email-icon

😊สนับสนุนเป็นชุดมีส่วนลดนะคะ 😊ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน **เลือกอ่านตอนที่ 38 แค่ตอนเดียวนะคะ รับประกันความสนุก

คุณชายเย็นชา ยัยหนูผี EP 5

ชื่อตอน : คุณชายเย็นชา ยัยหนูผี EP 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.3k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2559 22:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณชายเย็นชา ยัยหนูผี EP 5
แบบอักษร

 

#คุณชายเย็นชา #ยัยหนูผี

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287124/1819530047-member.jpg

 

“เฮ้อ”  กลับยังไงล่ะทีนี้ยัยหนูดี  หน้าจะเอารถจากที่บ้านมาใช้   ตอนนี้ฉันกำลังนั่งถอนหายใจอยู่หน้าคณะหลังจากเลิกเรียน  โทรหายัยพวกเพื่อนก็บอกว่ายังไม่เลิกเรียน  เลยต้องมาทำหน้าเศร้าเป็นหมาหงอยอยู่ตรงนี้ ประเด็นคือฉันไม่มีเบอร์โทรอิตาคุณชายเย็นชานั้น   ยังนึกเจ็บใจตัวเองที่ไม่ขอเบอร์เขาไว้ โอ้ย  ถ้าจะกลับคอนโดเองก็ไม่มีคีย์การ์ดอีก  เพราะตั้งแต่ไปอยู่ที่นั้นฉันก็ยังไม่ออกไปไหนเลย  กับข้าวก็สั่งมากินเอง  ทำไมชีวิตหนูดีต้องมาลำบากกับเรื่องแบบนี้ด้วยเนี่ย 

 

ในขณะที่ฉันกำลังไว้อาลัยให้กับชีวิตตัวเองอยู่นั้น สายตาอันสวยคมก็เหลือบไปเห็นหนุ่มหล่อมาดขรึมกำลังเดินออกมาจากอาคารเรียน   ฉันก็รีบพุ่งทันที

 

“เฮียเลิกเรียนแล้วหรอ”นั้นแหละคะ เฮียบีมเองจะใครล่ะ ฉันรีบเดินเข้าไปหาเขา  เขาเหลือบสายตามามองฉันนิดหน่อยแต่ยังเงียบ

 

“ถ้าเลิกแล้วเรากลับกันเถอะ”ฉันชวนเขากลับ  เพราะเริ่มจะหิวข้าวแล้ว  แต่เขาก็ยังคงเงียบอีกตามเคย  ตอนนี้นักศึกษาแถวนั้นเริ่มมองมาทางเรา และเริ่มซุบซิบนินทา เขาคงจะเป็นคงดังจริงๆ  เพราะตอนเขาเดินออกมามีแต่คนมอง  พวกนั้นกำลังพูดถึงฉัน  ในทางที่ไม่ดีนิดหน่อยว่าฉันมาตามตื้อเขา  ว่าฉันเป็นผู้หญิงหน้าด้าน แต่ฉันสะอย่างไม่สนใจคะ

 

เท้ายาวๆของอิตาคุณชายเดินไปโดยไม่รอฉัน ไม่พูดกับฉันสักคำตกลงว่าจะไปไหน  ฉันก็เดินตามสิคะ พอเดินมาถึงรถฉันก็รีบประตูเปิดเข้าไปนั่ง  เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร สตาร์ทรถขับออกไปทันที  ขับมาเรื่อยๆต่างฝ่ายต่างเงียบ  ฉันก็นั่งคิดอยู่ในใจอยู่ว่าจะทำยังไงให้เขาพูดกับฉันมากว่านี้หน่อย  ให้เขาเปิดใจรับฉันเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเขาบ้าง  เฮ้อ  หิวข้าวจัง

 

“เฮีย หิวข้าวอ่ะ  ซื้ออะไรเข้าไปทำกินดีไหม”ฉันพูดเสนอเขาออกไป เขาเหลือบตามามองฉันนิดหน่อย แต่ยังคงเงียบ ฉันได้ตามองเขาแล้วทำตาปริบๆ คือพูดบ้างเหอะกลัวว่าดอกพิกุลจะร่วงออกจากปากรึไง

 

