Finland (ช้อย)

นิยายเรื่องใหม่ของช้อยอีกเรื่องค่ะ รักร้าย ๆ สไตล์ลูกทุ่ง ช่วยเป็นกำลังใจให้ช้อยด้วยนะคะ กราบขอบพระคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด หวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายเรื่องนี้ทุกท่านจะชอบ ขอบพระคุณค่ะ / finland (ช้อย)

Chapter 50 : ใจตรงกัน ❤ เมฆ-ชา

ชื่อตอน : Chapter 50 : ใจตรงกัน ❤ เมฆ-ชา

คำค้น : finland,ช้อย, yaoi,ดอกหญ้าที่ปลายฟ้า,ธีร์ปิง,รุจ,คิว,หื่น,เด็กแว้นที่รัก,Love you my bad boy,คนคุก,ดอม,คุณ,NC20+,SM,กุมหัวใจมังกร,เล้ง,มังกรม,รักร้ายสไตล์ลูกทุ่ง,เรือง,ครูกานต์,ภูมิ,ขม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.1k

ความคิดเห็น : 70

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2559 07:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 50 : ใจตรงกัน ❤ เมฆ-ชา
แบบอักษร

 

ชา..............................

 

ผม ไอ้เรือง ไอ้เมฆ เป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็ก ผมมักจะไปนอนค้างบ้านไอ้เรืองหรือไม่ก็บ้านไอ้เมฆบ่อย ๆ และพวกมันสองคนก็มานอนค้างที่บ้านผมบ่อย ๆ เช่นกัน  ไอ้เรืองมันก็มีครอบครัวดีไปแล้วผมก็หมดห่วง  เหลือแต่ไอ้เมฆนี่แหละที่ผมยังเป็นห่วงมันอยู่ เพราะมันกับน้ำหวานยังลุ่ม ๆ ดอน ๆ ก็รู้ ๆ นิสัยของน้ำหวานกันดีอยู่ สุดท้ายมันกับหวานก็ไปกันไม่รอด ผมอดเป็นห่วงไอ้แดงไม่ได้จริง ๆ

 

“กูเลิกกับหวานแล้วว่ะ”   มันนั่งปรับทุกข์กับผม

 

“มึงคิดดีแล้วเหรอวะไอ้เมฆ...?”  ผมกลัวว่าไอ้แดงโตขึ้นจะเป็นเด็กกำพร้า

 

“อืม นังหวานมันเป็นแม่ที่ดีไม่ได้หรอก กูสงสารลูกโตขึ้นมาเห็นสภาพแม่มันเป็นแบบนั้นลูกมันจะอายคนอื่นเปล่า ๆ”  ไอ้เมฆมันบอกกับผม

 

“มึงก็อย่าไปคิดมาก”  ผมตบไหล่ปลอบมันไปเบา ๆ

 

“กูไม่ได้คิดมากเลยไอ้ชา รู้สึกโล่งอกซะอีกลูกคนเดียวกูเลี้ยงได้อยู่แล้ว”   แล้วไอ้เมฆมันก็บอกกับผม

 

พอผมรู้ว่าพ่อกับแม่ไอ้เมฆต้องไปต่างจังหวัดหลายวัน ผมเป็นห่วงไอ้เมฆว่าจะเลี้ยงไอ้แดงยังไง ไอ้เมฆมันก็ทำอะไรไม่เป็นเลยซักอย่าง ผมเลยต้องช่วยไอ้เมฆเลี้ยงดูไอ้แดง ผมรักไอ้แดงมากไม่รู้ทำไมว่าผมถึงถูกชะตากับเด็กคนนี้ อาจเป็นเพราะผมเป็นเพื่อนรักพ่อมันก็เป็นได้  ผมเลี้ยงไอ้แดงอยู่กับมันทั้งวันทั้งคืนนานวันเข้าความผูกพันก็มีมากขึ้นตาม ตอนไอ้แดงไม่สบายผมนี่แทบจะเป็นบ้าทำอะไรไม่ถูก ตั้งสติอยู่ตั้งนานกว่าจะนึกออกว่าต้องรีบพามันไปหาหมอ ไอ้แดงมันร้องงอแงทั้งคืนผมก็ต้องคอยตื่นมาดูมัน ผมไม่รู้สึกเบื่อที่ได้ดูแลไอ้แดงเลย ไม่เจอมันแค่แป๊บเดียวก็คิดถึงมันแล้ว จนผมคิดว่าผมอาจจะล้ำเส้นมากเกินไป รักไอ้แดงห่วงไอ้แดงยิ่งกว่าพ่อแม่มันซะอีก และที่สำคัญผมไม่ได้ห่วงแค่ไอ้แดงคนเดียวเนี่ยสิ ปัญหามันอยู่ตรงนี้  หลายวันที่ผมอยู่กับไอ้เมฆ ได้ช่วยกันเลี้ยงไอ้แดง ความรู้สึกผูกพันมันต่างไปจากเดิม ผมเริ่มมองไอ้เมฆแปลกไป อยู่ใกล้มันแล้วหัวใจเต้นแรง ยิ่งมันจ้องมองผมทีไรผมแทบควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่อยู่

