กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : G-sus & Melbee chapter 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.8k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ส.ค. 2559 09:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
G-sus & Melbee chapter 24
แบบอักษร

 

#

 

 

 

Benice's weddings studio

 

 

 

      "ดีใจด้วยนะแกกก แกจะมีผัวเป็นตัวเป็นตนแล้วอ่ะ โห่... กินตับกันมาทังคืนอะดิคอแดงมากอ่ะแก"

 

 

 

   เห็นไหมเพื่อนฉันมันยังทักเลยอยากจะมุดดินหนีชะมัด หน้านี่ไม่ต้องพูดถึงแค่เห็นหน้าก็อายเหลือเกิน ยิ่งพูแบบนี้อีกยิ่งอาย ไอ้คนบ้าที่ยืนข้างๆนี่ก็ลอยหน้าลอยตาทำเป็นไม่มีอะไร ฉันเนี่ยเขินเต็มๆเลยอ่ะ

 

 

 

      "ไม่ต้องพูดเลย ว่าแต่ลูกแกล่ะ" ฉันมองไปรอบๆร้านเพื่อหาเด็กๆชึ่งเป็นลูกของบีไนท์กับพี่ฟีนิกช์

 

 

 

   เห็นบีไนท์ตัวเล็กๆแบบนี้แต่เธอลูกสองแล้วน่ะ ถึงธอจะมีครอบครัวแล้วแต่การแต่งตัวของเธอแช่บนะจะบอกให้ เพราะเธอเคยเป็นพริตตี้เงินล้านมาก่อนจะมาพบกับพี่ฟีนิกช์อีกครั้ง จนเธอแต่งงานกับพี่ฟีนิกช์เธอก็ตัดสินใจทำร้านทำร้านเช่าชุดแต่งงานและตัดเย็บชุดแต่งงานที่เธอชอบ บีไนท์กับฉันเราเรียนจบที่เดียวกันและในเวลา 1ปีเหมือนกัน หลังเรียนจบเธอกลับมาไทยและลองเป็นพริตตี้ ส่วนฉันก็กลับไปที่อิตาลีแล้วตั้งร้านเสื้อผ้าเป็นของตัวเองทันที (ที่กลับไปที่นั้นเพราะตามหาผู้ชายต่างหาก) 

 

 

 

      "วันนี้เด็กๆไม่มาน่ะ ว่าแต่พี่จีชัสเชิญเลือกดูตามสบายเลยนะคะ อยากได้แบบไหนเลือกและวัดตัวทางนั้นเลยค่ะ บีไนท์ขอตัวพาเมลบีไปนะค่ะ"

 

 

 

   บีไนท์ไม่ปล่อยให้ฉันพูดก็ดึงแขนฉันไปที่อีกด้านทันที

 

 

 

      "นี่ ว่าไงจ๊ะ เล่ามาๆทำไมถึงจะแต่งงานสายฟ้าแลบขนาดนี้ เอ๊ะ! หรือว่าแกท้องยัยเมลบี!!"

 

 

 

      "เห้! แกบ้าป่ะเนี่ยฉันไม่ได้ท้องชะหน่อย ฉันก็พึ่งจะรู้เมื่อวานนี่เองแหละว่าพี่จีคือคู่หมั้นที่ฉันหนีมาตลอดกี่ปีนะ อืม... ตั้งแต่14ปีก็... 8ปีได้แต่ก็หนีไม่พ้นอ่ะแกกกก"

 

 

 

      "แล้วผู้ชายข้างห้องนั้นหล่ะ?? แกไม่ตามหาเขาแล้วเหรอ??" จริงสิเรื่องนี้ฉันยังไม่ได้บีไนท์กับไอฟ้าเลยด้วยช้ำ

 

 

 

      "ก็... หาเจอแล้ว..." ทำไมยัยบีไนท์ต้องชอบพูดตัดหน้า

 

 

 

      "ทำไมเขาแต่งงานมีลูกมีครอบครัวแล้ว?? หรือว่า..." 

