Fey Fahrenheit

โปรดรอติดตาม นิยายเรื่องต่อไปได้ในเร็วๆนี้ค่ะ^^

ตอนพิเศษ ราชินี

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ ราชินี

คำค้น : แฟนตาซี เจ้าชาย วาย ซึนเดเระ หมาป่า ตลกดราม่า BL นิยายBLแฟนตาซี ผจญภัย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2559 23:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ ราชินี
แบบอักษร

ตอนพิเศษ

ราชินี

 

          การหวนกลับมาสู่ดินแดนหมาป่าของเรดิอาเป็นที่แซ่ซ่องของเหล่าบรรดาปีศาจทั้งหลาย เหตุเพราะท่านราชาโรฮานได้กล่าวก่อนจะออกไปทำภารกิจสำคัญ ว่ายามใดก็ตามที่เจ้าชายเรดิอากลับมายังปราสาท วันนั้นคือวันที่ดินแดนแห่งพงไพรที่อยู่อาศัยของเหล่าปีศาจน้อยใหญ่จะมีราชาองค์ใหม่ พร้อมกันนี้ท่านโรฮานยังจัดการส่งคำเชิญล่วงหน้าให้แก่ดินแดนพันธมิตรปีศาจร่วมแสดงความยินดีกับการกลับคืนสู่บัลลังก์ของเรดิอา

          “ให้ตายเถอะ นี่ฉันไม่สบายอยู่นะ ยังต้องมา..อ้วกกฟาเรนกอดโถใบงามที่มีไว้รองสิ่งที่ถูกขย่อนออกมา แม้จะมีอาการคลื่นไส้เพียงใด ก็ไม่ได้ทำให้ฟาเรนจะบ่นได้น้อยลง กลับยิ่งขี้โมโหมากกว่าเดิม

          “ท่านฟาเรนต้องอดทนนะครับ ถ้าผ่านช่วงเดือนแรกไปได้ก็จะดีขึ้นเองครับฟรอยพยายามปลอบเจ้านายของตนอย่างคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อน

          ท้องน้อยของฟรอยเริ่มโตขึ้นจนเห็นได้ชัด เสื้อตัวยาวที่ค่อยข้างดูขัดตาไม่เข้ากับชายหนุ่มผมเทาสักเทาไหร่ แต่อาจด้วยเพราะหูสีเทากับพวงหางฟูฟ่อง กลับทำให้ปีศาจหนุ่มดูดีอย่างน่าประหลาด

          “ผ่านเดือนนี้ไปได้ก็มีอีกตั้งหลายเดือน และที่สำคัญ ฉันไม่อยากมีสภาพแบบนี้ฟาเรนชี้ไปยังท้องป่องๆของฟรอย ลูกน้องผมเทาได้แต่ยิ้มแห้งรับ ตอนนี้อารมณ์ของเจ้านายผมแดงของเขาขึ้นๆลงยากจะรับมือนัก แม้แต่เรดิอาเองก็ตามยังตามอารมณ์ของคนตรงหน้านี้ไม่ทัน จนต้องคอยให้ฟรอยทำหน้าที่เป็น ที่ระบายและยังเป็นสหายในฐานะคุณแม่มือใหม่อีกด้วย

          “เจ้าคาโรลทำไมไปเอาของว่างนานจัง นี่กะจะทิ้งให้ฉันหิวตายรึไง

          “เออ ท่านฟาเรนครับ ของที่ท่านอยากท่านมันใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆนะครับ

          “อะไรกัน แค่อยากกินปลา ที่เอาไปย่างกับไม้ไผ่ ที่มันกลิ่นหอมๆ ที่เรดิอาเคยทำให้กิน มันยากนักรึไงฟาเรนไปทนรอ หลังจากบ่นเสร็จก็เดินปึงปัง ออกไปตามหาของว่างที่ดูจะเป็นอาหารจานหลักมากกว่า

          ฟรอยได้แต่ถอนใจ ท้องที่เริ่มโตขึ้นทำให้เขาเคลื่อไหวได้ไม่สะดวกนัก แต่ก็ต้องแบกกระโถนตามเจ้านายที่ตอนนี้พึ่งได้รับตำแหน่งราชินีไปหมาดๆ ยิ่งมีอำนาจการสั่งการสูงเท่าไร ความเอาแต่ใจของฟาเรนยิ่งทวีคูณ