 

ผมเลยพยายามทำตัวออกห่างทั้งมันทั้งไอ้แดงประจวบเหมาะที่พ่อกับแม่ไอ้เมฆกลับมาจากต่างจังหวัดพอดี หลายวันแล้วที่ผมไม่ได้ไปหาไอ้แดงเลย ผมคิดถึงมันทุกวัน ป่านนี้มันจะกินนมรึยึง..? มันจะงอแงหรือเปล่า..? ท้องมันอืดมั้ย..?  

 

ยิ่งผมคิดถึงผมก็ยิ่งอยากเจอแต่ถ้าผมไปหาไอ้แดงผมก็จะยิ่งรักยิ่งติดไอ้แดงมันมากขึ้น แค่นี้ผมก็หลงไอ้แดงจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่แล้ว ถ้าผมไปหาไอ้แดงก็จะเจอไอ้เมฆผมไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง กลัวมองหน้ากันไม่ติด แต่ก็พยายามบอกกับตัวเองว่ามีแม่ไอ้เมฆคอยดูอยู่คงเลี้ยงไอ้แดงได้

 

ผมต้องรีบจัดการความรู้สึกแปลก ๆ ที่มีต่อไอ้เมฆออกให้เร็วที่สุด รู้ทั้งรู้ว่าผมกับมันเป็นเพื่อนกันมาแต่เด็ก ผมเลยมองหาใครซักคนเพื่อคุยด้วยเผื่อจะได้ลืมไอ้เมฆกับไอ้แดงขึ้นมาบ้าง ตอนนั้นมีนกเข้ามาพอดีผมก็เลยคุยด้วย นกเป็นผู้หญิงที่นิสัยดีผมอยู่ด้วยแล้วสบายใจ แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้ผมลืมไอ้แดงกับไอ้เมฆลงได้

 

“พี่ชาเป็นอะไรไปจ๊ะ...?”   นกเอ่ยถามผมขึ้น คงเห็นว่าผมกำลังเหม่ออยู่

 

“ปะเปล่า ไม่มีอะไร”   ผมบอกกับนกไป

 

“นกคิดว่าพี่กำลังคิดถึงใครอยู่ซะอีก”  นกยิ้มและแซวผม  แม่ง....อะไรจะตรงเผงขนาดนั้น เฮ้อออออ

 

“ไอ้ชา....!!!”   แล้วเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น ผมรีบเงยหน้าขึ้นมองเห็นไอ้เมฆสีหน้าไม่พอใจกำลังเดินเข้ามาหา

 

“มึงมาได้ไงวะไอ้เมฆ...?”  ผมรีบถามมันไป

 

“กูมาตามมึงอ่ะดิ ลูกร้องงอแงหามึงตั้งแต่เช้าแล้ว”  ไอ้เมฆมันบอกกับผม ผมเป็นห่วงไอ้แดงขึ้นมาทันที ไม่สนใจอะไรอีกแล้วถึงแม้ว่านกจะนั่งทำหน้างงอยู่ข้าง  ๆก็ตาม

 

“ไอ้แดงมันเป็นอะไรวะ ตัวร้อนหรือเปล่า ท้องอืดมั้ย...?”   ผมรีบถามไอ้เมฆ

 

“กูไม่รู้....!!!”  ไอ้เมฆตะคอกเสียงใส่ผม  มันโกรธอะไรของมันนักหนาวะ...?  ผมก็ได้คิดในใจ

 

“พี่ไปก่อนนะนก”   ว่าแล้วผมก็รีบบึ่งรถไปบ้านไอ้เมฆทันที  ไอ้เมฆมันก็ขี่ตามหลังผมมา พอมาถึงบ้านไอ้เมฆผมรีบเข้าไปอุ้มไอ้แดงทันที  พอผมอุ้มมันปุ๊บมันก็หยุดร้องปั๊บ แถมยังหัวเราะชอบใจอีก

 

“ไอ้ลูกหมาเอ็งมันแสบแต่เล็กแต่น้อยเลยนะ เหมือนใครวะเนี่ย...?”   ผมแกล้งเหล่ตามองไปที่ไอ้เมฆ  แต่แล้วมันก็รีบหลบสายตาผม

