แก้วใบเปล่า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 เกือบไปแล้ว

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 เกือบไปแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 442

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2559 15:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 เกือบไปแล้ว
แบบอักษร

ณ สนามบินสุวรรณภูมิ 

 

 

“ไปถึงโน่นแล้ว ตัวเองรีบติดต่อกับมาเลยน๊า”

........ร่างเล็กได้แต่ซบลงบนบ่าร่างบาง  น้ำใสๆไหลรินอาบแก้มหน้าสวยนั้นจนอีกคนที่โดนกอดรู้สงสารไม่น้อย....

 

“อื่อ...เค้าสัญญานะ....ว่าจะโทรมาหาตัวทุกๆวันเลย”

......ร่างบางได้แต่แต่กอดปลอบอีกคนที่กำลังงอแง เพราะเธอก็ใจหายไม่น้อยที่จะได้ไกลห่างหันอย่างไม่เคยมาก่อน...

 

“ตัวอย่าร้อง...คิดถึงก็กลับมาเยี่ยมเค้ากับแม่บ้างนะ”

.......ร่างเล็กปลอบร่างบางเบาๆ ราวจะบอกอีกนัยหนึ่งว่าอย่าเป็นห่วงตนเลย......

 

“ไปอยู่โน่น...ก็ดูแลตัวเองดีๆนะลูก...”

......แม่วัยกลางคนกอดลูกสาวด้วยความเป็นห่วง ก็อดไม่ได้ที่ต้องปล่อยให้ลูกไปอยู่ต่างแดนแถมลูกของเธอก็ไม่เคยห่างอกของตนมาก่อน....

 

“ค่ะ...แคล...จะดูแลตัวเองดีๆนะคะ  แม่ไม่ต้องเป็นห่วง อีกอย่างอยู่ที่โน่นมีรุ่นพี่ที่เป็นคนไทยเหมือนกันเยอะค่ะ”

.....ร่างบางกอดแม่ด้วยความอาลัยอาวรณ์ในยามที่ต้องไปอยู่แดนไกลก็อดไม่ได้ที่ใจหายแบบนี้....

 

“ขอให้ลูกสาวของแม่คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองให้ปลอดภัยนะลูก”

.....แม่อวยพรร่างบางพลางน้ำตาของแม่ก็อดไม่ได้ที่จะกั้นไม่ให้ไหลออกมา...

 

“เคส ก็เหมือนกันนะดูแลแม่และตัวเองดีๆนะ...แคลเป็นห่วงทั้งคู่เลย”

 

“ค๊า...ตัวหายห่วงได้เลย...ไปเรียนก็ตั้งใจเรียนล่ะ 2 ปีไม่นานหรอก”

....ร่างเล็กเอ่ยขณะน้ำใสๆยังเอ่อล้นไม่หยุด....

 

“งั้นแคลไปก่อนนะคะแม่..เคสด้วย...ดูแลตัวเองดีๆนะคะ”

.....สามคนแม่ลูกกอดล่ำลากันอย่างเป็นห่วง เมื่อลูกสาวอีกคนของบ้านต้องไปอยู่แดนไกล  คุณนวลและเคสได้แต่กอดกันเมื่อเห็นว่าร่างบางผละออกไปเพื่อเดินทางไปยังแดนไกล....

..............กริ๊งๆ กริ๊งๆ เสียงนาฬิกาตัวเดิมที่วางอยู่เตียงดังขึ้น พร้อมกับมือเรียวเล็กที่กำลังควานหาต้นตอของเสียง

ดวงตาคู่สวยค่อยๆกระพริบน้อยๆเพื่อปรับแสงในยามอรุณ.......

 

“เอ๊ย!!!...แย่แล้วนี่มันจะแปดโมง...สอบๆๆๆ  ตายแน่ๆแกยัยเคสจะทันมั๊ยเนี่ย”

..............ร่างเล็กรีบกระโดดลงจากเตียง คว้าผ้าเช็ดตัวผืนเล็กวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ  ไม่กี่นาทีต่อมาก็รีบพาร่างเล็กๆของตัวเอง

วิ่งลงจากชั้นบนของบ้าน....

 

“นี่อะไรกันลูก...ทำไมดูรีบร้อนจัง”

......แม่นวลพูดกับลูกสาวคนเล็กที่รีบร้อนจนต้องเอ็ดออกไปเบาๆ....

 

“หนูมีสอบเช้าค่ะ...ไม่น่าเลยอ่านหนังสือดึกเลย”

 

“แล้วไม่กินข้าวก่อนหรอลูก...เดี๋ยวได้เป็นลมกันพอดี”

 

“ไม่ทันแล้วค่ะแม่..หนูต้องรีบไปค่ะ...จุ๊บ”

.......ร่างเล็กท่าทางรีบร้อนหอมแก้มแม่ มือเรียวเล็กไม่ลืมที่จะคว้าแก้วนมอุ่นๆที่แม่วางไว้บนโต๊ะ.....ก่อนจะกระดกลงไปรวดเดียวหมด

 

“อ้าวๆระวัง..เดี๋ยวจะสำลักเอานะนั่น”

 

“ไปก่อนนะคะ..เจอกันค่ะแม่”

.......ร่างเล็กรีบวิ่งออกไปโบกแท็กซี่ด้วยท่าทีรีบร้อน จนผู้เป็นแม่ที่มองตามหลังได้แต่ส่ายหัวไปมาน้อยๆกับท่าทีรีบร้อนของลูกสาว ...

“เคสนี่น๊า...”

