sanitarybag

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ : เฉลย "ความลับ"

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ : เฉลย "ความลับ"

คำค้น : yaoi conan

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2559 00:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ : เฉลย "ความลับ"
แบบอักษร

SHINICHI'S PART 

 
"เอาจริงหรอชินอิจิ..."
"ทำแบบนั้นมีความผิดนะ"
 
เสียงด็อกเตอร์กับไฮบาระทักท้วงแผนของผมขึ้นมาสลับกันไปมาไม่หยุด -_-; 
 
ผมก็รู้นะว่ามันไม่ดี
แต่ผมตัดสินใจแล้วล่ะ 
 
"เอาน่าทำตามที่ผมขอเถอะ.. ขอร้องล่ะ ด็อกเตอร์ครับ" 
ผมขมวดคิ้วแน่นพูดกับอีกฝ่ายผ่านโทรศัพท์ ผมได้ยินเสียงด็อกเตอร์ถอนหายใจ แน่นอน ด็อกเตอร์ใจอ่อนอีกตามเคยล่ะ
 
"จริงๆเลยนะชินอิจิ... คิดดีแล้วหรอ" 
"ครับ ขอร้องนะด็อกเตอร์ และผมจะไม่รบกวนอะไรอีก"
"เฮ้ๆ.. =_=; ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกน่า.. ฉันน่ะเป็นห่วงชินอิจิหรอกนะ อยากให้คิดดูดีๆ"
 
ไม่ใช่ว่าผมบ้า หน้ามืดอยากจะแก้แค้นหมอนั่นซะจนไม่มองอะไรทั้งนั้นหรอกนะ
ผมอยากจะจริงจังกับเรื่องนี้และรีบทำให้มันจบซักที
ผมต้องรีบกำจัดคิด ก่อนที่หัวใจของผมมันจะ.. 
 
"เฮ้คุโด้คุง"
เสียงของไฮบาระปลุกผมจากภวังค์
"อื้อ?"
"ไม่ต้องห่วงผลที่จะตามมา ฉันจะจัดการปัญหาทางนี้ให้" 
"ห.. เห!? ไอจัง!" 
เสียงของด็อกเตอร์ดังแทรกขึ้นมา
"ไฮบาระ.."
ยัยนั่นทำผมพูดไม่ออกอีกครั้ง 
"ขอบใจนะ" 
 
"โอเคๆ ด็อกเตอร์หัวเหม่งจัดการแฮคข้อมูลจากโน้ตบุ๊คส่วนตัวของพ่อบ้านของคุโรบะ ไคโตะเรียบร้อย" 
ฮัตโตริรายงานผลกับผมผ่านโทรศัพท์มือถือขณะที่ผมกำลังคีย์ข้อมูลลงบนโน้ตบุ๊คตัวเองตามลำดับ
"นายนี่ฉลาดจังนะคุโด้" 
ผมเลิกคิ้วขณะที่มือกำลังพิมพ์ลงบนแป้นไม่หยุด "เรื่องอะไร"
"นายรู้ 'เรื่องทั้งหมดนี่' เกี่ยวกับหมอนั่นได้ยังไง" 
ผมไม่ได้ตอบอะไร
"โอเค ฉันไม่ถามล่ะ โอเคถึงไหนแล้ว... "
 
 
หน้าจอโน้คบุ๊คของผมปรากฏข้อความว่า
 
 
'ล็อคอินเข้าใช้สำเร็จ' 
 
 
"ฮัตโตริ"
"อื้อ? อะไร"
"ปิดจ็อบได้เลย สำเร็จแล้วล่ะ"
ผมได้ยินเสียงถอนหายใจโล่ง เสียงโอดครวญ และเสียงต่างๆจากฝั่งเพื่อนของผม..
 
"ให้ตายเถอะคุโด้......"
ผมขมวดคิ้วยิ้มๆให้กับน้ำเสียงของหมอนั่น
"อะไรของนาย"
"ฉันจะพยายามเข้าใจนะว่านายจำเป็นต้องทำจริงๆ"
ผมหุบยิ้ม เงียบฟังหมอนั่นอย่างตั้งใจ
 
 
"เพราะถ้านายรู้สึกชอบวิธีแบบนี้ นายก็กำลังจะเป็นอะไรที่ไม่ต่างกับจอมโจรคิดหรอก"
 
 
END OF SHINICHI'S PART 
 
KAITO'S PART 
 
ผมมักจะมีแผนเสมอ
และมักจะมากกว่า 1 แผนเสมอ
 
ผมชอบทำให้คนอื่นคิดว่าตัวเองเดาตอนจบของเรื่องได้
แต่ปรากฏว่าพวกเขาเดาผิด
 
ผมชอบที่ได้เห็นคนอื่นคิดว่าผมอยู่ในเกมส์ของเขา
ทั้งๆที่เขาต่างหากที่อยู่ในเกมส์ของผม
 
"ครับคุณปู่"
ผมแปลกใจกับข้อความที่คุณปู่ส่งมา มันไม่ใช่ข้อความที่ส่งผ่านโปรแกรมที่เราใช้คุยกัน แต่เป็นข้อความที่ได้จากมือถือฉุกเฉินของผม เราสองคนย้ำกันตลอดว่าต้อง 'ฉุกเฉินและสำคัญมาก' จริงๆ
 
"นายน้อยขอรับ เมื่อซักครู่มีรายงานผ่านระบบเตือนภัยว่ามีคนพยายามเข้าระบบติดต่อของเรา เอ่อ เรียกว่าอะไรนะขออภัย"
"โปรแกรมแชทของเราหรอครับ"
"อ่า... ขอรับ กระผมไม่รู้ว่าเอ่อ ต้องทำยังไง เลยอยากจะมาแจ้งนายน้อยให้ทราบก่อน"
 
ผมบอกวิธีต่างๆให้กับคุณปู่จิอิ โชคดีที่ถึงท่านจะไม่รู้เรื่องเทคโนโลยีเท่าไหร่แต่ท่านก็เป็นคนหัวไว 
 
"ได้แล้วขอรับนายน้อย!"
"หน้าจอขึ้นว่าอะไรครับ?"
"อืมมมม................."
ผมตั้งใจฟัง ใจลุ้นระทึกถึงแม้ว่าจะมีคำตอบในใจที่คิดว่าใช่อยู่แล้ว
 
"อากาสะ ฮิโรชิ"
 
ผมเงียบไปนานจนคุณปู่ต้องเอ่ยเรียกผมตั้งหลายรอบ
"นายน้อย?"
"ครับ?"
"เอ่อ.. เราจะทำยังไงกันต่อ"
 
.
.
.
.
.
 
"ผมจะเริ่มแผน b ครับ"
 
END OF KAITO'S PART
 
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
THE END : ตอนพิเศษ : เฉลย "ความลับ"
 
#โดนต้มกันถ้วนหน้า @
#ทั้งชินจังและคนอ่า--- 
 
ตอนต่อไปเตรียมตัวกันให้พร้อมกับ...................
 
N..................................C............................
แรกของฟิคเราค่ะ เฮ้!! <3 
 
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}