email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 189

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2564 17:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15
แบบอักษร

เฒ่าหัวงู

เฒ่าหัวงู (สำนวน) หมายถึง คนแก่หรือคนมีอายุมากที่มีเล่ห์เหลี่ยมหรือกลอุบายหลอกเด็กผู้หญิงในทางกามารมณ์

 

ห้องแชทคัตเตอร์

คัตเตอร์ : วันนี้เธอว่างไหม

ลูกปลา : อื้อ ว่างอยู่นะ

ลูกปลา : จะให้ไปถ่ายแบบคู่กับนายหรอ

คัตเตอร์ : ใช่ วันนี้มีงานพอดี

ลูกปลา : ให้ไปหานายที่ไหนอะ

คัตเตอร์ : เจอกันที่ร้านเค้กหน้าโรงเรียนได้ไหม เดี๋ยวไปรับ

ลูกปลา : ได้สิ ว่าแต่เอาแยมไปด้วยได้ไหม

คัตเตอร์ : เกะกะ แต่มาก็ได้อาจจะดึกหน่อยนะ ไม่ลำบากอะไรใช่ไหม

ลูกปลา : อื้อ โอเค

หลังจากที่คนตัวเล็กนั่งเล่นโทรศัพท์ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันก่อนที่จะลุกไปเข้าห้องน้ำเสร็จ ก็เตรียมตัวที่จะเคลื่อนเท้าลงจากเตียงใหญ่

“อ๊ะ!” ทันทีที่เท้าแตะถึงพื้นก็หลุดเสียงร้องออกมาทำให้คนตัวสูงที่นั่งพิงแผ่นหลังกับเตียงอยู่ด้านข้างหันมามองด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

“เดินไม่ไหวหรอ ขอโทษนะอาทำแรงไปหน่อย” ลูกปลาไม่ได้สนใจคำพูดที่หน้าด้านของผู้เป็นอาเลยสักนิด ทำให้เธอเจ็บตัวเเล้วยังมีหน้ามาถามคำถามที่ไม่ควรจะถามอีก

มือเล็กพยายามยันที่เตียงเพื่อหวังจะลุกขึ้นหยัดยืนเต็มตัว แต่ทว่าก็ไม่สามารถทำได้เลยสักนิด ขาของเธออ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปหมด

“อาอุ้ม จะไปอาบน้ำใช่ไหม”

พรึบ

“โอ๊ย!” คนตัวเล็กล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้นทันทีที่คนตัวสูงพูดจบ เธอเพียงแค่ไม่อยากให้คนข้างกายมาสัมผัสโดนตัวเธอแค่นั้น

“ดื้อไม่เข้าเรื่องน่าน้องปลา” มังกรหยัดตัวลุกออกจากเตียงลงมาเผชิญหน้ากับเด็กสาวก่อนที่จะเอื้อมมือหนาไปหวังจะอุ้มหลานขึ้น

“ไม่ต้องมายุ่งกับน้องปลาเลยนะ!” ร่างบางยู่หน้าไม่สบอารมณ์พร้อมกับสะบัดมือหนาออกให้พ้นตัว

“จะคลานเข้าไปในห้องน้ำเองใช่ไหม” ใบหน้าหล่อเหลาสบตากับคนตรงหน้าอย่างไม่ยีระ ดวงตาคู่บางไม่ลดละที่จะจ้องมองเข้าไปยังนัยน์ตาคู่หนาอย่างเคียดแค้น

“น้องปลาจะทำยังไงก็เรื่องของน้องปลาค่ะ อาไม่ต้องมายุ่ง!” พยายามที่จะยันตัวลุกขึ้นแต่กลับทำไม่ได้สักครั้ง ได้แต่ล้มลุกคลุกคลานอยู่แบบเดิม

“ไม่ยุ่งไม่ได้ครับ น้องปลาอยู่ในการดูแลของอา อาทำน้องปลาเจ็บอาต้องรับผิดชอบ”

“ไม่! อาไม่ได้อยากเอาน้องปลามาเลี้ยงตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่คะ!”

“ตั้งแต่ที่พ่อน้องปลามอบน้องปลาให้อา อารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยล่ะครับ เพราะฉะนั้นน้องปลาคือคนของอา อยู่ในการปกครองของอา แล้วก็เป็นผู้หญิงของอาค่ะ”

“ไม่ใช่ น้องปลาไม่ใช่ผู้หญิงของอาน้องปลาเป็นคนของคัตเตอร์!”