พอเขาไม่พูดฉันเองก็เงียบเหมือนกัน หมดอารมณ์จะพูดกับคนปากหนัก คำพูดของเขาถ้ามันซื้อเป็นเงินได้ ฉันจะขอซื้อไว้สักล้านคำ  แม่จะให้พูดไม่หยุดเลย 

 

“ลง”เสียงเรียบๆพูดขึ้น เอะ ถึงแล้วหรอ ฉันมัวแต่คิดอะไรเพลินๆ  แต่พอสำรวจกลับไม่ใช่  ที่นี่เป็นห้าง  สงสัยเขาจะมาฉันมาซื้อของไปทำกับข้าวแน่เลย  ไม่พูดแต่ใจดีนะเนี้ยให้อภัย  ฉันยิ้มพร้อมกับเปิดประตูลงจากรถและรอให้เขาลงมา แต่เขาก็ไม่ลงหรือว่าจะให้ฉันไปคนเดียว  ฉันจึงตัดสินใจเปิดประตูถาม

 

“เฮีย ไม่ไปด้วยกันหรอ”ฉันถามเขาออกไป  ตอนนี้เขาก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่

 

“รีบไปรีบมา”แต่คำตอบของเขา เป็นอันว่าฉันเข้าใจ  ว่าฉันต้องไปคนเดียว

 

“โอเค  เฮียรอหนูดีด้วยนะ  รอแปบ”ฉันพูดอกไปพร้อมกับรีบเดินเข้าไปในห้าง  ฉันต้องรีบทำเวลา เกิดเขากลับก่อนฉันทำไง

 

 

บีม 

 

ตอนนี้ผมกำลัง รอยัยตัวแสบอยู่ที่โรงจอดรถของห้าง  เธอบอกว่าจะซื้อของกลับไปทำกับข้าว  ผมก็พาเธอมาแต่ไม่อยากลงไปเดินด้วยขี้เกียจ อตนนั้นที่ผมเดินออกมาจากอาคารเรียนก็เห็นเธอวิ่งเข้ามาหา  ตอนนั้นบอกเลยว่าผมไม่ได้คิดถึงเธอเลยด้วยซ่ำ คิดแค่ว่าจะกลับคอนโดเพราะเลิกเรียนแล้ว  ไอ้มาร์ค กับไอ้เจก็มีธุระของตัวเองไปจัดการ แต่พอเห็นหน้าเธอเท่านั้นแหละทำให้นึกออกว่าตัวเองมีคนมาด้วยเมื่อเช้า เมื่อเช้าเธอก็บอกให้ผมไปส่งหาเพื่อนแต่ผมก็ไม่ได้ไปเพราะมันสายแล้ว วิชานั้นก็สำคัญด้วยเลยไม่อยากเข้าสาย  มันเลยทำให้ผมไม่ได้สนใจเธอสักเท่าไหร่ เธอคงบอกให้เพื่อนมารับได้ล่ะมั้ง   

 

ผ่านไปประมาณยี่สิบนาที ผมก็เห็นร่างบางเดินออกมา พร้อมกับข้าวของพะรุงพะรัง  เดินมาถึงรถเธอก็เปิดประตูด้านหลังเอาของยัดเข้าไป แล้วเดินอ้อมมานั่งข้างหน้า 

 

“ขอโทษนะทีที่ช้า”เธอพูดกับผม พร้อมกับคาดเข็มขัด ส่วนผมก็ไม่ได้พูดอะไร ขับรถออกไปทันที  พอมาถึงคอนโด ผมก็ช่วยเธอถือของเข้ามาข้างใน ถ้าไม่ช่วยรำคานที่จะได้ยินเสียงบ่น 

 

“เฮีย กินไรดี  เดี๋ยวหนูดีจะทำให้กิน บอกมเลยคะ”พอเราเอาของมาวางไว้ในครัวเธอก็หันมาถามผมว่าจะกินอะไร ผมมองหน้าเธอนิดหน่อย   แล้วคิดสักพัก  ผมไม่ได้เรื่องมากเรื่องการกินเป็นคนกินง่าย เลยไม่รู้ว่าจะตอบเธอว่าอะไรดี

 

“อะไรก็ได้”พูดแค่นั้นพร้อมกับเดินหันหลังเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง เพื่อที่จะอาบน้ำสะหน่อย 

