ARCANA(อาคาน่า)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : [RE] SECRET DOCTOR 02

คำค้น : เจมส์เจ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.5k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2559 20:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[RE] SECRET DOCTOR 02
แบบอักษร

 

SECRET DOCTOR 02

 

 

 

 

 

 

ร่างทั้งสองร่างกำลังทาบทับกันอยู่บนเตียงกว้างโดยที่มีเจมส์คร่อมอยู่ด้านบน และจินที่นอนราบอยู่ด้านล่าง เจมส์ยังคงส่งจูบและรุกจินอย่างต่อเนื่อง

 

“อย่า อื้อ นะ มึง”จินพูดห้ามทันทีที่เจมส์เริ่มเลื้อยมือไปที่หน้าท้องไล่ขึ้นมาจนถึงยอดอกชูชัน เจมส์ถกชายเสื้อของจินขึ้นก่อนจะก้มหน้าแล้วครอบริมฝีปากที่ยอดอกของจินทันที

 

“อะ ไอ้ เจมส์ กูไม่ อะ เอา”จินพูดบอกด้วยความเสียวพลางเอามือดันหัวของเจมส์ออกจากยอดอกแต่ไม่เป็นผลเพราะเจมส์ใช้ลิ้นหยอกล้ออยู่กับยอดอกของเขาทำให้เขาเริ่มอ่อนแรง

 

“อยู่เฉยๆดิวะ”เจมส์พูดบอกพลางซุกที่ซอกคอขาวของจินก่อนจะเริ่มดูดในจนเกิดรอยรักสีกุหลาบ และลากลิ้นมาเรื่อยๆก่อนจะขบเม้มยอดอกพร้อมกับล้วงมืออีกข้างไปใต้กางเกงของจิน

 

“อื้อ อย่า อะ ตรงนั้น มึง หยุด!”จินพูดบอกเสียงกระเส่า

 

“แต่ดูเหมือนมึงจะมีอารมณ์แล้วนะ”เจมส์พูดบอกเพราะตอนนี้แก่นกายเล็กเริ่มแข็งตัวแล้ว

 

“ก็เพราะมึงนั่นแหละ! ออกไป อ้ะ จากตัว อื้อ กูเลย”จินพูดบอกเสียงดังก่อนจะเริ่มเบาลงเมื่อเจมส์เริ่มใช้มือคลึงที่ส่วนปลายแก่นกายของเขา

 

“ยอมกูดีๆก็จบ”เจมส์พูบอกก่อนจะทาบริมฝีปากลงไปที่ริมฝีปากบางอีกครั้ง

 

“อื้อ อืมมมมม อื้ออออ”จินครางในลำคอออกมาเพราะยังมีปากของเจมส์ทาบอยู่และเจม์ก็ยังสอดลิ้นเข้ามาเกี่ยวตวัดกับลิ้นเล็กของเขาด้วย

 

“ไม่ไหวแล้วเว้ย!”เจมส์ผละริมฝีปากออกก่อนจะเริ่มถอดกางเกงและเสื้อของตัวเองออกอย่างรวดเร็วจนตอนนี้ร่างกายของเจมส์เปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าติดตัวสักชิ้น

 

จินมองร่างกายของเจมส์อย่างพิจารณา ทำให้เขาเห็นรอยสักที่เอวของเจมส์เป็นคำภาษอังกฤษเล็กน้อย และร่างกายที่สมส่วนกล้ามเนื้อเรียงตัวเป็นลอนสวนบ่งบอกได้ดีว่าเจมส์เป็นคนที่ออกกำลังกายอยู่เสมอ

 

“ไงปากบอกไม่ยอมแต่นอนนิ่งเลยนะ เห็นแล้วอยากอะดิ”เจมส์พูดขึ้นทำให้จินหลุดออกจากความคิดก่อนจะรีบถีบเจมส์ออกทันที

 

 

 

พลั๊ก!

