สุดธิดา

ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนนะคะ อย่าลืมติดตามเรื่องและตอนอื่นๆของสุดธิดาด้วยค่ะ

บทที่ 9 โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด (เตรียมเข้าสู่โหมดหื่น)

ชื่อตอน : บทที่ 9 โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด (เตรียมเข้าสู่โหมดหื่น)

คำค้น : นางร้าย Facety Girl เพราะฉันเป็นนางร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.1k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2559 14:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด (เตรียมเข้าสู่โหมดหื่น)
แบบอักษร

 

 

#

 

 

 

 

 

อยากพิสูจน์ใช่มั้ยว่าผมเป็นผู้ชายหรือเปล่า # หมอวินสายหื่น

 

เมชอบหมอวินคนที่เป็นฮีโร่ของเม ไม่ว่าเขาจะมีข่าวอะไรหรือเขาจะเป็นผู้ชายหรือเปล่า # เมเม่สายยอม

 

 

 

 

 

 

บทที่ 9 โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด

           

            ลูกแก้วยันเปล่าแกล้งเมเม่ แค่อุบัติเหตุกลางเวที ฉันส่งสตรอเบอร์รี่ไปให้นางดีไหม รอยเท้าเต็มกระโปรงฉันขนาดนั้น ยังกล้าพูดมาได้ว่าไม่ได้ตั้งใจ ถ้าตั้งใจนี่ไม่ฝากรอยเท้าไว้กลางหน้าฉันเลยหรอยะ

            ลูกแก้วบอกเหตุเกิดจากกระโปรงเมเม่ยาวเกินไป ตลก ชุดแบบนี้เขาก็ยาวทั้งนั้นแหละหล่อน

            เมเม่ควงหมอวินหวานกลางห้างไม่สนคนมองว่าคบกันสร้างภาพ ไม่ได้สร้างภาพสักหน่อย ฉันไม่ใช่ช่างกล้องนะ (มุกฝืดอย่าเล่นอีกรอบสอง)

            หลุดดารา ม. ควงไฮโซ คบจริงหรือหวังดัง รูปหราขนาดนี้มองมุมไหนก็เป็นคนอื่นไปไม่ได้เลย ไม่ต้องใช้อักษรย่อหรอกค่ะ

            หวานกันไม่แคร์คนอื่น เมเม่เปิดตัวหมอวิน สงสัยคนนี้ของจริงไม่กระแส ข่าวนี้ค่อนข้างจริงสุดแล้วเท่าที่อ่านมา

            ประเด็นข่าวที่ฉันโดนแกล้งบนเวทีดังอยู่แค่วันเดียวก็มีคนปล่อยรูปฉันกับคุณหมอที่กระหนุงกระหนิงกันในห้างออกมา ทำให้นักข่าวหันมาเล่นข่าวนี้แทน และฉันก็ถูกโทรมาสัมภาษณ์รวมทั้งติดต่อให้ไปออกงานอีเว้นท์อีกทุกวัน

            “ถ่ายละครอยู่หรอครับ?” คุณหมอไลน์มาคุยด้วยเหมือนปกติ เขาไม่กังวลเรื่องข่าวที่ออกมาเลยใช่ไหมเนี่ย

            “เปล่าค่ะ อยู่ผับคุณน็อตโตะ หมอหล่ะคะ ทำอะไรอยู่เอ่ย?” ฉันส่งสติ๊กเกอร์รูปเด็กผู้หญิงน่ารักไปให้เขาอีกหลายรูป

            “กำลัง..คิดถึงใครบางคนอยู่” อ่า คุณหมอคิดถึงใคร

            “บอกเมได้มั้ยคะ?”

