MyTwin

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CAfe love 6

คำค้น : yaoi,cafe,หมอ,คาเฟ่,คัตเตอร์,ขนมปัง,ชายรักชาย,นิยาย Y ,cafe love

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2559 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CAfe love 6
แบบอักษร

ผม หมอคัตเตอร์คนหล่อเองครับ ผมไม่ได้มาหาขนมปังว่าที่เมียผมเลยทั้งอาทิตย์ ผมโคตรคิดถึงเลย ผมตื่นขึ้นมาหลังจากได้หลับสบาย ได้นอนกอดดื้อของผม จริงๆผมไม่ได้กินขนมแทนข้าวนะ แต่ผมแค่ไม่ชอบกินข้าวเท่านั้นเอง ผมกระชับกอดเบาๆ ปกติปานนี้ถ้าเลิกงานผมคงไปตามผับตามบาร์หาใครสักคนมา one night stand แต่ผมก็ไม่เคยไปอีกเลยตั้งแต่เจอดื้อ

 

นี่ตื่นแล้วก็ปล่อยได้แล้วตื่นมาก็หน้าบึ้งเลย

 

ขอนอนกอดอีกหน่อยน้าดื้อขอแกล้งหน่อยแล้วกัน

 

ปล่อยกู ไอ้หมอเถื่อน

 

จูบกูก่อน

 

ได้คืบแล้วจะเอาศอกนะมึง เอาส่วนล่างกูก่อนไหม

 

มึงจะให้กูเอา กูพร้อมนะมึง

 

กวนส้นและมึง ถ้ามึงยังไม่ปล่อยกูมึงโดนแน่น่ารักชะมัด ผมจัดการจับขนมปังเข้ามาฟัด ผมหอมแก้มปังทั้งสองข้างแกล้ง

เอามือลูบสะโพกปัง อ่าทำไมมันเหมาะมือแบบนี้เนี่ย

 

มึงจับตรงไหนของมึงเนี่ย ไอ้หมอเถื่อน

 

โครม!!

 

ไม่ต้องสงสังว่าเสียงอะไรครับ มันเป็นเสียงคนหล่ออย่างผมโดนคนสวยที่ผมฟัดอยู่เมื่อกี้ถีบอย่างแรง จนผมตกเตียงแล้วไปกระแทกตู้วางของใกล้ๆ

 

อูย มึงทำกูจุกเลย

 

สมน้ำหน้ามึง เล่นไรไม่รู้เรื่อง

 

มึงนี่ไปเอาแรงมาจากไหนว่ะ

 

กูโดนทาร์ตแกล้งบ่อย กูเอาแรงไว้หนีโว้ย

 

             ขนมปังเดินทิ้งผมออกไปหน้าตาเฉยแถมหันมายิ้มสะใจให้ผมดูอีกตั้งหาก ผมพยุงตัวเองลุกขึ้นกลับไปนั่งบนเตียง ห้องนี้

เป็นห้องขนาดเหมาะพอดี ในการดูแลความสะอาดอย่างง่าย ในห้องของปังไม่มีอะไรมาก ของส่วนใหญ่เป็นสีม่วงแต่มันจะมีสี

ประหลาดอย่างสีเหลือง มันคือตุ๊กตาตัวใหญ่วางอยู่ข้างเตียงเหมือนจะเป็นมุมที่ปังเอาไว้นั่งเล่นโน้ตบุค มันคือ ปิกาจู

 

เฮีย ตื่นแล้วหรอผมลงมาจากชั้นสองเจ้าทาร์ตก็ทักผมเลย

 

อื้อ มีอะไรให้พี่ช่วยเปล่า

 

ไม่อะ ผมทำเสร็จแล้ว แต่ผมมีไอ้นี่ให้เฮียทาร์ตมันก็ส่งมือถือมันมาให้ผมดู อื้อหื้อ นี่มันช็อตเด็ด ถึงว่าทำไมมันถึงทักผมแทนที่