 

 

 

“โอ้ย!ถีบทำไมวะ”เจมส์ที่โดนจินถีบกลางหน้าท้องก็ร้องขึ้นมา เจมส์จับแขนจินเหวี่ยงขึ้นไปบนเตียงอีกครั้งเมื่อจินกำลังจะลุกจากเตียง

 

“โอ้ย!”จินร้องออกมาด้วยความเจ็บเพราะเจมส์เหวี่ยงเขาแรงไม่ใช่น้อย

 

“กูว่าจะถนอมแล้วนะ ถ้ามึงชอบรุนแรงกูจัดให้”เจมส์พูดบอกก่อนจะจะชากกางเกงของจินทีเดียวออกจนหมดและยกขาทั้งสองข้างของจินขึ้นพาดบ่าแกร่งของเขาอย่างรวดเร็วและจ่อแก่นกายไปที่ช่องทางด้านหลังของจินด้วยเช่นกัน

 

“ไอ้เหี้ย ปล่อยนะเว้ย ไม่เอา อึก เอาออกไป เจ็บบบบ”จินพูดห้ามพลางสะบัดตัวเองไปด้วยแต่มือของเจมส์จับขาของเขาเอาไว้แน่นทำให้ขยับไม่ได้เลย แล้วจินก็รู้สึกได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่กำลังเข้ามาที่ช่องทางด้านหลังของเขา

 

“อย่างเกร็งดิวะ กูเข้าไม่ได้”เจมส์พูดบอกก่อนจะเริ่มยัดแก่นกายเข้าไปเรื่อยๆโดยที่ไม่มีการเบิกทางก่อนแต่อย่างใด

 

“ไม่เอา เอาออกไป กูขอร้อง อึก เจ็บบ”จินพูดออกขอร้องออกมาอย่างหมดหนทางหวังว่าเจมส์จะเห็นใจแต่ไม่เลย เจมส์กลับพยายามสอดแก่นกายเข้าไปจนสุด จินกัดปาดตัวเองแน่นเพื่อกลั้นเสียงจนเริ่มรู้สึกกลิ่นคาวเลือดในปากเล็กน้อย

 

 

 

สวบ!

 

 

 

“อึก โอ้ยยยยยยยย เจ็บบบบบบบ”จินร้องดังลั่นทันทีที่เจมส์กระแทกแก่นกายเข้ามาทีเดียวจนสุด เจมส์ที่เข้าไปจนสุดแล้วก็ยังไม่ขยับเพื่อให้ช่องทางได้ชินก่อน

 

เจมส์ที่เห็นว่าจินกำลังกัดปากตัวเองจนได้เลือดก็ก้มลงไปเลียเลือดที่ไหลข้างริมฝีปากของจินก่อนจะทาบริมฝีปากลงบนปากของจิน แต่จินยังเม้มปากแน่นเจมส์จึงบีบคางจินเพื่อให้จินเปิดปากรับลิ้นร้อนของเขา จินที่ทนความเจ็บไม่ไหวก็ยอมเปิดปากแต่โดยดีทำให้ลิ้นร้อนปนขมของเจมส์เข้ามาให้โพรงปากของเขาได้อย่างง่ายดาย เจมส์เริ่มกวาดลิ้นหนาไปทั่วโพรงปากราวกับเป็นของหวานชั้นเลิศ

 

“อึก อื้ออออ อืม อื้อออออ อื้อ”จินครางในลำคอเมื่อเจมส์เริ่มขยับแก่นกายเข้าออก

 

“อ้ะ ไอ้ เหี้ย อื้อ อะ อ้ะ อ้า มึง อื้อ”จินส่งเสียงด่าทันทีที่เจมส์ถอนริมฝีปากออก

 

“อ่าาาาาาา ซี๊ดดด แน่ชิบ”เจมส์พูดอย่างพอใจ

 

“อ้ะ อ้า เจ็บ อื้อ มึง อะ เบาๆ อ้ะ ดิวะ”จินพูดบอกเจมส์ทันทีที่เจมส์เริ่มขยับแก่นกายเข้าออกเร็วขึ้น

 

“มึงก็อย่าตอดดิวะ มึงแม่ง ซี๊ดดดดด”เจมส์พูดบอกจินเสียงกระเส่า

 

“ไม่ อ้ะ ต้อง อื้อ มาพูด อะ อ้า”จินพูดตอบไม่เป็นภาษาเพราะเจมส์ยังคงกระแทกสะโพกเร็วขึ้นเรื่อยๆ

 

“อ้ะ อย่า มันจุก อื้อ เบาๆ อ้ะ อะ อ้า”จินพูดบอกพลางดันมือที่หน้าท้องแกร่งเพื่อบอกให้ช้าลง แต่เจมส์ก็ไม่ฟังแถมยังเพิ่มความเร็วมากไปอีกเจมส์จับมือทั้งสองข้างของจินกดไว้ที่เหนือหัวเพราะจินเอาแต่ตีเขาอยู่จนน่ารำคาญ

 

“ซี๊ดดดดอ่า แม่งดีจริงๆวะ”เจมส์ครางเสียงต่ำก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นอีกเมื่อกำลังจะถึงฝั่งฝัน

 

“อะ อ้า อื้อ จะเสร็จ อ้ะ อ้าาาาาา”จินครางเสียงหวานก่อนจะปลดปล่อยออกมาในที่สุด ก่อนจะรู้สึกอุ่นวาบที่ช่องท้อง ทำให้เขารู้ว่าคนตรงหน้าก็เสร็จแล้วเช่นกัน

 

“มึงแม่งสุดยอดวะ”เจมส์พูดบอกก่อนจะถอนแก่นกายออกจากช่องทางรักของจิน แต่ก็ต้องตกใจเพราะ...

