Finland (ช้อย)

นิยายเรื่องใหม่ของช้อยอีกเรื่องค่ะ รักร้าย ๆ สไตล์ลูกทุ่ง ช่วยเป็นกำลังใจให้ช้อยด้วยนะคะ กราบขอบพระคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด หวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายเรื่องนี้ทุกท่านจะชอบ ขอบพระคุณค่ะ / finland (ช้อย)

Chapter 24 : ให้แม่ไปขอ ❤ NC20+

ชื่อตอน : Chapter 24 : ให้แม่ไปขอ ❤ NC20+

คำค้น : finland,ช้อย, yaoi,ดอกหญ้าที่ปลายฟ้า,ธีร์ปิง,รุจ,คิว,หื่น,เด็กแว้นที่รัก,Love you my bad boy,คนคุก,ดอม,คุณ,NC20+,SM,กุมหัวใจมังกร,เล้ง,มังกรม,รักร้ายสไตล์ลูกทุ่ง,เรือง,ครูกานต์,ภูมิ,ขม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21k

ความคิดเห็น : 70

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2559 10:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 24 : ให้แม่ไปขอ ❤ NC20+
แบบอักษร

 

 

เรือง....................

 

นับตั้งแต่ที่ผมให้คำมั่นสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะปรับปรุงตัวเองใหม่ ผมก็ไม่ได้ไปดื่มเหล้ากับพวกไอ้ขมอีกเลย

 

“แม่วันนี้ไม่ต้องไปนาก็ได้นะ ผมจะไปกับพ่อเอง”  ผมบอกกับแม่ ช่วงนี้ข้าวใกล้เก็บเกี่ยวแล้วต้องดูแลให้มากหน่อย 

 

ผมแต่งตัวเสร็จกำลังจะไปนา กานต์ก็ขี่มอไซค์เข้ามาพอดี  วันนี้เป็นวันเสาร์ 

 

“นายจะไปนาเหรอเรือง...?”   กานต์จอดรถแล้วเดินเข้ามาหาผม

 

“อื่อ”  ผมยิ้มบอกไป

 

“ชั้นไปด้วย”    กานต์บอกกับผม

 

“ไม่ต้องหรอกมันร้อน”  ผมบอกไป

 

“ไม่เห็นเป็นไร แต่ก่อนก็เคยไปด้วยประจำนี่”   กานต์ไม่ยอมจะไปด้วยท่าเดียว

 

“งั้นก็ตามใจ อ่ะ..สวมหมวกนี่ก่อน”   ผมเอางอบสวมให้กับกานต์

 

“อะแฮ่ม อะแฮ่ม”   เสียงยัยน้องตัวแสบกำลังแซวผมอยู่

 

“พี่เรือง รินจะช่วยแม่ทำกับข้าว ตอนกลางวันจะเอาไปให้ที่เถียงนานะคะ”  รินบอกกับผม 

 

“อื่อ”

 

ผมกับกานต์พากันเดินไปตามคันนาที่สองข้างทางเต็มไปด้วยรวงข้าวสีเหลืองทองอร่ามเต็มทุ่ง ลมพัดเอื่อย ๆ ทำให้สดชื่นยิ่งนัก

 

“ยิ้มอะไร....?”  ผมหันไปมองหน้ากานต์

 

“คนมีความสุขยิ้มไม่ได้หรือไง....?”   กานต์ยักคิ้วบอกกับผม   พอมาถึงเถียงนาผมก็นำกระติกน้ำ ข้าวของที่แม่เตรียมไว้ให้เอามาเก็บ 

 

“นายอยู่ในนี้รอก็ได้นะ ชั้นจะไปดูน้ำเข้านาหน่อย”   ผมบอกกับกานต์ไป

 

“อื่อ”   ก่อนมาผมเห็นกานต์เอาหนังสือมาด้วยเล่มนึง  ผมอยากให้เค้าอ่านหนังสือรออยู่ที่เถียงนา

 

ผมดูน้ำเข้านาเสร็จ ก็ลงมือเก็บหอยเชอร์รี่ ถอนต้นหญ้าที่ขึ้นแซมกับต้นข้าวออกทิ้ง คอยมองหาหนอนหาเพลี้ยที่จะมากัดกินต้นข้าว ผมคอยหันไปมองกานต์ที่นั่งอยู่ในเถียงนาบ่อย ๆ  กานต์ก็มองหาผมด้วยเช่นกัน ทำงานได้ซักพัก ตะวันใกล้จะตรงหัว  ผมก็เดินกลับไปที่เถียงนา

 

“อ่ะ ดื่มน้ำก่อน”  กานต์ตักน้ำในกระติกแล้วยื่นให้ผม

 

“ขอบใจ”  ผมรับเอามาดื่ม  ชื่นใจ......