......แม่ได่แต่พรึมพรำเบาๆ แต่ก็อดยิ้มน้อยๆไม่ได้เมื่อคิดถึงบรรยากาศในบ้าน ที่มีสาวสวยน่ารักสองคนคอยแกล้งกันไปมา เพื่อจะได้อ้อนแม่ ...ครอบครัวนี้ถึงจะเป็นครอบครัวเล็กๆ มีกันอยู่สามคนแต่ก็อบอุ่นมากเลยทีเดียวถึงแม้พ่อของแคลกับเคสจะเสียชีวิตตั้งแต่ทั้งสองอายุได้เพียงไม่กี่ปี มีเพียงแม่ที่คอยเลี้ยงดูลูกสาวฝาแฝดทั้งสองด้วยความรักและอบอุ่นมาตลอด  ดูเหมือนว่าฝาแฝดสาวคู่นี้โตมาแล้วน่าตาสวย กิริยาถือว่าพองามสำหรับเด็กสมัยใหม่  แต่ผู้เป็นแม่ก็ไม่เคยต้องลำบากอะไรมาก เมื่อสามีที่จากไปของเธอได้ทิ้งที่ดินหลายสิบไร่ ซึ่งอยู่เกือบใจกลางเมือง ครอบครัวเล็กๆจึงปล่อยพื้นที่ให้คนเช่า ส่วนพี่น้องฝาแฝดกูโชคดีที่สอบได้ทุนเรียนฟรีมหาลัยชื่อดัง เคสได้ทุนเรียในประเทศส่วนแคลผู้พี่ได้ทุนไปเรียนที่ต่างประเทศ จึงทำให้ครอบครัวนี้ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทองมากนัก.......

 

 

 

...........................................

 

“ฮัลโล ว่างคะคุณพี่ชาย” เสียงหวานใสน่าฟังของสาวงามร่างสูงที่กำลังคุยสนุกกับปลายสาย บนรถคันหรูของเธอ

 

    (คิดถึงเราไงยัยเด็กดื้อ...เป็นไงอยู่โน่นสบายดีนะ)

 

“ค๊า..สบายมาก...จะแย่ตรงที่ไม่มี่พี่ชายสุดหล่อให้ได้ไล่จับนี่แหละค่ะ”

 

 

    (แล้วทำไรอยู่หรอ...)

 

“กำลังจะเข้า มอ. ค่ะ  ว่าช่วงค่ำๆก็จะแวะเข้าไปในร้านสักหน่อย” เสียงหวานยังคงเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงคิดถึง

 

(คนอะไรน๊า...น่าตาสวย...อยากมีธุรกิจของตัวเองไอ้เราเป็นพี่ก็นึกว่าน้องสาวสุดสวยอยากมีร้านกาแฟ ร้านเสื้อผ้าหรูๆ ไหงได้มาเป็นเจ๊...เจ้าของ

ผับดังกลางเมืองกรุงซะเนี่ย..)

 

“ก็คนมันชอบหนิค๊า..สาวๆสวยเยอะออก” หล่อนยังคงแซวพี่ชายด้วยน้ำเสียงกวนๆ

 

(แหน่...แทนที่จะได้น้องเขย...จะได้น้องสะใภ้แทนซะเนี่ย 5555)

 

“บ้าพี่แซมก็...โซ่ก็แค่ล้อเล่นเองค่ะ...สวยๆอย่างโซ่ก็ต้องสุภาพบุรุษสิค๊า คริๆ”

 

(ครับ...เราน่ะดูแลตัวเองดีๆล่ะกัน เดี๋ยวพี่จบเมื่อไหร่ จะคุมแจเราเลยยัยน้องบ๊องเอ้ย)

 

“ค๊า...รีบๆนะคะ...พี่แซมก็ไปนอนได้แล้วเวลาทางโน้นคงดึกเชียวล่ะ”

 

(ครับผม...งั้นพี่วางก่อนนะ....บ๊าบบาย)

 

“ค๊า...ฝันดีค่ะพี่ชาย”

 

 

........หลังวางสายใบหน้าสวยยังคงยิ้มไม่หุบ ก็ทำไงได้นานๆทีจะได้คุยกับพี่ชายสุดหล่อสักครั้ง ก็ตั้งแต่พ่อแม่เสียไปด้วยอุบัติเหตุ แซมซึ่งป็นพี่ชายก็ดูแลตนมาดีตลอด หวงยังกะไข่ในหิน  นี่ขนาดไปเรียนต่อโทที่ต่างประเทศเพื่อรีบกลับมาดูแลบริษัทของครอบครัว พี่ชายโซ่ก็แทบอย่างจะติด GPS ไว้ที่น้องสาวด้วยความเป็นห่วง ก็ทำไงได้มีกันอยู่สองคน....

..

..

...

 

.......รถหรูเลี้ยวเข้ามหาลัย..แต่..เอี๊ยด!!!!!!!!!...เสียงเหยียบเบรกกระทันทันหัน....เมื่อเห็นร่างเล็กทรุดลงไปกลางถนนจนเจ้าของรถหรูเกือบชนเข้าไปอย่างจัง.........

 

......................................จบตอนค่ะ...............................................

 

นี่ก็เป็นเรื่องที่ 2 ของไรท์นะค๊าาาาาา................

ซึ่งเรื่องแรกก็ยังไม่ถึงไหนเลย 5555555.......................ก็คนมันขี้มโนอ่ะน้อ

.....ยังไงก็ฝากติดตาม คอมเม้นต์ให้กำลังใจด้วยนะคะ.......รักรีดทุกคนน๊า..จุ๊บๆๆๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น