ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เด็กสาวช่างฝัน(2)

ชื่อตอน : เด็กสาวช่างฝัน(2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 37

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2565 07:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กสาวช่างฝัน(2)
แบบอักษร

เมื่อคืนเธอก็มีเรื่องปะทะกับพิมพ์ชนก แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่มันก็ทำให้เธอโกรธเคืองไม่น้อย ทั้งที่เธอตั้งใจแล้วว่าตอนที่ถ่ายรูปรวมบนเวทีกับตะวัน เธอจะยืนข้างเขา แต่พิมพ์ชนกก็เดินมาแทรกกลางอย่างไร้มารยาท โดยที่ตะวันไม่ทันได้สังเกต แค่คิดเพียงดาวก็อารมณ์เสีย

 

“ทำไมแม่ถึงไม่เป็นผู้จัดการไร่บ้าง” เพียงดาวพูดไปอย่างนั้น รู้ดีอยู่เต็มอกว่ามารดาไม่ได้มีความสามารถถึงเพียงนั้น

 

“เอ๊ะ นังดาว แม่มึงเนี่ยจบแค่มอสาม พอขึ้นมอสี่ก็ท้องมึงนี่ไง ถึงไม่ได้เรียนต่อ ใครเขาจะให้เป็นผู้จัดการไร่ คุณซันเขารับกูทำงานก็ดีเท่าไหร่แล้ว” มือกร้านค่อย ๆ ทาครีมลงบนใบหน้าที่มีฝ้าขึ้นหนาตรงข้างแก้ม ทำให้ปิดบังความงามที่เคยผุดผาดในวัยสาวสะพรั่งไปเสียกว่าครึ่ง แต่กระนั้นก็ยังมีเค้าความงามอยู่ ทาเสร็จหล่อนก็หันไปมองลูกสาว

 

“เงินที่ได้เมื่อคืน กูขอยืมก่อนนะ จะเอาไปใช้ทำธุระหน่อย” ละออพูดเสียงเบากว่าปกติ

 

“ธุระอะไรแม่ เขาให้ทุนการศึกษา ก็ต้องเก็บไว้ใช้ในการศึกษาสิ ไหนจะค่าสมัครสอบเข้ามหาวิทยาลัยของดาวอีก” เพียงดาวมองมารดาอย่างไม่พอใจ เงินที่ช่วยนวลอนงค์ทำงาน มารดาก็เอาไปจนหมด แม้จะใช้คำว่ายืมแต่เธอก็ไม่เคยได้คืน

 

“เออน่า เอามายืมก่อน” ละออปรายตามองลูกสาว แสร้งทำหน้าดุ เพียงดาวจึงลุกไปหยิบซองเงินที่เพิ่งได้มาเมื่อคืน เธอยังไม่ได้หยิบมันออกมาจากซองเลยด้วยซ้ำ

 

“แล้วนี่แม่แต่งตัวจะออกไปไหน มันจะค่ำแล้วนะ”

 

“ไปธุระ วันนี้ไม่กลับไม่ต้องรอ” บอกลูกสาวแล้วหันมาแต่งหน้าต่อ เพียงดาวถอนหายใจออกมาเบา ๆ รู้สึกเอือมระอามารดานัก พยายามจะเข้าใจว่ามารดายังสาว ยังมีความต้องการ แต่เธอก็รู้สึกเบื่อกับพฤติกรรมของมารดา ละออไม่เคยกลับมานอนบ้านในวันหยุด

 

“ป้องกันด้วยล่ะ ดาวไม่อยากเลี้ยงน้อง” เด็กสาวบอกมารดา ก่อนจะล้มตัวลงนอน เธอยกหนังสือนิยายขึ้นมาอ่านอีกครั้ง

 

“กูรู้แล้วน่า ไม่ต้องบอก มึงเป็นลูกหรือแม่กูกันแน่” เพียงดาวทำเป็นไม่ได้ยินเสียงบ่นของมารดา เธอหันไปสนใจนิยายที่กำลังอ่าน

 

