แก้วใบเปล่า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 แฟนของเพื่อน

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 แฟนของเพื่อน

คำค้น : เลสเบี้ยน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 400

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2559 08:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 แฟนของเพื่อน
แบบอักษร

“นี่เธอ...เป็นอะไรรึเปล่า...”

ร่างบางหุ่นสูงเกินมาตรฐานหญิง รีบร้อนเพราะมีร่างเล็กที่เธอไม่รู้จักอยู่ดีๆก็เป็นลมล้มลงอยู่หน้ารถเธอ ถ้าเท้ายาวเหยียบเบรกไม่ทัน หญิงสาวร่างเล็กคงได้นอนอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ข้างทางเป็นเพื่อนหมาจรจัดแน่ๆเลย 

“เธอๆๆ ได้ยินฉันหรือเปล่า” ร่างเล็กยังเงียบไม่ตอบสนองอะไร ร่างสูงจึงรีบอุ้มร่างเล็กกระทัดลัดขึ้น

แล้วแล่นออกไปด้วยความเป็นห่วงว่าสาวแปลกหน้าอาจจะเป็นอะไรไป

 

...

........

...........”หมอคะช่วยคนเจ็บด้วยค่ะ” ร่างสูงหน้านิ่งแต่แววตาบ่งบอกหมอได้เลยว่าเป็นห่วงคนที่กำลังหมดสติอยู่ที่เตียง

“เป็นญาติคนเจ็บใช่มั๊ยคะ”

“เอ่อ...ร่างสูงอ้ำอึงเล็กน้อย...ไม่ค่ะ..เราไม่รู้จักกันแต่เธอคนนั้นอยู่ดีๆก็เป็นลมอยู่หน้ารถค่ะ เรียกเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกตัวก็เลยพามาส่งที่โรงพยาบาลค่ะ”

“ค่ะ...หมอเข้าใจ...งั้นไม่ต้องห่วงนะคะคงไม่เป็นอะไรมาก” หมอพูดจบก็เดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินเพื่อทำหน้าที่ของหมอต่อ

ส่วนร่างสูงก็ยังคงนั่งรออยู่ที่หน้าห้องเพื่อฟังอาการของสาวแปลกหน้า

..

.

.

..

..

.

.

.

…….ที่มหาลัยชื่อดังของสหรัฐอเมริกา มีชาวต่างชาติมากหน้าหลายตา เดินขวักไขว่ไปมา 

บรรยากาศสร้างความตื่นเต้นอย่างมากให้กับคนที่มาใหม่

“ขอโทษนะครับ ใช่น้องแคลรึเปล่าครับ” ชายหนุ่มกล่าวทักทายร่างเล็กที่กำลังนั่งอ่านหนังสือใต้ต้นไม้ข้างตึก

“หือ...ค่ะสวัสดีค่ะ...ไม่ทราบว่า...”ร่างเล็กงุนงงกับเพื่อนใหม่ สำเนียงที่ได้ยินบ่งบอกได้ว่าผู้ชายคนนี้มาจากไทยเหมือนเธอแน่นอน

“ครับ...พี่ชื่อแซม นะครับ”

“ค่ะ..ยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่แซม แล้วพี่รู้จักแคลได้ไงคะ ในเมื่อคนไทยที่นี่ก็ไม่เยอะมากเท่าไหร่ อีกอย่างแคลเพิ่งมาได้ไม่กี่เดือนเองค่ะ” ร่างเล็กถามหนุ่มหล่อด้วยท่าทีเป็นกันเอง เพื่อทำความรู้จักรุ่นพี่ที่เข้ามา

“อ๋อ....คือ..ซันนี่บอกว่าให้มาเจอน้องแคลให้ได้น่ะครับ  แถมฝากมาบอกว่าเป็นห่วงแคลที่ต้องมาเรียนที่ไกลๆไม่มีคนรู้จัก ก็เลยวานให้พี่มาทำความรู้จักแคล เผื่อมีปัญหาพี่จะได้ช่วยได้” หนุ่มหล่อพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนิ่ม แต่แววตาดูมีประกายและดูจะมีความสุขมากเมื่อพูดถึงบุคคลที่สามนั้น