 

 

ผมนำร่างเปลือยป่าวไปยืนใต้ฝักบัว เงยหน้าขึ้นรับกับสายน้ำที่ไหลลงมา ตอนนี้ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไงดี จะทำยังไงไมให้เธอมารักผม ผมไม่อยากให้ใครเสียใจ เพราะผมรู้ดีว่าการรักเขาข้างเดียวมันเจ็บแค่ไหน  การแอบรักคนที่มีเจ้าของหรือคนที่ไม่ได้รักเรามันเจ็บแค่ไหน  ซึ่งตอนนี้ผมก็ยังไม่พร้อมที่จะเปิดใจรับใคร ในเมื่อผมยังตัดใครอีกคนออกจากใจไม่ได้  ผมแอบมองเธอคนนั้นมานานแต่เป็นเพราะความขี้ขลาด  พูดน้อย ของตัวผมเอง มันจึงทำให้ผมพลาดที่จะได้ทำความรู้จักกับเธอก่อนใคร  พอมาถึงวันนี้มันก็สายเกินไป  เพราะเธอคนนั้นมีคนรักไปแล้ว  ซึ่งนิสัยผมไม่ชอบแย้งของใครโดยเฉพาะของเพื่อนรัก  ใช่แล้วครับทุกคนฟังไม่ผิดหรอ  ผมมันเลวใช่ไหมที่แอบรักแฟนเพื่อน

 

เฮ้อ ไม่รู้แต่ล่ะวันผมถอนหายใจไปกี่ครั้งเวลาอยู่คนเดียว พออาบน้ำเสร็จผมก็พันแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ 

 

“เอ้ย/เอ้ย”แต่ต้องตกใจอย่างหนักเมื่อเห็นยัยหนูผี เข้ามาอยู่ในห้อง  ตอนนี้เธอมองผมตาโตเท่าไข่หานอ้าปากค้าง  ส่วนผมก็ร้องออกไปแค่นั้นแล้วมองเธอด้วยสายตาทีเรียบเฉย แต่ยัยบ้านั้นยังไม่งับปากและหยุดมองผม สายตาของเธอที่มองมาที่ผมมันมีความหื่นอยู่ในนั้นผมมองออก   ผมจึงเดินเข้าไปใกล้ๆแล้วดีดหน้าผากเธอหนึ่งทีเพื่อเรียกสติ

 

“ยัยโรคจิต”ผมพูดกับเธอเสียงเบา

 

“โอ้ย เฮีย  เอ่อ”พอผมดีดหนาผากเธอไป เธอก็ได้สติกับมา แล้วทำตัวร้อนรน หันซ้ายหันขวา  สรุปสุดท้ายก็หันหลัง 

 

“หนูดีแค่จะมาตามเฮียไปทานข้าว  ไม่รู้ว่าเฮียอาบน้ำอยู่เห็นหายเข้ามานาน”เธอโบกไม้โบกมือพูดทั้งที่หันหลังให้กลับผม    หึ  ยัยเบอะ ไปเรียนเองนอกเมืองนามาตั้งนาน เรื่องแค่นี้ทำมาเป็นอาย ไม่เคยเห็นผู้ชายแก้ผ้ารึไง

 

“ออกไป”ผมพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ  เธอก็ละลำละลักออกจากห้องไป พอประตูปิดลงผมก็มาหาเสื้อผ้าใส่  วันนี้ผมคงเข้าไปที่ผับตามเดิม ใส่เสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกมาจากห้อง  เห็นหนูดีตั้งโต๊ะกับข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว  เธอไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าผม  สงสัยจะเขิน   ผู้หญิงแบบยัยนี่เขินเป็นด้วยรึไง  ผมไม่สนใจเธอ เดินไปนั่งโต๊ะ แล้วจัดการลงมือทานข้าวที่เธอเตรียมไว้ให้  ก็อร่อยดีนะ มียัยนี่อยู่ด้วยผมคงอ้วนขึ้นแน่

 

