยให้หน้าจอตรงหน้าดำเนินหนังไปเรื่อยๆ

            ตอนนี้ทั้งห้องต่างเงียบกริบ มีเพียงเสียงจากลำโพงตรงหน้า และเสียงแอร์ที่ดังเป็นตัวประกอบเท่านั้น ผมเองก็ได้แต่นั่งดูเงียบๆ และหันสังเกตใบหน้าที่กำลังตั้งอกตั้งใจของคนข้างๆ เป็นระยะๆ จนแอบนึกขำในใจ ก่อนจะรู้สึกได้ถึงแรงหนักๆ ที่ตกลงบนหัวไหล่

            ฟรุบ ~

            “แม่งไม่หนุก...

            “ดูไปเรื่อยๆ ก่อนหน่า...ผมยกแขนขึ้นกอดคอมัน ก่อนจะลูบหัวเบาๆ กับไอ้ท่าทีแบบนั้น จนไม่รู้ว่าตัวเองแอบเอ็นดูมันตั้งแต่เมื่อไหร่ ก่อนจะหันไปมองใบหน้าของคนที่เอนหัวซบบนหัวไหล่ผม ตอนนี้กำลังหลับตาพริ้ม แทนที่จะเป็นการดูหนัง ไม่ดูแล้วงั้ย ?

            “ไม่อ่ะ

            “ดูก่อนดิ เรื่องนี้สนุกจริงๆ

            “หืม...

            “...

            “มึงดูแล้ว ?มันเงยหน้าหรี่ตามองผม ผมเลยได้แต่เบือนหน้าหนี ไม่ได้ตอบและก็ไม่ได้ปฏิเสธ ก่อนที่ตัวเองจะเอามือออกจากหัวนั่น ก็โดนไอ้ธามจับไว้ให้ทำให้เหมือนเดิม ลูบต่อดิ

            “มึงนี่เป็นเด็กหรือไงถึงจะพูดแบบนั้น แต่ผมก็นั่งลูบหัวมันต่อ และการสนทนาระหว่างพวกผมก็หยุดอยู่แค่นั้นเมื่อไอ้ธามมันกลับมาสนใจหนังตรงหน้าเหมือนเดิม ส่วนผมก็ดูบ้าง หันสังเกตคนที่ซบหัวไหล่ตัวเองอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้ขาดตอนหรืออย่างไร เพราะยังไงเรื่องนี้ผมก็ดูไปแล้วจริงๆ ตั้งแต่ตอนมันเข้าโรงหนังใหม่ๆ แต่เห็นว่าไอ้ธามมันอยากดูมาก เลยไม่ได้ขัดอะไร และการดูหนังซ้ำแบบนี้ก็ไม่ได้แย่ไปซะทีเดียว

            ออกจะดีกว่าที่คิดด้วยซ้ำ

            ไอ้แทนผมสะดุ้งเล็กน้อยกับเสียงเรียกนั่น

            “ห๊ะ ?

            ทำไมไอ้นี่ถึงยอมตายวะ ?มันถามขณะที่หนังดำเนินมาถึงช่วงปลายเรื่อง ในตอนที่ผู้ชายที่เหลือรอดเพียงคนเดียว กำลังปล่อยให้ผู้หญิงที่ตัวเองรักและกลายเป็นซอมบี้ไปแล้ว กัดกินร่างกาย

            และผมเองก็ตอบได้แค่...

            กูจะรู้มั้ยเนี่ย

            เมื่อได้ยินแบบนั้น ไอ้ธามมันเลยยกหัวออกจากไหล่ผม แล้วถามด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ เอ้า มึงดูแล้วไม่ใช่ ?

            “ดูแล้วก็ไม่ได้แปลว่าจะเข้าใจทุกเรื่องซักหน่อย

            “กาก

            “เอ๊ะ !” ผมหันไปมองไอ้ธามด้วยสีหน้าไม่พอใจ มันจึงรีบซบหัวลงมาบนไหล่ผมเหมือนเดิม การถกเถียงระหว่างพวกผมจึงจบลง และในที่สุดผมก็ยอมตอบออกไปในแบบที่ผมเข้าใจ สายตาก็จดจ้องอยู่กับหนังที่กำลังใกล้จะจบ ก็ผู้หญิงตาย ผู้ชายก็เลยตายตาม

            “แล้วทำไมถึงตายตามล่ะ ?

            “ก็เขารักกัน

            “อ่อ ถ้าไม่รักกันผู้ชายก็ไม่ตายตาม ?