 

“ผมไปข้างนอกก่อนนะแม่ จะไปขอปันปลาไอ้เรืองมาแกงซักหน่อย”   ไอ้เมฆมันเหมือนกำลังหลบหน้าผมอยู่ เหมือนมันไม่พอใจอะไรผม  ผมกะจะอยู่รอไอ้เมฆเพื่อถามให้รู้เรื่องว่ามันโกรธมันไม่พอใจอะไรผม  ผมนอนเล่นกับไอ้แดงจนเผลอหลับไปทั้งคู่ มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อมีลมหายใจอุ่น ๆ มากระทบเข้ากับใบหน้า  ผมลืมตาตื่นเห็นไอ้เมฆยืนอยู่ใกล้ ๆ มันรีบผงะและถอยฉากออกไป

 

“มึงเป็นอะไรไอ้เมฆ...?”   ผมรีบถามมันขึ้นก่อนที่มันจะเดินออกจากห้อง

 

“โทษทีที่ทำให้มึงตื่น”  มันตอบโดยไม่หันมามองผมด้วยซ้ำ 

 

“มึงโกรธกูเรื่องอะไร...?”  ผมเดินไปหามัน 

 

“มึงอย่าหลบสายตา มีอะไรทำไมไม่พูดกับกู”   ผมจับไหล่มันให้หันมาหา  มันก็เอาแต่ก้มหน้าไม่พูดไม่จา

 

“มึงมันขี้ขลาด”   ผมว่าให้มันไปมันเงยหน้ามองผมสีหน้าแววตาเหมือนกับเจ็บปวด

 

“เออ กูมันขี้ขลาด กูไม่ชอบให้มึงไปคุยกับคนอื่น กูอยากให้มึงอยู่กับกู พอใจยัง...!!”   แล้วไอ้เมฆก็โพล่งออกมา ผมตกใจที่ได้ยินมันพูดแบบนั้น

 

“กูคิดเหี้ย ๆ กับมึง มึงเป็นเพื่อนกูแท้ ๆ แต่กูกลับคิดไม่ซื่อ” ไอ้เมฆมันพรั่งพรูออกมา มันคงเก็บกดมานาน  ผมยังตกใจไม่คิดว่าไอ้เมฆก็มีความรู้สึกเดียวกับผม 

 

“กูไม่อยากเป็นเพื่อนกับมึงไอ้เมฆ”   ผมเผลอหลุดปากพูดออกไป  แม่งอายชิบหาย นาทีนั้นทำได้คือเดินออกจากที่นั่นให้เร็วที่สุด  ผมขี่รถออกจากบ้านไอ้เมฆมา ผมคิดมาตลอดทางเรื่องที่ไอ้เมฆมันพูดกับผม ผมไม่ได้โกรธมันเลยมันโล่งอกซะด้วยซ้ำ เพราะหลายวันมานี้ความรู้สึกที่ผมมีต่อไอ้เมฆมันคาใจผมอยู่  ตอนนี้ผมสับสนไปหมดไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหนก่อนดี เจอหน้าไอ้เมฆจะพูดกับมันยังไง  คนเดียวที่ผมพอจะคุยด้วยได้ตอนนี้คือไอ้เรือง

 

ผมขี่รถมาที่บ้านไอ้เรือง  เห็นไอ้เรืองนุ่งผ้าขาวม้ากำลังจะเดินขึ้นบันไดบ้านมันคงเพิ่งอาบน้ำเสร็จ

 

“มีอะไรวะไอ้ชา...? มาหากูจะซะค่ำมืด”   ไอ้เรืองมันเดินมาหาผมที่หน้าบ้าน

 

“เออ คือ กู....”  ผมอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไม่รู้จะบอกมันยังไงดี

 

“เรื่องไอ้เมฆอ่ะดิ”     แล้วไอ้เรืองก็พูดขึ้น ผมรีบเงยหน้ามองมัน

 

“มึงรู้เหรอวะไอ้เรือง...?”   ผมรีบถามมัน

 

“เออ ก็เมื่อตอนเย็นไอ้เมฆมามันคุยกับกู” 

 

“ห๊ะ...!! มันมาคุยกับมึง เรื่องไรวะ มันบอกอะไรมึง...?”    ผมรีบถาม

 

“ที่จริงกูก็ไม่อยากจะพูดอะไรมากหรอกนะไอ้ชา แต่ในเมื่อมึงกับไอ้เมฆก็เป็นเพื่อนรักกูทั้งคู่ กูก็อยากให้พวกมึงมีอะไรก็คุย ๆ กันซะ อย่าทำให้มิตรภาพความเป็นเพื่อนมันจบลงแบบนี้เลยว่ะ”   ไอ้เรืองมันบอกกับผม  ผมยิ่งงงเข้าไปใหญ่

