ปากกาสีทอง

ยินดีต้อนรับสู่เรื่องที่ 4 ของไรต์จ้าา ขอให้อ่านให้สนุกน้า~ ^^

Lesson 1 : แรกพบสบตา

ชื่อตอน : Lesson 1 : แรกพบสบตา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ค. 2559 17:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lesson 1 : แรกพบสบตา
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/141037/1804465905-member.jpg

 

Lesson 1 : แรกพบสบตา

 

เธอเลี้ยวรถเข้ามาจอดในมหาลัยชื่อดังอย่างปกติเช่นทุกวัน อย่างที่เคยๆเธอคิดเสมอว่ารีบๆเรียนรีบๆจบ เขาอยากจะหลุดออกไปจากที่ๆนี้ใจจะขาด

แกร๊ก!

เสียงเปิดประตูรถคันหรูเปิดและปิดลงโดยร่างบางที่สมส่วน เธอมีฉายาที่ไร้เทียมทานที่ไม่สามารถกระตุกใบหน้าของเธอได้เลยแม้แต่น้อย แต่ก็ยังมีชนกลุ่มใหญ่ที่ยังคงหลงใหลในความสวยของเธอ แต่ก็ยังชนกลุ่มนึ่งที่ไม่พอใจในตัวตนของเธอ

ร่างบางเดินเดินไปนั่งลงข้างเพื่อนชายที่หล่อเหลาเอาการแต่เสียดายเกินคาดที่เขานั้นเป็นเพศที่ 3 เธอนั่งลงด้วยการที่ยังมึนเหมือนเช่นทุกเช้า นิสัยส่วนตัวของเธอไม่มีใครล่วงรู้เลยถ้าไม่ใช่คนที่สนิทกับเธอจริง คนภายนอกอาจมองเธอดูเผินๆคือ ' The ice princess' เธอเย็นชาไม่สนใจผู้ใด ไม่สนใจโลก ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง แต่คนที่อยู่ข้างๆเธอจะรู้ว่าเธอนั้น เบอะ ซุ่มซ่าม ป้ำๆเป๋อๆ แต่ใบหน้าเธอก็ยังคงเรียบนิ่ง เธอเย็นชากับทุกๆสิ่ง

"ไงยะยัยราชินี วันนี้มาเหมือนซอมบี้เลยนะแก" เพื่อนหนุ่มเอ่ยทัก พลอยไพริน ขึ้นทันทีที่เห็นหญิงสาวนั้นนั่งลงกับโต๊ะด้วยสภาพที่อิดโรย

"ก็เมื่อคืนนะสิ ไอ้แฝดนรกของฉันนะสิป่วนทั้งคืนเลย" เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงของคนที่กำลังจะหมดลมหายใจ

"เพชรทำไม?? อ้ายยย! ฉันละอยากเป็นแก.. มีแฝดหล่อๆอยู่ใกล้ๆ" ฟาร์ติน หรือ ตินนี่ที่ใครๆก็เรียกเอ่ยออกมาด้วยทำนองที่อิจฉาพลอนไพรินเป็นอย่างมาก

"โอ๊ยแฝดนรกนะสิแก พูดถึงก็มาเชียว.." พลอยไพรินเอ่ยออกมาด้วยท่าทางที่เบื่อหน่าย กับคนที่เธอพูดถึงกำลังเดินมากับบรรดาหนุ่มๆทั้งหลาย

"มากันครบเลย หล่อๆทั้งนั้นเลยอะแก.." ตินนี่พูดด้วยอาการตื่นเต้น

"ยัยแฝดนรก วันนี้คุณแม่ฝากข้าวกล่องมาให้ปะ?" เพชรมายา หรือ เพชร แฝดชายร่วมไข่ใบเดียวกับพลอนไพรินเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาถึง พลอยแฝดหญิงของตน

"ไม่ยะ แม่บอกให้ไปหากินเอาเอง ไอ้แฝดนรก"

"ไอ้คำหลังนี้เธอเติมเองใช่ไหม?" เพชรมายาถามพลอยไพรินออกมาทันที

"ใช่แล้วจะทำไม?" พลอยไพรินตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่รู้สึกอะไรกับคำพูดของตนหรือใครๆ