 

“เหนื่อยมั้ย...?”  แล้วกานต์ก็ถามผมขึ้น

 

“หึ ไม่เหนื่อย มีนายอยู่ใกล้ๆ จะเหนื่อยได้ยังไง”  ผมยิ้มบอกไป  กานต์ได้แต่ยิ้มอาย ๆ

 

“พี่เรือง ข้าวมาแล้วค่า”   เสียงรินเจื้อยแจ้วมาแต่ไกล  ผมหันไปมองเห็นรินกับแม่ถือปิ่นโตข้าวเดินตรงมาหาผม

 

“รินไปบอกพ่อเอ็งให้มากินข้าวได้แล้ว”   แล้วแม่ก็บอกกับริน รินรีบวิ่งแจ้นไปบอกกับพ่อ

 

“ครูทานข้าวด้วยนะ ป้าทำกับข้าวมาตั้งเยอะ”  แม่บอกกับกานต์

 

“ขอบคุณครับป้า”   กานต์ยิ้มตอบแม่ไป

 

พวกผมนั่งล้อมวงกันทานข้าวในเถียงนา พูดคุยกันตามประสา

 

“เมื่อกี้แม่ได้ยินพ่อผู้ใหญ่ประกาศเสียงตามสาย ว่าวัดเราจะมีงานทำบุญใหญ่เร็ว ๆ นี้แหล่ะ”    แล้วแม่ก็พูดขึ้น

 

“เย้.... รินจะชวนเพื่อนๆ ไปเที่ยวงานวัด”  รินยิ้มแป้นหน้าบาน เพราะมีงานวัดทีไรพวกเด็ก ๆ ก็จะดีอกดีใจกันยกใหญ่

 

“นายยังจำงานวัดบ้านเราได้มั้ย..?”   ผมหันไปถามกานต์

 

“จำได้ แต่ก็ไม่ได้ไปมาหลายปีแล้ว”   เพราะกานต์เพิ่งจะกลับมาอยู่บ้าน

 

“ยังสนุกเหมือนเดิม ไว้จะพาไปเที่ยว”  ผมบอกกับกานต์ไป

 

ทานข้าวเสร็จผมก็ไปทำงานต่อ จนตกเย็นพวกเราก็พากันกลับ

 

“ชั้นกลับก่อนนะเรือง”  กานต์บอกกับผม

 

“อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิครู”  แม่บอกกับกานต์ไป

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้กลับเข้าบ้านมาหลายวัน วันนี้ว่าจะกลับไปทานที่บ้านซักหน่อย”   กานต์บอกกับแม่ ถ้ากานต์กลับบ้านก็ต้องไปเจอไอ้บ้านั่นอีก ผมเป็นห่วงกานต์จริง ๆ 

 

“ชั้นไปทานข้าวกับพ่อแม่ ไม่ต้องเป็นห่วง”  กานต์เข้ามากระซิบผม คงเห็นว่าผมมีสีหน้าเป็นกังวล

 

“แล้วจะกลับไปนอนที่โรงเรียน”   กานต์ยิ้มบอกกับผม 

 

“ไปหาได้รึเปล่า...?”  ผมถามขึ้นมาเบา ๆ

 

“อื่อ”  

 

ผมยิ้มกว้างขึ้นมาทันที  กานต์ได้แต่อมยิ้มแล้วก็ขี่รถออกจากบ้านไป

 

...............................................

 

กานต์.............................

 

วันนี้ผมไปหาเรืองที่บ้านและก็ตามเรืองไปนาทั้งวัน  ตกเย็นผมก็กลับมาที่บ้านเพราะไม่ได้เข้าบ้านมาหลายวัน ตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นวันนั้นผมก็ไม่อยากเจอกับภูมิ   พอมาถึงบ้าน  เห็นภูมินั่งอยู่ตรงบันไดบ้าน พอเห็นผมภูมิรีบเดินลงมาหาผม

 

“เรื่องวันก่อนเราขอโทษนะกานต์ ขอโทษจริง ๆ เราจะไม่ทำแบบนั้นอีก”   ภูมิทำหน้าเศร้าบอกกับผม

 

"อื่อ ไม่เป็นไร แล้วนี่นายจะไปไหน....?"   ผมเห็นภูมิแต่งตัวเหมือนกำลังจะออกไปข้างนอก

