ลูกตุ้มเงิน

ยอดไลค์ กับจำนวนคอมเม้นท์ คือแรงผลักดันที่ดีสำหรับนักเขียนนะคะ ถ้าอยากให้มีผลงานมาเรื่อย ๆ ก็อย่าลืมมากระตุ้นนักเขียนด้วยการเพิ่มยอดไลค์กับเม้นท์ ให้ไรท์กันด้วยนะจ๊ะ ^_^

จับผู้ร้าย (2) 50%

ชื่อตอน : จับผู้ร้าย (2) 50%

คำค้น : รักนะ..คุณผู้หมวด, องค์อินทร์, หมวดแพง

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2559 14:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จับผู้ร้าย (2) 50%
แบบอักษร

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/340767/1408460273-member.jpg

 

เมื่อใกล้ถึงเวลาส่งของ หมวดแพงเรียกประชุมนายตำรวจและแสดงหนังสืออนุมัติเรียกกำลังพลเสริมเพื่อปฏิบัติภารกิจเร่งด่วน ที่สารวัตรเซ็นทิ้งไว้บนโต๊ะ โดยหมวดแพงบอกแต่เพียงจะรีบไปจับผู้ร้าย แล้วก็พากันขึ้นรถกระบะขับตรงไปยังท่าเรือคลองเตย เพื่อไปสมทบกับผู้กองปอนด์และดาบสิทธิ์ที่นั่น เมื่อมาถึงก็ลงรถมาฟังแผนจากผู้กองที่ตอนนี้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าชุดปฏิบัติงานในครั้งนี้ จากนั้นก็แยกย้ายกันไปประจำแต่ละจุด รอสัญญาณบุกจากผู้กอง

ภายในโกดัง 3 นายต้นลูกน้องของเสี่ยมังกรกับพวกมาถึงตามเวลานัด การเจรจาต่าง ๆ เป็นไปได้ด้วยดี นายอู๋เช็คเงิน นายต้นเช็คของ กำลังส่งมอบ จู่ ๆ ก็มีเสียงตำรวจดังมาจากด้านนอก 

"หยุดนะ นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ พวกเราได้ล้อมไว้หมดแล้ว ขอให้คุณวางอาวุธปืน แล้วเดินออกมามอบตัวทีละคน มิเช่นนั้นเราจะบุกเข้าไปจับทันที" ผู้กองปอนด์ ประกาศผ่านโทรโข่งแจ้งทุกคนที่อยู่ภายในโกดังให้อยู่ในความสงบ ยอมมอบตัวแต่โดยดี ตามหลักปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจ

เมื่อจบประโยคก็มีเสียงปืนยิงออกมาจากข้างใน ผู้กองจึงส่งสัญญาณให้ลูกน้องปฏิบัติการจับผู้ร้ายตามแผน หลังจากนั้นก็มีเสียงปืนยิงกันกระหน่ำดังกึกก้องไม่ขาดสาย เป็นเสียงที่มาจากปืนจำนวนเกือบครึ่งร้อยกระบอก นานนับสิบนาที เสียงจึงได้สงบลง ผู้กองปอนด์วิ่งตามนายต้นออกไปทางด้านข้าง สู้กันอยู่พักใหญ่จนเกือบจะจับตัวนายต้นได้ แต่ก็ดันมีรถวิ่งเข้ามารับตัวนายต้นไปเสียก่อน ตำรวจหนุ่มได้แต่ยิงปืนตามไปหวังจะให้ถูกล้อรถ แต่เนื่องจากความสว่างไม่เพียงพอที่จะมองเห็นได้ชัดเจน ทำให้รถคันนั้นวิ่งหายไปในความมืด

ส่วนหมวดแพงวิ่งตามไปจับตัวนายอู๋ทางด้านหลังโกดัง ทั้งสองต่อสู้กันจนปืนหลุดออกจากมือทั้งคู่ แต่หมวดแพงสามารถไปถึงปืนได้ก่อน จึงหยิบปืนขึ้นมาเล็งไปที่นายอู๋ หวังจะขู่ให้นายอู๋ยอมแพ้ แต่แล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกกระสุนถูกหน้าผากนายอู๋ ทะลุไปด้านหลัง ทำให้นายอู๋สิ้นลมหายใจตายทันที หมวดแพงถึงกับเข่าทรุด โล่งอกที่การต่อสู้สิ้นสุดลง แต่ก็รู้สึกเสียใจที่นายอู๋ตาย เพราะนายอู๋เป็นคนเดียวที่จะสามารถสาวไปถึงตัวการใหญ่ได้ ขณะเดียวกันก็สงสัยว่าเสียงกระสุนปืนนัดที่ใช้สังหารนายอู๋นั้นมาจากไหน เธอมองซ้าย มองขวา พยายามหาคนยิง หรือสิ่งที่ผิดปกติ แต่ก็ไม่พบ สักพักก็มีตำรวจที่จับคนร้ายอยู่ทางด้านหลังโกดังคนอื่น ๆ เดินเข้ามาหาเธอ

"เป็นอะไรหรือเปล่าครับหมวด ปลอดภัยดีนะครับจ่าเข้ม จ่าสิบตำรวจเข้ม คมขำ เดินเข้าไปถามหมวดแพง ด้วยความเป็นห่วงเพื่อนร่วมอาชีพ