"เห้อ~ เธอมันนี่เย็นชาเป็นบ้าเลยวะ นี้ฉันแฝดไข่ใบเดียวกับเธอนะ" เพชรมายาตอบออกมาด้วยน้ำเสียงนอยด์ๆ

"ก็แล้วมันจะทำไมกันละห้ะ"

"โอ๊ยเลิกๆ เลิกเถียงกันสักไอ้แฝดนรกคู่นี้นิ!" เบียร์ เพื่อนสนิทที่สุดของเพชรมายาเอ่ยขึ้นมาอย่างขัดอารมณ์

"วันนี้พ่อบอกว่าให้เราหาข้าวเย็นกินกันเองนะ พ่อจะมาแม่ไปดินเนอร์" เพชรมายาเอ่ยออกมาก่อนจะเดินจากไป พลอยได้ยินก็ำยักหน้าอย่างรับรู้พฤติกรรมติดเมียของพ่อตนเอง อย่างเอือมๆ พ่อของเธอเป็นทายาทของเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ที่อยู่ใจกลางเมือง พ่อของเธอเป็นประธานที่ได้รับตำแหน่งตอนอายุยังน้อย แต่มีพวกเขาตอนที่ยังเรียนกันอยู่.. นั้นซึ่งเธอก็ไม่รู้สึกอะไรขอแค่ครอบครัวมีความสุขก็พอแล้ว ส่วนแม่ของเธอเป็นแพทย์หญิงฝีมือดีของโรงพยาบาลดัง ซึ่งไม่ค่อยจะกลับบ้าน นั้นก็เป็นอีกเหตุผลนึ่งที่ทำให้พ่อของเธอนั้นเป็นพวกติดเมีย

"แล้วนี้เมื่อไหร่ยัยเซอซีจะมา?" ตินนี่เอ่ยถามหาเพื่อนสาวอีกคนที่ยังไม่โผล่ออกมาให้เห็นหน้าในวันนี้ เซอซี หรือ ซี เด็กสาวขี้เซาที่ชีวิตของเธอมักจะหลับใหลอยู่ตลอดเวลาในยามที่เธอว่าง

"มันตื่นหรือยังหรอก" พลอยไพรินเอ่ยออกมาอย่างเนือยๆกับเพื่อนสาวคนนี้

"เอาเถอะเดี๋ยวสายๆมันก็คงโผล่มาเองนั้นละ เราก็ไปเรียนเถอะ" พลอยไพรินเอ่ยออกมาและลุกขึ้นสะพายกระเป๋าเป้ไว้ที่หลังและลุกขึ้นเดินกำลังจะหันหลังแต่ก็ต้องล้มลงกลับไปนั่งที่เดิมเพราะชนอะไรเข้าบางอย่างที่ใหญ่กว่าตัวเธอ

ตุบ!

 

เธอชนเข้ากับอาร์เธอร์ หรือ อาร์ หนุ่มป๊อปของมหาลัย แต่มีหรือที่คนอย่างพลอยไพรินจะสน เธอไม่เคยสนเรื่องผู้ชายในรั่วหมาลัยแห่งนี้เลย ถึงจะมีหนุ่มๆมากมายต่างพากันเข้ามาจีบไม่ขาดสาย แต่รอบตัวของเธอนั้นก็ยังคงมีศัตรูเยอะในขณะที่เจ้าตัวนั้นยังไม่รู้

 

“ขอโทษค่ะ” พลอยเอ่ยขอโทษจบก็ตั้งท่าลุกจะเดินไปเรียน แต่คนที่เธอชนกลับเอาแต่มองหน้าเธอไม่ละสายตา และเอื้อมมือไปคว้าข้อมือพลอยเอาไว้ พลอยหันหน้าไปมองอาร์เธอร์ตามแรงของเขา

 

“มีอะไรหรือเปล่า ฉันขอโทษไปแล้ว” พลอยเอ่ยถามออกมาด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยไม่รู้สึกอะไรถึงสถานการณ์ในตอนนี้

 

“เธอ..” เขาเอ่ยเรียกออกมาและเอาแต่จ้องตาพลอยไพรินไม่ละสาย

 

“มีอะไร?”

