Pee Ming

มาลงไว ตามแรง เม้น แรงกำลังใจ จากรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนนะกั๊บบ จุ๊บๆ ❤️

เบลล์ ❤️ เอริ : 31 คำหมั่นสัญญา END ...✔️

ชื่อตอน : เบลล์ ❤️ เอริ : 31 คำหมั่นสัญญา END ...✔️

คำค้น : บลู แพม เอริ ริโอ เบลล์

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 58

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2559 21:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เบลล์ ❤️ เอริ : 31 คำหมั่นสัญญา END ...✔️
แบบอักษร

 

คำหมั่นสัญญา

................................................................

 

 

 

              "เบลล์ ฉันไปด้วย"เอริเหนี่ยวรั้งลำแขนแกร่งเอาก่อนไม่ยอมให้เข้าไป เรื่องนี้ยังไงก็ต้องช่วยกันแก้ปัญหา

 

                    "เธอรอข้างนอกนี่แหละ"เบลล์บอกเอริเสียงเรียบตามเคย มันอันตรายเกินไปไม่รู้ว่าท่านพ่อจะมาไม้ไหน เขายังแอบหวั่นอยู่เหมือนกัน

 

                    "ไม่ เอริ ไปด้วย ยังไงก็จะไป !"เอริว่าคำขาดเธอไม่ยอมให้ท่านพี่ไปคนเดียวหรอกก่อนจะเดินนำเข้าไปข้างในห้อง

 

                    "เอ...เฮ้อ"ไม่ทันได้ห้ามก็เข้าไปจนได้ เบลล์ถอนหายใจยาวๆ ต้องรีบเดินตามเข้าไปข้างใน ห้องโถงกว้างใหญ่ มันเงียบจนรู้สึกกลัว

 

                    "ท่านพ่อไม่อยู่ ?"เอริมองไปรอบด้านก็ไม่เห็นท่านพ่อของตัวเอง ก็แอบแปลกใจท่านน่าจะมาที่นี่ไม่ใช่หรือไง

 

                    "เบลล์ นายว่า..."เอริหันไปมองเบลล์ที่กำลังสำรวจทั่วห้องก็ต้องเบิกตาโพลงเมื่อเห็นอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาทางข้างหลังร่างแกร่งตรงมาทางเธอ

 

                    "ระวัง !!!!!"เบลล์หันไปมองแวบหนึ่งก่อนจะเอาตัวเข้าบังเอริเอาไว้

 

                    ปึก !

 

                    "อะ...."ร่างแกร่งหล่นวูบลงไปทันได ลืมตามองเอริเพียงลางๆ จนแทบไม่เห็น สติมันค่อยๆเลือนไปทีละนิดจนไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น

 

                    "เบลล์ !"เอริรีบกระโจนเข้าหาร่างที่ล้มลงไปทันที พยายามเขย่าปลุกเรียก ทำไมไม่มีสติเลยล่ะ ชีพจรก็เต้นอ่อนลงเรื่อยๆ

 

                    "ท่านพ่อทำแบบนี้ทำไม"เอริเงยมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ถ้าหากไม่ใช่ท่านเธอคงจะรีบฆ่าตั้งแต่ที่เห็นแล้ว

 

                    "อ่อนไปนะ"ท่านพ่อว่าเสียงเรียบไม่ต่างกันแล้วเดินออกไปนั่งเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ไม่รู้สึกรู้สากับสิ่งที่ทำลงไป

 

                    "ท่านทำอะไรท่านพี่"เอริจ้องหน้าอย่างรู้สึกเกลียดเกลียดที่สุดเท่าที่ลูกคนหนึ่งจะเกลียดพ่อได้ พยายามเรียกเบลล์ให้ตื่นเขาก็ไม่ตื่น หรือว่าก่อนจะพลิกผ่ามือร่างแกร่งขึ้นมาดูก็ต้องตกใจกว่าเดิม

 

                    "ยาพิษ ชนิดรุนแรง"มือของเบลล์เริ่มเป็นสีม่วงแล้ว พิษนี้เธอเคยเห็น มันไม่น่าหาได้แถมยาถอนพิษก็...

