ฮาเร็มคุง

ขอคอมเม้นเป็นกำลังใจหรือ กดไลค์ให้ทีกดได้วันละครั้งนะแจ๊ะ < กำลังใจดี ก็ออกเยอะ > กราบขอบคุณทุกท่านที่กดให้ดาวมา มือใหม่อย่าด่าเยอะกลัว ^_^

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ค. 2559 16:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

ตอนที่ 3

 
 
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจกันไปเรียบร้อยแล้วเทียนหลงกับหลางหลงก็อาบน้ำชำระร่างกาย และก็มานั่งเล่นกันที่ห้องรับแขกแห่งหนึ่งในตระกูล
 
 
ระหว่างนั้นเทียนหลงก็ลองตรวจสอบสภาพร่างกายของหลางหลงดูก็พบว่าตัวของเด็กสาวในตอนนี้มีจุดลมปราณที่เปิดอยู่ 12 จุดแล้ว แต่ตัวของเทียนหลงเองยังคงมี 5 จุดเช่นเคย
 
 
เทียนหลงที่จริงแล้วสามารถทะลวงจุดชีพจรลมปราณตัวเองก็ย่อมได้เช่นกันซึ่งมาจากความรู้ที่ตัวเทียนหลงเองก็เป็นแพทย์ชำนาญฝีมือจากโลกเก่า เสริมความรู้กับเทียนหลงคนก่อนที่อ่านหนังสือจำนวนมากหวังรักษาอาการป่วยของตน
 
 
เพียงแต่ว่าในตอนนี้ร่างกายของเทียนหลงยังคงเป็นเด็กอยู่ การทะลวงชีพจรลมปราณอาจทำให้รับภาระหนักเกินไปเพราะว่าร่างกายอาจรับไม่ไว้ เหตเพราะตัวคนทะลวงชีพจรลมปราณก็ต้องเสียแรงจำนวนมากในการใช้ทะลวงชีพจรลมปราณ
 
 
ตัวเทียนหลงจึงตัดสินใจที่จะรอให้ร่างกายของมันพร้อมมากว่านี้เสียก่อน
 
 
" น้องหลง พี่กลับมาแล้ว "
 
 
จากนั้นไม่นานเหม่ยหง พี่สาวของเทียนหลงก็กลับมาพร้อมกับข้าวของที่ให้คนใช้ถืออยู่เต็มไปหมด
 
 
" พี่ซื้อยาบำรุงต่างๆ รวมถึงหนังสือที่เจ้าน่าจะชอบมาให้....แล้วนั้นใครน่ะ "
 
 
เหม่ยหง ที่เหลือบไปสังเกตเห็นหลางหลงเข้าก็ถามขึ้นและมองไปยังหลางหลงที่ดูสนิทกับเทียนหลงอย่างไม่ชอบใจหนัก
 
 
" นี้เป็นคนรับใช้ส่วนตัวของข้าเองท่านพี่..ชื่อว่าหลางหลง "
 
 
หลางหลงที่นั่งอยู่ที่พื้นก็ก้มหน้าหลบสายตาที่ประดุจพญาเยี่ยวจ้องมองเหยื่อของเหม่ยหง เหม่ยหงหลังจากถามเสร็จก็เข้ามานั่งชิดติดกับเทียนหลงในทันที
 
 
" ทำไมข้าไม่ค่อยคุ้นหน้าเลย "
 
 
" พอดีข้า......."
 
 
เทียนหลงเลยตัดสินใจเล่าทุกอย่างไปด้วยความสัจจริงเว้นเสียแต่เรื่องที่เทียนหลงกับหลางหลงร่วมทำภารกิจกัน 
 
 
" น้องหลงนี้เจ้าแอบหนีออกจากบ้านหรอ "
 
 
" ก็ อยู่บ้านเฉยๆมันน่าเบื่อนี่น่า "
 
 
" เจ้าเพิ่งหายป่วยได้ไม่นาน แถมเจ้าเองก็ไม่ได้ออกไปข้างนอกนั้นนานแล้ว อาจไม่คุ้นชิน หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเจ้าคงไม่สามารถรับมือ "
 
 
" เอ่อ..คือว่าที่จริงแล้ว ท่านพี่ ข้านั้นเคยแอบหนีออกไปข้านอกมาก่อนหลายครั้งแล้ว "
 
 
เทียนหลงที่เห็นว่ากับเหม่ยหงที่ตอนนี้กำลังรีดไถ่เรื่องราวทั้งหมดอยู่นั้น เป็นไปไม่ได้เลยที่ตัวเทียนหลงจะสามารถโกหกได้ เพราะเหม่ยหงเหมือนจะสามารถรับรู้ได้ เทียนหลงเลยกล่าวทุกอย่างออกไป เพื่อให้เหม่ยหงได้สบายใจขึ้น
 
 
" เอาเป็นถ้าข้าจะออกไปข้างนอก ข้าจะบอกท่านพี่ก่อนในคราวหน้า "
 