            “คงงั้นมั้ง...ผมตอบแบบส่งๆ ก่อนจะหันไปหาไอ้ธามที่ทำหน้าสงสัยแล้วพูดขึ้นมาใหม่ จริงๆ มันไม่ได้ตายไม่ใช่เหรอวะ มันกลายเป็นซอมบบี้ดิ

            “เออ มันไม่ใช่คนแล้ว ก็เรียกว่าตายเหมือนกันแหละ

            “...ผมไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่พยักหน้าและหันกลับไปสนใจภาพตรงหน้าต่อ แต่คำถามจากไอ้ธามก็ยังคงเกิดขึ้นไม่หยุด

            รักกันมากถึงขนาดยอมตายเลย ?

            “อืม

            “แล้วผู้หญิงมันรักผู้ชายป้ะวะ ?

            “รักล่ะมั้ง

            “แล้วมึงรักกูป้ะ J

            “ระ...ผมหยุดชะงักปากของตัวเองเมื่อรู้สึกว่าไอ้ธามเริ่มจะนอกเรื่อง ก่อนจะหันไปมองหน้ามันที่ตอนนี้นั่งยิ้มกริ่มอยู่ อย่ามาเนียน

            “เนียนอะไร คำถามเหมือนกัน J

            ดูหนังไปเลย จะจบละเนี่ย !”

            ถ้าจบแล้วทำได้ใช่มั้ย ?ผมหน้าขึ้นสีทันทีกับคำถามที่ตรงไปตรงมานั่น ก่อนจะผลักหัวของไอ้ธามออกด้วยความหมั่นไส้ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร จนเกิดสีหน้ายิ้มๆ จากอีกฝ่าย เมื่อไหร่หนังจะจบน้า J

            “ถึงจบ ก็ไม่ได้บอกจะทำซัก...!”

            พรึ๊บ !

            “ว่าไงนะ ?

            “อะ...ไอ้ธาม ปล่อยเลย !”

            ร่างของผมถูกคนที่อยู่ข้างๆ จับกดลงกับเตียงทั้งๆ ที่หนังยังไม่จบ ส่วนไอ้ธามเองมันก็ขยับมาขึ้นค่อมผมไว้ พลางกดแขนทั้งสองข้างไว้เหนือหัว ลองแบบเมื่อก่อนมั้ย

            “ละ...ลองอะไร ?

            “ปล้ำ J”         

            “ไอ้เหี้ยธาม !” ผมร้องออกมาเสียงดังเมื่อใบหน้านั่นขยับเข้ามาซุกไซร้ที่ซอกคอของผม มือก็จับแขนผมกดกับเตียงไว้แน่นจนเจ็บไปหมด ส่วนตัวเองก็ได้แต่พยายามดึงมือตัวเองออก จนในที่สุดมันหลุดมาข้างหนึ่ง ผมจึงฟาดเข้าที่กะโหลกหนาๆ ของคนทำแรงๆ หนึ่งที กูบอกให้หยุด !”

            ผลั๊วะ !

            “โอ๊ย !”

            คนบนร่างผมร้องเสียงหลง พลางยอมปล่อยมืออีกข้างของผมให้เป็นอิสระแล้วเปลี่ยนเป็นกุมหัวตัวเองแทน ผมเลยได้แต่มองใบหน้านั่นด้วยสีหน้าไม่พอใจ ถึงขนาดนี้แล้ว ไม่ต้องปล้ำกูก็ยอมง่ายๆ แล้วป้ะวะ !”

            “...

            “แม่ง...!” ผมสบถออกมา และเพิ่งสังเกตได้ว่าคำพูดของผมทำเอาคนตรงหน้าถึงกับเงียบกริบ มันมองหน้าผมนิ่งๆ ราวกับอยากจะพูดอะไร ก่อนที่คนตรงหน้าจะทำเพียงแค่เรียกชื่อผมเบาๆ เท่านั้น

            “ไอ้แทน

            “อะไร ?

            “ถ้ามึงเจอคนที่มึงรักจริงๆ มึงจะทำยังไงวะ ?

            “ทำไง นี่คือยังไง ?

            “ก็แบบทำยังไงให้เขาเชื่อ ว่ามึงรักเขาจริงๆ ไง !”

            “คำถามอะไรเนี่ย ?ผมหรี่ตามองใบหน้าของไอ้ธามที่ขึ้นสีนิดๆ กับคำถามแปลกๆ นั่น ซึ่งไม่รู้อะไรดลใจให้มันตั้งคำถามนี้ขึ้นมา ไม่เข้ากับหน้ามันซักนิด

            ตอบมาเถอะหน่า !”

            “ไม่รู้หรอกผมตอบแบบขอไปที ก่อนจะเบือนหน้าหนีคนตรงหน้าที่กำลังปลดกระดุมกางเกงตัวเอง พลางถามขึ้นบ้าง แล้วมึงล่ะ ?