         

          ฟาเรนเดินไปตามทางทอดยาวในปราสาท ตรงไปยังห้องครัว ซึ่งเขาคุ้นเคยกับการมาที่นี่เป็นอย่างดี สองเท้าที่ก้าวเดินด้วยความเร็ว เริ่มเคลื่อนที่ช้าลงเมื่อ จมูกสัมัสได้ถึงกลิ่นหอมที่คุ้นเคยลอยมา พร้อมกับเสียเอะอะเบาๆของเหล่าพ่อครัวที่ยืนมุงกันอยู่หน้าห้องทำอาหาร

          “พวกนายออกมาทำซากอะไรมิทราบ อาหารที่ฉันสั่งได้ยัง แล้วเจ้าแว่นคาโรลอยู่ไหนฟาเรนเอ่ยถามหัวหน้าพ่อครัวที่พอเห็นเขาก็รีบก้มหัวทำความเคารพกันเลิ่กลัก

          “เลิกมุง แล้วไปหาอะไรทำซะเสียงทุ่มที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้น แม้จะเรียบแต่ก็มมีพลัง ใบหน้าคมเข้มเดินถือถาดที่มีฝาครอบออกมาจากห้องครัว หยาดเหงื่อแห่งความพยายามไหลอาบเต็มร่าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้ดูดีน้อยลงไปเลยในสายตาผู้พบเห็น

          “เร! ไหนว่าไปประชุม แล้วนี่ นายมาทำของว่างให้ฉันเหรอน้ำเสียงเริ่งร่าต่างจากเมื่อไม่กี่วินาทีที่ผ่านมาลิบลับ นัยน์ตาสีนิลจ้องมองอาหารอันโอชะตาเป็นประกาย แน่ล่ะ ของแบบนี้มันต้องต้นตำหรับทำเอง!

          “ ของว่าง? นี่เจ้าคิดว่าปลานี้เป็นของว่างอย่างนั้นเหรอ กินเยอะมากไปมันไม่ดีต่อร่างกายรู้ไหม แล้วคราวหน้าก็อย่าไปกวนคาโรลมาก เจ้านั้นก็มีงานต้องทำ มีอะไรก็สั่งคนอื่นเรดิอาเอ่ยด้วยความเหนื่อยใจ แตก็ยังยิ้มรับรอยยิ้มหวานเริ่มร่าของฟาเรน

ระเบียงกว้างล้อมรอบด้วยรั่วที่มีไม้เลือยปกคลุมประดับแซมด้วยดอกไม้ป่าดอกเล็ก โต๊ะอาหารขนาดกลางทำจากไม้ชั้นดีสีอ่อนถูกจัดแต่ด้วยโถใสลอยกลิ่บกุหลายสีขาวหอมออ่อนบนน้ำสีชมพูระเรื่อ ฟาเรนไม่รอช้า ไปนั่งรอให้เรดิอานำอาหารมาเสิร์ฟ

ฟรอย นายจะยื่นบื้ออยู่ทำไม มานั่งกินด้วยกันนี่ฟรอยได้แต่นั่งลงอย่างเสียไม่ได้เมื่อฟาเรนคะยั้ยคะยอให้เขามาช่วยทานเป็นเพื่อน ถึงจะเป็นเรื่องปกติที่ร่วมโต๊ะกับเจ้านายจนคุ้นเคย แต่จะมาให้ราชาแห่งเผ่าหมาป่าปีศาจมาเสิร์ฟให้คงไม่เหมาะ

          “ท่านเรดิอา ผมจัดการที่เหลือเองครับ

          “อะไรกัน เรจะไปแล้วเหรอ ทำแต่งาน งาน งาน แบบนี้ฉันก็เบื่อตาย นี่ฉันไม่สบายอยู่นะ!ฟาเรนเริ่มบนอุบ เมื่อคนที่เขาอยากทานอาหารด้วยกลับแค่เดินมาส่ง แล้วจะจากไป

          “เจ้านี่มัน ข้าก็มีงานมากมายที่ต้องสะสาง ไว้งานเสร็จเมื่อไหร่ข้าจะมากินข้าวด้วยเรดิอาเอ่ย ก่อนจะหันหลังกลับเพื่อไปสะสางงานที่เขาทำค้างไว้ เพื่อมาทำอาหารตามความยากของราชินีที่แสนจะเอาแต่ใจ