จะตกใจที่เห็นผมเดินลงมาจากชั้นสอง

 

ส่งมาให้เฮียด้วย

 

ครับผม เฮีบรีบๆจีบให้ติดได้แล้ว ระวังใครมาตัดหน้าไปละ

 

กูจับปล้ำเลยได้ไหมละ

 

อย่าห้ามขั้นดิเฮีย

 

กูล้อเล่นบอกเลยผมคิดจริง ยิ่งอยู่ใกล้ปังยิ่งอยากจับกดไม่ต้องว่าผมหื่น ฮ่าๆๆผมรู้ตัวอยู่แล้ว

 

เฮียอยู่กินข้าวเย็นป๊ะ โรลอยากกินข้าวฝีมือเฮีย

 

งั้นกูเข้าไปดูสองคนนั้นในครัวก่อนแล้วกัน

 

                ผมเดินมุ่งหน้าไปยังจุดหมายของผม เห็นสองพี่น้องช่วยกันเตรียมขนมต่างๆ ค่อยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ขนมปังหัน

หน้ามาเห็นมองแล้วก็ทำหน้ามุ่ยสะบัดหันหนีผมเลยซะอย่างงั้น

 

โรลครับ มาให้พี่ช่วย

 

พี่คัต อ่ะขอบคุณครับผมว่าที่น้องสะใภ้ผมนิน่ารักจริงๆ

 

งั้นพี่ยกไปให้ทาร์ตเลยนะแต่พอผมจะยกออกไปโรลก็แย่งผมแล้วยกออกไปก่อน แถมมองหน้าผมแล้วอมยิ้มแล้วหันไปมองพี่

ชายตัวเองที่กำลังง่วนอยู่กับการตัดแบ่งเค้ก อ่อตัวเล็กปล่อยผมอยู่กับดื้อนี่เอง

 

เย็นนี้อยากกินอะไร

 

ไม่ ไปถามโรลซิว่าอยากกินอะไร

 

นี่งอลหรอหื้มผมกอดปังจากด้านหลังไว้หลวมๆ แต่ปังสะดุ้งนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร นี่ให้ความหวังผมป๊ะเนี่ย

 

เปล่างอน

 

โอเค ไม่งอนก็ไม่งอน

 

ผมกระชับกอดเบาๆ ปังยืนพิงอกผมอยู่ปังก็พลิกตัวมาหาผม เฮ้ๆ แบบนี้ไม่ดีนะ ผมก้มหน้าลงมามองหน้าปัง ปังก็เงยหน้าขึ้นมามองผม โอ้ยๆใกล้เกินไปแล้ว เดี๋ยวอดใจไม่ไหว ขึ้นมาจะทำไง ปังค่อยๆยื้นมือมาโอบล้อมรอบคอผม

 

ดื้อ แบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่มั้ง

 

ไม่ชอบรึไง

 

ก็ชอบแต่กลัวอดใจไม่ไหวมากกว่า

 

ก้มหน้าลงมาหน่อยซิผมกลืนน้ำลายลงคอ ผมก้มหน้าลงมาหาปัง

 

ที่หลังอย่าทำแบบนั้นอีกไม่งั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือนเสียงกระชิบที่ข้างหูกับแรงกระแทกเข้าจุดสำคัญของผมอย่างแรงทำให้ผม

จุกถึงขั้นยืนไม่อยู่

 

มึง ไอ้ดื้อ ไอ้แสบ

 

กูเตือนแล้วนะ ที่หลังห้ามทำแบบนั้นอีกนะคัตเตอร์ดื้อย่อตัวมาลูบแก้มผมแล้วก็หยิบขนมที่ตัวเองตัดเสร็จแล้วเดินออกไปจาก

ห้อง

 

ไม่งอนแต่โกรธเลยนี่หว่าผมบ่นออกมาเบาๆ

 