“คนของใครคนนั้นต้องดูแล ตอนนี้น้องปลาเจ็บอยู่เดินไม่ไหว ใครกำลังดูแลน้องปลาอยู่ครับ” คนตัวสูงเลิกคิ้วสูงขึ้นถาม ซึ่งใบหน้าหวานก็เริ่มสับสนแต่เรื่องอะไรที่เพื่อนอย่างคัตเตอร์จะต้องคอยดูแลเธอตลอดเวลา ต่างคนก็ต้องต่างมีหน้าที่ของตัวเอง

“อย่าพูดถึงมันให้อาได้ยินอีก”

พรึบ

“อื้อ! จะ…เจ็บ น้องปลาเจ็บ!” มือหนาคว้าที่สะโพกร่างเล็กอุ้มขึ้นอย่างรวดเร็วในขณะที่กำลังเผลอตัว ทำให้ท่อนขาที่ชาอยู่ตั้งแต่แรกตอนนี้กลับชามากกว่าเดิม หากมีสิ่งเร้าหรืออะไรมากระตุ้นเหมือนกับว่าขาของเธอจะหลุดออกจากกันให้ได้

“ขอโทษครับ” มังกรก้มลงบอกหลานสาวที่กำลังมีใบหน้ายู่ยี่ก่อนที่จะค่อยๆ ก้าวเดินไปที่ห้องน้ำ

คนตัวเล็กถูกวางลงในอ่างกุชชี่ขนาดใหญ่ทำให้มือเล็กรีบเอื้อมไปจับชุดเดรสตัวจิ๋วให้คลุมปกปิดของสงวนอย่างรวดเร็ว เพราะภายในตรงส่วนล่างของเธอไม่มีสิ่งใดปกปิดเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

“อาออกไปได้แล้วค่ะน้องปลาจะอาบน้ำ” เมื่อสายตายังคงเห็นคนตัวสูงยืนดูการกระทำของเธออยู่ไม่ยอมเดินออกไปไหนจึงรีบช้อนใบหน้าสวยขึ้นมาสนทนาด้วยอีกครั้ง

“ได้ไงอายังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ เหนียวตัวไปหมดเลย”

“ก็ไปอาบห้องอาสิคะจะมาอาบห้องน้องปลาได้ยังไง”

“ห้องอาน้ำไม่ไหลค่ะ” มังกรยกยิ้มมุมปากพร้อมกับสาวเท้าเดินไปเปิดน้ำให้ไหลลงอ่างที่คนตัวเล็กนั่งอยู่

“ไม่ได้นะ! อาก็เห็นน้องปลาโป๊น่ะสิคะ” ศีรษะเล็กส่ายไปมารัวๆ รีบพ่นคำพูดออกไปกะทันหัน เมื่อคืนยังรู้สึกอายไม่หายเลยด้วยซ้ำ ไหนจะโป๊ต่อหน้าอาของเธอแล้วยังจะเผลอรู้สึกดีไปกับการกระทำเมื่อคืนนี้อีก

“อายอะไรล่ะอาเห็นแล้ว” ใบหน้าหวานเริ่มแดงก่ำเพราะคำพูดของคนตรงหน้าที่มองลงมายังจุดนั้นของเธอ มือเล็กที่พยายามปิดไว้อยู่กลับกระชับให้แน่นมากขึ้นกว่าเดิม

“ไม่ได้นะ! เมื่อคืนน้องปลาไม่ได้ตั้งใจจะให้อาเห็นสักหน่อยนี่คะ”

“อย่าพูดมากน่าน้องปลา ทีของอาอายังไม่หวงเลยนะ” มือหนาจับที่กางเกงของตัวเองก่อนที่จะถอดออกลงไปสุดปลายท่อนขาต่อหน้าของหญิงสาวโดยที่ไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดทำให้ร่างกายของเขาตอนนี้เปลือยเปล่าไม่มีสิ่งใดปกปิด

“กรี๊ด!! อะ…อาถอดกางเกงทำไม!” ลูกปลารีบยกมือขึ้นมาปิดตาของตัวเองทันที เพียงแค่ไม่ใส่เสื้อก็มากพอแล้วอยู่ดีๆ ก็มาถอดกางเกงต่อหน้าใครจะรู้สึกอยากดูกัน

“อย่ามัวแต่ตกใจรีบถอดเสื้อผ้าออกแล้วอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวจะได้ทายาด้วยมันน่าจะฉีกเยอะอยู่” ไม่รีรอให้หญิงสาวเอ่ยชวนคนตัวสูงรีบพาตัวเองลงมาที่อ่างกุชชี่ใบใหญ่ ซึ่งเป็นคนละฝั่งกับหญิงสาว

“ห๊ะ! อะ…อะไรฉีกคะ แล้วทายาให้ใคร?” ร่างบางลืมตัวเผลอชักมือเปิดออกมองตรงไปยังชายหนุ่มตรงหน้าถามเรื่องที่สงสัย

“น้องสาวน้องปลาไงคะที่เลือดออกเมื่อคืนน่ะมันต้องทายานะ ความจริงน้องปลาไม่ได้ฉี่เป็นเลือดหรอกนะ แต่ว่า…” มังกรชะงักคำพูดก่อนจะยกยิ้มมุมปาก

“แต่ว่าอะไรคะ!”