เออ ใช่สิ ฉันมันก็ตุ๊กตาที่ได้แต่นั่งรอ เมื่อวานนายก็ไม่มากินข้าวเย็นทั้งๆที่สัญญาว่าจะออกไปกินที่ริมแม่น้ำด้วยกัน วันก่อยบอกจะพาไปแช่น้ำพุร้อนก็ไม่พาไป นายเห็นงานดีกว่าฉันกับลูกสินะ

นี่เจ้า! หัดเข้าใจซะบ้างสิ ว่าตอนนี้ข้าอยู่ในฐานะอะไร จะมาทิ้งขว้างงานได้อย่างไรเรดิอาหันมาจ้องทำหน้าดุใส่ฟาเรน แต่ทว่าสีหน้าดุๆของชายหนุ่มก็ต้องอ่อนลงจาถึงกับเหวอ เมื่อเจอกับหยาดน้ำใสที่เออคลอเบ้าตาของฟาเรน

ฮึก ฮืออ ฟรอย เดี๋ยวนี้เรไม่เห็นความสำคัญของฉันแล้ว ฉันแค่อยากดูแลลูกให้ดีที่สุด อยากให้ลูกอบอุ่น มีพ่อคอยดูแล แต่ดูสิ พอไอ้หมาบ้านี้ทำฉันท้อง ก็ทิ้งขว้างฉัน ฮือออ ฟรอย ฉันอยากกลับไปหาท่านแม่

ฟรอยได้โอบกอดเจ้านาย ลูบหลังปลอบราวกับเป็นแม่นม พร้อมกับส่งสายตาให้ท่านราชาเรดิอาที่กำลังทำหน้าเหวอเข้ามาโอ๋ปลอบราชินีที่กำลังตั้งครรภ์ทายาทหนึ่งเดียวของเผ่า

ขะ..ข้าขอโทษ เจ้าอยากไปไหนล่ะ วันนี้ข้าจะว่างให้เจ้าทั้งวันเรดิอาเข้ามาโอบฟาเรนจากด้านหลัง ฟรอยที่รู้งานดีผละออกไปยืนดูสภานการณ์อยู่ห่างๆ

          “ไม่เอา ฉันจะไปหาท่านแม่ ฮืออ พอหมดหนึ่งวันนายก็จะทิ้งฉันอีก ฮือออ

แล้วเจ้าจะเอายังไง บอกมาเลย ขอแค่เจ้าสบายใจข้าจะทำให้ทุกอยากเรดิอาจับคนตรงหน้าให้หันมาสบตา มือประคองใบหน้าเรียวและปาดหยากน้ำใสออกให้คนตรงหน้า

สามวัน นายต้องมีวันหยุด สัปดาห์ละสามวันฟาเรนจ้องเขม่ง ใบหน้าเง้างอนแปรเปลี่ยนเป็นจริงจังราวกับผู้บัญชาการกำลังออกคำลั่งกับผู้ใต่บังคับบัญชาก็ไม่ป่าน

เฮ้อ ก็ได้ๆ แต่เจ้าต้องสัญญาว่าจะไม่งอแงอีก พร้อมกับทำหน้าที่ราชินีช่วยข้าดูแลวัง ตกลงไหม?” 

ตกลง ฉันจะไม่ดื้อไม่ซน จะเป็นราชินีที่ดี เฮ้ ฟรอย ไปบอกคาโรล เรจะหยุดงานสัปดาห์ละสามวัน ที่เหลือให้เจ้านั้นจัดการเอา

ฟาเรนยิ้มแฉ่ง เดินตัวปลิวกลับไปนั่งลิ้มรสอาหารอันโอชะฝีมือพระสวามี โดยไม่สนใจเลยว่ายามนี้คนที่น้ำตาตกในแทบยิ้มไม่ออกคือ หนุ่มผมเทาที่ต้องแบกรับบางสิ่งแทนเขา

 

ท่านฟาเรนนะท่านฟาเรน แล้วแบบนี้คาโรลจะเอาเวลาที่ไหนมาอยู่กับผมล่ะฟรอยได้แต่ร้องไห้ในใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เมื่อมันคือรับสั่งของราชินีอันเป็นผู้กุมอำนาจสูงสุดในขณะนี้

 

(ตอนสั้นๆเอาลงให้หายคิดถึงกัน^^ )

ความคิดเห็น