            “อยากไปบอกกับเจ้าตัวเขาเอง ไม่อยากฝากคนอื่นไปบอก” คุณหมอหมายความว่ากำลังคิดถึงคนอื่นใช่ไหม เรี่ยวแรงและกำลังใจการพิมพ์ลดลงฮวบฮาบเลยฉัน

            “ได้ค่ะ” ฉันแทบจะวางมือถือลง ถ้าไม่เห็นประโยคต่อมาซะก่อน

            “คิดถึงคุณเมของผมนะครับ” อร๊าย คุณหมอแกล้งฉันอีกแล้ว

            “แต่เมงอนไปแล้วค่ะ”

            “ขี้งอนจัง คราวนี้อยากให้ง้อด้วยอะไรครับ?” ก็คุณหมอขยันง้อแบบนี้ไง ฉันเลยชอบงอน

            “อะไรก็ได้ แต่หมอต้องป้อน..ด้วยปาก”

            “ได้ครับ เอาไว้จะไปป้อนนะครับ” ฉันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับมือถือตัวเอง จนยัยแพนด้าปาลูกเชอร์รี่ใส่หน้าฉัน นังเพื่อนขี้อิจฉา

            “อยากกิน(หมอ)แล้วนะคะ” ฉันวางโทรศัพท์แล้วหยิบลูกเชอร์รี่มาปาคืนใส่นาง

            “ดังใหญ่แล้วนะเพื่อนฉัน” ยัยแพนด้ากับฉันกำลังนั่งดื่มนั่งกินกันอยู่ในมุมสงบของผับ และยัยเพื่อนตัวแสบกำลังวิเคราะห์ข่าวของฉันทีละข่าว

            “ฉันไม่อยากให้สัมภาษณ์เรื่องหมอเลยแก” ฉันเอนตัวลงนอนกับโซฟา พร้อมทั้งหยิบหมอนอิงขึ้นมาปิดหน้าตัวเอง ขอแกล้งตายแป๊บนะคะทุกคน

            “ทำไมหล่ะ เขาก็ดูเล่นด้วยกับแกนี่ หวานแหววแต๋วจ๋ากันซะขนาดนั้น”

            “ก็หวาน ก็น่ารัก แต่..”

            “ทำไมมีแต่ แต่อะไร?”

            “เฮ้อ!” ฉันถอนหายใจเฮือกๆ

            “แกกลัวเขาแค่เล่นๆกับแกใช่มั้ย?” สมแล้วที่เป็นเพื่อนรัก รู้ใจฉันจริงๆ

            “เขาไม่เคยบอกว่าชอบฉันเลย” มีแต่ฉันที่บอกเขาอยู่ฝ่ายเดียว

             “แค่คำว่าชอบเอง การกระทำเขาก็ชัดเจนอยู่นะ”

            “แต่ฉันก็ยังเป็นผู้หญิงนะ ผู้หญิงอยากได้คำพูดที่ชัดเจนเหมือนการกระทำ แกจะให้ฉันบอกนักข่าวว่ายังไง เมเม่เป็นอะไรกับหมอวิน นั่นสิ ฉันเป็นอะไรสำหรับเขา สนิทกันถึงขั้นไหนก็ไม่รู้”

            “แกเคยขอเขาคบยัง?” ยัยแพนด้าพูดจาน่าคิด

            “หรือฉันควรขอเขาคบ?” ฉันพูดกับตัวเองคนเดียวใต้หมอน

            “ไฮ สาวๆ ไม่เจอกันเสียนานเลยนะคะ” เสียงคุณน็อตโตะลอยลมมาหา เขาคงมานั่งคุยด้วยตามเคย แต่ฉันยังคงแกล้งตายอยู่เหมือนเดิม

            “เมเม่ชะนีน้อยเราเป็นอะไร ในข่าวดูออกจะแฮปปี้”

            “นางกลุ้มใจเรื่องหมอวิน”

“เรื่อง?”

“ฮอร์โมนผู้หญิงก็อย่างนี้แหละ” ยัยแพนด้าตอบแทนฉัน

            “แล้วแผนเปลี่ยนใจเกย์นี่สำเร็จมั้ย พิสูจน์ได้ยังว่าเขาแมนทั้งแท่งทองเลยหรือเปล่า?” คุณน็อตโตะสิบแปดบวกได้ตลอดเวลา

            “นางยังไม่ได้กินเลยป่านนี้” ยัยแพนด้าไม่ต้องตอกย้ำฉันเลย

            “โฮะๆ เปลี่ยนใจเกย์ไม่ได้ก็คืนเขาสู่อ้อมอกของพวกเราเถอะ เพื่อนๆฉันต่อคิวยาวไปถึงเชียงใหม่แล้ว” เรื่องอะไรฉันต้องให้ คุณหมอเป็นของเมรินคนเดียว ฉันเหวี่ยงหมอนออกจากหน้าและเตรียมประกาศสู้ศึก หากแต่ว่า..