“เฮียจะไปไหนอ่ะ”หลังจากที่ทานข้าวเสร็จ และเธอก็เงียบอยู่นาน  ก็ถามขึ้นเมื่อผมกำลังจะเดินออกจากห้อง  ผมเหลียวหลังกลับไปมองเธอ  เห็นเธอทำตาปริบๆ เพื่อรอฟังคำตอบ  ผมคิดอยู่ว่าจะพูดดีไหม   สุดท้ายผมก็ไม่พูดเดินออกมาจากห้องเฉยๆ ปล่อยเธอไว้อย่างนั้น  ทุกคนอาจจะว่าผมใจร้ายแต่ผมต้องใจร้าย  เพื่อป้องกันให้เธอมารักผม 

 

พอเดินทางมาถึงผับ ผมก็ขึ้นไปที่ชั้นสอง  ของผับที่ที่เป็นห้องประจำของพวกเรา  พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นไอ้มาร์คนั่งอยู่เลยเข้าไปนั่งกับมัน มันก็เหลือบตามามองผมนิดหน่อย  โดยไม่พูดอะไร  เราสองคนนั่งเงียบกันสักพักมันก็พูดขึ้น

 

“ช่วงนี้มึงเป็นอะไรรึป่าววะดู  เครียดๆ”ไอ้มาร์คมันถามผม ผมรู้ว่ามันห่วงผม  มันรู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับผมและคอยเตือนสติผมครั้ง

 

“ป่าว”ตอนนี้ผมยังไม่อยากจะบอกใครว่าตัวเองมีว่าที่คูหมั้นแถมยังอยู่ด้วยกันอีกต่างหาก

 

“เออ ไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร  กูแค่ไม่อยากเห็นมึงเป็นแบบนี้  มึงยิ่งพูดน้อยทำหน้าขรึมเป็นทุนเดิมอยู่แล้วตอนนี้ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่  กูขอเสนอให้มึงหาแฟนสักคน ลองเปิดใจรับใครสักคนเข้ามา มันอาจจะทำให้มึงดีขึ้น”มันพูดปลอบใจผม  ผมบอกแล้วว่ามันรู้ใจผมทุกอย่าง  ถึงผมจะพูดน้อยมันก็ดูออกว่าผมเป็นอะไร แต่ข้อเสนอของมันตอนสุดท้ายนี่ทำให้ผมหยุดคิด หาแฟนหรอ   เปิดใจรับใครเข้ามา  มาถึงตรงนี้ผมก็คิดถึงยัยหนูผีที่อยู่ห้องมันจะป็นไปได้ยังไงในเมื่อชั่วโมงก่อนผมยังหาวิธีไม่ให้เธอรักผมอยู่เลย   แต่ผมจะลองเก็บไปคิดดู 

 

“ลงไปข้างล่างกันดีกว่า ป่ะ”ไอ้มาร์คชวนผมลงไปนั่งข้างล่าง  คงจะไม่พ้นไปหาสาวๆของมัน  ผมคิดว่ามันก็ดีเหมือนกันเลยลุกตามมันลงไป

 

พอผมกับมันเดินลงสายตาของนักท่องราตีที่อยู่บริเวณนั้นก็หันมามองทางเรา ไม่มีใครไม่รู้จักพวกเราซึ่งเป็นเจ้าของผับ  แล้วยังมีสายตาเชิญชวนจากผู้หญิงส่งมาให้ ไอ้มาร์คก็ส่งสายตากลับ  แต่ผมได้แค่มองเฉยๆไม่สนใจใคร  เดินมานั่งที่ประจำ  สักพักก็มีสาวสวยสองคนเดินเข้ามาหา  คนหนึ่งนั่งลงข้างไอ้มาร์คส่วนอีกคนนั่งข้างผม ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนั่งเฉยๆ

 

“สวัสดีคะสุดหล่อต้องการคนนั่งคุยด้วยไหมคะ”ผู้หญิงคนที่นั่งข้างไอ้มาร์คถามขึ้น

 

“ได้เลยจ๊ะ สุดสวย”ซึ่งไอ้มาร์คก็ไม่ปฏิเสธ  มันเป็นแบบนี้ของมันอยู่แล้ว รักสนุกแต่ไม่ผู้พัน

 

“แล้วสุดหล่อคนนี้ล่ะคะ”ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างผมพูดขึ้น แต่ผมก็ไม่ได้หันไปสนใจเธอ นั่งเฉยๆผู้หญิงก็เป็นอย่างนี้ทุกคนจะให้ผมหาใครมาเป็นแฟน

 

“นั่งเถอะครับน้อง  อย่าพูดกับมัน  มันเป็นใบ้ ฮ่าๆ”ไอ้มาร์คพูดออกมาอย่างติดตลก 

 

“แหม่  คุณมาร์คก็  แคทรู้อยู่หรอกคะว่าคุณบีมเขาเป็นคนพูดน้อยแค่ถามดูเฉยๆ”สรุปว่าผู้หญิงสองคนนี่รู้จักพวกผม  ผู้หญิงที่ชื่อแคทพูดกับไอ้มาร์ค

 

“รู้จักพวกผมด้วยหรอครับ”ไอ้มาร์คถามขึ้น

 

“รู้สิคะ ใครบ้างจะไม่รู้จักเจ้าของผับสามหนุ่มหล่อ  แล้วอีกคนไปไหนสะล่ะคะ”พวกเธอพูดขึ้นพร้อมกับส่งสายตายั่วยวนไปให้ไอ้มาร์ค  แล้วก็ถามหาไอ้เจ  ซึ่งช่วงนี้มันไม่ค่อยได้เข้ามาที่นี้

 

“อีกคน   ติดเมียครับ” ไอ้มาร์คตอบคำถามนั้นของพวกสองสาว 

 

“อ่อ”พวกเธอก็ทำหน้าผิดหวังนิดหน่อย 

 

 

 

 

หนูดี

 

กรี๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เสียงกรีดร้องของโทรศัพท์ฉันดังขึ้น หลังจากที่ฉันนั่งคิดและทำท่าเพ้อฝันอยู่   เพ้อฝันเรื่องอะไรหน่ะหรอ  ไม่อยากจะพูดเลือดกำเดาจะพุ่ง  เมื่อสองชั่วโมงก่อนหน้านั้นหลังจากที่ฉันทำกับข้าวเสร็จฉันก็เข้าไปเรียกเฮียบีมออกมาท่านข้าว  เพราะเห็นว่าเขาเข้าไปนาน  พอเปิดประตูเข้าไปก็ไม่เห็นใครสงสัยจะอาบน้ำ  ฉันจึงได้แต่มองสำรวจห้องเขา แต่สักพักเขาก็เปิดประตูออกมา  โดยมีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่พันรอบเอวสอบ  ฉันได้แต่อ้าปากค้างกับภาพนั้น เลือดกำเดาจะไหล  ซิกแพคแน่นๆเป็นลอนสวย  อกกว้างๆหน้าสัมผัสนั่นมันทำให้ฉันตาค้าง หน้าหล่อหุ่นดีเหมาะที่จะเอามาเป็นพ่อพัน  แต่ฝันฉันต้องสลายเมื่อเขาเดินเข้ามาดีดหน้าผากฉันและไล่ฉันออกจากห้อง

 

กรี๊งๆๆๆๆๆๆๆๆ  เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นรอบที่สอง  ฉันมัวแต่คิดอะไรเพลินๆอยู่จึงได้สติ

 

“ว่าไง  สุดหล่อ”ฉันกรอกเสียงลงไปตามสาย

 

“เดี๋ยวตบ  ยัยชะนี  แกอยู่ไหน”เป็นยัยอ๊อดซี่ที่โทรมา

 

“อยู่คอนโดสิ”

 

“ยัยชะนี  ทำไมแกไม่มาตามเฝ้าวาที่สามี ที่ตอนนี้ชะนีตัวอื่นกำลังจะคาบไปแดก”สิ่งที่อ๊อดซี่พูดมันทำให้ฉันตาโต  ใครจะคาบวาที่สามีฉันไป

 

“อะไรนะแก  ตอนนี้แกอยู่ไหน แล้วเจอเขาได้ไง”ไม่ต้องถามมากว่ามันพูดถึงใคร รู้ๆกันอยู่ฉันจึงถามออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287124/529090861-member.jpg

 

 

มีคำผิดขออภัยด้วยนะคะเดี๋ยวมาแก้ให้ทีหลังน๊าาาา

 

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/287124/263955578-member.jpg

 

 

 

 

 

 

สอบถาม ทวงถาม พูดคุยกับไรท์ได้ที่เพจนะคะ

 

 

 

 

 

 
ความคิดเห็น