“อาพรากพรหมจรรย์ของน้องปลาไปแล้วน่ะครับ ครั้งแรกมันเลยมีเลือด แต่ครั้งต่อไปไม่ต้องกลัวเเล้วไม่มีเลือดแน่นอน”

“มะ…ไม่! มันไม่มีครั้งต่อไปแน่นอน น้องปลาไม่ให้อาทำแบบนั้นอีกแล้ว” ใบหน้าหวานส่ายหน้าไปมาระรัวพร้อมกับยกมือขึ้นมาผลักอกแกร่งตรงด้านหน้าให้ห่างจากตัวเอง

“ทำไมล่ะครับน้องปลาไม่ชอบหรอ” ไม่พูดเปล่ามังกรยังเอามือหนามาลูบไล้ที่ท่อนขาของเด็กสาวโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องเมื่อคืนอยู่

“ไม่ชอบ! น้องปลาเจ็บ…” ถึงปากจะพูดออกมาว่าเจ็บแต่ภายในใจมันกลับตรงกันข้ามเลยด้วยซ้ำ ความจริงลึกๆ มันก็เจ็บ แต่ทำไมถึงทนไหวก็ไม่รู้เหมือนกัน

“ตอนนี้ไม่ชอบเดี๋ยวต่อไปก็ชอบเองแหละครับ”

“ไม่ๆๆ น้องปลาไม่ชอบเด็ดขาด”

“อย่างงั้นก็ได้ แต่ว่าตอนนี้รีบอาบน้ำเถอะน่า ถอดเสื้อออกเร็วจะได้รีบไปทายากินข้าว” ชายหนุ่มชักมือหนาออกจากหน้าขาก่อนที่จะไปหยุดที่ปลายชุดเดรสหวังจะถอดชุดออก

“ฮื่อ อย่านะอย่าถอด” มือเล็กรีบห้ามมือปลาหมึกของเขาอย่างรวดเร็วพร้อมกับจ้องสายตามองอย่างไม่ชอบใจ

“อย่าดื้อถ้าอาโมโหอาจจะทำกับน้องปลาแบบเมื่อคืนอีกก็ได้นะ” คำพูดแกมบังคับของคนตัวสูงทำให้มือเล็กหยุดชะงักราวกับน้ำแข็งแข็งตัว จากมือที่กำแน่นอยู่ที่ชุดเดรสกลับปล่อยออกอย่างรวดเร็ว

“ดีมากครับถ้าไม่ดื้ออาจะไม่ทำ”

“ดะ…เดี๋ยว น้องปลาขอหันหลังได้ไหมคะ” คำพูดตะกุกตะกักไม่มั่นใจที่จะพูดออกมา ความจริงเธอไม่ได้อยากจะพูดออกมาเลยด้วยซ้ำแต่เลือกทางไหนไม่ได้จึงขอเลือกที่จะหันหลังให้เขาเห็นแค่หลังดีกว่าเห็นส่วนหน้าของเธอ

“ก็ได้อาถูหลังให้” ใบหน้าหวานไม่ได้พยักหน้าตอบรับแต่อย่างใดทำเพียงแค่หมุนตัวหันหลังก่อนที่ชุดเดรสของเธอจะหลุดออกจากลำตัวไป

ลูกปลานั่งกอดเข่าหันหลังให้มังกรโดยที่แผ่นหลังบางของเธอไม่กระทบแนบชิดกับอกแกร่งเพียงเต่เว้นระยะห่างพอสมควร

“ไกลแบบนั้นอาจะถูหลังถึงไหมล่ะครับ เขยิบเข้ามาอีก” พูดจบก็เริ่มคลี่ท่อนขาแกร่งของตัวเองออกกว้างหวังจะให้คนตัวเล็กถอยเข้ามาให้ลงล็อค แต่กลับไม่เป็นดังที่หวังเมื่อคนตัวเล็กรู้อยู่แล้วว่านี่เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น เธอไม่ได้เว้นระยะห่างถึงขนาดที่เขาจะถูหลังไม่ถึง

“ฮื่อ อารีบอาบน้ำเร็วๆ น้องปลามีงานต้องทำนะ!” ลูกปลายู่หน้ากับตัวเองไม่ได้หันหลังกลับมามองชายหนุ่มแต่อย่างใด มือเล็กรีบกอบโกยฟองสบู่ที่อยู่ติดกับผิวน้ำมาโปะป้ายที่ส่วนหน้าของตัวเองทันทีที่มีโอกาส

“งานอะไร? เจ็บแบบนี้ยังจะไปทำงานอะไรอีก แล้วอย่าบอกว่าทำการบ้านนะอาไม่เชื่อ”