 

 

 

      "ก็ประมาณนั้นอ่ะแกเขากำลังจะมีครอบครัวแล้ว งืออ... เรื่องมันเศร้าเนอะแก ฮือ..." งั้นขอตีไข่ใส่สีแป๊บบบบ

 

 

 

 

      "แล้วแกยังรักผู้ชายคนนั้นอยู่เหรอ?? แล้วพี่จีที่แกตามตื้ออีกสามปีล่ะ แกกำลังจะมีครอบครัวกับคนที่แกรักนะ ละ... แล้วผู้ชายคนนั้นกำลังจะแต่งงานกับใครอ่ะ??"

 

 

 

       "กับฉันไง55555"

 

 

 

      "กับแก??..... เหี้ย!! ไม่ตลกนะเว้ยจริงเหรอเนี่ยเขาคนนั้นคือพี่จีชัสของแก??" หลังจากบีไนท์ประติดประต่อเรื่องได้ก็ร้องขึ้นมาจนฉันยังตกใจ คนอะไรตกใจแล้วจะหน้าตลกขนาดน้านน

 

 

 

      "ก็ช่ายย"

 

 

 

      "แกโคตรโชคดีเลยว่ะ ผู้ชายข้างห้อง เพื่อนของพี่และยังเป็นคู่หมั้นตัวเองอีก หึๆ โคตรน่ารักอ่ะ" ถ้าเมื่อก่อนฉันรู้ว่าพี่จีเป็นเพื่อนพี่ชายน่ะ ตอนนี้อีพี่จีมันเสร็จฉันไปแล้วล่ะ เป็นเพราะฉันไม่ชอบไปยุ่งกับพี่ชายทังสองมั้งก็เลยไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นน้องสาวพวกเขา

 

 

 

      "น่ารักอะไร โดนถีบหัวส่งตลอดอ่ะไม่ชอบผู้หญิงแรดๆร่านๆ คนฟังมันปวดใจมากอ่ะแก" คิดไปถึงตอนนั้นมันก็ยังเจ็บจี๊ดอยู่เลยอ่ะ

 

 

 

      "เมื่อก่อนก็น่ารักเดียวนี้ยิ่งน่ารักอ่ะ พี่จีชัสของแกคงไม่ดุแก ไม่เย็นชาใส่แกแล้วนะ เมื่อก่อนก็ดูแลแกดีเดียวนี้ก็คงดูแลแกเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิดเนอะ แต่เหมือนจะดูแลดีเป็นพิเศษ"

 

 

 

   ฟอดด~ ฟอดด~

 

 

 

      "อุ้ย! พี่จีมาตอนไหนเนี่ย ไม่อายบีไนท์หรือไงคนบ้า! เลือกได้แล้วเหรอ?? แล้ววัดตัวหรือยังเนี่ย??"

 

 

 

      "เสร็จเรียบร้อยแล้ว จะมาเฝ้าเมียอ่ะ หิวข้าวแล้วด้วย"

 

 

 

      "ทำไมเร็วจังเนี่ยไปนั่งรอเลยไป เดี๋ยวให้บีไนท์วัดตัวให้แป๊บหนึ่ง"

 

 

 

      "โอเค เร็วๆด้วยหิวข้าว" ก่อนพี่จีจะเดินไปนั่งแต่โดยดี คงจะหิวจริงๆแหละ ฉันกับพี่จีเถียงกันเรื่องยาคุมจนเกือบเที่ยงกว่าจะมาถึงร้านบีไนท์อีก 

 

 

 

   แต่ฉันก็ยังสงสัยอยู่นะ พี่จีคงจะลืมโกรธฉันไปแล้วมั้ง 

 

 

 

      "อ้อนได้น่ารักมากอะแกกกกก ฉันอยากได้แบบนี้บ้างง่ะ" ถ้าพี่ฟีนิกช์มาได้ยินยัยบีไนท์พูดแบบนี้คงได้...