            “กูถามมึง ไม่ใช่ให้มึงมาถามกลับ

            “มึงถามกูได้ กูก็ต้องถามมึงได้เหมือนกันดิ

            “แต่มึงไม่ตอบกู

            “ถ้ามึงตอบเดี๋ยวกูตอบ

            “หึ... ไอ้ธามมันเค้นเสียง มือก็ยกขึ้นเกรี่ยเส้นผมที่ตกอยู่ตามใบหน้าของผมออก แล้วก้มหน้าเข้ามาใกล้ พลางกดจูบลงมาเบาๆ แล้วถอนออก อยากรู้จริง ?

            “ไม่ต้องก็ดะ...

            “กูจะเอาเขาทุกวัน...คำพูดของไอ้ธามทำเอาผมถึงกับหุบปากเงียบพลางมองหน้ามันอึ้งๆ จนคนตรงหน้าถึงกับหลุดขำออกมา ล้อเล่นๆ

            “เหอะ ไม่ต้องบอกแล้ว !”

            ผมผลักร่างมันออก พลางทำหน้าอารมณ์เสียกับคำพูดล้อเล่นนั่น เจ้าตัวเลยต้องพูดขึ้นมาอีกครั้ง งั้นเอาใหม่

            “...

            “ถ้าเป็นกู กูจะเอาดอกไม้ร้อยดอก ไปยืนตะโกนบอกรักเขาดังๆ ในที่ๆ มีคนเยอะๆ เพื่อที่จะให้คนอื่นได้รู้ว่าคนๆ นี้ กูรักมากนะ และกูก็จองไว้แล้วด้วย ห้ามใครมายุ่งกับคนของกูเด็ดขาด

            “น่าอายว่ะ...ผมพูดขึ้นหลังจากคำพูดทีเล่นทีจริงของไอ้ธามจบลง จนไม่รู้ว่าคำพูดนั่นจริงเท็จแค่ไหน ซึ่งมันเองก็ไม่ต่างกัน ได้แต่หัวเราะกับคำพูดตัวเอง ไม่เข้ากับมึงซักนิด อันแรกยังน่าเชื่อถือกว่า

            “เพราะน่าอายไง...

            “...

            “คนที่กูทำให้เลยต้องมีคนเดียวและครั้งเดียวเท่านั้น

            “หึ...

            “แล้วมึงล่ะ...

            “...

            และผมก็ยังคงตอบไม่ได้เหมือนเดิม จนไอ้ธามมันต้องพูดขึ้นมาอีกครั้งด้วยท่าทีอารมณ์เสียนิดๆ ไว้ตอบทีหลังก็ได้ กูขี้เกียจรอละ

            “ขอเอาไปคิดก่อนแล้วกัน

            เฮ้อ มึงนี่มัน...ไอ้ธามมันมองลงมาที่ใบหน้าของผมเซ็งๆ ก่อนจะถอดเสื้อตัวเองออก และไม่ลืมที่จะถอดให้ผมด้วย ตามด้วยใบหน้าที่ขยับเข้ามาใกล้ แล้วเปลี่ยนเป็นการกระซิบเบาๆ งั้นกูไม่รอให้หนังจบแล้วนะ

            “เออ รู้แล้วหน่า...

            “...

            “ตอนจบไว้ดูคราวหน้าก็ได้

            ก็ตอนนี้คนตรงหน้าสำคัญกว่านี่เนอะ...

            .

            .

            .

            .

            “อะ...ไอ้ธาม...

            “หืม...

            “ขยับขึ้นมาหน่อย...ผมพูดเสียงเบาเพราะรู้สึกหนักช่วงกลางลำตัว เพราะไอ้ธามมันโถมร่างทับไว้ตรงนั้น ซึ่งคนที่อยู่ช่วงล่างก็ขยับขึ้นมาตามคำขอของผมจริงๆ ก่อนที่มันจะประกบริมฝีปากลงมาบนริมฝีปากผมเบาๆ ตัวเองจึงได้แต่ยกแขนขึ้นโอบรอบคอนั่นไว้แน่น ขาก็พันอยู่บริเวณรอบเอวของมัน พลางตอบรับจูบที่หนักหน่วงของคนตรงหน้า ก่อนจะต้องครางในลำคอเมื่อรู้สึกได้ว่าแท่งร้อนของไอ้ธามกำลังถลำเข้ามาในตัวของผมทีละน้อยอื้อ...”    

            ซวบ !

            “อ่าส์...

            ผมจิกหลังคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อมันกระแทกช่วงเอวลงมาทีเดียว จนตัวเองต้องหลับตาปี๋ มีเพียงความจุกเสียดปะปนกับความเสียวเท่านั้นที่เกิดขึ้น ก่อนที่ไอ้ธามมันจะถอนจูบออกแล้วครางในลำคอเบาๆ ผมจึงถือโอกาสเอื้อมมือจับที่ใบหน้านั่นพลางพูดขึ้นด้วยสายตาอ้อนวอน

            “วันนี้...อ่อนโยน...ให้...หน่อยนะ...