 

“เลือดมึงออก”เจมส์พูดอย่างกังวล เพราะเขาเองก็ไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนเลยไม่รู้ว่ามันจะเป็นอะไรมากไหม

 

“ออกไป”จินพูดบอกเสียงเรียบออกเหนื่อยเล็กน้อย

 

“เดี่ยวดิวะ มึงเลือดออก มาเดี่ยวกูดูให้”เจมส์พูดบอกเสียงเครียด ก่อนจะก้มลงไปดูที่ช่องทางด้านหลังของจิน

 

“ฮึก มึงมันเหี้ย ฮึก”จินพูดบอกสะอื้นไปด้วย พลางยกมือที่เจมส์ปล่อยมือออกแล้วขึ้นมาปาดน้ำตาของตัวเองไปด้วย

 

“มึงก็ยอมกูป่ะวะ”เจมส์พูดบอกน้ำเสียงปกติ

 

“ยอมเหี้ยอะไรละ กูสู้มึงได้ที่ไหน ฮึก”จินพูดบอกก่อนจะสะอื้นหนักขึ้น

 

“ช่างมันก่อน มึงมาให้กูดูก่อนดิ”เจมส์พูดบอกจินก่อนจะจับขาจินให้อ้าออกกว้างขึ้นจินที่ไม่ทันตั้งตัวก็ตกใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

 

“หรือว่ามึงครั้งแรกวะ?”เจมส์ถามอย่างสงสัย เพราะจากที่เขาดูแล้วเหมือนกับว่าช่องทางจะฉีกขาดและอักเสบ มันก็มีอยู่แค่อย่างเดียวคือเขาเป็นคนแรกของจิน!

 

“ฮึก ไอ้เหี้ย ฮึก ไปตายที่ไหนก็ไป!”จินพูดบอกทั้งที่ยังร้องไห้อยู่ด้วย

 

“มึงจะร้องอีกนาไหมวะ!”เจมส์ตวาดเสียงดังขึ้นเมื่อจินเริ่มพูดไม่รู้เรื่อง

 

“มึงอยากลองมึงก็ลองแล้วไง เพราะงั้นมึงก็ออกไป!”จินพูดตวาดเสียงดังทันที

 

“เออ กูไปก็ได้! เรื่องของมึงแล้วกัน!”เจมส์พูดบอกอย่างอารมณ์เสียก่อนจะใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วรีบเดินออกจากห้องของจินไปทันที

 

 

 

ปัง!

 

 

 

ทันทีที่เจมส์ออกจากห้องไป จินก็ปล่อยโฮออกมาทันที ตอนนี้เขาเจ็บปวดจริงๆเขาไม่เคยต้องมาเจอเรื่องอะไรที่เจ็บปวดแบบนี้มาก่อน ยอมรับว่าเขามีอารมณ์ร่วมไปกับเจมส์แต่เขาก็พยายามห้ามตัวเองอย่างหนักเพื่อที่จะไม่คล้อยตามแต่กลับกลายเป็นว่าเขาคล้อยตามเจมส์ไปอย่างว่าง่าย เขาโกธรตัวเองที่ทำตัวง่ายและก็โกธรเจมส์มาทำแบบนี้กับเขา น้ำตาไหลออกมาจากดวงตากลมโตอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ไม่นานจินก็หลับไปพร้อมกับคราบน้ำตาที่แห้งติดอยู่ที่ใบหน้า

 

.

 

.

 

หลังจากที่เจมส์กลับมาที่ห้องของตัวเองแล้วก็รีบถอดเสื้อผ้าเข้าไปอาบน้ำทันที เจมส์ยืนอยู่ใต้ฝักบัวพลางนึกไปถึงใบหน้าหวานของจินตอนที่เขาร่วมรักด้วย ใบหน้าหวานและเสียงครางหวาน ร่างกายที่หอมอ่อนๆ กับริมฝีปากบางนั่นมันทำให้เขาหลงใหลเป็นอย่างมาก ยอมรับว่าเขาติดใจจินแต่เขาก็ไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่แล้วทำไมพอเขาเห็นน้ำตาของจินเขากลับรู้สึกหงุดหงิดและไม่อยากเห็นมันบนใบหน้าหวานนั่น...