“อ๋อ..ซันนี่..เพื่อนสนิทที่มหาลัยเก่าค่ะ สนิทกันมากเลยค่ะพี่แซม  โห...ทำไมซันนี่น่ารักขนาดนี้เนี่ย” ร่างเล็กรู้สึกชื่มชมและปลื้มปริ่มเมื่อรู้ว่าเพื่อนรักของเธอเป็นห่วงขนาดนี้

“ใช่ครับ ซันนี่น่ารักมากเลนครับ”

“แอ๊ะ...หรือว่าพี่แซมกับซันนี่เป็น....”

“คร้บพี่กับซันนี่คบกันมาสักพักแล้ว แต่พี่อยู่ไกลกัน ก็อย่างที่แคลรู้ว่าเวลาที่นี่กับไทยต่างกัน นานๆจะได้คุยกัน พอได้คุยกันซันนี่ก็เลยฝากความเป็นห่วงมาให้น้องแคลอ่ะครับ”

“อ๋อ...คงคิดถึงกันแย่เลยนะคะ  ขนาดแคลมาที่นี่ยังไม่นานยังรู้สึกคิดึงบ้าน แม่และน้องสาวฝาแฝดเลยค่ะ”

“อ้าวแคลมีฝาแฝดด้วยหร๋อครับ...ดีจังจะได้คุยกันเล่นด้วกัน”

“ค่ะน้องแคล...ชื่อเคสค่ะ...เหมือนกันมากๆๆๆ นี่คนที่เจอแยกไม่ออกเลยค่ะใครเป็นใคร  แต่นิสัยแคลกับเคสไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไหร่ แต่พวกเรารักกันมาก  นี่พูดแล้วยิ่งคิดถึงท่าทางกวนประสาทของนางเลยค่ะ”

“เหมือนพี่เลย มีน้องสาวคนนึง หรือจะเรียกให้เข้ากับคนนั้นหน้าจะเรียกลิงแสบมากกว่า ขานั้นน่ะใบหน้าเดียวตลอด แต่แสบใช่ย่อยถ้ากับพี่  มีน้องสาวคนเดียวจะหวานๆหน่อยไม่ได้ นี่ขนาดเรียนยังไม่จบเปิดผับแข่งกะมาเฟียซะแล้ว”

“พี่แซมคงรักน้องสาวมากซินะคะ”

“ครับ...เราเหลือกันแค่สองคน”ใบหน้าหนุ่มหล่อเศร้าลง

“เสียใจด้วยนะคะ...แคลไม่น่าถามเลย”

“ไม่เป็นไรครับ คุยกับแคลแล้วพี่ว่าสนุกออก”

“ค๊า แคลเหมือนกันหายเหงานเลยค่ะ  แล้วยังไงถ้ายัยซันนี่ติดต่อมาฝากคิดถึงและขอบคุณเธอด้วยนะคะ”

“ครับเดี๋ยวพี่จะบอกให้  ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พี่ขอตัวนะครับพอดีมีประชุมต่อ”

“ค่ะ...ไว้เจอกันนะคะ...ขอบคุณมากค่ะที่นั่งเป็นเพื่อน...”หญิงสาวยกมือไหว้ เพื่อแสดงความขอบคุณ แล้วนั่งอ่านหนังสือต่อ ส่วนหนุ่มหล่อเมื่อขอตัวก็เดินเข้าไปในตึกเพื่อทำธุระของตน...

...

..

..

....

..

..

..

........ดวงตาที่หลับใหลด้วยอาการหมดสติค่อยกระพริบน้อยๆ เพื่อปรับแสงให้เข้ากับดวงตาที่เข้ามา  ก่อนจะมองไปรอบๆตัวเพื่อตอบคำถามตัวเองว่าตนอยู่ที่แห่งใด ก่อนจะได้สติเมื่อได้ยินเสียงเรียกของใครที่ไม่คุ้นชิน

“รู้สึกตัวแล้ว  เป็นอย่างไรบ้างคะ”

คนฟังงุนงงด้วยความสงสัย ก่อนมองไปทางต้นเสียงน่าฟังนั้น”...........