 
" ก็ได้ เรื่องนี้ข้าจะไม่บอกท่านพ่อท่านแม่ให้พวกท่านเป็นห่วง แต่หากเจ้าหนีออกไปคนเดียวอีกข้าคงจะต้องกักขังเจ้าเสียบ้าน "
 
 
" แล้วอีกอย่างถ้าเจ้าอยากจะลองวิชาการแพทย์ที่เจ้าร่ำเรียนมาก็ไม่เห็นจะต้องออกไปหาถึงย่านสลัมแถวนั้น เจ้าอาจพบเจอพวกโจรเข้าให้ก็เป็นได้ ข้ายินดีจะให้เจ้าใช้ร่างกายทดลองวิชาได้อย่างเต็มที่ "
 
 
" ข้าเพียงไม่อยากจะรบกวนท่านพี่สักเท่าใดเพราะตอนนี้ท่านพี่เองก็ความหวังของตระกูลเรา ด้วยความสามารถและพรสวรรค์ ข้าเกรงว่าจะทำให้ท่านเสียเวลาในการฝึกวิชาไปเสียเปล่า "
 
 
เหม่ยหง เป็นเด็กในตระกูลเทียนที่มีความสามรถและพรสวรรค์อย่างสูง ด้วยพลังปราณในร่างกายที่มีอยู่ถึง 20 ปี และมีจุดชีพจรลมปราณที่เปิดอยู่ถึง 44 จุด และโดยส่วนใหญ่ผู้ที่พลังปราณในร่างกายตามอายุนั้นก็ถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว
 
 
แต่เหม่ยหงกลับมีพลังปราณในร่างกายอยู่ถึง 20ปี จากวัยเพียง 15 ปีและยังมีจุดชีพจรลมปราณที่เปิดอยู่ 44จุดที่ช่วยในการฝึกวิชายุทธ์รวมถึงการใช้ออกอย่างมีประสิทธิภาพ โดยส่วนใหญ่อัจริยะจะมีจุดพลังปราณที่เปิดอยู่เพียง 30 กว่าจุดเท่านั้น
 
 
นับว่าเหม่ยหงเรียกได้ว่าเป็นอัจริยะที่ในรอบหลายๆปีจะเกิดมาสักคน จุดพลังปราณมิใช่ช่วยแค่ในการฝึกวิชายุทธ์เท่านั้น หากเพียงแต่เวลาต่อสู้หากผู้มีจุดพลังปราณจำนวนมากก็จะสามารถที่จะรีดเร้นพลังปราณ และกระบวนท่าต่างๆได้อย่างรวดเร็ว
 
 
ด้วตัวของเหม่ยหงที่มีความสามรถสูงส่งถึงเพียงนี้รวมกับรูปร่างหน้าตาอันงดงามยากที่ชายใดจะอดใจไว้ จึงมีชายหนุ่มจำนวนมากตามจีบเหม่ยหง แต่ตัวเธอมิเคยสนใจชายใดเลยยกเว้นแต่เพียงน้องชายของเธอ
 
 
หากความสามารถของเทียนหลงที่สามารถทะลวงจุดชีพจรลมปราณแพร่กระจายออกไปทั่วทุกอาณาจักรคงเกิดสงครามแย่งชิงตัวเทียนหลงเป็นแน่ เพราะแม้แต่หมอที่มีฝีมือยังทำได้อย่างเต็มที่ก็แค่ดูแลเส้นชีพจรลมปราณเท่านั้น ไม่สามารถทะลวง หรือรักษาได้
 
 
" เจ้าหาต้องเป็นกังวลไม่ การที่ข้าได้อยู่กับเจ้า ข้าเองก็ถือเป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่งเช่นกัน แต่หากเจ้ารังเกียจที่จะดูแลพี่ข้าก็ไม่ว่าอะไร "
 
เหม่ยหงกล่าวออกมาและยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย
 
 
" ไม่ใช่หรอกท่านพี่ ข้าจะรังเกียจท่านได้อย่างไร เอาเป็นว่าข้าจะพยายามดูแลสุขภาพร่างกายของท่านให้ดีที่สุดเอง "
 
 
" งั้นเราไปกินข้าวกันเถอะ นี้ก็เย็นมากแล้ว "
 
" ท่านพี่ ข้าขอให้หลางหลงนั่งโต๊ะกินข้าวกับเราได้หรือไม่ "
 
 
" น..นายท่านข้า ไม่..."
 
 
" เฮ้อเอาเถอะ ถ้าเจ้าต้องการอย่างนั้น ข้าจะบอกท่านพ่อท่านแม่ว่า ข้าพาหลางหลงมาอยู่เป็นเพื่อนแก้เหงาให้กับเจ้าก็แล้วกัน "
 
" ขอบคุณมากท่านพี่ "
 
.
.
.
 
หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จเรียบร้อยแล้วและคุยกันเล็กน้อย เทียนหลง หลางหลง เหม่ยหงก็แยกกันไปที่ห้องของตนเอง
 
 
เมื่อเทียนหลงกลับเข้ามาที่ห้องของตนก็พบกับข้าวของจำนวนมากที่เหม่ยหงซื้อไว้ให้ จนอดไม้ได้ที่จะยิ้มออกมาเล็กน้อยให้กับการกระทำของพี่สาวแสนสวยที่สุดแสนจะเป็นห่วงน้องชายของเธอ
 
 
เทียนหลงทิ้งตัวนอนลงที่เตียงพลางหยิบหนังสือวิชาวิชาแพทย์ของโลกนี้ขึ้นมาอ่านเล่น นับตั้งแต่ที่มาอยู่ในร่างนี้ความคิดทุกอย่างมในสมองก็รู้โลดแล่น เพียงอ่านอะไรเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำความเข้าใจได้อย่างง่ายด่าย
 
 
กร ที่อยู่ในร่างของเทียนหลงตั้งแต่มาอยู่ที่นี้ก็อ่านหนังสือ และความรู้ต่างๆไปเป็นจำนวนมากรวมกับความสามารถของเขาที่สามารถเข้าใจ และจดจำเนื้อหาในหนังสือได้อย่างดีเยี่ยมเหลือเพียงแค่ลองประยุกต์ใช้กับความรู้เก่าเท่านั้น
 
 
เทียนหลงนอนอ่านหนังสืออยู่สักพัก ก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา
 
 
" ใครน่ะ "
 
 
" พี่เอง "
 
 
" ท่านพี่มีธุระอะไรหรอ "
 
 
" ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้านิดหน่อยนะ "
 
 
" งั้นเชิญท่านพี่เข้ามาก่อน "
 
 
เหม่ยหงตอนนี้อยู่ในชุดนอนบาง ทำให้สามารถบ่งบอกถึงรูปร่างที่เข้ารูปและสมส่วนได้เป็นอย่างดี
 
 
" น้องหลงเจ้าหนะ ทำกับหลางหลงไปแล้วงั้นรึ "
 
 
จู่เหม่ยหงก็กล่าวขึ้นและมองมาที่เทียนหลงด้วยสีหน้าเย็นชา บรรยากาศโดยรอบเย็นเชียบขึ้นมาในทันที
 
 
" ที่จริงแล้วข้าน่ะรู้อยู่แล้วว่าเจ้าแอบหนีไปนอกบ้านมากี่ครั้ง เพราะข้าให้คนคอยแอบตามเจ้าอยู่ "
 
 
" ท..ท่านพี่ "
 
 
" เอาล่ะ เจ้าสมควรที่จะเล่าความจริงให้ข้าฟังได้แล้ว "
 
 
เมื่ออยู่ต่อหน้าสายตาของเหม่ยหงในตอนนี้เทียนหลงก็เล่าทุกอย่างออกไปจนหมดไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องของความสามารถในการทะลวงจุกชีพจรลมปราณ หรือการที่เขาหลับนอนกับหญิงสาวแล้วจะทะลวงจุดชีพจรลมปราณเช่นกัน
 
 
" เช่นนั้นมันก็คงจะเป็นอุบัติเหตที่เจ้าไม่ได้ตั้งใจสินะ "
 
 
แทนที่ตัวนางจะสงสัยเรื่องความสามารถในการทะลวงชีพจรลมปราณกลับสงสัยเจตนาของตัวเทียนหลงแทน?
 
 
" จะว่าอย่างนั้นก็ได้ท่านพี่ เพียงแต่ท่านพี่อย่าทำร้ายหลางหลงได้ไหม "
 
 
เทียนหลงกล่าวออกมาอย่างเกรงๆ 
 
 
" ข้ามิทำอะไรหรอก เจ้าเห็นข้าเป็นมารร้ายเป็นแล้วหรอ "
 
 
เหม่ยหงตอนนี้แกล้งตีหน้าเศร้าเรียกความสงสารจากเทียนหลงจนบรรยากาศกดดันก่อนหน้านี้หมดไป
 
 
" ไม่ใช่ท่านพี่ ข้าขอโทษ "
 
 
" ไม่เป็นไรหรอกเพียงแต่จากนี้ไปเจ้าห้ามที่ไปเก็บหญิงใดมาอีกหากเจ้าต้องการอะไรขอเพียงแค่บอกข้าเท่านั้น ข้าจะละเว้นหลางหลงให้คนหนึ่ง เอาล่ะทีนี้ข้าอยากชมฝีมือของมองอัจฉริยะที่กล่าวว่าตนสามารถทะลวงชีพจรลมปราณได้เสียจริง "
 
เหม่ยหงกล่าวออกมาอย่างสดใสเพื่อหวังให้น้องชายที่กำลังหดหู่อยู่ตอนนี้รู้สึกดีขึ้น
 
" ข้าจะไม่ทำให้ท่านพี่ผิดหวังแน่นอน "
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}