Faddist/ปอฝอ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกียร์หาย?....ผมเก็บได้นะครับ

ชื่อตอน : เกียร์หาย?....ผมเก็บได้นะครับ

คำค้น : ทศรา Tossara วิศวะมีเกียร์น่ะเมียหมอ เกียร์หาย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 172.3k

ความคิดเห็น : 102

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2559 16:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกียร์หาย?....ผมเก็บได้นะครับ
แบบอักษร

 

 

 

TOSSRA 1

[Tossakan]

 

 

 

 

 

          ช่าวเวลาเย็นๆ แบบนี้มันช่างเหมาะกับการรับลมจริงๆ

          ลมบ้าลมบออะไรละ

          ผมแค่อยากหนีการรับน้องเท่านั้นแหล่ะ

 

          คณะแพทยศาสตร์ที่ใครต่อใครบอกว่าเป็นคุณหนู เขาก็มีการรับน้องเหมือนคณะอื่นๆ นั่นแหละครับ และผมอาจจะเป็นเหมือนนักศึกษาคนอื่นๆ ที่ขี้เกียจเข้าร่วมกิจกรรมนี้ จนต้องหาทางหนีออกมา

          ผมบอกพี่สต๊าฟว่าเป็นนักกีฬาว่ายน้ำและต้องการที่จะซ้อมสำหรับกีฬาเฟรชชี่ พี่เขาเลยอนุญาตให้ผมออกมา จะหนีจะโดดก็ต้องทำให้เป็นนะครับ บอกเขาให้เขาเช็คชื่อให้ด้วยจะได้เหมือนเข้าร่วมหลายๆ กิจกรรม

 

          

          “ไอ้สัสกัณฐ์ มาแล้วสาวก็มองแต่มึง” บีมที่อยู่ในน้ำว่าผมแล้วค่อยว่ายเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่ขอบสระ

          “กูชื่อทศกัณฐ์ ไม่ใช่สัสกัณฐ์”  ผมว่าแล้วกดหัวมันลงน้ำ

          “อย่าทำกูสิ มึงหนีรับน้องมาได้เพราะกูนะ” บีมว่าแล้วแยกเขี้ยวใส่ผม

 

          ความจริงแล้วผมไม่ใช่นักกีฬาอะไรหรอก ผมแค่หาข้ออ้างแล้วมากับมันที่เป็นนักกีฬาจริงๆ

          อย่าด่าว่าเลวนะครับ มีสมองก็ต้องใช้สิ

          “ครับผมครับ ทศกัณฐ์ผู้นี้จะไม่ลืมพระคุณคุณปฐวีเลยครับ” ผมว่าแล้วค้อมหัวให้มันเล็กน้อย ไม่ได้สำนึกในบุญคุณอะไรหรอก

          แค่อยากกวนตีน

 

          “ลงมาว่ายกับกูดิสัส” มันชวนผม

          “ไม่อ่ะ กูขี้เกียจ” ผมตอบปฏิเสธกลับไป

          “มึงนะมึง มานั่งหย่อนขาเล่นโทรศัพท์ให้สาวแทะโลม กูจะฟ้องเมียมึงคอยดู” มันว่าแล้วยกนิ้วขึ้นชี้หน้าผม

          “เมียห่าไรล่ะ ไปว่ามันเดี๋ยวมันก็โกรธอีกหรอก”

          “มีปกป้องนะครับ แหมๆ” มันว่าล้อๆ

          “แหมพ่องดิ”

          “กูไปว่ายต่อละ มึงไลน์หามันด้วยรับน้องเสร็จให้มาหากู จะได้กลับหอด้วยกัน” มันว่าแล้วว่ายออกไป

 

 

          บุคคลที่สามที่พวกเราพูดถึงเป็นเพื่อนอีกคนเช่นกันครับ เราสามคนคบกันมาตั้งแต่มัธยมตอนต้น

          บีม ผู้ซึ่งเป็นนักกีฬาว่ายน้ำ หล่อ สูง ขาว พูดเรื่องหุ่นก็เพอร์เฟ็กต์ มันเป็นนักกีฬานี่ครับ

          ผม กัณฐ์ ทศกัณฐ์ ผู้ซึ่งมีดีแค่หล่อ ใช่ที่ไหนล่ะครับ อย่าลืมสมองน้อยๆ ของผมที่พาผมสอบเข้าคณะแพทย์ได้สิ