"ฉันไม่เป็นไร ว่าแต่จ่ามาจากทางโน้นเห็นใครอื่นนอกจากพวกเราอีกไหม" หมวดแพงชี้ไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นทางที่จ่าเดินเข้ามา

"ไม่เห็นมีใครนี่ครับ" จ่าเข้มตอบ

 

หลังจากการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายสงบลง ผู้กองปอนด์สั่งให้ตำรวจเข้าไปเคลียร์พื้นที่ แล้วจัดการอายัดอะไหล่รถยนต์เถื่อนไว้เป็นของกลาง และให้นำตัวคนร้ายที่จับได้ไปสถานีตำรวจ

"แพงเป็นยังไงบ้าง ปลอดภัยหรือเปล่า" ผู้กองปอนด์ถามหมวดแพงคนรักของตนเอง ด้วยความเป็นห่วงทันทีที่เห็นเธอเดินเข้ามา

"แพงปลอดภัยดีค่ะ แต่เจ็บใจที่จับเป็นนายอู๋ไม่ได้" หมวดแพงตอบ

"ไม่เป็นไร วันนี้กลับไปพักก่อน พรุ่งนี้ค่อยคิดกันใหม่" ผู้กองพูดเสร็จก็ประคองหมวดแพงไปขึ้นรถขับไปส่งที่บ้าน

 

 

ส่วนอีกฝากหนึ่งของผู้ที่กำลังรอฟังข่าวดี คมกริตมาเปิดห้องที่ชั้นสอง จิบเหล้า ร้องเพลง กับสาว ๆ ที่ผับเจ๊จู รอโทรศัพท์จากลูกน้อง

"นายครับไอ้โชคโทรมาบอกว่าที่คลับเกิดเรื่องนิดหน่อยครับ" นายชาติรีบรายงานเจ้านายเมื่อเข้ามาในห้องแล้ว

"เรื่องอะไร"

"วันนี้ตำรวจเข้าไปค้นที่คลับ แล้วก็จับตัวเด็กของเราไปคนหนึ่งครับ ข้อหาค้ายาเสพติด"

"มึงว่าอะไรนะ มีเด็กไปปล่อยยาในคลับกูอย่างนั้นเหรอ ใครใช้ให้มันเอายาเสพติดเข้าไปในคลับของกูวะ" คมกริตหันมาทางนายชาติ  หน้าตาเอาเรื่อง

"ใจเย็น ๆ นะครับนาย คือไอ้เด็กคนนั้นมันเด็กใหม่ ยังไม่รู้กฎของเราน่ะครับ"

"ปล่อยให้มันนอนอยู่ในคุกไปนั่นแหละ แล้วลูกค้าเราเป็นยังไงบ้าง"

"ก็ตกใจนิดหน่อยครับ แต่ว่าตอนนี้ก็เล่นกันตามปกติแล้วครับ"

"มึงโทรไปบอกไอ้โชคนะ อย่าให้มีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นอีก แล้วก็อย่าเอาเรื่องพวกนี้มารกหูกูอีก นี่กูกำลังรอฟังข่าวดีอยู่"

            "ครับนาย"

 

 

ที่ห้องข้าง ๆ กัน ก็มีกลุ่มขององค์อินทร์ อธิชาติ และ ครูฝึกจากสถาบันสอนศิลปะการป้องกันตัวมานั่งสังสรรค์ ร้องคาราโอเกะอยู่เช่นกัน

"เต็มที่เลยนะครับทุกคน วันนี้ผมขออนุญาตเป็นเจ้ามือเอง" องค์อินทร์บอกทุกคนเมื่อเข้ามาจับจองที่นั่งในห้องกันได้แล้ว และมีพนักงานของร้านเข้ามารอรับรายการอาหารที่ต้องการ เพราะครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นการสังสรรค์กันในหมู่เพื่อนฝูงจริง ๆ ถึงแม้ว่านอกจากอธิชาติที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว คนที่เหลือก็คือคนที่เขาเพิ่งจะรู้จักได้ไม่เกิน 2 วัน แต่ก็นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะใช่ว่าจะได้เจอกันแค่สองวันนี้เสียเมื่อไหร่ ในเมื่อวันข้างหน้ายังอีกยาวไกล มิตรภาพยังคงจะถูกสานต่อไปอีกยาวนาน

"คุณองค์อินทร์พูดมาอย่างนี้ งั้นพวกผมขออนุญาตไม่เกรงใจเหมือนกันนะครับ" ครูนัทกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"เอาเลยครับ เริ่มจากสั่งอาหารก่อนแล้วกัน จะทานจะดื่มอะไรก็สั่งเลยนะครับ น้องคนสวยเขายืนรออยู่" องค์อินทร์หมายถึงพนักงานของทางร้าน ที่ยืนรออยู่ในห้อง "เดี๋ยวผมขอตัวไปห้องน้ำสักครู่" องค์อินทร์พูดจบ ก็ลุกเดินออกจากห้องไป

---------------------------------------------

 

ลุ้นกะหมวดแพงก็เหนื่อยแล้ว ยังต้องมาลุ้นต่อกะคุณอินทร์ขาอีก โอย..ไรท์หัวใจวายแป๊บ http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00025.gif

ความคิดเห็น