Finland (ช้อย)

นิยายเรื่องใหม่ของช้อยอีกเรื่องค่ะ รักร้าย ๆ สไตล์ลูกทุ่ง ช่วยเป็นกำลังใจให้ช้อยด้วยนะคะ กราบขอบพระคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด หวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายเรื่องนี้ทุกท่านจะชอบ ขอบพระคุณค่ะ / finland (ช้อย)

Chapter 7 : ชั้นคิดถึงนาย

ชื่อตอน : Chapter 7 : ชั้นคิดถึงนาย

คำค้น : finland,ช้อย, yaoi,ดอกหญ้าที่ปลายฟ้า,ธีร์ปิง,รุจ,คิว,หื่น,เด็กแว้นที่รัก,Love you my bad boy,คนคุก,ดอม,คุณ,NC20+,SM,กุมหัวใจมังกร,เล้ง,มังกร

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.5k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2559 06:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 7 : ชั้นคิดถึงนาย
แบบอักษร

 

 

กานต์...........

 

วันนี้พอหลังจากโรงเรียนเลิกผมก็ต้องออกไปเยี่ยมผู้ปกครองของเด็กนักเรียนเหมือนเช่นเคย พ่อแม่ผู้ปกครองที่ผมไปเยี่ยมต่างรั้งตัวผมให้อยู่ทานข้าวด้วย ผมก็ไม่รู้จะปฏิเสธน้ำใจพวกเค้าไปยังไง ผมเลยกลับดึกบ่อย ๆ ถ้าวันไหนกลับดึกผมจะไม่กลับบ้าน จะนอนที่บ้านพักครูแทน

 

ผมขี่รถผ่านสามแยกที่มีพวกกลุ่มของเรืองนั่งตั้งวงกินเหล้ากันอยู่ ผมรีบบึ่งขับผ่านอย่างเร็ว ไม่อยากให้เรืองหัวเสียเมื่อเห็นผมอีก  จนมาถึงบ้านพักครู ผมกำลังจะเปลี่ยนเสื้อเพื่อไปอาบน้ำ... แต่แล้ว

 

“ผั๊วะ...!!”  เหมือนมีอะไรมาฟาดเข้าที่ท้ายทอยอย่างแรง แล้วผมก็วูบหมดสติไป

 

พอมารู้สึกตัวอีกที

 

แปล๊บ.....!!!  ผมแทบขยับตัวไม่ได้ ถึงไม่เคยโดนทำมาก่อน ก็พอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับช่องทางของผมเพราะผมขยับตัวทีก็เจ็บระบมไปหมด

 

ผมเคยคิดมาตลอดว่าที่นี่เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของผม ผู้คนล้วนแต่เป็นมิตรมีน้ำใจไมตรีพึ่งพาอาศัยกัน ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับผมได้ ผมจะไปเอาความกับใคร เรื่องนี้จะไปบอกกับใครเขาได้ ผมก็ได้แต่โทษตัวเองที่ไม่ระวังตัวให้ดี  เช้าวันต่อมาผมถึงกับเป็นไข้ตัวร้อนขยับตัวไม่ได้เลย ปวดเมื่อยไปหมดคงต้องลาหยุด 1 วัน

 

................................................................................

 

เรือง.........................

 

เรื่องที่เกิดขึ้นมันยังคงวนเวียนอยู่ในหัวผมตลอด ผมกลับมาถึงบ้านก็นอนไม่หลับ คิดทั้งคืนว่าที่ผมทำลงไปนั้นมันผิดหรือมันถูก รังแกคนที่ไม่มีทางสู้ รังแกกระทั่งเค้าหมดสติ ผมเฝ้าถามตัวเองตลอดว่าที่ทำลงไปเพราะอะไร เพราะโกรธ เพราะเกลียด หรือว่าเมา เป็นเพราะอะไรกันแน่ ผมยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้

 

“ช่างแม่เหอะ คิดจนปวดหัวทั้งคืน”   เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นอีกแน่ ผมได้แต่บอกกับตัวเอง

 

วันนี้ผมไม่ได้ไปส่งรินไปโรงเรียนเพราะตื่นสาย กว่าจะข่มตาหลับได้ก็เกือบสว่าง  แต่ตอนโรงเรียนเลิกผมต้องไปรับน้อง เพราะแม่สั่งไว้

 

“พี่เรือง วันนี้ครูกานต์ไม่มาสอนด้วยหล่ะ ครูไม่สบาย”   รินบอกกับผมหน้าละห้อยคงเป็นห่วงกานต์

 

“ถึงกับไม่สบายเลยเหรอวะ...?”   ผมได้แต่คิดในใจ

 