 

                    "หึ อีก 1 ชั่วโมง"

 

                    "ท่านทำแบบนี้ทำไม !"เอริยืนขึ้นจ้องหน้าแทบไม่วางตา ถึงจะเป็นพ่อเธอก็ไม่สนแล้ว ถ้าใครแตะต้องท่านพี่เธอสู้สุดใจ

 

                    "กล้าขึ้นเสียงกับฉันหรือไง"ผู้เป็นพ่อถึงกับขมวดคิ้วแทบเป็นปมที่เห็นลูกสาวที่เลี้ยงมากับมือทำตัวกิริยาแบบนี้

 

                    "หนูทำได้มากกว่านี้แน่ เอายาถอนพิษมา"เธอกระโจนเข้าหาผู้เป็นพ่ออย่างไว แต่ถ้าหากว่าประสบการณ์การต่อสู้มันต่างกัน เธอจึงเสียเปรียบอยู่มาก

 

                    "หึ อ่อนไปนะ เอริ"ท่านพ่อยกยิ้มหลบหลีกได้ทุกหมัด แต่ถึงจะพูดแบบนั้นเขาเองก็เกือบแพ้พ่ายต่อคนตัวเล็กเหมือนกันหากว่า ไม่มีประสบการณ์มากกว่า

 

                 หมับบบ

 

                    "ยาถอนพิษไม่มี"ท่านพ่อว่ายิ้มๆ มันทำเอาเธอหัวใจกระตุกวูบทันที มองไปที่เบลล์กำลังแน่นิ่งไปเรื่อยๆแล้ว

 

                    "ท่าน !!!"เธอหันหลังไปอย่างไว ต่อสู้สุดกำลังด้วยความโกรธอย่างบ้าคลั่ง

 

                    "ถ้าคิดว่าใช้อารมณ์แล้วสามารถเอาชนะฉันได้นะ หึ"

 

                    "หุบปาก !"

 

                    ตุบบบ

 

                    "อื้อ ปล่อย"สองมือถูกจับกุมเอาไว้ด้านหลังไม่ให้ได้หนีหลุดรอดออกไป เอริดิ้นๆ กัดปากตัวเองแน่นที่ต้องมาฝ่ายแพ้

 

                    "รักมากเลยหรือไง"เขาถามขึ้นเสียงเย็นยะเยือกซะจนเธอรู้สึกกลัว

 

                    "มาก ทั้งชีวิตก็ให้ได้"หากเธอก็ใจแข็งพอตอบออกไป พยายามขัดขืนไปมาให้ปล่อยแต่หากแรงมันต่างกัน เธอเองต่างหากที่เจ็บตัว

 

                    "งั้นฉันจะช่วยก็ได้ แต่....ต้องแลกด้วยชีวิตของเธอเอาไหม"ท่านพ่อยื่นข้อเสนอเอรินิ่งเงียบลง สักพัก หากว่าตัวเองต้องตายแล้วท่านพี่รอด...

 

                    "ตกลง อยากทำอะไรก็เชิญ แต่ปล่อยท่านพี่ไป"เอริยอมอยู่เฉยๆอย่างจำยอม ท่านพ่อมองหน้าลูกสาวนิ่งๆ แววตาแน่วแน่เหมือนเขาตอนเป็นวัยรุ่นไม่มีผิด

 

                    "หึ"ฝีเท้าย้ำก้าวเดินผละออกไปดูร่างที่นอนสลบไสลอยู่บนพื้นแล้วเอายาถอนพิษกรอกปากให้ ที่บอกว่าไม่มีแค่โกหกพิสูจอะไรบางอย่าง ใครจะกล้าเอาพิษที่ไม่มียาถอนมาให้กัน

 

                 แคกๆๆ

 

                    "เบลล์"เอริที่เห็นเบลล์ฟื้นแล้วก็รีบเข้าไปประคอง กอดร่างเอาไว้แน่น ดีใจ ที่ยังไม่ตาย

 