          อีกคน นะ นนนท์ เป็นคนเดียวในกลุ่มที่น่าปกป้องสุดๆ มันตัวเล็กๆ บางๆ แลดูคุณหนูตามแบบฉบับคนเรียนแพทย์ นอกจากมันจะน่ารักแล้วมันยังเรียนเก่งสัสๆ เป็นคนที่เข้าร่วมทุกกิจกรรมและไม่เคยขาดเรียน ต่างจากผมกับบีมที่โดดได้เป็นโดด ยังชิลไงครับ ผมเพิ่งเรียนปีหนึ่งนะ

          ขอใช้ชีวิตแบบไม่มีใครบังคับสักแป๊บสิ

 

 

 

          Tossakan เรียนเสร็จละมาหากูที่สระว่ายน้ำ

          นะนะครับ พวกเลว

          Tossakan : รับน้องอยู่ เล่นได้?

          นะนะครับ กูเก่ง

 

 

 

          หลังจากที่ผมส่งข้อความเข้ากลุ่มแชทบอกนะแล้ว ผมก็สอดส่องสายตาไปเรื่อย มองไปยังอัตถจรรย์ข้างสระที่มีสาวๆ สองสามกลุ่มนั่งมองมาทางผม เธอยกมือขึ้นโบกทักทายและผมก็ยิ้มกลับไปเล็กน้อย

          ใครบอกว่าหล่อแล้วหยิ่ง

          ใครบอกว่าเก่งแล้วเห็นแก่ตัว

          ผมเฟรนลี่จะตาย

 

 

          ผมหันกลับมาสนใจโทรศัพท์ในมือ เปิดเข้าแอ็พสีน้ำเงินหรือ facebook ที่คนเขาเล่นกันทั่วบ้านทั่วเมือง

 

          Dream Dream

          10 mins

          เก้านาฬิกาที่ขอบสระว่ายน้ำ อยากถอดเสื้อแล้วชวนเล่นน้ำด้วยจัง

          23 likes 5 comments

           ฟีฟี่ พันไลค์ อีดอก!! นั่นน้องกัณฐ์

          Pp pan : หล่อทะลุสระมึงเอ้ย!

          One na : กูอยากพาโดดลงสระ แล้วเล่นน้ำ

          นู๋นะคะ เล่นน้ำน้องกัณฐ์

          Rta ghn : ถ้ากูเป็นลมหมอจะมาผายปอดมั๊ย!

 

 

          ผมยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย แม้จะยังเปิดเทอมได้ไม่นานแต่ผมก็เป็นที่รู้จักของคนทั่วไปอยู่ไม่น้อย เพราะผมจบจากสาธิตมหาลัยนี้ อีกอย่างผมก็เรียนคณะแพทย์ด้วยแหละ มันเป็นคณะที่ใครๆ ก็มอง หมอหล่อบางล่ะ หมอเป็นเกย์บ้างล่ะ ผมที่เป็นเฟรชชี่ใสๆ เลยถูกพวกพี่ๆ มองไปด้วย

 

          pongPongGy

          20 mins

          กูเห็นแววเดือนแพทย์ที่สระว่ายน้ำ

          38 likes 4 comments

 

 

          Da Darin

         30 mins

          ขอสมัครเป็นแฟนคลับน้องกัณฐ์

          46 likes

 

 

 

          ผมเลื่อนดูไปเรื่อยๆ หลายคนบ่นเรื่องดินฟ้าอากาศ หลายคนบ่นเรื่องเรียนนั่นนี่ก็ว่ากันไป ผมชอบเล่นโซเชี่ยลนะครับ มันช่วยให้หายเหงา แก้เบื่อได้

      

 

          Bar Sarawut

          30 mins

          ร้อนครับ อยากเล่นน้ำ

          87 likes 8 comments

          Yiwaa : มาหากูที่สระค่ะ มาเล่นน้ำกัณฐ์

          Bar Sarawut : กันไหมวะ

          Pandora: พวกกูหมายถึงกัณฐ์คณะแพทย์ค่ะ

          Yiwaa : น้องเขาหล่อมาก อยากลากลงสระ

          Bar Sarawut : ต้องสน? กูจะไปว่ายน้ำ

          RAFie : มาๆ กูรออยู่

          U unun : มาครัชเพื่อน

          Tonkla : รอเลยมึง

 