 

 

 

       "พอเลยยัยเพื่อนบ้า รีบๆเลยหิวข้าว" จนในที่สุดฉันวัดตัวเสร็จและไม่ลืมที่จะเอาแบบชุดแต่งงานที่ฉันเป็นคนออกแบบเองให้บีไนท์ด้วย

 

 

 

      "ชุดเสร็จวันไหนอ่ะ บีไนท์เพื่อนขอเร็วๆนะ เดียว4วันเพื่อนจะไม่โสดแล้วนะ" 

 

 

 

      "สองวันก็เสร็จแล้วน่าชุดนี้V.I.Pนะจ๊ะนะจ๊ะ"

 

 

 

       "โอเค ม๋าฉันบอกว่าเงินไปเก็บที่ม๋าฉันเลย งานนี้ท่านไม่เกียง"

 

 

  

      "ได้จ๊ะ เพื่อนรักบอกยัยฟ้าด้วยล่ะ แล้ววันไหนถ่ายพรีเว็ดดิ้งล่ะ"

 

 

 

      "ถ้าชุดเส็รจก็ตามนั้นแหละ ส่วนปาร์ตี้สละโสดเดียวโทรมาบอกอีกที บายนะจ๊ะไปก่อนล่ะคุณชายหิวข้าวแล้ว" ทำไมงานแต่งฉันถึงกระทันหันมากเนี่ย เชอะ! จะมีผัวแล้วทำไมมันถึงเร็วขนาดนี้ 

 

 

 

Melbee talks end 

 

G-sus talks 

 

 

 

   สองวันต่อมา

 

 

@Mavel night club 

 

 

 

      "หงอออออ ไอ้คุณชายจีชัสในที่สุดก็มีเมียแล้ววว แบบนี้ต้องจัดเต็ม!!" ไอ้เอกนี่มาถึงก็แหกปากเลยนะ หลังจากที่ไม่เจอกันนานก็ตอนที่ผมตามติดเมลบีหงอมแงม ผมก็ไม่ได้เจอไอ้เอกเลยมันหายหัวไปไหนของมันก็ไม่รู้ คงตามจีบสาวมั้ง ต้องขอบคุณไอ้เวลไอ้วิน(ที่ไม่ค่อยได้ช่วยชักเท่าไร)และไอ้เอกที่ทำให้ผมรู้ใจตัวเองจนมีเมียเนี่ยแหละ

 

 

 

      "หึ! เออ! วันนี้ตามสบายเลยผับปิดแล้วไปต่อบ้านกู" วันนี้ต้องจัดเต็มไม่เมาไม่หลับเว้ย!

 

 

 

      "พี่ยินดีด้วยนะครับน้องเมลบี"

 

 

 

      "ค่ะ ขอบคุณมากค่ะพี่เอก"

 

 

 

      "วู้ๆๆๆ! เพื่อนกำลังจะมีเมียไปอีกคนแล้ว กุ้มว่ะ! อยากมีเมียแบบไอ้จีบ้าง ทำไมมึงไม่ยกน้องสาวมึงให้กูว่ะไอ้เลว!!! รู้ว่าไอ้จีไม่ชอบก็ยังยัดเยียดให้มันอีก ทำไมไม่เป็นกูว่ะ!!"

 

 

 

      "อ้าว! ไอ้เอกเมียกูอย่าพูดแบบนี้คนนี้กูรักจริงเว้ย ห้ามยุ่ง!" รักมากห้ามยุ่ง! 

 

 

 

      "ไอ้เวล! ไอ้เลวเอ้ย!! มึงไปเปิดห้องเถอะไป ถ้าอยากรักเมียมากขนาดนั้นก็ไปเปิดห้องด่วน!" จะไม่ให้ไอ้เอกพูดได้ไงก็ไอ้เวลนะสิฟัดน้องสาวผมอยู่นั้นแหละ ผมว่าให้มันไปเปิดห้องเถอะ เดียวผมก็จับเมลบีฟัดอีกคนหรอก อ่ะโด่!