“ป่ะ.. ขึ้นรถ”   ผมบอกกับรินไป รินรีบขึ้นซ้อนท้ายผม ผมหันไปมองบ้านพักครูที่กานต์พักอยู่ ที่ที่เมื่อคืนผมได้ทำอะไรเหี้ย ๆ  ลงไป ตอนนี้ประตูปิดเงียบ กานต์คงจะนอนอยู่ข้างบน  ผมพารินมาส่งที่บ้าน แล้วเลี้ยวรถกลับจะออกไปต่อ

 

“พี่เรืองจะไปไหนอีกคะ..?”  รินถามผม

 

“ไปหาไอ้ขมมันหน่อย แม่คงกลับมาแล้ว ขึ้นบ้านเถอะ”  ผมบอกกับน้องไป  ผมขี่รถออกมาหาไอ้ขมที่บ้าน

 

“มาแต่หัววันเลยนะพี่เรือง เดี๋ยวผมเอาลงไปให้”  ไอ้ขมแม่งก็เสือกรู้ดี

 

“กูไม่ได้จะมาแดกเหล้า”   ผมตะโกนบอกกับมันไป  ไอ้ขมมันเลิกคิ้วสูงคงไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากผม  มันรีบเดินลงมาหา

 

“พี่ ฝนตกน้ำท่วมนาอีกแล้วมั้งคืนนี้”    ไอ้ขมมันแขวะผม

 

“สัส...!!  กูก็แค่มีเรื่องกลุ้มใจนิดหน่อย”   ผมบอกกับมันไป

 

“อ้าว กลุ้มก็ต้องแก้ด้วยเหล้าดิพี่”  ไอ้ขมมันยังยัดเยียดเหล้าให้กับผมไม่เลิก

 

“เพราะเหล้าเนี่ยแหล่ะ กูถึงทำอะไรเหี้ยๆลงไป”  ผมบ่นออกมาเบา ๆ

 

“พี่ว่าอะไรนะ...? ผมไม่ได้ยิน”  ไอ้ขมมันถามผมขึ้น

 

“ช่างแม่งเหอะ กูก็บ่นของกูไปเรื่อยแหล่ะ พ่อกับแม่มึงอ่ะ...?”  

 

“ยังไม่กลับ วันนี้เอาน้ำเข้านาคงจะมืดโน่นแหล่ะ”   มันบอกกับผม

 

“พี่เป็นอะไรกันแน่เนี่ย...?”  ไอ้ขมมันคงเห็นผมถอนหายใจยาว

 

“หรือว่าทำนังหวานมันท้อง...?”  มันทำตาโตถามกับผม

 

“ไอ้เหี้ย...!! ปากเป็นมงคลมากเลยนะมึง  ไม่ใช่โว้ย”   ผมด่ามันกลับ

 

“ใครจะไปรู้หล่ะ ปกติพี่ไม่เป็นแบบนี้นี่”   มันบ่นเบา ๆ 

 

“มึงชอบไอ้กานต์จริง ๆ เหรอวะไอ้ขม..?”    แล้วผมก็โพล่งถามมันออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ผีห่าตนใดเข้าสิงกูเนี่ย..?ทำไมต้องไปคิดถึงมันด้วย..?

 

“ชอบดิพี่ ถึงผมจะอายุน้อยกว่า ถึงครูกานต์จะเป็นผู้ชาย ผมก็ไม่ถือ”

 

“ไม่ใช่มีแแค่ผมที่ชอบหรอกนะ ทั้งพี่เมฆ พี่ชา ก็ชอบครูกานต์กันทั้งนั้นแหล่ะ น่ารักออกขนาดนั้น”  

 

“เดี๋ยวนะ...!! ทำไมพี่ถึงถามเรื่องนี้...? หรือว่า................”  มันเบิกตากว้างมองผม

 

“หรือว่าไรวะ...? คิดเหี้ยอะไรของมึง...?”   ผมรีบสวนมันกลับ

 

“หรือว่าพี่ก็ชอบครูกานต์ใช่มั้ย...?”  

 

“ไอ้เหี้ย...!! กูไม่ได้ชอบมันโว้ย”  ผมตอบมันไป

 

“มันก็จริงอ่ะนะ พี่มีนังหวานอยู่ทั้งคน ครูกานต์คงไม่ชอบผู้ชายปากหมาอย่างพี่หรอก” อิอิอิ ว่าแล้วมันก็แอบหัวเราะเยาะผม

 

ป้าบ...!!  ผมเบิร์ดกะโหลกมันไปหนึ่งที

 

“กูไปดีกว่า คุยกับมึงทีไรกวนส้นตีนกูทุกที”    ผมลุกพรวดเดินไปสตาร์ทมอไซค์

 

“อ้าว แล้ววันนี้เอาไงพี่...?”  ไอ้ขมมันถาม

 

“เอาไงก็แล้วแต่มึง กูไม่แดก ไม่มีอารมณ์”    ผมบอกกับมันไป พร้อมกับบิดคันเร่งออกจากบ้านมันมา 

 