          ผมติดตามพี่คนนี้มานานแล้วครับ ผมเรียนที่โรงเรียนสาธิตจึงไม่แปลกที่ผมจะเข้ามาในมหาลัยบ่อยๆ พี่เขาเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนครับ เขาไม่รู้จักผมหรอก จากที่ดูในคอมเม้นต์นั้นก็พอรู้ ผมเกิดหลังเขาตั้งสองปี แถมเมื่อก่อนก็เอาแต่อ่านหนังสือเตรียมสอบ ไม่ค่อยได้ดูแลตัวเองเหมือนตอนนี้ ผมในตอนมัธยมกับมหาลัยจึงต่างกันมาก

 

 

 

 

          “กูวางของไว้นี่นะ” เสียงหนึ่งดังขึ้นทางขวามือของผม ห่างไปไม่ไกลนักผมก็เห็นคนที่ผมเพิ่งอ่านสเตตัสเขาเมื่อกี้

          “มาเร็วจังวะ” เพื่อนคนหนึ่งของเขาว่ายน้ำเข้ามาหาแล้วถามขึ้น

          “คณะอยู่แค่นี้เถอะ” เขาตอบแล้วพยักเพยิดหน้าไปทางคณะของเขา

          “ลงไปโชว์เลยมึง สาวๆ การจัดการแม่งกรี๊ดแต่เด็กแพทย์ ลงไปโชว์เลยครับ” เพื่อนคนที่เดินมาด้วยกันกับเขาตบที่บ่าพี่เขาเบาๆ ขณะที่พี่เขากำลังเตรียมตัวลงสระ

          “มามะสาวๆ พี่จะทำให้ดูว่าของจริงเป็นไง เอาให้คลานเข่ากลับมาซบหนุ่มวิศวะไม่ทันเลย” เขาพูดแล้วถอดเสื้อคลุมออก เผยให้เห็นแผ่นอกและหน้าท้องขาวๆ ที่ไร้ซึ่งไขมันและมีกล้ามเนื้อเล็กน้อย

          อ่า….รู้สึกร้อนขึ้นมาเลยแฮะ

          

          “มึงสาบานนะว่ามึงเป็นนักกีฬา”

          “ไมวะ” เขาหันกลับไปถามเพื่อนก่อนที่จะลงน้ำ

          “กล้ามก็ไม่มี ตัวงี้ก็บาง” ใช่ครับ พี่เขาเป็นอย่างนั้นแหล่ะ ใบหน้าที่หลายคนคิดว่าหล่อ หันไปมองค้อนเพื่อนตัวเอง ก่อนจะ….

 

 

          ตู้มมมมม!!!

 

          “ลงไปก่อนกูเลยไอ้เหี้ย” พี่เขาด่าเพื่อนที่อยู่ในน้ำ ซึ่งเพื่อนพี่เขาก็ทำเพียงหัวเราะและลูบน้ำออกจากหน้า

          “ลงมามะ พ่อนักกีฬาหุ่นนางแบบ”

          “นางแบบพ่องดิ กูไม่มีนม”

 

 

          ตู้มมม!!

 

          เสียงตูมที่สองคือพี่เขากระโดดลงไป แล้วว่ายไปไล่ตีเพื่อนในน้ำ ตะลุมบอลกันในน้ำอย่างสนุกสนาน นี่เหรอนักกีฬามหาลัย มันต่างจากตอนพี่เขาอยู่มัธยมตรงไหนเนี่ย

 

 

 

          เวลาจากบ่ายคล้อยก็เลื่อนมาเป็นเย็น คนเริ่มเข้ามาที่สระมากขึ้น หลายคนมาส่องนักกีฬาหล่อๆ หลายคนมานั่งดูเพื่อน และบางคนลงไปว่ายน้ำ ดีนะครับที่สระว่ายน้ำกว้างพอที่จะให้นักกีฬาว่ายได้หลายๆ คน

 

      

          Rrrr~

 

          “ว่า?” ผมกดรับโทรศัพท์ที่อยู่ในมือหลังจากเห็นชื่อคนโทรเข้า

          [อยู่ตรงไหนวะ ทำไมคนมันเยอะงี้อ่ะเสียงหวานบ่นออกมาตามสาย

          “มึงไม่เห็นกูได้ไง กูออกจะหล่อ” ผมตอบกลับ

          [เอ้าไอ้นี่ อยู่ตรงไหน]

          “ขอบสระฝั่งสนามบอลครับ”

          [ก็แค่เนี้ย พูดมากมันว่าก่อนจะตัดสายไป

 

          ห้านาทีต่อมานะก็เดินมาหาผม พูดคุยเรื่องรับน้องแล้วก็การคัดดาวเดือนคณะ ซึ่งมันบอกว่าผมต้องไป เพราะพี่รหัสผมบังคับมา