เฮียผมช่วยพยุงไปนั่งเก้าอี้ผมว่าทาร์ตมันคงเห็นเหตุการณ์เมื่อกี้

 

บอกเลยตอนนี้กูลงไม่ขึ้น

 

เฮียไปทำอะไรกับพี่ปังไว้เนี่ย พี่ปังถึงเล่นแรงแบบนี้

 

นิดหน่อยเอง ไม่คิดว่าจะเล่นแรงขนาดนี้

 

                อย่าถามว่าผมขยับได้ไหม ทาร์ตพยุงผมไปนั่งที่เก้าอี้แล้วออกไปช่วยอย่างรวดเร็วเพราะคนเริ่มเยอะแล้ว ผมได้แต่นั่ง

เฉยๆเอาหน้านาบโต๊ะ ถ้าผมเป็นหมันนะผมจะโทษไอ้ดื้อเลยค่อยดู ผมนั่งจุกอยู่พักใหญ่ พอเริ่มหายดีผมเลยลุกไปทำกับข้าว

 

พี่คัต โรลอยากกินไก่ต้มข่า

 

มีของครบรึเปล่าหื้มผมกับโรลช่วยกันหาของในตู้เย็นที่จะใช้ทำ

 

ทำไมพี่ทำอาหารเก่งจัง

 

แม่พี่ชอบทำแล้วเรียกพี่เข้าไปช่วยบ่อยๆตั้งแต่เด็ก

 

บางทีผมก็อยากได้ความรักจากแม่บ้างละมั้งคนที่อยู่กับผมตลอดตั้งแต่จำความได้คงเป็นพี่ปังกับพี่ทาร์ต

 

แต่โรลก็ได้รับความรักจากทั้งสองคนมาตลอดนิ งั้นไม่เป็นไรหรอก

 

นั่นซิครับ

 

มาช่วยพี่ทำดีกว่า อยากกินอะไรอีกไหม

 

       ผมรู้นะว่าสามพี่น้องมีนิสัยที่ต่างกันมาก โดยเฉพาะน้องชายคนเล็กของบ้านนี้ดูเหมือนจะซื่อเป็นพิเศษ แต่ก็คงมีความ

แสบพอตัวเนื่องจากดูการกระทำที่พายคนโตทำกับผม มันเป็นพันธุกรรมนะ เพราะผมคิดว่านิสัยคนในครอบครัวมักมีหลายๆ

อย่างเหมือนกัน    กับข้าวทุกอย่างถูกเตรียมไว้เรียบร้อย ผมออกจากห้องครัวพร้อมโรล ร้านคนเยอะเหมือนทุกทีผมสั่งขนมแล้วก็

เดินไปนั่งที่ประจำเวลาที่ผมที่นี่

 

คัต กูโทรหามึงตั้งหลายสายทำไมมึงไม่รับผมเอามือลูบกระเป๋ากางเกงตัวเอง อ่าผมคงลืมไว้บนห้องปัง

 

พอดี กูหลับ แล้วที่โรงบาลบอกกูก่อนกูกลับว่าวันนี้จะไม่โทรตามกู กูเลยไม่ได้สนใจเตาอบมันทำหน้าบึ้งเลยครับ

 

ชิ คืนนี้มึงจะไปเที่ยวไหมเตาอบกำลังยัดขนมเค้กเข้าปาก

 

ไปก็ได้ แต่กูคงไม่หิ้วใครกลับ

 

เอ้ มึงพูดจริงทำไมมันต้องทำหน้าไม่เชื่อผมแบบนั้นด้วย

 

งั้นกูพนันว่าคืนนี้ถ้ามึงหิ้วใครกลับ สองพัน

 

กูจีบปังอยู่และแน่นอนกูไม่มีอารมณ์กับใคร

 

ให้มันจริง อย่าไปทำให้เขาหลงเล่นๆละเพื่อน

 