“ไม่ใช่การบ้านนะ แต่น้องปลาต้องไปทำงานกับเพื่อนค่ะ” คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมาไม่รู้ว่าต้องบอกว่าอย่างไร เพราะเธอเองก็ไม่เคยไปถ่ายงานกับเพื่อนชายของตัวเองเหมือนกัน จะบอกว่าถ่ายงานก็ยังไม่รู้ว่าไปถึงจะได้ถ่ายไหมหรือแค่ถ่ายตัวสินค้าอย่างเดียวเธอเองก็ยังไม่ทราบชัดเจน

“เพื่อนสองคนนั้นหรอ เลิกคบเลยนะพากันเข้าผับแบบนี้ยังจะคบต่ออีกหรอน้องปลา” มังกรไม่ได้พูดเปล่าเลื่อนมือไปกดสบู่เจลข้างอ่างกุชชี่ถูที่มือก่อนที่จะถูลงแผ่นหลังให้คนตัวเล็ก ซึ่งเธอก็ชะงักเล็กน้อยแล้วรีบแนบท่อนแขนห่อไหล่ปิดบังส่วนเต้าอกที่ล้นไปอยู่ด้านข้างให้รวบชิดมาอยู่รวมกันข้างหน้า

“ทำไมน้องปลาต้องเลิกคบกับเพื่อนด้วยคะ เพื่อนน้องปลาไม่ได้ผิดอะไรสักหน่อย” เพียงแค่พากันไปเปิดหูเปิดตาเท่านั้นไม่ได้ชวนกันไปฆ่าใครตายซะเมื่อไหร่

“เหอะ เข้าข้างกันเข้าไปเถอะ ขออาหรือยังจะออกไปไหนมาไหนเนี่ย หืม?” ใบหน้าหล่อเหลายื่นเข้ามาใกล้ลำคอระหงทำให้ริมฝีปากหนาอยู่ในระดับเดียวกับริมฝีปากบางของคนตัวเล็ก

“เอ่อ…น้องปลาขอไปทำงานกับเพื่อนได้ไหมคะ มันสำคัญมากจะ…อ๊ะ อื้อ!” เสียงร้องตกใจดังอยู่ในลำคอเมื่อหันใบหน้ากลับมาหวังจะบอกคนตัวสูงแต่ทว่าก็ถูกริมฝีปากหนาครอบงำกลีบปากล่างอันอวบอิ่มทำให้ต้องหยุดชะงักกลืนคำพูดลงคอ

มือเล็กรีบเอี้ยวกลับมาท้วงทุบตีที่ไหล่กว้างของคนตัวโตเมื่อรู้สึกขาดอากาศหายใจ มังกรจึงผละออกยกยิ้มมุมปากก่อนที่มือเล็กจะชักกลับมาจับที่ริมฝีปากตัวเองด้วยความรู้สึกเจ็บ

“ทุกๆ เช้าเย็น คิสอาแบบนี้นะครับ เข้าใจไหม ไม่ว่าอาสั่งตอนไหนก็ต้องทำตอนนั้นแต่ถ้าไม่ต้องสั่งรู้หน้าที่แล้วทำเองจะดีมาก แล้วก็อย่าขัดขืนเพราะถ้าเป็นแบบนั้นอาจะจับน้องปลาข่มขืนทันที”

“ไม่! น้องปลาไม่เข้าใจแล้วก็ไม่ทำด้วย น้องปลาไม่ใช่เด็กแล้วนะ!”

“อ่างานสำคัญมากหรอ…งั้นอาไม่อนุญาตให้ออกไปไหนก็แล้วกัน เล่นน้ำอยู่ในห้องน้ำแบบนี้ทั้งวันก็น่าจะสนุกอยู่นะ” คนตัวโตละใบหน้าออกไปที่เดิมพร้อมกับกอดอกนั่งพิงที่ขอบอ่างอย่างสบายใจ

“ฮื่อ ก็ได้ๆ! ทำก็ได้ แต่อาต้องให้น้องปลาไปทำงานกับเพื่อนด้วยนะคะ”

“ดีมากครับเป็นเด็กดีแบบนี้อยากได้อะไรอาก็ให้ อยากได้อา อาก็ให้ครับไม่ต้องรีรอเลย” ริมฝีปากหนายกยิ้มชอบใจ เอื้อมมือหนามาแตะที่ศีรษะเล็กเบาๆ ก่อนจะขยี้แรงๆ จนเส้นผมกระเจิงรุงรัง ใบหน้าหวานได้แต่นั่งหันหลังกลับไปทำหน้ายู่ยี่ไม่ชอบใจ เห็นทีเธอจะเสียเปรียบให้เขาอยู่ทุกวันเลยจริงๆ


คืนนี้ไม่สองตอนก็สามตอนค้าบบ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว