MyTwin

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CAfe love 4

คำค้น : yaoi,cafe,หมอ,คาเฟ่,คัตเตอร์,ขนมปัง,ชายรักชาย,นิยาย Y ,cafe love

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2559 01:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CAfe love 4
แบบอักษร

ย๊า พี่ทาร์ต ไปส่งผมไปโรงเรียนหน่อย ผมสายแล้วพี่

 

ไม่โว้ย สายเองไปเองซิ

 

พี่ทาร์ตคนหล่อของโรลโรล ช่วยไปส่งน้องโรลโรลหน่อยได้ไหม

 

ผมมองทาร์ตที่กำลังแกล้งน้อง ยังไงทาร์ตมันก็จะขับรถฝ่านรกไปส่งอยู่ดี ผมไม่ขับรถครับ เคยเอาลูกชายสุดรักของทาร์ตไปทุ่มกับต้นไม้มาแล้ว หลังจากนั่นอย่างหวังว่าน้องชายสุดที่รักจะให้ผมแตะต้องรถอีกเลยผมเตรียมตัวออกไปซื้อของที่ห้างเฮ้อผมต้องนั่งรถไปเองซินะ ก็มหาลัยกับโรงเรียนของโรลมันอยู่คนละห้างที่ผมจะไปนินา

 

พี่จะไปห้างเอง ทาร์ตก็ขับรถดีดีดูโรลด้วยเข้าใจไหม

 

ครับพี่ชาย

 

งั้นพี่ไปก่อน ปิดบ้านให้ดีละ

 

ทำไมพี่ไม่ชวนเฮียคัตไปด้วยละ

 

เหอะๆ พอเลย

 

แต่ผมว่าพี่ได้ไปกับเฮียแล้วละเฮียเดินมาโน่นแล้วไปกันโรลเอ้า ทิ้งผมซะงั้นละ ผมหันไปทำหน้าบึ้งใส่คน

ที่เดินมายืนอยู่หน้าร้าน

 

จะไปไหน

 

ไปหาผัว

 

ผัวมึงยืนอยู่นี่ จะไปไหน ตอบดีดีนะครับ

 

โว๊ะ กูจะไปห้าง พอใจมึงยังอ่อแล้วมึงยังไม่ใช่ผัวกูครับ ไอ้หมอเถื่อน

 

ไปกับกูแล้วกัน

 

         ตอนนี้ผมนั่งอยู่บนรถคันหรูของไอ้หมอเถื่อนมัน รถมันเรียบร้อยมาก ผมไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างไอ้หมอเถื่อนนี่จะเรียบร้อยขนาดนี้

 

รถเรียบร้อยไปนะ

 

ก็นะ เผื่อมีใครมาขึ้นจะได้ว่าไม่ได้ไง

 

แปลว่า กำลังจะไปรับสาวหรอผมหันไปมองไอ้หมอเถื่อน มันหันมายิ้มให้ผมแล้วหันไปมองถนนต่อ

 

คงงั้น สวยด้วย

 

งั้นมึงรีบไปรับเลย ส่งกูลงข้างหน้าด้วย

 

กูรับมาแล้วตั้งหาก คนสวยที่นั่งข้างกูเนี่ยนั่งข้างมัน กูผมอะดิ

 

หลอกกูได้นะไอ้หมอเถื่อน

 

หวงผมอะดิ๊

 

หวงกับผีนะซิ

 

       การเดินทางของพวกผมก็มีการทะเลาะกันบ้างเถียงกันบ้าง ป่นๆกันไป ผมบอกให้ไอ้หมอเถื่อนพาไปห้างเล็กๆตอนแรกมันก็จะพาผมไปห้างใหญ่แต่ผมบอกว่าที่นี่ได้ของครบกว่ามันเลยยอมทำตามที่ผมบอก

 

มึงไปเดินเลือกของก่อนเลย เดี๋ยวกูไปห้องน้ำแปป เดี๋ยวตามไป

 

ชั้นบี ตามมาแล้วกัน

 

อย่าไปอ่อยใครนะมึง

 

กูอ่อยได้ มึงไม่ใช่แฟนกู

 