       ผมเลิกสนใจมัน ดีนะปังเอาขนมออกมาเสริฟให้ผมตอนที่พวกผมคุยกันจบไปแล้ว ดูท่ายังไม่หายโกรธผมแน่เลย วางจานกระแทกโต๊ะด้วย นิเขาทำผมขนาดนั้นเขายังไม่หายโกรธอีกหรอเนี่ย

 

ไปทำอะไรให้ปังโกรธว่ะ

 

มึงไม่ต้องรู้หรอก

 

ระวังจะกินแห้วนะ

 

ไม่ต้องมาแช่งกูเลย

 

กูสะใจ คัตเตอร์หนุ่มหล่อ มีแต่คนอยากเสนอตัวให้ พอเจอคนที่ชอบกลับไปไม่เป็น

 

ไอ้เตาอบ พูดมากกินขนมของมึงไปเลย อ่อแล้วอย่าไปไหนคนเดียวค่ำๆมืดๆละ เดี๋ยวโดนฉุดจะได้มีผัวโดยไม่รู้ตัว

 

      ฮ่าๆๆยกนี้ผมชนะ มันทำหน้าบึ้งทันทีที่ผมพูดจบ  ผมเลยง้อมันโดยการเดินไปบอกปังว่าผมอยากได้คุกกี้ที่โต๊ะแล้ว ปังกู

เอามาเสริฟให้ เตาอบมันมองหน้าผม ผมเลยหยิบป้อนมัน ตอนแรกมันก็ไม่ยอมกินหรอกสุดท้ายก็ทนความอยากของตัวเองไม่

ได้

 

 

 

ทำอาหารเก่งแบบนี้ เคยคิดจะเรียนเกี่ยวกับพวกนี้ไหมก่อนที่จะเรียนหมอ

 

ก็เคย แต่ชอบหมอมากกว่า

 

หมอน่ากลัวจะตาย

 

เพราะมึงกลัวเข็มตั้งหากเลยทำให้กลัวหมอ

 

ใครกลัว กูไม่ได้กลัวเข็ม

 

แล้วใครร้องลั่นตอนกูฉีดยา

 

         ตอนนี้ผมกับปังช่วยกันล้างจานอยู่ครับ ปังหายโกรธผมแล้ว ผมละเชื่อเลยกลัวหมอเพราะกลัวเข็มฉีดยา ปากบอกไม่

กลัวๆ แต่แค่วันนี้มีนักเรียนมอปลายใช้ปากการูปเข็มฉีดยาจดรายการที่เขาสั่งเค้ก ปังมันยังเอาโรลมาบังแล้วยืนเกาะมองเลย

 

กลับบ้านไปเลยไป

 

ครับๆ กลับก็ได้

 

แต่พรุ่งนี้จะมาหาใหม่นะที่รัก

 

ใครที่รักมึงห๊ะ      

 

                ผมขโมยหอมแก้มปังแล้วก็เดินออกมากเลยอ่าผมลืมของ ผมต้องเดินกลับเข้าไปในร้านอีกครั้งตรงไปยังห้องครัว ปัง

ยังคงยืนเช็ดถ้วยจามอยู่

 

กลับมาทำไมไอ้หมอเถื่อน

 

มึงกูลืมมือถือไว้บนห้องมึง

 

ขึ้นไปเอาดิ

 

 

       วันนี้ที่ผมยอมกลับเร็วไม่ใช่อะไร ผมมีนัดกับไอ้เตาอบ เอาจริงๆนะตั้งแต่ผมเจอปัง ผมไม่ค่อยสนใจคนอื่นซักเท่าไร ไม่มี

ใครดึงดูดเท่าปังแล้ว นี่คงเป็นคืนแรกละมั้งที่ผมออกเที่ยวหลังจากเจอปัง อย่าเอาไปบอกว่าที่เมียผมละว่าผมแอบเที่ยว เดี๋ยวเขา

จะไม่ยอมเปิดใจให้ผม

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}