            “อึก...

            ซวบ ~! ซวบ ~!ซวบ ~!

            “อึก...ไม่รู้คำพูดของผมมันจะทำให้ไอ้ธามอ่อนโยนลง หรือรุนแรงขึ้นกันแน่ เมื่อมันโถมร่างกระแทกช่วงกลางลำตัวของตัวเองเข้ามาที่ผมอย่างรุนแรง จนตัวเองโยกตามแรงกระแทกนั่น จะออกปากร้องห้ามอีกครั้งก็ยากเกินไป เลยทำได้แค่ครางออกมารับกับการกระทำนั้นเท่านั้น บะ...เบา...อ๊ะ...อ๊า...

            เป็นครั้งแรกที่ไอ้ธามมันไม่พูดอะไรเลย ในระหว่างทำ จนผมไม่รู้ว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไรกันแน่ มีเพียงแรงที่ถาโถมเข้ามาเป็นตัวบอกว่ามันยังอยู่ตรงนี้ อยู่ในร่างกายของผม เมื่อผ่านไปซักพักผมจึงกระตุกเกร็งกอดร่างนั้นไว้แน่น ตามด้วยการปลดปล่อยของเหลวที่กลั้นอยู่ออกมา แต่ก็ยังมีแรงกระแทกจากคนที่ยังไม่เสร็จ ที่ยังคงทำต่อไปเรื่อยๆ ซึ่งสายตาของไอ้ธามมันจ้องมาที่ผมไม่วางตา ก่อนที่ใบหน้านั่นจะบิดเบี้ยวเล็กน้อยเมื่อร่างหนากระตุกเกร็ง พร้อมกับของร้อนที่ถูกฉีดอัดเข้ามาจนผมกระตุกวูบวาบภายในท้องน้อย ไอ้ธามไม่รอช้า เมื่อเสร็จภารกิจของตัวเองก็รีบกระกบปากจูบลงมาอีกครั้ง แล้วถอนออก ก่อนที่มันจะสวมกอดร่างของผมไว้แน่น โดยปล่อยให้ร่างกายของเราเชื่อมกันไว้ มีเพียงไอร้อนจากกันและกันเท่านั้นที่แพร่ออกมา ผมจึงถามขึ้นกับท่าทีแปลกๆ ของมันวันนี้

            เป็นอะไร ?

            “หืม...

            “มึงแปลกๆ

            “ไม่แปลกซักหน่อย...

            “ไอ้ธาม...

            “กูแค่มีความสุขมากเกินไปน่ะ ไม่มีอะไรหรอก

            “หึ...ผมเค้นเสียงเบาๆ กับคำตอบที่ตรงไปตรงมานั่น ก่อนจะยกมอขึ้นลูบหัวท่าทีเด็กๆ ที่นานๆ จะเผยออกให้เห็นซักทีของคนตรงหน้า ใจก็อยากจะอ้าปากบอกว่าตัวเองก็สุขไม่ต่างกันนัก แต่ก็ทำได้แค่อยู่เงียบๆ แล้วโอบกลับร่างตรงหน้าไว้แน่นๆ เท่านั้น ก่อนที่จะต้องสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงการขยายตัวของแท่งร้อนของไอ้ธามที่ตอนนี้ยังอยู่ภายในตัวของผม จะ...ทำต่อหรือไง...

            “แน่นอนสิ...

            “อื้อ...

            “กับมึงเท่าไหร่ก็ไม่พอหรอก...เสียงครางต่ำของไอ้ธามทำให้ผมโอบรัดรอบคอนั่นไว้แน่นยิ่งกว่าเก่า เมื่อยกที่สองกำลังจะเริ่มขึ้น ราวกับว่ากลัวร่างตรงหน้าจะหายไป ผมไม่ต้องการรับรู้ หรือหาคำตอบอะไรมากมายแล้ว ณ ตอนนี้ แค่นี้ก็ชัดเจนเกินพอแล้ว ไอ้แทน...

            “...

            “ชอบว่ะ...

            ถึงการเริ่มต้นของผมและมันจะไม่ดีนัก แต่แค่นี้ชัดเจนเกินพอแล้ว...

            “อืม...

            “...

            ผมรักไอ้ธามไปแล้วจริงๆ

            “เหมือนกัน...

 

           http://image.dek-d.com/25/2997026/

- ธาม -

ถ้าเป็นกู กูจะเอาดอกไม้ร้อยดอก ไปยืนตะโกนบอกรักเขาดังๆ ในที่ๆ มีคนเยอะๆ เพื่อที่จะให้คนอื่นได้รู้ว่าคนๆ นี้ กูรักมากนะ และกูก็จองไว้แล้วด้วย ห้ามใครมายุ่งกับคนของกูเด็ดขาด

 

 

Thank You !

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}