 

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

 

ดวงตากลมค่อยๆลืมตาขึ้นมองแสงของเช้าวันใหม่ที่ลอดผ่านเข้ามาในห้อง จินเจ้าของดวงตากลมโตค่อยยันตัวเองลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบากเพราะยังเจ็บที่ช่องทางด้านหลังก่อนจะลงจากเตียงเพื่อลุกไปเข้าห้องน้ำแต่...

 

“แม่งไม่ได้ใช้ถุงยางหรือไงวะ”จินพูดกับตัวเองเพราะทันทีที่ลุกขึ้นยืนก็มีน้ำรักไหลออกมาจากช่องทางด้านหลังมาตามเรียวขาของเขา จินเดินไปห้องน้ำขาก็สั่นเล็กน้อย เขาเลือกที่จะเกาะผนังเดินไปเรื่อยๆจนถึงห้องน้ำ

 

จินเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายให้เรียบร้อย ก่อนจะจัดการสอดนิ้วไปที่ช่องทางด้านหลังเพื่อที่จะเอาน้ำรักของคนที่ทำร้ายเขาเมื่อคืนออก

 

“โอ้ย!แสบบบบ”จินพูดออกมาหลังจากที่เอาน้ำรักของเจมส์ออกหมดแล้ว

 

จินจัดการตัวเองก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำมาหาชุดนักศึกษาใส่เพื่อที่จะเตรียมตัวไปเรียน โชคดีที่วันนี้เขามีเรียนบ่ายเลยไม่ต้องตื่นเช้าไม่งั้นเขาคงตื่นไปเรียนไม่ไหวแน่

 

“แม่งทำรอยขนาดนี้เป็นผีดูดเลือดหรือไงวะ”จินพูดขึ้นหลังจากที่ส่งกระจกสำรวจความเรียบร้อยก็เห็นว่ามีรอยรักสีกุหลาบโผล่พ้นคอเสื้อนักศึกษาของเขา จินเดินกลับไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วเลือกเสื้อกันหนาวออกมาตัวหนึ่งมาพาดที่ไหล่ทั้งสองข้าง ให้พอได้ปิดรอยบ้าๆนั่น

 

 จินหายาแก้อักเสบกินกันไว้ก่อนเพื่อที่จะได้บรรเทาความเจ็บลงบ้าง ก่อนจะตัดสินใจนั่งแท็กซี่ไปเรียนเพราะสภาพนี้ขับรถไม่ไหวแน่

 

.

 

.

 

เจมส์ตื่นมาตอนสายๆของอีกวัน และวันนี้เขาก็มีเข้าเวรตอนบ่ายโมง เจมส์เดินไปเข้าห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวก่อนจะออกมาหาชุดใส่ไปทำงาน เจมส์ใช้เวลาแต่งตัวไม่นานก็เดนออกมาหยิบกุญแจรถและคีย์การ์ดเตรียมออกไปโรงพยาบาลแต่...

 

 

 

แกร๊ก แอด!

 

 

 

เจมส์ได้ยินของประตูห้องตรงข้ามเปิดขึ้นก่อน เขาหยุดนิ่งชะงักมือที่กำลังจะเปิดประตูออกราวกับเวลาหยุดเดิน เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่ยอมเปิดประตูออกไปเพราะไม่อยากเจอ หรือรู้สึกผิด เมื่อเขาได้ยินเสียงเดินดังไปไกลแล้วเจมส์จึงเปิดประตูออกจากห้องไป

 

 

 

เจมส์ขับรถมาที่โรงพยาบาลของที่บ้านเขาเพื่อที่จะมาเข้าเวรตามปกติ เขาเกิดมาในครอบครัวตระกูลหมอ ญาติพี่น้องของเขาทุกคนล้วนทำอาชีพหมอกันหมด เจมส์เลยต้องเป็นหมอไปด้วยจากที่ตอนแรกไม่ค่อยชอบจนถึงตอนนี้ก็รู้สึกเฉยๆไปแล้ว

 

“วันนี้มีนัดคนไข้สามคนนะคะ”พยาบาลสาวคนหนึ่งกล่าวขึ้นหลังจากที่เจมส์เดินเข้ามาที่ห้องของเขา

 

“อืม”เจมส์ตอบรับตามปกติ พยาบาลสาวก็เดินออกจากห้องไป

 