            “หมอ..” คุณหมอของฉันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ และเขายืนอยู่ข้างหลังคุณน็อตโตะกับยัยแพนด้านานแล้วหรือยัง

            “คุณหมอวิน” ยัยแพนด้ากับคุณน็อตโตะก็เพิ่งหันไปเจอเขาเหมือนกัน

            “หมอมานานยังคะ?” ฉันยิ้มแห้งๆให้เขา

..ตาขวาฉันกระตุก.. โอ้ไม่นะ ลางสังหรณ์ที่ฉันไม่ต้องการให้เกิดขึ้น

            “คุณเข้ามาหาผมเพียงเพราะต้องการพิสูจน์ว่าผมเป็นผู้ชายหรือเปล่าแค่นั้นใช่มั้ยครับ?” แววตาเขาดูเจ็บปวดจนฉันเจ็บตามไปด้วย

            “ไม่ใช่นะคะ” คุณหมอไม่ยอมสบตาฉัน เขาหันหลังแล้วเดินจากไป

“อย่าไปนะคะ” คุณหมอกำลังเข้าใจผิด พอตั้งสติได้ฉันก็รีบวิ่งตามคุณหมอไป แต่ก็ยังไม่ทันเขาที่ขับรถออกไปแล้ว

            “แท๊กซี่ๆ” ฉันเรียกแท็กซี่ให้ตามเขาไป คุณหมอน่าจะกลับคอนโดตัวเองเพราะดูจากเส้นทางแล้ว แต่ระหว่างที่รอคอยบนรถ..เวลาแต่ละนาทีผ่านไปเชื่องช้าจนฉันแทบบ้า

            “ไม่ต้องทอนค่ะ” ฉันส่งเงินให้แท็กซี่แล้วรีบลงจากรถทันที คุณหมอต้องวนเข้าไปหาที่จอดก่อน เพราะฉะนั้นฉันจึงขึ้นลิฟต์ไปดักรอเขาอยู่หน้าห้อง แต่ถ้าเขาเห็นหน้าฉันแล้วเดินหนีอีกหล่ะ..

            ..แอบข้างบันไดหนีไฟนี้ก็ได้..

 

            ติ๊ง.. คุณหมอเดินออกจากลิฟต์มาแล้ว เขาคงไม่คิดว่าฉันจะมาขดตัวลีบอยู่กับกำแพงใช่ไหม ฉันรอจนเขาไขกุญแจเข้าห้องแล้วจึงวิ่งแทรกตัวตามเข้าไปติดๆ

            “คุณเม” เขาหันมาเจอฉันเลยตกใจนิดหน่อย

            “มาทำไมครับ หรือว่ายังพิสูจน์ไม่พอว่าผมเป็นผู้ชายหรือเปล่า?” คุณหมอเย็นชากับฉันเหลือเกิน ได้โปรดอย่าใจร้ายกับเมรินเลยนะคะ

            “เมรู้ค่ะว่าหมอโกรธเม แต่ได้โปรดฟังเมอธิบายก่อนนะคะแล้วค่อยโกรธต่อก็ได้” ฉันเดินเข้าหาคุณหมอ แต่เขากลับถอยห่าง คุณหมอไม่เคยแสดงท่าทีรังเกียจฉันขนาดนี้มาก่อน

            “ผมมองคุณผิดไปจริงๆคุณเมริน ผมคิดว่าคุณจะต่างจากคนอื่นที่มองผมแค่เปลือกนอก จากข่าวกลวงๆที่ใครจะเขียนยังไงก็ได้”

            “หมอวิน” ฉันกำลังจะร้องไห้ ความรู้สึกฉันแย่มากจริงๆ

            “คุณบอกผมเองว่าให้เรารู้จักกันที่ตัวตน แต่คุณกลับเป็นฝ่ายผิดคำพูด” คุณหมอไม่เปิดโอกาสให้ฉันอธิบายเลย ฉันไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด เพราะมันทำให้เราทั้งสองฝ่ายรู้สึกแย่ไม่ต่างกัน

            “เมไม่ได้ผิดคำพูดนะคะ”

            “หรือคุณจะเถียงว่าคุณไม่ได้คิดว่าผมเป็นเกย์” ง่า ฉันเถียงไม่ออก

            “แค่เคยคิดค่ะ” ฉันจะไม่โกหกคุณหมอ ต่อให้เขาจะโกรธหรือไม่พอใจกับคำตอบของฉันก็ตาม ฉันจะซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเอง

            “นั่นไง คุณก็เชื่อตามข่าวเหมือนคนอื่น” คุณหมอถือผ้าเช็ดตัวแล้วเดินหนีเข้าห้องน้ำไป ให้เวลาเขาอยู่คนเดียวสักพักก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยฉันก็รู้ว่าเขาอยู่ไหน

            ฉันนั่งรอเขาอยู่บนเตียงที่ครั้งหนึ่งเราเคยเกือบจะมีอะไรกัน แต่เขาหยุดตัวเองไว้ก่อน.. คุณหมอซึ่งเป็นฮีโร่ของฉันบอกว่าไม่อยากทำร้ายฉัน แล้ววันนี้เป็นฉันเองที่ทำร้ายความรู้สึกของเขา แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ

            “ฮึก ฮือๆ” แล้วฉันก็ร้องไห้อยู่ตรงนั้น ทั้งที่บอกตัวเองให้เข้มแข็งแล้วแท้ๆ ฉันจะมาอ่อนแอในเวลาแบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องอธิบายให้คุณหมอเข้าใจก่อนแล้วค่อยหนีไปร้องไห้คนเดียวที่อื่น

            แกร๊ก.. ประตูห้องน้ำเปิดออกมา ฉันรีบเช็ดน้ำตาตัวเองอย่างเร่งด่วนที่สุด ก่อนจะหันไปยิ้มให้เขา

            “หมอ พร้อมจะฟังเมยังคะ?” คุณหมอในสภาพผ้าเช็ดตัวผืนเดียว กล้ามแขน กล้ามท้อง และแผงอกล่ำๆ ไหนจะผมที่เปียกน้ำจนดูเซ็กซี่มากขึ้นไปอีก ขอสมาธิจงบังเกิดแก่ฉัน

            “ผมจะเชื่อที่คุณพูดได้ยังไง”

            “เมไม่เคยหลอกหมอนะคะ”

            “คุณเป็นดาราดัง คุณเล่นละครเก่ง..”

            “แต่เมจริงใจกับหมอ เมชอบหมอมาก มากจริงๆ ทำไมหมอไม่ฟังเมอธิบายเลย” คุณหมอเดินเข้ามาหาฉัน และกระชากตัวฉันให้ปลิวเข้าไปปะทะกับแผงอกกำยำของเขา

            “อยากนั่งหรือนอนอธิบายดีหล่ะครับ” คุณหมอหมายถึงอะไร

            “อยากได้ผมไม่ใช่หรอครับ?” สายตาของเขาไม่เหมือนคุณหมอของฉันอีกแล้ว

            “ตอบมาสิเมริน”

            “เมชอบหมอวินคนที่เป็นฮีโร่ของเม ไม่ว่าเขาจะมีข่าวอะไรหรือเขาจะเป็นผู้ชายหรือเปล่า เมก็ไม่สนใจ” ฉันตะโกนใส่หน้าเขาอย่างอัดอั้น

            “อยากพิสูจน์ใช่มั้ยว่าผมเป็นผู้ชายหรือเปล่า..” คุณหมอผลักฉันลงกับเตียง

            “หมอจะทำอะไรเม?” ฉันถามอะไรโง่ๆ ฉากแบบนี้ฉันเจอมานักต่อนัก แต่นั่นมันไม่ใช่เรื่องจริง พอมาเจอเข้ากับตัว สมองฉันก็คิดอะไรไม่ออกเหมือนกัน

 

            “อยากรู้ว่าเป็นหรือไม่เป็น..ก็ลองอ้าขาดูสิ”

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้น่าสงสารเมเม่เนอะ หมอไม่เข้าใจ หมอไม่ยอมฟังนางเลย แต่..หมอบอกให้อ้าขารอนะ

 

จากนี้ไปหมอวินจะเข้าสู่โหมดหื่นอย่างเต็มตัวแล้วนะคะ เมเม่ขี้อ่อยของเราจะเป็นยังไง อย่าลืมติดตามกันต่อนะคะ

 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจและแรงสนับสนุนที่ให้นะคะ แอบได้ดาวมาด้วย ดีใจจัง^^

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น