 

"เอ่อ คือ เราจะไป......"   ภูมิพูดยังไม่ทันจบก็มีเสียงรถมอไซค์มาจอดที่หน้าบ้าน ผมหันไปมอง  

 

หืมมมมมม   ขม

 

"เราไปก่อนนะ"   แล้วภูมิก็รีบเดินออกไปหาขมแล้วซ้อนมอไซค์ขมออกไป

 

สองคนนั่นสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่...??  ผมได้แต่คิด เพราะปกติแล้วผมไม่ค่อยได้อยู่บ้านส่วนมากจะพักที่บ้านพักครู เลยไม่ค่อยรู้เรื่องของภูมิซักเท่าไหร่  ช่างเถอะ... อย่างน้อยภูมิก็จะได้มีเพื่อน 

 

“กานต์มาพอดี  แม่ทำกับข้าวเพิ่งเสร็จมาทานข้าวลูก”   แม่ตะโกนบอกกับผม

 

"ครับแม่"   ผมเดินกลับขึ้นบ้านเพื่อจะไปทานข้าวกับพ่อแม่

 

ทานข้าวเสร็จก็นั่งคุยกับพ่อแม่อยู่ที่ชานบ้าน

 

"พักนี้เห็นภูมิไปกับไอ้ขมบ่อย ๆ"    แล้วแม่ก็บอกกับผม

 

"เค้าไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่ครับแม่...?"   ผมหันไปถามแม่

 

"แม่ก็ไม่รู้ คงจะเจอกันที่สามแยกหน้าหมู่บ้านเราหล่ะมั้ง บางวันก็ไม่ได้กลับมานอนที่บ้าน"    แล้วแม่ก็บอกกับผม  

 

"ตอนแม่ไปช่วยป้านวลแม่ไอ้ขมเกี่ยวข้าว แม่ก็เห็นภูมิไปช่วยด้วยนะ"

 

"ห๊ะ....!!  ภูมิเนี่ยนะไปช่วยขมเกี่ยวข้าว...?"   ผมตกใจทำตาโต เลิกคิ้วสูงถามกับแม่

 

"ใช่ ก็เห็นสนิทกันดี แม่ว่าก็ดีนะมาอยู่บ้านนอกคอกนามีเพื่อนมีฝูงจะได้ไม่เหงา"   

 

ซักพักเรืองก็ขี่มอไซค์เข้ามาจอดที่หน้าบันได ผมรีบลงไปหา

 

“ชั้นไปหานายที่บ้านพักครูมาเห็นประตูยังปิดอยู่ ชั้นเป็นห่วงก็เลยมาตามที่บ้าน”   เรืองบอกกับผม

 

“โทษทีคุยกับแม่เพลินไปหน่อย”  ผมบอกกับเรืองไป

 

“ไม่เป็นไร ”  แล้วเรืองก็บอกกับผม

 

“แม่ผมกลับไปนอนที่โรงเรียนนะครับ”   ผมบอกกับแม่ก่อนที่จะลงไปซ้อนมอไซค์เรือง

 

“ไอ้บ้านั่นมันไปไหน....?”  เรืองถามผมขึ้น

 

“ชั้นก็ไม่รู้เห็นขมมารับ”   ผมบอกไป

 

“ห๊ะ....!!ไอ้ขมเนี่ยนะ...?”  เรืองรีบหันมาถาม  ขนาดเรืองยังแปลกใจ

 

“อื่อ”   

 

คืนนี้เรืองคงค้างกับผมที่บ้านพักครูอีกตามเคย ถึงแม้จะบอกให้กลับเรืองก็คงไม่ยอม

 

“ปีนี้ถ้าข้าวราคาดี ชั้นจะให้แม่ไปขอ”   เรืองนอนกอดผมอยู่บนเตียง

 

“บ้า...”  ผมก็ได้แต่เบี่ยงหน้าอาย  เรืองค่อย ๆ เชยคางผมขึ้น

 

“จริง ๆ ชั้นอยากอยู่เคียงข้างนายตลอดไป”   เรืองค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาจูบผมเบา ๆ  ผมหลับตาพริ้มตอบรับจูบเรืองอย่างเต็มใจ

 

“เรามาทำกันมั้ย...?”   แล้วเรืองก็ถามผมเบา ๆ

 

“นายเหนื่อยมาทั้งวันไม่ใช่...?”   ผมถามกลับเพราะวันนี้เรืองไปนามาทั้งวัน

 