                    "ฉันเป็นอะไรไป แล้วเธอ"เบลล์เอามือกุมขมับไว้มันยังมึนอยู่เลยด้วยแล้วเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น แล้วหันไปมองร่างเล็กอย่างรู้สึกเป็นห่วงไม่แพ้กัน

 

                    "ไม่มีอะไรหรอก"เอริพูดตอบไม่อยากให้อีกคนไม่สบายใจ ส่วนท่านพ่อยังคงมองทั้งสองคนนิ่งๆ นิ่งจนไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

 

                    "เอาสิ อยากทำอะไรก็เชิญ"เอริที่เห็นเบลล์ปลอดภัยแล้วก็ลุกขึ้นเดินไปหาผู้เป็นพ่อที่ยืนมองตัวเองอยู่

 

                    "หึ กล้าดีหนิ"สองมือหยิบมีดออกมาจากกระเป๋าก่อนจะนำมาวางไว้ตรงลำคอขาวๆ มันคมมาก หากยังไม่ได้สัมผัสยังรู้สึกเจ็บเลย

 

                    "เอริ ท่านพ่อ"เบลล์มองอย่างตกใจว่าหมายความว่ายังไง อยากเข้าไปช่วยแต่ร่างกายมันไม่ขยับเลย

 

                    "กล้าสิ เพื่อคนที่หนูรัก"เธอพูดตอบก่อนจะหลับตาลง ยิ้มบางๆกับสิ่งที่เธอได้ตัดสินใจแล้ว แม้หากต้องตายเพื่อคนที่รักก็ยอม เธอจะไม่เสียใจทีหลังแน่นอน

 

                 ฉึบบ !!!!

 

                    "อะ...."เอริค่อยๆลืมตามองเธอไม่แม้จะรู้สึกเจ็บอะไรด้วยซ้ำ

 

                    "หึ เห็นแก่เธอนะ"ท่านพ่อไม่ได้ปักมีดลงไปหรอก ใครจะฆ่าลูกตัวเองได้ลงคอ แต่ถ้าหากให้ยอมรับเขาคงจะยอมรับไม่ได้อยู่ดี แต่หากให้แยกจากกันก็คงตามหากันจนเจอ ในเมื่อมันทำอะไรไม่ได้ก็คงต้องปล่อยวาง

 

                    "ท่านพ่อ"เอริยิ้มออกมาแทบแก้มปริที่ท่านพ่อไม่ว่าอะไรแล้วก่อนจะเดินไปหาเบลล์อย่างดีใจ

 

                    "ท่านพี่ ท่านพ่อยอมรับเราสองคนแล้ว"เธอกอดร่างแกร่งแน่น ต่อจากนี้คงไม่มีใครมาพรากเราสองคนได้อีกแล้ว

 

                    "ขอบคุณครับ"เบลล์ก้มหัวให้กับผู้เป็นพ่อ พ่อไม่ได้ตอบหรือว่าอะไรเดินไปนั่งตรงเก้าอี้ตามเดิม ไม่รู้ว่าตัวเองทำถูกหรือผิดที่ปล่อยพวกเขาไปแบบนี้

 

                    "ถ้าหากว่าวันใดวันหนึ่งไปกันไม่รอด ฉันจะจับแยกพวกเธอเอง"ความรักแบบนี้เขาเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อหมั่นสักเท่าไหร่เหมือนกัน

 

                    "ไม่มีทาง"เอริพูดตอบ เพราะหากหัวใจเธอมอบให้คนๆนี้แล้ว ไม่มีทางที่จะมีอะไรมาทำให้เราสองคนต้องจากกัน

 

                    "จำคำพูดตัวเองไว้ด้วยแล้วกัน"ท่านพ่อทิ้งท้ายเอาไว้ เอริกับเบลล์ก็ขอตัวออกไปเลย เบลล์ไม่รู้หรอกว่าเอริคุยอะไรกับท่านพ่อ แต่หากเอริไม่ยอมบอกตัวเองเลย

 

                    "บอกว่าไม่มีอะไรไง ท่านพี่"เอริมองพี่ชายที่เอาแต่ถามเรื่องเมื่อกี้แล้ว ขนาดพากันเดินมาถึงห้องแล้วแท้ๆ

 