ผมขี่มอไซค์ลัดเลาะตามคันนาเล็ก ๆ มาเรื่อย ๆ  มาจอดที่เถียงนานั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน สูดกลิ่นหอมของต้นข้าวที่เพิ่งจะผ่านฤดูเพาะปลูกมาได้ไม่นาน  ผมนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยของผมคนเดียว

 

“ป่านนี้จะเป็นไงมั่งวะ..? แดกข้าวแดกยารึยังก็ไม่รู้..?”    ผมนั่งเล่นของผมจนตะวันลับขอบฟ้าความมืดเข้าปกคลุม  อากาศเริ่มเย็นลง

 

เฮ้ออออออออ  กูหนอกู   ผมควบมอไซค์คู่ใจขี่มุ่งไปที่ที่หนึ่ง ที่ที่ผมเพิ่งไปมาเมื่อคืน  ผมจอดรถอยู่ที่นอกรั้วโรงเรียน ตอนนี้ก็ค่ำแล้วนักเรียนกลับกันหมด คงเหลือแต่แสงไฟในตัวอาคารเรียนที่เปิดให้แสงสว่าง  ผมหันไปมองบ้านพักครู มีอยู่หนึ่งหลังที่เปิดไฟอยู่ 

 

บ้านของกานต์ ผมนั่งเบาะรถมองอยู่ซักพัก ก็เห็นกานต์ค่อย ๆ เดินออกมาหลังบ้านพักซึ่งทำเป็นห้องครัวเล็ก  ๆ เค้าคงไม่เห็นผมเพราะข้างนอกมันมืด สีหน้าของกานต์บ่งบอกว่าอาการยังไม่ค่อยดี เค้าพิงผนังค่อย ๆ ชันตัวทำอะไรต่อมิอะไรของเค้า

เคล้ง....!!!  แล้วเสียงจานก็หล่นเสียงดัง  ผมรีบปีนรั้วเข้าไปดู ล้มหัวฟาดฟื้นตายห่าไปแล้วมั้งกูว่า ผมเดินตรงเข้าไปดูหลังบ้าน เห็นเค้ากำลังก้มเก็บชามมาม่าที่ตกเกลื่อน  ไม่ได้เป็นไรนี่หว่า ผมหันหลังจะเดินกลับ

 

“เรือง”   แล้วเสียงเรียกชื่อผมก็ดังขึ้น ผมหยุดแต่ไม่หันไปมอง

 

“มีอะไรหรือเปล่า...?”   กานต์ถามผมขึ้นมาอีก

 

“เปล่า ก็แค่มาเดินเล่น”   ผมก็แถบอกกานต์ไป แม่งมาเดินเล่นตอนสองทุ่มเนี่ยนะ ผมกำลังจะก้าวขาเดินต่อ

 

“ชั้นคิดถึงนาย”    แล้วกานต์ก็พูดขึ้น  ผมรีบหันขวับมามอง

 

“มึงอย่ามาโกหก...!!!”  ผมตะคอกใส่กานต์แล้วรีบหันหลัง ปีนกำแพงกลับไปที่รถ

 

“แม่งเอ้ย กูไม่น่ามาเลยจริง ๆ”   ผมบึ่งมอไซค์ออกมาจากโรงเรียนทันที มุ่งหน้าไปยังที่ประจำของผมที่มี พวกไอ้ขมไอ้เมฆนั่งแดกเหล้ากันอยู่

 

“ไอ้เหี้ยเรืองไหนมึงบอกไม่มีอารมณ์แดกไงวะ...?”  ไอ้เมฆถามผมขึ้น

 

“ตอนนี้กูอยากแดก แดกให้มันตายไปเลย เอาเหล้ามา”   ผมบอกกับพวกมันไป

 

"เป็นเหี้ยอะไรของมึงเนี่ยไอ้เรือง นังหวานไม่ยอมให้มึงเอาเหรอวะ...?"   ไอ้เมฆแม่งก็กวนส้นตีน

 

"อย่ามากวนตีนไอ้เมฆ"  ผมหันไปด่าไอ้เมฆโทษฐานที่ปากหมา

 

"ไอ้ขมเทเหล้ามาเร็ว ๆ ดิวะ...!! อิดออดอยู่ได้"   ผมหันไปเล่นงานไอ้ขมอีกคน  ไอ้ขมได้แต่เกาหัวตัวเองแกรก ๆ 

 

 

 

.............................................................................

To be continue.....................

.............................................................................

ตอนต่อไปก็จะรู้แล้วว่าเรืองโกรธอะไรกานต์นักหนา มีปมอะไรในใจ

โปรดคอยติดตามนะคะ

กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่กรุณาติดตามมาตลอด

1 เม้น = 1 กำลังใจ

ขอบพระคุณค่า

 

finland (ช้อย)

 

ป.ล.  วันนี้ช้อยอัพสองเรื่องควบเลยนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}