เจมสวมเสื้อกาวน์ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อไปหากาแฟดื่ม เพราะเขาชอบดื่มกาแฟทุกวันจนมันติดเป็นนิสัยไปแล้ว

 

 

 

“วันนี้รับอะไรดีคะ”พนักงานสาวพูดถามเพราะเธอก็เจอเจมส์ทุกวันอยู่แล้ว

 

“เหมือนเดิม”เจมส์พูดบอกก่อนจะเดินไปหาโต๊ะนั่งรอในหัวก็คิดถึงเรื่องอื่นไปด้วย

 

“นี่คะ ขอโทษนะคะหมอมีแฟนหรือยังคะ”พนักงานสาวคนเดิมพูดถามหลังจากที่วางแก้วกาแฟบนโต๊ะ

 

“ยัง”เจมส์พูดบอกนิ่งๆ

 

“งั้นจีบได้ใช่ไหมคะ”พนักงานสาวรีบนั่งลงตรงข้ามทันทีที่ได้ยินคำตอบจากเจมส์

 

“ถ้าติดก็นะ”เจมส์พูดบอกพนักงานสามทันที เพราะมีคนเข้ามาจีบเขามากมายแต่ก็ทนความเย็นชาและความเงียบของเขาไม่ได้เลยถอยห่างออกไปทุกคน

 

“ฉันชื่อพิมนะคะ หมอชื่ออะไรคะ”พืมพนักงานสาวบอกชื่อตัวเองกับเจมส์

 

“เจมส์”เจมส์พูดตอบนิ่งๆ

 

“งั้นเย็นนี้ไปทานข้าว้วยกันนะคะ หมอออกเวรกี่โมงคะ”พิมพูดชวนขึ้นมาทันที

 

“สามทุ่ม”เจมส์พูดตอบ

 

“งั้นเดี่ยวพิมซื้ออาหารมาทานกับหมอที่ห้องของหมอก็ได้คะ ห้องของหมออยู่ชั้นไหนคะ”พิมยังคงถามต่อทำให้เจมส์นึกแปลกใจไม่น้อยเพราะถ้าเป็นคนอื่นคงไม่ถามต่อแล้ว

 

“ห้องผมอยู่ชั้นห้า บอกพยาบาลเดี่ยวเขาพาไป”เจมส์พูดบอกด้วยน้ำเสียงที่ดีขึ้นเพราะเขาก็เริ่มสนใจคนตรงหน้าแล้วสิว่าจะทนเขาได้นานแค่ไหน

 

“ได้คะ งั้นเจอกันนะคะ”พิมพูดบอกก่อนจะเดินออกไปทำงานต่อ เจมส์ที่เห็นดังนั้นก็พลิกดูนาฬิกาที่ข้อมือก็เห็นว่าใกล้เวลานัดคนไข้แล้วจึงกลับไปยังห้องทำงานของเขา

 

.

 

.

 

จินมามหาลัยตามปกติเพราะเขาจะขาดเรียนวันนี้ก็ไม่ได้เพราะวันนี้มีงานต้องส่งและถ้าขาดส่งงานมันก็ไม่ดี เขามาทั้งๆที่ยังเจ็บช่องทางด้านหลัง ใบหน้าหวานเริ่มซีดมากขึ้นเพราะฝืนร่างกายตัวเองมากเกินไปจินยังคงครองสติตัวเองเพื่อเรียนต่อ

 

“มึงเป็นไรป่าววะ หน้าซีดๆ”วินที่นั่งเรียนอยู่ข้างๆถามขึ้น

 

“ไม่เป็นไรวะ”จินพูดบอกปัดไปเพราะใครจะไปกล้าพูดละว่าเป็นอะไร

 

“ไม่ไหวก็กลับเหอะมึง”วินยังคงพูดบอก แม้ว่าจินจะไม่บอกอะไรแต่จินคงต้องไม่สบายแน่ๆ

 

“ช่างเหอะ เรียนเหอะมึง”จินพูดบอกวิน วินที่เห็นดังนั้นก็ไม่ถามอะไรต่อเพราะจินเองก็คงไม่อยากจะพูด

 

 

 

ไม่นานจินก็เลิกเรียน วินชวนจินไปหาอะไรกินด้วยกันเพราะเมื่อวานก็ไม่ได้ไปแต่จินก็ปฏิเสธไปเพราะอยากรีบกลับไปนอนจะแย่อยู่แล้ว จินนั่งรถแท็กซี่กลับทันที เมื่อมาถึงที่คอนโดจินหาอะไรกินที่เซเว่นเล็กน้อยก่อนจะขึ้นห้องไป

 

เขามองไปที่ห้องตรงข้ามเล็กน้อยแล้วนึกโกธรในใจเพราะเจมส์ไม่มาขอโทษเขาเลยแม้แต่น้อย จินโกธรตัวเองที่เผลอไผลไปกับสัมผัสของผู้ชายห้องตรงข้าม จินเดินเข้าห้องมาก็โยนกระเป๋าเรียนไว้ที่โซฟาแล้วเดินตรงไปที่ห้องนอนก่อนจะล้มตัวลงนอนด้วยความอ่อนเพลียทันที...

 

.

 

.

 

เจมส์ใช้เวลาไปกับการตรวจคนไข้จนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนเย็น เจมส์หันไปมองนาฬิกาที่โต๊ะก็เห็นว่าใกล้หกโมงเย็นแล้วแต่ก็ยังไม่มีวี่แววของคนที่บอกจะมาหาเขาเมื่อตอนบ่าย

 

 

 

ก๊อกๆ!

 

 

 

เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำให้เจมส์แปลกใจไม่น้อย เพราะถ้าเป็นพยาบาลมักจะเข้ามาโดยที่ไม่เคาะเสียมากกว่า

 

“เชิญครับ”เจมส์พูดบอกคนหน้าห้องประตูหน้าห้องเปิดออกเผยให้เห็นคนที่มาใหม่

 

“คิดว่าหมอจะมาอนุญาตซะอีก”คนที่มาใหม่พูดขึ้น

 

“ทำไมละ เข้ามาก่อนสิ”เจมส์พูดบอกก่อนจะเดินมานั่งที่โซฟาแทน

 

“พิมคิดว่าหมอจะไม่รอไง”คนที่มาใหม่ก็คือพิมที่บอกจะมาหาเขานั่นเอง

 

“อืม ซื้ออะไรมา”เจมส์พูดถามพิมเพราะเห็นว่าพิมถือของมาเต็มมือทั้งสองข้าง

 

“ของกินไงคะ นี่คะร้านนี้อร่อยนะ”พิมพูดบอกก่อนจะเปิดกล่องข้าวที่ซื้อมาวางให้เจมส์ตรงหน้า

 

“ข้าวกล่อง?”เจมส์ถามอย่างสงสัย

 

“ใช่คะ ทำไมหรอคะ หรือว่าหมอต้องทานอาหารแพงๆ”พิมพูดถามเพราะคิดว่าหมอคงไม่ทานอาหารแบบนี้

 

“เปล่า กินได้”เจมส์พูดบอกสั้นๆ แม้บ้านเขาจะรวยแต่เขาก็ชอบทานอาหารง่ายๆเหมือนกัน แต่เขาไม่คิดว่าพิมจะซื้ออาหารธรรมดามาทานกับเขา เพราะปกติผู้หญิงที่เขาเจอมักจะชอบซื้อแต่อาหารแพงๆหรูๆ

 

“งั้นทานเลยคะ”พิมพูดบอกพลางเปิดข้าวกล่องของตัวเองทานบ้าน เจมส์ก็ตักเข้าปากบ้างเช่นกัน

 

“อร่อยใช่ไหมคะ”พิมพูดถามทันทีที่เจมส์ตักอาหารเข้าปาก

 

“อืม ก็ดี”เจมส์ตอบสั้นๆก่อนจะตักทานต่อไป พิมที่เห็นก็ยิ้มอย่าพอใจ ทั้งสองคนทานข้าวไปด้วยคุยไปด้วยบ้างจนเวลาเกือบสองทุ่มประตูหน้าห้องก็เปิดออก

 

 

 

แอด!

 

 

 

“เจมส์จะกลับยัง ไปส่ง...”หญิงสาววัยกลางคนเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมกับเอ่ยปากพูดขึ้นแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าในห้องมีคนอื่นอยู่ด้วย

 

“มีอะไรครับ”เจมส์พูดถามหญิงกลางคนที่เปิดประตูเข้ามา

 

“ฉันจะมาบอกว่าให้ไปส่งที่บ้านด้วย แต่ดูท่าแกคงไม่ว่าง”หญิงคนเดียวกันเอ่ยพูดบอกก่อนจะเดินเข้ามาในห้องและชายตามองพิมเล็กน้อย

 

“เอ่อ สวัสดีคะ”พิมที่เห็นคนมาใหม่ก็รีบยกมือไหว้ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใครก็ตาม

 