“เอ่อ...พยาบาลคะ ชั้นมาอยู่นี่ได้ไงคะ” ร่างเล็กค่อยๆยันตัวเองให้ลุกนั่ง

“คุณเป็นลมหมดสติค่ะ มีคนช่วยนำมาส่งโรงพยาบาลค่ะ...โชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่ร่างกายอ่อนเพลียคุณหมอได้ให้น้ำเกลือ พรุ่งนั้ก็น่าจะออกจากโรงพยายบาลได้แล้วค่ะ” พยาบาลชี้แจงอย่างละเอียดเมื่อคนบนเตียงผู้ป่วยตั้งใจฟังอย่างสงสัย......

“ใครคะที่ช่วยชั้นไว้”

“เอ่อ...ไม่ทราบจริงๆค่ะ แต่จำได้ว่าเป็นหญิงสาวที่สวยมาก ใบหน้าคม  สูงหุ่นนางแบบค่ะ  เธอเห็นว่าคุณปลอดภัยก็เลยขอกลับไปทำธุระน่ะค่ะ”

“ค่ะ...คนป่วยตอบพร้อมตั้งคำถามว่าใครกันนะที่ช่วยเธอไว้  เธอจำได้เพียงว่าเมื่อคืนเธอดื่มหนักไปหน่อย  พอเช้าต่อมารีบร้อนไปสอบที่มหาลัยหลังจากนั้นก็วูบไป......

...

...

...

..

.

.....

..

.

“ว่าไงตัว...อยู่โน่นเหงาป่ะ...เคสกับแม่คิดถึ๊ง คิดถึง” ร่างบางพูดจาออดอ้อนพี่สาวที่มีอายุเท่ากัน

(คิดถึงเหมือนกัน...คิดถึงกับข้าวฝีมือแม่ด้วย....)

“เรียนหนักไหมแคลที่โน่นอ่ะ”

“(หนักนิดนึงน่ะเคส...ที่นี่ฝรั่งเขาเป็นผู้ใหญ่มากๆเลยถ้าเทียบกับรุ่นเรา  เลยทำให้ต้องต้องเร่งตัวเองนิดนึงน่ะแต่ไม่ต้องห่วง แคลเต็มที่อยู่แล้ว)

“สู้ๆนะ...อย่าห่วงทางนี้เลย เคสกะแม่สบายดี”

(แล้วแม่เป็นไงบ้าง....ฝากบอกด้วยว่าแคลคิดถึง)

“ค๊าเดี๋ยวบอกให้  ตัวก็ดูแลตัวเองด้วย เคสกะแม่เป็นห่วงนะ....”

(จร้า...คุณเคสคนสวย..)

“อ้าวนี่ชมตัวเองหรอ...”

(ก็ชมเคสก็เท่ากับชมแคลด้วยแหละ หน้าตาเราเหมือนกันหนิ)

“ค๊า..สวยทั้งคู่ไง”

(งั้นทางเคสคงดึกมากแล้ว   ไปนอนเถอะเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่ทัน ได้วิ่งไปเรียนไม่รู้ด้วยน๊า)

“แคลก็...นี่ก็ได้วิ่งไปเรียนทุกวัน 5555 งั้นเค้านอนก่อนน๊า  เดี๋ยวค่อยคุยกันวันหลังนะ “

(ฝรรรดีน๊าเคส)

“ค๊า....บ๊าบบาย”

 

..............ร่างบางเมื่อวางสายจากพี่สาวแล้ว ก็ลุกนั้งแล้วกราบลงบนหมอนด้วยท่าทางสง่า แล้วอธิษฐานให้ครอบครัวของเธอมีความสุข ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมเพื่อสร้างความอบอุ่น ก่อนจะหลับใหลเข้าสู่นิทรา............

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น