 

 

 

      "เออ กูเห็นด้วย... ไปฟ้า" อ้าวไอ้เวรมิลานนี่ก็อีกคน...

 

      วันนี้ปาร์ตี้ลสะโสดเพื่อนนะเว้ย! จะหนีกลับไปฟัดเมียทุกคนเลยเหรอว่ะ! ถาม??

 

 

 

      "ไปๆ แยกย้ายๆกลับบ้านไปฟัดเมีย" ขอปะชดละกัน เหอะๆ!

 

 

 

      "พูดจริงดิ??" ไอ้ฟีนิกช์นี่ก็อีกคน ไม่เข้าใจหรือไงกูปะชดพวกมึง!! แต่ถ้าวันนี้ไม่ปาร์ตี้ผมก็ไม่มาหรอก อยู่คอนโดฟัดกลับเมลบีดีกว่า...

 

 

 

      "ส้นตีนแตกไอ้ฟีนิกช์ ยกหมดๆ" ว่าแต่ก็สงสารไอ้วินกับไอ้เอกอยู่นะมานั่งดูผัวเมียเค้าสวีตกัน แต่สมน้ำหน้าที่ไม่ยอมหาเมียเอง

 

 

 

      ส่วนเมลบีตอนนี้เธอกำลังพูดคุยหัวเราะคิกคักกับเพื่อนๆของเธอที่แต่งงานมีลูกหมดแล้ว ก็เธอมันเด็กที่สุดในกลุ่มนี่ เด็กหนอเด็กกว่าจะว่างนัดมาเจอกันได้ไม่ง่ายเลย เหมือนผมกับเพื่อนๆในกลุ่มนี่แหละ

 

 

 

       การเวลาไม่เคยทำให้ยัยเด็กน้อยของผมเปลื่อนไปเลย เธอยังคงทำเค้กอร่อยมากเหมือนเดิม เธอยังคงเก็บรูปคู่ของเธอและผมไว้ เหมือนที่ผมเองก็ยังเก็บรูปคู่ของเราไว้ ถ้าผมรู้ว่าเธอคือคนที่รักในตอนนั้น ผมคงไม่ทำร้ายเธอหรอก เรารู้จักกันได้ไม่นานและเรื่องอาจจะจบไม่สวยเท่าไร่ ผมก็รักเธอมากจนทำให้ผมที่เคยกายเป็นคนอบอุ่น ใจดี ต้องเปลื่ยนไปเพื่อที่จะตามหาเธอเพราะเธอคือรักแรกพบของผม ผมไม่อยากรักใครนอกจากเธอผมเลยต้องเปลื่ยนแปลงทุกอย่างให้ดูหน้ากลัวและเย็นชา

 

 

 

      จนผมกลับเมลบีกลับมาพบกันอีกครั้ง พวกเราก็จำกันไม่ได้ เพราะต่างคนต่างเปลื่ยนไปมาก เธอทำทุกหนทางเพื่อที่จะได้ตื๊อผมและแกล้งผม ยิ่งเธอรู้ว่าผมไม่ชอบเธอก็จะแกล้งผมอยู่แบบนั้น จนผมใช้ความรุนแรงกับเธอนั้นแหละ ยิ่งผมพูดจาแรงๆใส่นี่ทำเป็นยิ้มหน้าด้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

 

 

 

      เมื่อก่อนเธอสวย เธอน่ารัก เธอเรียบร้อย ผมชอบเวลาที่เธอทำอาหารกับยิ้มที่สุด แต่ตอนโตมากับดื้อมากๆ จากเรียบร้อยนี่ก็เปลี่ยนไป เธอสวยมากๆโตมายิ่งสวย เธอแรงแต่กับใสชื่อ แถมยังอวดดีสุดๆ ตอนแข่งรถกับไอ้จากัวร์นั้นถ้าผมไม่ได้สนใจยัยเตี้ยนี่คงได้ไอ้จากัวร์ไปเป็นผัวแน่เลย... 