“สวัสดีจ้ะ ฉันเป็นแม่ของเจมส์”คนมาใหม่พูดบอก

 

“อ่อคะ คุณแม่”พิมพูดบอก

 

“เดี่ยวผมไปส่ง”เจมส์พูดบอกก่อนจะลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะของตัวเองแล้วถอดเสื้อกาวน์ออก

 

“ไปส่งหนูพิมด้วยสิ ไหนๆก็จะกลับอยู่แล้ว”คุณแม่ของเจมส์พูดบอกทันที เจมส์เลิกคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร

 

“เอ่อ ไม่เป็นไรคะ เดี่ยวพิมกลับเองก็ได้คะ”พิมพูดบอกอย่างเกรงใจ

 

“ไม่เป็นไรจ้ะ ดึกแล้วด้วยเป็นผู้หญิงมันอันตราย”คุณแม่ของเจมส์พูดบอกเจมส์ทันที

 

“เอ่อคือ...”พิมกำลังจะพูดกลับ

 

“เดี่ยวผมไปส่ง”เจมส์พูดขัดขึ้นมาก่อนพิมที่ได้ยินก็ยิ้มดีใจเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าเจมส์จะไปส่งจริงๆ

 

“งั้นป่ะ”คุณแม่ของเจมส์พูดบอกก่อนจะดึงพิมให้เดินตามไปด้วย เจมส์จึงเดินตามออกมาคนสุดท้าย

 

.

 

.

 

ระหว่างทางที่อยู่บนรถพิมคอยบอกทางไปบ้านของตัวเองให้เจมส์ฟัง และก็มีคุณแม่ของเจมส์คอยถามนู่นี่นั่นอยู่ด้วยตลอดทาง ทำให้รู้ว่าพิมเป็นเด็กสาวธรรมดาที่ไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่คุณแม่ของเจมส์กลับถูกชะตาเป็นพิเศษ ไม่นานก็มาถึงบ้านของพิม เป็นบ้านที่ไม่ใหญ่มากนัก

 

“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ”พิมพูดบอกเจมส์และคุณแม่ของเขา

 

“ไม่เป็นไรจ้ะ”คุณแม่เจมส์พูดตอบ พิมยกมือไหว้ก่อนจะเดินหันหลังเข้าบ้านไป

 

“แกชอบไหม”คุณแม่ของเจม์พูดถามทันทีที่เจมส์ขับรถออกมาจากบ้านของพิม

 

“ก็ไม่ได้แย่อะไร”เจมส์พูดบอกไปตามความจริงเพราะแค่พิมทนความเย็นชาของเขาได้นี่ก็นับว่าแปลกแล้ว

 

“งั้นฉันอยากให้แกหมั้นกับหนูพิมไว้ก่อน”แม่ของเจมส์พูดบอกทันที

 

“พึ่งเจอแค่วันเดียวเนี่ยนะ”เจมส์พูดถามขึ้นมาทันที เพราะแม่ของเขาก็พึ่งจะเจอพิมวันนี้วันแรกแล้วยังจะให้มาหมั้นกันอีก

 

“ฉันดูคนเป็นหนูพิมเป็นคนดี และที่สำคัญทนแกได้”เธอพูดบอกลูกชายเพราะเธออยากให้เจมส์หมั้นกับผู้หญิงหลายคนแล้ว แต่ทุกคนล้วนทนนิสัยของเจมส์ไม่ได้ทั้งนั้น

 

“งั้นก็แล้วแต่”เจมส์พูดบอกเพราะเขาเองก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรอยู่แล้วเพราะที่ผ่านมาฝ่ายหญิงจะทนไม่ไหวแล้วถอยห่างออกไปเอง

 

“งั้นเดี่ยวฉันจะคุยกับพ่อแกแล้วเลือกวันอีกที”คุณแม่ของเจมส์พูดบอกยิ้มๆก่อนจะลงจากรถไป

 

 

 

Tru...tru

 

 

 

ระหว่างทางที่เจมส์กำลังขับรถกลับคอนโดของเขาโทรศัพท์เครื่องหรูก็ดังขึ้น พอขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นแม่ของเขาเอง เขาต่อหูฟังให้เรียบร้อยก่อนจะรับสาย

 

(ฉันคุยกับพ่อแกแล้ว เขาไม่ขัดอะไร)ก็แหงอยู่แล้วใครจะไปกล้าขัดแม่ของเขากัน พ่อของเขายังไม่อยากขัดอะไรเลย

 

“ครับ”เจมส์ตอบรับสั้นๆ

 