“สำหรับนายชั้นสู้ตายเสมอ”  เรืองยักคิ้วกวนผม แล้วเรืองก็จับผมพลิกให้นอนหงายส่วนเค้าก็ขึ้นคร่อมตัวผมเอาไว้

 

“อย่าจากชั้นไปอีกนะกานต์”    เรืองจ้องตาบอกกับผม  แล้วโน้มตัวลงมาบรรจงจูบที่หน้าผากผมเบา ๆ  เลื่อยลงมาที่จมูก และมาหยุดที่ปากผม  เราสองคนจูบกันอย่างดูดดื่มริมฝีปากบดคลึงกันอย่างเร่าร้อน ปลายลิ้นตวัดพันเกี่ยวกันมา เรารีดความรักกันและกันอย่างเต็มที่  เรืองถอดเสื้อตัวเองออก พร้อมกับถอดเสื้อให้กับผม  เรืองครอบปากลงที่หัวนมผมแล้วขบเม้มเบา ๆ

 

“อื้ออออออออ”  ผมครางออกมาเบา ๆ เมื่อปลายลิ้นเรืองตวัดเข้ากับหัวนม  เรืองทั้งดูดทั้งดุนมือก็ไม่ยอมปล่อยว่างบี้หัวนมอีกข้างของผมตามไปด้วย

 

“อึก.. อืมมมมมม”   เรืองลากปลายลิ้นลงไปที่ท้องแล้วจูบมันเบา ๆ  มือเรืองอยู่ไม่เป็นสุขลูบไล้ไปทั่วเลยไปยังน้องชายผม กอบกุมเอาไว้แล้วรูดขึ้นลงผ่านกางเกงนอน  ลิ้นเรืองก็ไล้เลียไปทั่ว มือก็สาวน้องชายผมไม่ลดละ

 

“ถอดกางเกงหน่อยชั้นอึดอัด”   ผมยกหัวขึ้นบอกกับเรืองไป เรืองเงยหน้ามามองผมแล้วยิ้มให้พร้อมกับถอดกางเกงผมออก น้องชายผมได้เป็นอิสระผงกหัวหงึก ๆ ทักทายเรืองอยู่ เรืองไม่รอช้ารีบครอบปากเข้าที่น้องชายผมทันที

 

“อ๊ะ... อ๊าาาาา”  เรืองห่อปากแน่นรูดน้องชายผมขึ้นลง ปลายลิ้นตวัดเข้าที่ส่วนหัวบาน

 

“อึก... เสียว”  ผมเริ่มขยับสะโพกกระดกสวนน้องชายใส่ปากเรือง เรืองเร่งจังหวะรูดน้องชายผมเข้าปากเร็วและแรงขึ้น ผมยิ่งเสียวมากขึ้นไปอีก กดหัวเรืองให้อมน้องชายผมให้เข้าปากจนสุดลำพร้อมกับกระดกก้นสวนน้องชายเข้าปากเรืองอย่างหนัก

 

“ซี๊ดดดดด ห่อปากแน่น ๆ อ๊ะ... อา... อ๊า”  ผมกระดกสะโพกขึ้นลงสวนน้องชายเข้าปากเรืองอย่างหนักหน่วง เรืองก็ห่อปากแน่นรูดน้องชายผมเข้าออกสลับกับการกระดกสะโพกของผม

 

“จะแตกแล้ว ถอนปากออก”  ผมจับศีรษะเรืองให้ยกขึ้น แต่เรืองกลับกดหัวครอบปากอมน้องชายผมไปจนสุดลำ  ผมทนไม่ไหวกระตุกสองสามครั้งน้ำรักก็พุ่งเข้าใส่ปากเรือง

 

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก  “รีบคายออกมา”  ผมยกหัวขึ้นบอกกับเรือง เรืองคายน้ำรักใส่ฝ่ามือแล้วเอามาขยำเข้ากับท่อนลำขนาดเขื่องของเรืองจนเคลือบเป็นเงาวาว  แล้วเรืองก็อ้าขาผมออก

 

“พร้อมนะ”  เรืองยิ้มบอกพร้อมกับกดท่อนลำขนาดเขื่องเข้ามาในช่องทางผม ถึงแม้ว่าจะเคยโดนท่อนลำเรืองลุกล้ำเข้ามาในตัวผมหลายครั้งแล้วก็ตาม แต่มันก็ยังอึดอัดและแน่นทุกครั้ง ครั้งนี้ก็เหมือนกัน

 

“อึก”   ผมยกตัวขึ้นสูงเมื่อรู้สึกถึงส่วนหัวผลุบเข้ามาในตัวผม

 