แต่กูเป็นว่าที่ผัวมึง ฟังกูบ้างไม่งั้นมึงได้เป็นเมียกูเร็วขึ้นแน่ไอ้ดื้อ

 

มึงนิขู่กูจัง เป็นหมารึไง

 

        ผมเดินหนีมัน ไปชั้นบี เข้าร้านขายอุกปกรณ์ทำขนม ร้านนี้เป็นร้านที่ผมมาซื้อของประจำตั้งแต่ผมหัดทำขนมใหม่ๆ มีครบทุกอย่างที่ผมอยากได้ ผมเดินเลือกของอย่างมีความสุขที่นี่เหมือนสวรรค์ของผมเลย แถมมีอุกปกรณ์ทำขนมหลายๆชิ้นที่ผมอยากได้ด้วยแต่ไว้มีเงินก่อนแล้วค่อยเปลี่ยนแล้วกัน

 

ได้ของครบไหม มาช่วยถือ

 

ครบแล้ว แต่ไม่ต้องก็ได้

 

ส่งมา อย่ามาดื้อ

 

ถือไหวน่าและแล้วผมก็ต้องยอมปล่อยให้มันถือครับ แม่งแย่งผมไปถือเนี่ยแหละ

 

ที่หลังจะซื้อของเยอะขนาดนี้หาคนมาช่วยด้วย แบกคนเดียวสุขภาพเสียหมดยังยัง ยังจะบ่นอีก ใครใช้

ให้มาละ พอผมจะจ่ายตังค์มันก็ไม่ให้ผมจ่าย มันบอกมันจ่ายเองค่าแลกเปลี่ยนมันขอเป็นขนมหวานให้มัน

แทน ผมละเชื่อมันเลย

 

ชินแล้ว อีกอย่างก็ถือได้อยากถือนักใช่ไหม ถือไปเลยแล้วกัน แต่ทำไมตอนผมถือมันดูพลุงพะลังมากแต่

พอมันถือกับดูดีว่ะ แม่งดูดีเกินไปแล้ว

 

        ผมขับรถออกจากห้างได้ไม่นาน งานก็เข้าไอ้หมอเถื่อนโดนโทรตามตัว มันเลยรีบขับมาส่งผมที่

บ้านแล้วก็ออกรถไปเลย เป็นหมอวันที่ได้พักก็น้อยอยู่แล้วไหนจะโดนตามตัว เฮ้อชีวิตวุ่นวายชะมัด ผมจัด

ข้าวของให้เรียบร้อยเริ่มลงทำขนมดีกว่า

 

จ๊ะเอ๋ ทำอะไรอยู่ขนมปังผมสะดุ้ง จากเสียงเรียกผมค่อยๆหันไปดู เฮ้อเตาอบนี่เอง อ้าวแล้วเข้ามาได้ไงผม

ล็อคประตูบ้านไว้นินา

 

ทาร์ตพาเข้ามา มีไรให้ผมช่วยไหม แล้วลูกมือไปไหนซะละเห็นทาร์ตบอกว่าไปห้างกับมันนินา

 

โดนเรียกตัวด่วนอะ เตาอบชอบกินคุกกี้ใช่มะ ลองทำกินเองดูไหม พอดีผมทำที่จะขายเสร็จหมดแล้วละ

 

จะสอนทำจริงๆหรออ่า เตาอบ อย่าทำหน้าอย่างงั้น มันน่ารักเกินไปเดี๋ยวผมคว้าเตาอบมาฟัดฮ่าๆๆ

 

ครับผม

 

                ทาร์ตเข้ามาช่วยผมกับเตาอบทำคุกกี้กินกัน ทาร์ตมันก็แกล้งทั้งผมทั้งเตาอบ พวกผมจะเอาอะไร

ไปสู้ละ ตัวก็ผิดกันลิบลับแล้ว อ่าผมนึกอะไรบางอย่างได้ เลยให้เตาอบโดนทาร์ตแกล้งไปคนเดียว ผมเดินไป

เปิดหนังสือเกี่ยวกับขนมหวานแล้วเลือกขนมแล้วทำหยิบของที่ต้องใช้

 

พี่ปัง พี่จะทำอะไรอะ

 

พานาคอตต้า ช็อคโกแลต กับ เค้กแบล็คฟอเรสต์

 