(ฉันว่าพรุ่งนี้จะไปขอหนูพิมที่บ้านของเขา แกจะไปด้วยไหม ติดเคสอะไรไหม)คุณแม่ของเจมส์พูดถามขึ้นมาทันที

 

“มันไม่เร็วไปหรอครับ”เจมส์พูดถาม เพราะเขาเองก็พึ่งจะเจอพิมแค่วันเดียวเช่นกัน แม้จะเคยเจอที่ร้านกาแฟบ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยได้คุยจนมาวันนี้

 

(ชักช้าคนอื่นก็คาบไปสิยะ ลูกคนนี้นิ)คุณแม่เจมส์พูดว่าลูกชายทันที

 

“งั้นก็แล้วแต่ครับ แต่ผมมีเคสผ่าตัดคงไปด้วยไม่ได้”เจมส์พูดบอกแม่ของเขา

 

(งั้นเดี่ยวฉันจัดการเอง แค่นี้แหละ)คุณแม่ของเจมส์พูดแค่นั้นก่อนจะวางสายไป เจมส์ที่เห็นว่าแม่วางสายไปแล้วก็ถอดหูฟังออก ต่อไปชีวิตของเขาคงมีผู้หญิงเข้ามากวนอีกแล้วสินะ

 

เจมส์ส่ายหัวให้กับความคิดของแม่เพราะแม่ให้เขาหมั้นมาสามครั้งแล้วแต่ฝ่ายหญิงก็ถอยหนีหมด และเขาเองก็ไม่ได้สนใจอะไร จึงไม่อยากขัดอะไรแม่ตัวเองนัก เพราะสุดท้ายพวกเธอก็จะทนไม่ได้กันเอง

 

 

 

ตอนนี้ก็เวลาเกือบสี่ทุ่มแล้วเขากลับขึ้นห้องของตัวเองทันทีที่มาถึงคอนโด แต่พอถึงหน้าห้องก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองห้องตรงข้าม ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกเป็นห่วงขึ้นมาไม่รู้ว่าคนในห้องจะเป็นยังไงบ้าง และนั่นก็เป็นครั้งแรกซะด้วย

 

 

 

กริ้ง กริ้ง กริ้ง!

 

 

 

แต่มือดันไวกว่าความคิดกว่าเขาจะรู้ตัวก็ดันกดกริ่งห้องตรงข้ามไปเสียแล้ว เจมส์ได้แต่ยืนทำหน้าไม่ถูกเพราะไม่รู้ว่าต้องทำหน้าแบบไหนถ้าคนในห้องเปิดประตูออกมา แต่ผ่านไปสักพักก็ไม่มีวี่แววว่าคนในห้องจะเปิดประตูออกมา

 

 

 

กริ้ง กริ้ง กริ้ง!

 

 

 

เจมส์ตัดสินใจกดกริ่งอีกครั้ง แต่ก็ยังเป็นเหมือนเดิมคนในห้องยังคงเงียบ จะโทรหาเขาก็ไม่รู้เบอร์สิ่งเดียวที่เขารู้มีแค่ชื่อเท่านั้น เขาเริ่มกังวลมากขึ้นกลัวว่าคนข้างในจะไม่สบายจนไม่ได้สติหรือว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เจมส์รีบลงมาที่ชั้นล่างเพื่อขอคีย์การ์ดสำรองแต่กว่าพนักงานจะให้ก็เถียงกันอยู่นาน เมื่อได้คีย์การ์ดมาแล้วก็เจมส์ก็รีบขึ้นมาที่ห้องของจินทันที ก่อนจะสแกนคีย์การ์ดเข้าไปอย่ารวดเร็ว

 

เจมส์เดินเข้าไปในห้องของจินก็พบมามีไอเย็นของแอร์เปิดอยู่แสดงว่าอีกคนต้องอยู่ในห้องแน่นอน เขาเดินเข้าไปในห้องเงียบๆและไม่ได้เปิดไฟทำให้ชนนู่นนี่เพราะไม่ชินทาง เจมส์เดินมาหยุดที่ห้องนอนที่มีแสงไฟลอดออกมาก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนอย่างเบามือ พอเข้ามาในห้องเจมส์ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าของห้องอยู่ที่เตียง ก่อนจะได้ยินเสียงน้ำไหลจึงเดินไปที่ห้องน้ำน้ำแทนก็เห็นว่าประตูห้องน้ำแง้มไว้เล็กน้อย แล้วก็ต้องตกใจเมื่อ...

 

 

 

 

 

 

-แก้ไขเรียบร้อยแล้วนะคะ-

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น