 

“มึงต้องการจะบอกอะไรกันแน่ไอ้เรือง...?”  ผมถามมันไปอีกครั้ง

 

“ไอ้เมฆมันมาบอกกับกูว่ามันชอบมึง มึงเข้าใจความหมายคำว่า “ชอบ” ใช่มั้ยไอ้ชา...?”   ไอ้เรืองมันพูดขึ้น ผมได้แต่นิ่งฟัง

 

“มันไม่พอใจที่เห็นมึงไปคุยกับคนอื่น พูดง่าย ๆ มันหึงมึงนี่แหล่ะ”   ผมพอจะนึกออกแล้วว่าทำไมไอ้เมฆไม่พอใจที่เห็นผมอยู่กับนก

 

“แต่เพราะมึงกับมันเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก มันกลัวว่าถ้ามึงรู้เข้าแล้วมึงจะโกรธมัน มันไม่อยากให้ความเป็นเพื่อนพังลงเพราะมัน”   ไอ้เรืองมันบอกกับผม

 

“ตอนนี้มึงก็รู้แล้วว่าไอ้เมฆมันคิดยังไงกับมึง มึงโกรธเกลียดมันมั้ยวะ...?”  แล้วไอ้เรืองก็ถามผมขึ้น

 

“กูก็พอจะรู้มันเพิ่งบอกกูมาเมื่อตะกี้นี่เอง”   ผมบอกกับไอ้เรืองไป

 

“อ้าว   ไอ้เหี้ยแล้วปล่อยให้กูพ่นลมอยู่ตั้งนาน สัส...!! แล้วมึงมาหากูทำไมวะ....?”

 

“อย่าบอกว่ามึงก็.........”  ไอ้เรืองมันทำตาโตถามผมขึ้นผมได้แต่ก้มหน้าอาย

 

“จริงเหรอวะไอ้ชา ตั้งแต่เมื่อไหร่..?”   ไอ้เรืองมันถามผม

 

“กูไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ พอรู้ตัวอีกทีความรู้สึกกูมันก็เปลี่ยนไป อยู่ใกล้มันแล้วใจแม่งโครตเต้นแรง ถึงแม้กูจะอยู่กับคนอื่นแต่กูก็ยังคิดถึงมันอยู่ดี กูไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยว่ะ”  ผมบอกไอ้เรืองตามตรง

 

“ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วมึงจะกังวลอะไรอีกหล่ะวะ...? ต่างคนต่างมีความรู้สึกดี ๆ ให้แก่กัน”  ไอ้เรืองมันถามผม

 

“กูไม่รู้จะคุยยังไงกับมัน ถ้าเป็นแต่ก่อนกูจะไม่คิดมากแบบนี้หรอก แต่นี่มันต่างกัน”  ผมบอกกับไอ้เรืองไป

 

“ยิ่งมึงไม่พูด ไอ้เมฆมันไม่พูดแล้วจะรู้เรื่องกันเหรอวะ เปลี่ยนจากเพื่อนมาเป็นแฟนมันจะไปยากอะไร นี่มึงดูอย่างกูนี่”  ไอ้เรืองมันยักคิ้วบอกกับผม

 

“มึงสองคนก็เป็นเพื่อนรักกูนะไอ้ชา ถ้ามึงสองคนอยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข กูก็ยินดีด้วย มึงลองกลับไปคิดดูว่ามึงอยากจะอยู่กับมันหรือเปล่า  มึงลองถามใจตัวเองดู”  ไอ้เรืองตบไหล่ผมเบา ๆ  ผมนิ่งคิดตามที่ไอ้เรืองพูด 

 

“ขอบใจโว้ยไอ้เรือง”   ผมยิ้มบอกกับมันไป  ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมจะทำยังไงต่อไปดี หลายวันที่ผมไม่ได้เจอมันกับไอ้แดง ผมคิดถึงมันมากแค่ไหนเป็นห่วงมันอยากอยู่ใกล้ ๆ แล้วผมจะต้องไปจัดการหรือทำลายความรู้สึกดี ๆ แบบนี้ออกไปทำไม ไหน ๆ ผมกับมันก็ใจตรงกันแล้วนี่

 

 

 

...............................................................................

To be continue..............................

...............................................................................

 

 

เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป ความรักครั้งนี้จะราบรื่นมั้ย จะชุลมุนมากแค่ไหนโปรดคอยติดตามนะคะ

กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่กรุณาติดตามมาตลอด

1 เม้น = 1 กำลังใจ

ขอบพระคุณค่า

 

finland (ช้อย)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น