                    "ไม่มีอะไรจริงๆ ?"เบลล์ยังคงเคล้นเอาคำตอบเอริส่ายหน้าไปมา จะให้บอกว่าอะไร เธอก็อายเป็นเหมือนกันนะ กับคำพูดที่ว่า ยอมตายแทนได้

 

                    "หึ จะบอกไม่บอก"เบลล์ยกยิ้มก่อนจะกดน้องสาวลงไปกับเตียง เอาสิ ถ้ายังไม่ยอมบอกอีก

 

                    "เบลล์ จะทำอะไร"เอริมองอย่างตกใจที่จู่ๆ เบลล์ก็ทำแบบนี้ไม่ให้เธอได้ตั้งตัวอีกแล้ว

 

                    "ลงโทษ เด็ก"เบลล์ว่ายิ้มๆ แต่รอยยิ้มของเบลล์ก็ทำเอาคนที่นอนใต้ร่างกับรู้สึกอ่อนไหวไปกับการกระทำ ทำไมถึงแพ้รอยยิ้มนี้นักนะ

 

                    "หืม"เบลล์มองเอริอย่างไม่เข้าใจเมื่อกี้ก็ขัดขืนดีๆ ทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นว่า...

 

                    ตุบ

 

                    "อะ...นายเผลอเองนะ"เอริว่าอย่างผู้ชนะที่พลิกตัวอีกคนไปอยู่ใต้ร่างได้สำเร็จแม้จะแอบเขินหน่อยก็เถอะที่เขาเห็นเธอชัดเจนขนาดนี้

 

                    "เอาสิ"เบลล์ตอบเสียงเรียบตามเดิมเพราะคิดว่าเอริจะเป็นฝ่ายรุกเขาแบบทุกที

 

                    "บ้า ไม่ได้ทำ"เธอรีบตอบปฏิเสธ รู้สึกประหม่าอีกแล้ว ทั้งที่ในใจก็โหยหาสัมผัสแท้ๆ

 

                    "เบลล์"แต่ก็ต้องตกใจที่เห็นเบลล์ชันตัวลุกนั่งจนกลายเป็นว่าเธอคล่อมตักเขาอยู่ ใบหน้าเราสองคนแทบไม่ห่างออกจากกัน แววตาที่จ้องมาก็ไม่ลาดคลาดจากกันได้

 

                    "ฉันรักเธอนะ"เบลล์พูดออกมาจากใจเขาอยากจะบอกเธอไว้อีกครั้งให้หมั่นใจ เอริคลี่ยิ้มออกทันใดเมื่อได้ยินคำนี้เธอโอบกอดเขาเอาไว้แน่นไม่ยอมให้ห่างหายไปไหนแล้ว คำหมั่นสัญญาที่บอกกันไว้ ทั้งเธอและเขา

 

                    "ถ้ามองผู้หญิงคนอื่นฉันเอานายตายแน่"เอริว่ายิ้มๆกดเบลล์ไปนอนกับเตียงดังเดิม ไหนๆก็ไหนๆแล้วเธอก็มีอารมณ์แล้วสิ ขอเลยละกัน

 

                    "อื้อ เบลล์"ไหนเมื่อกี้เธอคลุมเกมเอาไว้แท้ๆ ไม่ใช่หรือไง

 

                    "หึ คืนนี้อย่าหวังว่าจะได้นอน"มาถึงขั้นนี้แล้วใครจะยอมปล่อยให้หลุดมือ

 

                    "อ่าส์ พอแล้ว !!!!"

 

.........................................................................

 

จบไปแล้วกับเรื่องของ เบลล์xเอริ

ทั้งสองคนเป็นพี่น้องกันจริงๆจ้า ไม่มีหักมุม หากแต่การใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน

ไม่ค่อยจะเหมือนคนรักสักเท่าไหร่ เหมือนครอบครัวซะมากกว่า

** จบไปเดี๋ยวแถมตอนพิเศษให้งับ เม้นเยอะเดี๋ยวจะมาลงรัวๆ อิอิ ทั้งของเบลล์และบลู **

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/940275056.gif

 

ความคิดเห็น