 

    

      แต่ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ผมไม่เคยเอะใจเลย... นั้นก็คือเรื่องที่เธอดื้อยาไง ป่วยแล้วไม่ยอมกินยาแถมตอนเป็นไข้ยังขึ้นแรงสุดๆ อาการหนักเหมือนตอนอยู่ที่อิตาลีเลย เวลาฝนตกเนี่ยต้องได้หามส่งโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นเลย 

 

 

      จนจะถึงวันเกิดผมเนี่ยแหละเธอกับไปเจอกล่องสมบัติของผม ผมก็ได้เล่าเรื่องราวผู้หญิงคนนั้นให้เธอฟัง แล้วบอกเรื่องหมั้นให้เธอฟัง ก่อนที่เธอจะหนีผมไปวันต่อมาเธอทำเค้กชาเขียวที่ผมชอบและไม่เพียงเท่านั้นเธอยังวางกล่องของขวัญไว้ข้างกล่องเค้ก เธอยังติดโพสต์อิทอวยพรวันเกิดใส่ประตูคอนโดผมอีก จนผมยืนจ้องโพสต์อิทลายมือน่ารักๆอยู่นานเพราะชื่อย่อลงท้ายนั้นมันเหมือนกับ... ผมไม่รอช้ารีบเก็บของขวัญหน้าห้องกับโพสต์อิททันที รีบเดินมาที่ห้องนั่งเล่น นั่งลงที่โชฟาก่อนจะเปิดของขวัญกล่องนั้นอย่างไว 

 

 

 

      ภาพที่ผมเห็นทำผมอึ้งจนพูดไม่ออก มันมีรูปถ่ายของผมกับผู้หญิงผมสั้น มันมีทังรูปที่แอบถ่ายตอนผมหลับแล้วมีผู้หญิงแอบขโมยจุ๊บแก้มและรูปคู่อีกมากมาย แต่ยังไม่หมดแค่นั้น มันยังมีรูปที่แอบถ่ายจากด้านหลังด้านข้างแม้ว่าผมจะขึ้นปี1หรือปี2 จนปี3เนี่ยแหละที่ผมไม่เห็น แสดงว่าเธอจบเกรด12 แล้วแน่นอน ตอนปี3 ผมไม่ค่อยชอบออกจากบ้านหรือคอนโดเท่าไร บาสผมก็เลิกเล่น ตอนเช้าถ้ามีเรียนก็ไป ถ้าไม่มีนี่ก็หมกตัวแต่ในห้อง พอดึกๆก็ออกไปเที่ยวผับบ้าง ทำแบบนี่อยู่2ปี จนเรียนจบผิวผมเลยขาวขึ้นเพราะไม่ได้ออกไปตากแดดเท่าไร...

 

 

 

      แรกๆผมก็ที่ผมเห็นรูปเหล่านั้น ผมก็ตกใจว่า มีคนเล่นตลกกับผมอยู่หรือเปล่าว่ะ?? เรื่องที่ผมเล่าให้เมลบีฟังเธอเองก็ไม่โกรธแถมยิ้มอีก แถมยังเป็นไปได้ที่เธอจะเป็นยัยผู้หญิงใจร้ายคนนั้นของผม... และในที่สุดผมก็หาเธอเจอยัยเมลบีตัวแสบ!! ยัยตัวร้าย!! ที่ผมตามหามาตลอดผมก็คิดว่าเธอจะแต่งงานมีครอบครัวแล้วชะอีก แต่ไงกับมาเป็นคนตามตื้อผมอีก ทั่งที่ในใจไม่อยากจะรักเลยด้วยช้ำ แต่กับเดียวนี้โครตรักเลยว่ะ! ยัยผู้หญิงที่ชื่อเมลบี!!

 

 

 

      "เห้ๆ! เมลบี! อย่ายกๆนั้นของพี่ห้ามดื่ม!! น้ำส้มของหนูอยู่นี่!" แมร่ง! ไม่ฟังผมเลย ให้มันได้อย่างนี่สิยัยเมียตัวยุ่ง!