 

“เธอ พลอยไพริน ที่เขาลือกันสินะ?” อาร์เธอร์เอ่ยถามออกมา และยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

 

“อย่างนี้นี่เอง “เจ้าหญิงน้ำแข็ง” สมฉายาจริงๆ หึ! น่าสนุก” อาร์เธอร์เอ่ยออกมาอย่างคนมีแผนการ

 

“แล้วมันจะทำไม? นายมีปัญหาอะไรหรือว่าเรื่องที่ฉันชนนาย นายเคืองว่างั้น??” พลอยเอ่ยถามอาร์เธอร์ออกไปพร้อมทำท่าทางที่เริ่มหมดความอดทน

 

“ทำใจสะ เธอมันก็แค่รุ่นน้อง .. เดียวรุ่นพี่คนนี้จะเอ็นดูเธอเอง” อาร์เธอร์รู้สึกสนุกไปกับท่าทางของพลอยไพรินที่ดูจะไม่พอใจเอามาก เขาก้มลงไกระซิบที่ข้างหูของพลอยไพริน และปล่อยข้อมือของเธอให้เป็นอิสระและเดินหนีไป

 

“บ้าหรือเปล่า ไอ้ขี้เก๊กนี่! นี้ตินไอ้หมอนั้นมันใคร?” พลอยไพรินหันไปถามเพื่อนสาวที่กำลังยืนทำท่าเคลิ้มอยู่

 

“ห้ะ! นี้แกไม่รู้จักจริงๆเหรอ? นั้นนะ พี่อาร์เธอร์ รุ่นพี่ปี 4 เป็นรุ่นพี่เรา 1 ปี หนุ่มที่ฮ็อตที่สุดเลยนะยะ!” ฟาร์ตินเอ่ยตอบพลอยไพรินด้วยท่าทางที่ตื่นเต้นที่ได้เจอหนุ่มฮ็อตของมหาลัย

 

 

5 วันต่อมา

 

พลอยไพรินเดินมานั่งหน้าตึกเรียนที่ตนจะต้องเข้าเรียนเช่นเคยทุกครั้ง เพื่อมานั่งรอเรียนหรือเล่นกับเพื่อนสาวทั้งสองของเธอ

 

“แกฉันหิววะ ซีแกจะเอาอะไรไหม?” ฟาร์ตินลุกขึ้นและหันไปถามเซอซีที่กำลังฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะ เพื่อถามว่าจะเอาอะไรไหม แต่เซอซีก็ส่ายหัวไปมา และไม่สนใจเพื่อนสาวอย่างฟาร์ตินอีก

 

“แล้วแกละ?” ฟาร์ตินหันหน้ามาถามพลอยไพรินที่กำลังทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับที่ฟาร์ตินกำลังยืนอยู่

 

“ไม่อ้ะ น้ำเปล่าก็พอ” พลอยไพรินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง และหน้าตาเฉยชาออกไป

 

“ยะ! แม่ราชินี~” ฟาร์ตินตอบรับคำออกมาก่อนจะเดินหายออกไปไกลสายตาของพลอย พลอยไพรินหยิบโทรศัพท์ขึ้นเปิดเกมเล่นได้อยู่สักพักก็มีบุคคลที่เธอไม่ปลื้มโผล่ออกมา และนั่งลงข้างๆเธอ

 

“ไง เจ้าหญิง..” อาร์เธอร์ เอ่ยเรียกพลอยอย่างล้อเลียนและหันหน้ามามองหน้าฉัน

 

“นายมาอีกแล้วหรอ?” พลอยไพรินเอ่ยออกมาอย่างไม่สนใจบุคคลที่มาเยือน เธอยังคงสนใจเกมในจอโทรศัพท์แบบไม่วางสายตาไปที่อาร์เธอร์เลย

 

“ทำไม ฉันจะมาตามจีบสาวสวยของมหาลัยที่ขึ้นชื่อว่า เจ้าหญิงน้ำแข็งไม่ได้หรือยังไง?” อาร์เธอร์เอ่ยออกมาและขยับเข้าไปไกลๆเธอ พลอยไพรินลุกขึ้นและเดินไปนั่งข้างๆเพื่อนสาวที่กำลังฟุบหน้าลงกับโต๊ะแบบไม่สนใจใครอย่างเช่นเธอในตอนนี้