…แต่เมื่อได้รู้ว่าเขาคือคนแรกของเธอ ความรู้สึกรักใคร่ก็บังเกิดในใจชายหนุ่ม ทั้งรักทั้งหวงแหน เพียงเพราะรู้ว่าอรอินยังบริสุทธิ์…

 

เด็กสาวอมยิ้มกับข้อความในหนังสือ เธอเองก็ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ถ้าตะวันได้เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ เขาต้องรู้สึกรักและหวงแหนเธอเหมือนในนิยายแน่ ๆ แค่คิดเด็กสาวก็อมยิ้ม จินตนาการภาพฝันไปไกล…

 

ละออขับมอเตอร์ไซค์ไปจอดที่หน้าฟาร์ม เธอนัดแนะกับสนให้มารับตอนหกโมงเย็น ไม่นานนักรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่ก็แล่นเข้ามาจอดที่หน้าฟาร์ม เธอรีบเดินไปเปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่งบนเบาะข้างคนขับ

 

“มาตรงเวลามากเลยที่รัก” ละออหันไปทักทายชายหนุ่มผิวคล้ำที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย ก่อนจะยืดกายไปหอมแก้มสากเบา ๆ

 

“ก็คิดถึงไง เลิกงานแล้วรีบขับรถมาเลย วันนี้จะไปบ่อนก่อนหรือไปห้องพี่เลย” เขาหันมาถามเธอ ดวงตาพราวระยับเมื่อจับจ้องไปยังร่างอวบของละออ

 

“ไปบ่อนก่อน พรุ่งนี้วันหยุด ละออมีเวลาให้พี่ทั้งคืน” พูดพร้อมกับยิ้มหวานให้คนตรงหน้า สนไม่รอช้ารีบเหยียบคันเร่งขับตรงเข้าเมืองหลวงทันที

 

นายสน ผู้ชายคนใหม่ของละออเคยมาทำงานที่ฟาร์มตะวันฉายแต่ทำงานได้ไม่ถึงครึ่งปีก็ลาออก เพราะได้งานใหม่เป็นการ์ดในผับแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ละออจะนัดเจอกับเขาในช่วงวันหยุดของเธอเท่านั้น ส่วนวันธรรมดา เธอยังมีผู้ชายอีกคนที่คบหาไว้แก้เหงา จากที่แค่รักสนุกคบผู้ชายไว้คลายกำหนัด นายสนกลับเปิดโลกอีกใบให้ลออได้รู้จัก นั่นคือโลกของการพนันที่ละออติดงอมแงม ถ้าไม่ติดว่าบ่อนที่เจ้าตัวได้เครดิต ยืมเงินเล่นก่อนค่อยจ่ายทีหลังอยู่ที่กรุงเทพฯ ละออคงได้เข้าบ่อนทุกวัน

 

วันนี้ก็เหมือนกับทุกวัน แม้จะได้เงินจากลูกสาวมาหมื่นกว่าบาท แต่เธอก็เล่นเสียจนหมด ละออรู้สึกเสียดายเงินของลูกสาวจึงใช้เครดิตของบ่อน แต่ยิ่งเล่นก็ยิ่งเสียจนเงินที่ยืมพุ่งไปถึงหลักแสน

 

“ละออ สามแสนแล้วนะที่เอ็งยืมบ่อน พี่ว่าคืนนี้พอก่อนมั้ย” สนเริ่มปาม เพราะกลัวว่ายอดหนี้จะพุ่งไปมากกว่านี้

 

“ฉันก็กำลังจะถอนทุนคืนอยู่นี่ไง” ละออเริ่มจะหงุดหงิดที่สนปอดแหก

 

สุดท้ายยอดหนี้วันนี้รวมกับหนี้เก่าก็เกือบห้าแสน กว่าจะรู้ตัวว่ามียอดหนี้สูงขนาดนั้นละออก็เล่นไปเกือบตีสอง แต่วันนี้เธอไม่ได้กลับออกจากบ่อนไปง่าย ๆ เหมือนทุกวัน…

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว