FICTION INCHA
email-icon Line-icon

ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนเหรียญ ดาวและก็กุญแจนะคะ By อินชา

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 35k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2563 04:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

 

ณ มหาวิทยาลัย

xxx

ใต้ตึกคณะบริหารธุรกิจ

โอ๊ย ปวดหัว ชีวิตมหาลัย นึกว่ามันจะง่าย เรียนน้อย สบาย วันๆได้ทำตัวเหมือนว่างงาน แต่ที่ไหนได้ เหนื่อยชิบหาย ใครบอกว่าชีวิตมหาลัยมันสบาย ใครบ๊อก เฮ้อ หวัดดี ฉันชื่อพายอาร์ เรียนบริหารปีหนึ่ง อย่าพึ่งมาว่าฉันขี้บ่นนะ ใครที่ยังไม่เข้ามหาลัยน่ะ ไม่เข้าใจฉันหรอก เรียนตั้งแต่ 9 โมงเช้า กว่าจะจบคลาสก็เกือบบ่ายสอง นี่แค่ปรับพื้นฐานนะ อาจารย์เลทมาตั้งชั่วโมงกว่า ไหนจะรุ่นพี่เรียกรวมเชียร์อีก สรุปนะ ที่บ่นๆมาเนี่ย คือข้าวยังไม่กินตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ

“ โอ้ย ท้องกูร้องตั้งเริ่มเรียน นี่บ่ายสองแล้วข้าวยังไม่ตกถึงท้องซักเม็ด ตายกูตาย “ เสียงยัยลูกพีช เพื่อนฉันเองแหละ ยัยนี่แหละต้นเหตุของการตื่นสาย ทำให้เมื่อเช้าไม่ได้ทานข้าวน่ะ

“ เพราะใครล่ะ พายบอกแล้วว่าอย่ากินเยอะ แล้วเป็นไงล่ะ แฮงค์เหล้า ตื่นสาย พากันเดือดร้อนไปหมดเนี่ย “ ก็เมื่อคืนน่ะ วันเกิดยัยส้มส้มเพื่อนในคลาส จัดกันที่บ้านมัน แต่ยัยลูกพีชไม่รู้นึกคึกอะไรเล่นกระดกเหล้ายังกะน้ำเปล่า ไม่รู้ไปอดอยากมาจากไหน กว่าจะพากันมาถึงห้องได้ เล่นเอาเหนื่อย ดีนะที่ฉันไม่ได้ดื่มเยอะ และมันก็เลยเป็นฉันที่แบกลูกพีชกลับมาห้องแบบทุลักทุเล กว่าจะเช็ดตัว เปลี่ยนชุด แต่ก็ยังดีนะที่ยัยนี่ไม่อ้วกใส่ฉันไม่งั้นมันโดนฉันทิ้งไว้กลางงานแน่

“ แหะๆ ก็ไม่ได้กินนานแล้วอ่ะ ไม่วีนสิคนสวย เดี๋ยวลูกพีชคนสวยคนนี้จะพาไปเลี้ยงข้าว ตอบแทนที่ไม่ทิ้งคนสวยอย่างเราไว้กลางงาน อยากกินอะไร เราให้พายเลือกเลยน๊าา “ น่านนน เอาของกินมาล่ออีก

“ ไม่ต้องมาอ้อนเลย ไปๆ พี่เค้าเรียกรวมแล้วอ่ะ รีบไปรีบเสร็จ หิวจะตายอยู่แล้ว “ เมื่อได้ยินเสียงนกหวีด ฉันก็รีบลาก ย้ำนะคะว่าลากยัยลูกพีชไปเข้าแถวที่ใต้ตึกคณะทันที

“ ปีหนึ่งรวม แยกหญิงแยกชายครับ “ เสียงพี่ปีสองที่เป็นสันทนาการสั่งให้แยกหญิงแยกชาย ได้ยินเพื่อนในคลาสพูดกันว่าวันนี้จะมีการเลือกดาวเดือนคณะ ทุกคนเลยแต่งหน้าทาปากกันอย่างจัดเต็ม เหอะ ที่จริงคณะนี้คนสวยคนหล่อก็เยอะไม่แพ้นิเทศน์เลยนะ เพราะส่วนใหญ่ก็พวกลูกคุณหนูกันทั้งนั้น

“ น้องค่ะ น้องสองคนน่ะค่ะ “ ฉันหันไปตามเสียงของรุ่นพี่ที่ดังมาทางที่ฉันนั่งอย่างงๆ

“ คะ หนูสองคนหรอคะ “ ยัยลูกพีชเอ่ยถามพี่เค้าด้วยสีหน้างงๆ พี่เค้าพยักหน้ากลับมาแล้วกวักมือเรียกเราสองคน ฉันหันไปมองหน้ายัยลูกพีชที่ทำหน้าเหมือนจะตายยังไงยังงั้น

ฉันและลูกพีชเดินออกมายืนแยกรวมกับปีหนึ่งที่ถูกเรียกออกมาเหมือนกัน บางคนก็ทำหน้าตายังกะจะตายเหมือนฉันกับยัยลูกพีช บางคนก็ดี๊ด๊ายังกะถูกเลือกแล้วหันมาจิกตาใส่พวกฉันอย่างไม่เป็นมิตร เหอะ สวยตายหล่ะ รองพื้นกี่ชั้นคะนั้น เรียกได้ว่าจัดหนักจัดเต็มเพื่อมารับมงกันเลยทีเดียว แต่มงจะลงใครก็ได้นะ ที่ไม่ใช่ฉัน จากนั้นรุ่นพี่ก็มาขอถ่ายรูป เพื่อเอาไปให้รุ่นพี่ปี 3 เลือกอีกที หึ อย่าเลือกหนูเลยนะคะพี่ สาธุ ขอให้รูปถ่ายของฉันปลิวทิ้งไปเลย ฉันไม่ชอบให้ชีวิตวุ่นวาย ได้โปรด อย่าเลือกฉันเลย

 

 

คณะวิศวกรรมศาสตร์

@ลานเกียร์

“ เฮ้ยยยยยย พวกมึงงงงงงงงงง “ เสียงดังมาจากทางเข้าทางด้านหน้าลานเกียร์ของคณะวิศวะ ตามด้วยร่างสูงของซูกัส หนุ่มหล่อหน้าหวานจอมทะเล้นที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งมาทางโต๊ะประจำของกลุ่ม และหว่างที่เดินมาก็ไม่วายส่งสายตาให้สาวๆนั่งตามทางที่เดินมา เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดได้เป็นอย่างดี เพื่อนๆต่างส่ายหน้าให้กับความเจ้าชู้ของเพื่อนคนนี้ เพราะในกลุ่มซูกัสถือว่าเจ้าชู้ที่สุด เพราะยิ้มง่าย เฟรนลี่ เต๊าะเก่ง

“ อะไรของมึงไอ้กัส แล้วมาทำไมเอาป่านนี้ เค้าเลิกเรียนกันหมดแล้ว “ เมื่อซูกัสเดินมาถึงก็เป็นธีร์ที่เอ่ยปากถามเพื่อน เพราะเวลานี้นักศึกษาก็ต่างทยอยกันกลับบ้านเพราะกิจกรรมรับน้องของคณะนี้ยังไม่เริ่มขึ้น

“ ใครบอกมึงครับว่ากูจะมาเรียน “ หนุ่มหน้าหวานถามคืนด้วยใบหน้าทะเล้นตามสไตล์

“ หึ ถ้าจะมาเล่นหูเล่นตาแถวนี้ก็กลับไปไอ้กัส ก่อนที่จะได้แดกตีนกู “ นัทเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง ถ้าใครมาได้ยินกลัวกันไปหมดแล้ว แต่สำหรับกัสที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มอต้น กลับไม่ได้กลัวอะไร แค่ไหวไหล่กลับไปเท่านั้น

“ กูจะมาชวนไปคณะนิเทศน์ครับ วันนี้มีคัดเลือกเดือนดาว ได้ยินมาว่าปีหนึ่งมีแต่คนน่ารัก “ หนุ่มหน้าหวานเอ่ยขึ้นมาแล้วทำหน้าเพ้อฝัน สร้างความหมั่นไส้ให้เพื่อนเขาเป็นอย่างมาก

ป๊าบบบบบบบ

“ โอ๊ยยยยยย” ซูกัส

“ หึ สมมมมมม “ ธีร์

“ น่าจะแรงกว่านี้นะ “ นัท

และแล้วก็เป็นโซฟัสที่ทนความปัญญาอ่อนของเพื่อนไม่ไหว ได้ยกมือไปประทับบนหัวของนัทอย่างแรง

“ ไอ้โซ ทำไรว่ะ เจ็บนะเว้ย “ คนที่ถูกตบหัวเข้าอย่างจังเอ่ยขึ้นอย่างงอนๆมือลูบหัวปอยๆ

“ ไร้สาระ “ โซฟัสพูดแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จากนั้นก็เดินออกไปโดยไม่ได้ร่ำลาเพื่อนซักคำ แต่เพื่อนก็ไม่ได้ถามอะไร เพื่อนโซเป็นคนไม่ค่อยพูด ถ้าเขาอยากจะบอกก็จะบอกเอง ไม่ต้องไปถามเซ้าซี้อะไรมากมาย แต่ที่พวกเขากำลังงงคือทางที่โซฟัสเดินไปเป็นทางไปตึกของคณะบริหาร คณะคนรวย ที่รวมพวกลูกคุณหนูมาไว้ด้วยกัน

“ มันจะไปไหนของมันว่ะ “ เป็นธีร์ที่เอ่ยขึ้นถามแล้วมองหน้าเพื่อนสองคน ส่วนเพื่อนนั้นได้เพียงแต่ส่ายหน้าไปมาอย่างคนจนปัญญา

“ เรื่องของมันน่า ทีนี่จะเอาไงล่ะครับ เหลือ3 คนล่ะ จะไปไม่ไป “ ซูกัสเอ่ยทำลายความอึนงงของเพื่อนทั้งสองคนที่มองตามแผ่นหลังของเพื่อนอีกคนที่เดินหายไปเรียบร้อย พร้อมหันหน้ามาดูหน้าของเพื่อนทั้งสองอย่างใจจดใจจ่อ

นัทและธีร์มองหน้ากันอย่างใช้ความคิด จากนั้นก็แค่ไหวไหล่และลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินไปทางรถ เอาเป็นว่ารู้กัน

" YESSSSSSS "

นัทร้องขึ้นอย่างดีใจ จากนั้นก็เดินไปกอดเพื่อนทั้งสองอย่างอารมณ์ดี

" พวกมึงอย่ามาแย่งกูจีบนะเว้ย กูเป็นคนชวน ฉะนั้นให้กูได้เลือกก่อน " ระหว่างทางเดินไปก็มิวายหันไปทำข้อตกลงกับเพื่อนไว้ก่อน

ความคิดเห็น