 

“ไม่ได้” เมื่อพลอยไพรินนั่งลงเธอก็ตอบอาร์เธอร์ด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งและเย็นชา

 

“หึ! ไม่ได้ด้วยวะมึง” อธิฐาน หรือ ฐาน เพื่อนสนิทคนเดียวของอาร์เธอร์เอ่ยอย่างเยาะเย้ยออกมา

 

“มึงนี้นะ” อาร์เธอร์กันไปมองหน้าเพื่อนที่หักหลังชั่ววินาทีและหันกลับไปสนใจพลอยไพรินที่ยังคงนั่งเล่นเกมไม่สนใจเธอ

 

“นี้ไม่คิดจะสนใจกันเลยหรือไงหะ!” อาร์เธอร์เอ่ยออกมาอย่างหมดความอดทนที่เธอนั้นไม่ได้สนใจเขาเลยสักนิด

 

“ไม่จำเป็นต้องสนใจ แล้วทำไมฉันต้องสนใจนายด้วยไม่ทราบ?” พลอยไพรินเอ่ยถามสวนอาร์เธอร์กลับด้วยน้ำเสียงที่ยังคงที่และเรียบนิ่งดุจสายลมไม่ผ่าน ด้วยท่าทางของเธอจึงทำให้อาร์เธอร์ไม่สบอารมณ์อย่างหนัก

 

“โห~ ไม่จำเป็นต้องสนใจ.. เธอนี่มันน่าสนใจดีเป็นบ้าเลยวะ” อาร์เธอร์เอ่ยออกมาด้วยท่าทางที่ดูสนุกสนาน อาร์เธอร์คิดว่าตอนนี้เจ้าหญิงน้ำแข็งที่เขาต่างพากันลำลือนั้นมีอะไรที่ดูน่าสนใจมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

 

“...” พลอยไพรินไม่ตอบอะไรอาร์เธอร์ เธอยังคงเล่นเกมต่อไม่สนใจเขาเช่นเคย

 

“เธอเสร็จฉันแน่แม่น้ำแข็ง” อาร์เธอร์ว่าทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะเดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงและเดินจากไป พลอยไพรินยังคงเล่นเกมอยู่ต่อเนื่องโดยที่ไม่สนใจบุคคลที่เดินออกไป

 

 

2 ชั่วโมงต่อมาเวลาเรียน

 

พลอยไพรินที่กำลังนั่งเรียนอยู่ก็มีกลุ่มผู้หญิงกลุ่มนึ่งกำลังเดินเข้ามาทางเธอ

 

“เธอยัยน้ำแข็ง! เธอมายุ่งกับอาร์ทำไมยะ!?” ผู้หญิงคนนึ่งถามเธอขึ้นมาและกระชากพลอยไพรินให้ลุกขึ้นมาคุยกับเธอ

 

“พูดใหม่” พลอยไพรินเอ่ยออกมาอย่างเรียบนิ่งและด้วยใบหน้าที่ไม่รู้สึกทุกข์ร้อนอะไร

 

“เธอเข้ามายุ่งกับอาร์ทำไม?” หญิงสาวคนนั้นถามเธออีกรอบตามที่พลอยขอ

 

“อ้อนี้เธอคงไม่รู้สินะ ว่าเขามายุ่งกับฉันเอง มาตามวางกั่งแบบนี้คงโดนหมอนั้นสอยมาจนพลุนละสิ” พลอยไพรินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยคำหยาบที่เจ็บแสบแม้แต่คนฟังยังรับไม่ได้ พร้อมกับใบหน้าที่เรียบนิ่งที่ด่าใคร ใครก็เจ็บ

 

“กะ กรี๊ดดดดด!!

 

 

To Be Continued..

 

 

 

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1158925_4598997.gifเข้าสู่เรื่องที่สามของเรา กิกิ ฝากติตามกันต่อด้วยน้า เรามาอัพให้ตามการโหวตจากเสียงจ้า~ 

 

1 เมนต์ = 1 กำลังใจให้เราเขียนต่อไป!http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/f5f49335.gif

 

 

ตอนที่ 2 จะมาในวันพรุ่งนี้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น