 

 

 

      "ชิบหายแล้วไอ้เวรจี! ทำไมปล่อยให้น้องกูดื่มแบบนั้น!!" เสียงไอ้เวลและยังมีเสียงของเพื่อนๆเมลบีอีก 

 

 

 

      ".........." มึน! คงจะเมาแล้วล่ะ เหล้าผมมันแรงขนาดนั้น อยากลองหรอยัยบีบี?? เพราะทุกครั้งที่เธอมาก่อกวนผมที่ผับไม่เห็นจะดื่มสักครั้งเลย ถูกผมไล่แล้วก็กลับเลย...

 

 

 

      "เมลบี! เมลบี!! หึ! เมาจริงดิ!" ผมพยายามเรียกสติคนตัวเล็กข้างกายเบาๆ เผื่อว่าเธออาจจะเมาไม่จริง... แต่... เมาจริงเว้ย!

 

 

 

      "ทำไมมันร้อนอย่างนี้??" เดียวๆ! สติหลุดแล้ว?? ผมเลยอุ้มคนตัวเล็กให้มานั่งที่ตักของตัวเองก่อนจะกอดเธอไว้หลวมๆ เป็นอะไรว่ะ?? ตัวร้อนชิบหาย!!

 

 

 

      "อึก... อื้อ... ร้อนจัง... เลยพี่จี..." เอาแล้ว? ผมว่าต้องมีคนใส่อะไรเข้าไปในแก้วเหล้าที่เมลบีดื่มแน่! ต้องใช่แน่ๆ!

 

 

 

      "อย่าเมลบี อย่าถอด มือก็อยู่นิ่งๆดิ!" ผมจับมือชุกชนของคนบนตักที่ทังลูบวนบนแผงอกผมและพยายามแกะชุดที่ตัวเองใส่อีกด้วย ดื้อชะมัด! 

 

 

 

      "โดนไอ้เวลเล่นงานแล้วมึง ดูดิ!" ไอ้มิลานชี้ไปที่ไอ้เวลที่นั่งกอดคอชีฟองแล้วยิ้มมุมปากหน่อยๆ หึ! เพื่อนจะแต่งงานเนี่ยมึงต้องแกล้งทุกคนเลยเหรอว่ะ!! ไม่เว้นแม้แต่ไอฟ้าเมียตัวเล็กของไอ้มิลาน หรือว่าบีไนท์เมียไอ้ฟีนิกช์ และยังมาโดนเมลบีที่เป็นน้องสาวแท้ๆมันอีก ไอ้พี่ชายเลวเอ้ย! แบบนี้มันแกล้งน้องสาวชัดๆ! 

 

 

 

      "ไอ้เวล!! ไอ้สารเลว!!! กูจะยึดน้องกูคืน!!!"

 

 

 

      "กูใส่ให้มึงกินอ่ะ ไม่ได้ใส่ให้น้องกูกินชักหน่อย ที่จริงก็ใส่ทังของมึงและเมลบีนั้นแหละ ไปๆ ไปบ้านไอ้คุณชายจีกันผับปิดแล้วไปต่อๆ" ว่าจบมันก็อุ้มชีฟองในท่าเจ้าสาวออกไปเลย ไอ้เพื่อนเวรนี่!

 

 

 

      "ร้อน... พี่จีช่วยด้วย อื้อ!!..." ผมจูบปิดปากเล็กๆนั้นที่เอาแต่ร้องว่าร้อน ใบหน้าสวยของคนตัวเล็กเต็มไปด้วยเหื่อเม็ดเล็กๆผุดเต็มใบหน้า สายตาก็ยั่วยวน พอปากผมแตะปากเล็กๆนั้นเจ้าตัวก็ส่งลิ้นเล็กๆเข้ามาในปากผมพร้อมดูดดึงลิ้นผมอย่างเอาแต่ใจ...

 

 

___________

ตอนหน้าจะจบจริงๆแล้วนะ 

จะจบแล้วจริงๆนะ

จริงๆนะ

จุ๊บๆ

 

 

ความคิดเห็น