หื้ม แต่นี่พี่ทำไซร์ใหญ่นิ มีคนสั่งหรอ

 

เปล่าอะ ของไอ้หมอเถื่อนมัน

 

เห๋ นี่พี่ปังทำให้เฮียโดยเฉพาะหรอเนี่ย อย่าบอกนะว่าพี่หลงรักเฮียไปแล้ว

 

เหอะ ใช่ที่ไหนละ หมอเถื่อนแม่งจ่ายค่าอุกปกรณ์แทนพี่แลกกับพี่ทำขนมหวานให้มันกิน

 

ไอ้เราก็คิดว่า พี่สนใจเฮียบ้างแล้วซะอีก

 

        แล้วมันก็เดินไปแกล้งเตาอบต่อระวังเถอะแกล้งเขามากมากจะหลงรักเขาละ ไอ้น้องชาย  ผมทำ

เสร็จทันก่อนเปิดร้านผมเลยเอาไปแยกไว้ที่ตู้เย็นในครัว แบะโพสอิทไว้ข้างบนกล่องว่า ของไอ้หมอเถื่อน ไม่

งั้นถ้าโรลมาเห็นได้หยิบไปกินหมดก่อนแน่

 

กลับมาแล้วววววววววววววเสียงดังลั่นร้าน

 

                ลูกค้าใหม่อาจจะมีตกใจกันเล็กน้อยแต่สำหรับลูกค้าแวะเวียนมาบ่อยสำหรับพวกเขาเป็นเรื่อง

ปกติ โรลจะวิ่งมากอดผมแล้วก็หอมแก้ม มีลูบหัวน้องยิ้มๆ แล้วน้องก็จะไปกระโดดกอดทาร์ตแล้วหอมแก้ม

แรงๆแล้วก็ปล่อยให้ทาร์ตโวยว้ายไป

 

พี่เตาอบทำอร่อยโรลพูดหลังจากได้กินคุกกี้ของเตาอบ

 

ผมว่าเตาอบมีฝือมือทำขนมนะเนี่ยผมลองชิมคุกกี้ที่เตาอบยกมาให้ผมลองกิน

 

จริงหรอ ไว้เปิดคอทสอนผมทำขนมได้ไหมละ ปัง

 

เป็นหมอคงไม่มีเวลามาเรียนหรอก ไว้เตาว่างๆปังสอนให้ก็ได้นะเตาอบก็กระโดดกอดผม โอ้ย น่ารักอะ

ผมฟัดเตาอบเบาๆ

 

เตาอบน่ารักกกกกกก

 

ปังน่ารักกว่าฮ่าๆๆ

 

เห้ย พวกพี่ อย่ามากินกันเอง แยกๆ ผมยังอยากได้พี่เขยไม่ใช่พี่สะใภ้ทาร์ตออกมาให้ผมกับเตาอบกำลัง

กอดรัดฟัดกันอยู่เลยรีบมาแยกพวกผมออกจากกัน

 

ไม่เอา ทาร์ตอย่ามาแยกพวกพี่สิ ปังของเตาอบนะเตาไม่ยอมออกห่างจากผมแถมกอดเอวผมแน่ขึ้นด้วย

 

ไม่มึงยังไม่ปล่อยว่าที่เมียกู มึงจะโดนกูฆ่า

 

โอ้ กูปล่อยก็ได้ หมามาผมหัวเราะกับคำพูดของเตาอบ แต่หน้าไอ้หมอเถื่อนนิซิดุเสียยิ่งกว่าอะไร

 

เตาอย่าเพิ่งไปกวนไอ้คัตมัน มันยิ่งหงุดหงิดอยู่

 

        ผู้ชายที่เดินตามหลังไอ้หมอเถื่อนเข้ามาก็เดินเข้ามาพูดกับพวกผม ส่วนไอ้หมอเถื่อนอะหรอสั่ง

ขนมหวานแล้วก็เดินออกไปนั่งที่ประจำเลย สงสัยมันคงจะหงุดหงิดจริง เมื่อเช้ามันยังอารมณ์ดีอยู่เลย สงสัย

คงมีอะไรเกิดขึ้นตอนมันไปโรงพยาบาลแน่เลย

 