“เจ็บมั้ย...??”  เรืองรีบถามแล้วหยุดแช่เอาไว้

 

“ไม่เป็นไร”  ผมบอกไป เรืองค่อย ๆ กดท่อนลำเข้ามาทีละนิด ๆ จนมันสุดลำ

 

“อ๊าาาาาา”   เรืองครางออกมาเมื่อถอนท่อนลำออกจนเกือบสุดแล้วกดกลับเข้ามาอีกครั้ง

 

“ข้างในตัวนายรัดชั้นแน่นเกินไปแล้ว”   เรืองบอกกับผมเสียงกระเส่า พร้อมกับถอนท่อนลำเข้าออกช่องทางผมช้า ๆ

 

“อึก... อื้อ...  อ๊ะ...  อา”   ผมครางออกมาเบา ๆ เมื่อท่อนลำเสียดสีเข้ากับเนื้อเยื่อข้างในตัวผม เนื้อเยื่อนุ่ม ๆ ที่กำลังรัดท่อนลำเรืองอยู่

 

“สุดยอด”  เรืองเริ่มเร่งจังหวะถอนท่อนลำเข้าออกให้เร็วขึ้น  ชืบบบ ชืบบบ ชืบบบ

 

“ซี๊ดดดดดดด ชั้นเสียว... อ๊ะ.. ตอดอีก ตอดอีก”   เรืองแหงนหน้าสูดปากซี๊ดกระแทกท่อนลำเข้าออกช่องทางผมอย่างหนักหน่วงจนรู้สึกร้อนผ่าว

 

“อึก... อื้อ... อ๊ะ... อ๊า”  ผมครางออกมาเพราะความเสียว มือจิกผ้าปูเอาไว้แน่น

 

“ขอเน้น ๆ เลยนะ” พั่บ พั่บ พั่บ  เรืองโถมตัวกระแทกท่อนลำร้อนเข้ามาในตัวผมเร็วและแรงตอนนี้น้องชายผมแข็งแล้วแข็งอีกพร้อมจะแตกรอบสองได้ทุกเมื่อ

 

“ซี๊ดดดดดด แรง ๆ เรือง ชั้นจะไม่ไหวแล้ว อ๊ะ”   ผมบอกกับเรืองแทบจะไม่เป็นคำเพราะถูกเรืองกระแทกช่วงล่างอยู่ เรืองได้ยินก็โถมตัวกระแทกท่อนลำเข้าออกอย่างหนักหน่วง

 

“พร้อมกันนะ”  เรืองบอกกบผมเสียงกระเส่า  พร้อมกับซอยท่อนลำเข้าออกยิก ๆ

 

“โอ้ยยยยยยยย”   ผมเกร็งช่องทางบีบรัดท่อนลำเรืองเอาไว้แน่น กระตุกสองสามครั้งแล้วน้ำรักก็พุ่งรดใส่หน้าท้องจนเลอะโดยที่ผมไม่ได้ใช้มือช่วยน้องชายเลยด้วยซ้ำ  พร้อมกับน้ำรักอุ่น ๆ ของเรืองก็พุ่งเข้ามาในตัวผม

 

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก  “นายสุดยอดมากเลยรู้มั้ย”   เรืองยิ้มบอกกับผมใบหน้าแดงก่ำเต็มไปด้วยเหงื่อที่ผุดเป็นเม็ด ๆ  ชืบบบบบบบ เรืองค่อย ๆ ถอนท่อนลำออกจากช่องทาง

 

เรานอนพักกันซักครู่พอหายเหนื่อยเรืองก็พาผมเข้าไปชำระร่างกาย  แล้วเราก็กลับมานอนต่อ เรืองกอดผมเอาไว้แน่น ผมนอนหนุนแขนเรืองอยู่

 

"ขายข้าวเสร็จชั้นจะให้แม่ไปขอ ชั้นไม่ได้พูดเล่นนะ"   เรืองก็บอกผมอีกครั้งพร้อมกับกระชับอ้อมกอด

 

ผมได้แต่ยิ้มอายไม่ได้ตอบอะไรเรืองไป ใจมันตื้นตันบอกไม่ถูก มันมีความสุขที่จะได้อยู่กับเรืองตลอดไป

 

 

.........................................................................................

To be continue...............................

.........................................................................................

 

 

กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงทีกรุณาติดตามมาตลอดนะคะ

1 เม้น = 1 กำลังใจ

ขอบพระคุณค่ะ

 

finland (ช้อย)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}