พี่ปัง ขนมพี่คัตอะ ไม่เอาไปให้หรอ

 

ลืมเลย

 

เผื่อพี่คัตจะไดอารมณ์ดีขึ้น

 

        ผมยกเค้กแบล็คฟอเรสต์ขนาด2ปอนด์ที่ตักเป็นชิ้นๆไว้เรียบร้อยแล้วไปหาไอ้หมอเถื่อนมัน มันนั่ง

หลับตา ผมกำวางถาดขนมลงมันโต๊ะ อยู่ๆตัวผมก็เซจากแรงดึงของอะไรบางอย่างทำให้ตอนนี้ผมนั่งอยู่บน

ตักไอ้หมอเถื่อนมัน

 

มึงนิ ถ้ากูล้มหัวฟาดพื้นทำไง

 

กูไม่ปล่อยมึงล้มหัวฟาดพื้นหรอกน่า

 

สัส ลนลามกูอีกแล้วนะมึงเนี่ย

 

นิดๆหน่อยๆเอง

 

มาถึงก็ทำหน้าบึ้ง เป็นอะไร

 

ก็ไม่มีอะไรมาก รำคาญหมาบางตัวที่แม่งชอบเห่าเวลาเจอหน้ากู  ฟอดดดด”  มัน มันขโมยหอมแก้มผม

ไอ้หมอเถื่อนมึงตายไวทำความคิดผมง้างมือจะตบมันแต่มันดันเอามือกันทัน ผมเลยงับแขนมันซะเลย

 

เหี้ย มึงเป็นหมารึไงเนี่ย

 

ใครแหละปล่อยกูเลย

 

กูปล่อยแล้วๆผมรีบลุกออกจากตัวมันลงขยับไปนั่งเก้าอี้ข้างๆมัน มันมองสำรวจขนมที่ยกมาให้ แล้วหัน

มามองหน้าผมงงเพราะมันสั่งขนมอย่างอื่นแต่ทำไมผมถึงเอาอันนี้มาให้มัน

 

ค่าตอบแทนที่มึงจ่ายค่าอุกปกรณ์ให้กู

 

ทั้งหมดนี่เลย

 

เออมันหันไปสนใจขนมตรงหน้าแทนพอมันได้กินขนมแล้วดูเปลี่ยนเป็นคนละคนจากที่ตอนเข้ามาในร้าน

เลย  ผมนั่งอมยิ้มมองมัน ถ้ากินขนมแล้วอารมณ์ดี เด็กชะมัด

 

มองมากมากเดี๋ยวลงไม่รู้ด้วยนะ

 

เอ้าไม่ดีหรอ ถ้ากูหลงมึง

 

ดี

 

แต่โทษทีกูไม่หลงมึงหรอก ไอ้หมอเถื่อน

 

มึงอะ ใจร้ายว่ะ

 

แน่นอน

 

        อยู่ๆมันก็หันหน้ามองมองแล้วตัดเค้กพอดีคำแล้วเอาส้อมจิ้มป้อนผม ผมเอามือชี้ตัวเอง มันก็หยัก

หน้าให้ผม ผมงับเค้กที่มันป้อน  ทำไมผมรู้สึกว่ามันอมยิ้มแปลกๆ

 

 

ถือว่ากูจองไปแล้วนะ

 

หื้มผมทำหน้างง คาบส้อมไว้

 

ปากมึงอะกูจูบไปแล้วนะมันชี้มาที่ส้อม หื้มจูบๆ เหี้ย นิมันจูบทางอ้อมนิหว่า ไอ้หมอเถื่อนแม่ง

 

มึงนิเอาทุกทางเลยนะผมลุกขึ้นก่อนจะเดินหนีมัน ผมเห็นมันหัวเราะแล้วก็กลับไปสนใจขนมต่อผมเลย

จัดการฟาดหลังมันไปเต็มๆแรงทีนึง

 

อัก เจ็บเชี่ย

 

 

นี่เบาๆเองนะ ถ้ามึงทนไม่ได้ก็เลิกจีบกูซะเถอะฮ่าๆๆผมละอยากหัวเราะแบบตัวร้ายในละคร ในที่สุดผมก็ได้เอาคืนไอ้หมอเถื่อนซะที

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}