          “ถ้าไม่ไปพี่ก้องจะตัดสายมึง” มันว่า

          “เออๆ กูจะไป” ผมตอบกลับไปแล้วกดเล่นเกมส์ในโทรศัพท์รอไอ้บีมไอ้นักกีฬาคนนั้น มีบ้างบางทีที่ผมเงยหน้าขึ้นมองไปยังกลุ่มวิศวะที่เมื่อก่อนมีแค่สามสี่คนแต่ตอนนี้มีมาเป็นสิบแล้ว

          น่ากลัวจังครับ

 

 

          หลายคนมองมาที่ผมกับไอ้นะที่นั่งอ่านเท็กซ์อยู่ข้างๆ เออมึงแม่งไม่ปล่อยเวลาให้ว่างเลยนะเพื่อน ผมหันไปมองมันแล้วยิ้มน้อยๆ พนันได้ว่าในเพจสักเพจของมหาลัย จะมีรูปผมไปกับมันไปแปะแล้วแคปชั่นประมาณว่าเมียมานั่งเฝ้าผัว

          ผมชินแล้วแหล่ะครับเรื่องการจิ้นกันของผมกับนะ เพื่อนแม่งจิ้นมาตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ว แต่แล้วไง ความจริงคือเป็นเพื่อนกัน นะรู้ผมก็รู้

 

          “กูอ่านได้จะครึ่งเล่มแล้วนะมึง เมื่อไหร่เพื่อนมึงจะขึ้นมาเนี่ย” มันว่าแล้วก้มหน้าราบไปกับซีเมนต์ที่นั่งอยู่

          “เงยหน้าขึ้นมา เดี๋ยวทุ่มสองทุ่มมันก็กลับ” ผมว่าแล้วดึงคอเสื้อมันขึ้น

          “ขอให้แม่งเป็นปอดบวมตาย มึงดูกลุ่มวิศวะตรงนั้นเขายังขึ้นมาแล้วเลย” มันว่าแล้วชี้ไปยังกลุ่มพี่เขาที่ทยอยขึ้นมาจากสระแล้ว

          ความจริงนี่มันก็นานมากนะ นานจนคนหลายคนเขาไปหาข้าวหาน้ำกินแล้ว แต่อย่างว่าคนมันชอบนี่เน้อะ ให้อยู่นานแค่ไหนก็ได้

 

          ผมหมายถึงไอ้บีมครับ

 

          “ปอดบวมอะไร มันก็ว่ายขึ้นมาพักอยู่เนี่ย” ผมว่า

          “แม่งกูหิวอ่ะ”

          “แล้วจะให้กูทำไงครับ”

          “ตะโกนเรียกมันเลย ไม่มีคนดูแล้วเนี่ย จะโชว์ไปไหน” นะว่ากระเง้ากระงอด

          “เออๆ กูก็หิวข้าวแล้วเหมือนกัน”

          “ไอ้บีม!!!” อ้าวเวร ถึงไม่มีคนแต่เสียงระดับนี้คนที่เหลือก็ต้องหันมามองป่ะวะ ผมหันหน้าไปมองนะที่ป้องปากตะโกนเรียกบีมก่อนที่ผมจะเรียกด้วยซ้ำ ไอ้บีมก็รู้งานครับ ได้ยินแล้วรีบกระดิกเท้ามาเชียว

 

          “เรียกทำไม อีกห้านาทีกูก็จะขึ้นแล้ว” มันว่าแล้วเอามือเท้ากับขอบสระก่อนจะยกตัวเองขึ้นมา

          “กูหิว” นะบอก

          “รีบไปเปลี่ยนชุดเลยมึง” ผมว่าแล้วผลักหัวมันเบาๆ

          “ชอบเล่นหัวกูสัสกัณฐ์” มันว่าแล้วทำหน้างอน

          “มันชื่อทศกัณฐ์”

          “ปกป้องกันจังพวกมึง กูงอนเลี้ยงข้าวกูด้วย เจอกันหน้ายิม” มันบอกแล้วสะบัดหน้าเดินหนีไปเปลี่ยนชุด

          “แม่งก็ทำเป็นงอน หาเรื่องให้กูเลี้ยงข้าว” นะบ่นอุบอิบพลางเก็บหนังสือลงกระเป๋า

          “มึงก็รวยจะตาย เลี้ยงมันสักมื้อจะเป็นไร” ผมว่า

          “มันไม่รวยมั้งสัส เงินมันจะถมที่ได้แล้วน่ะ”

          “ไปเหอะไป กูเลี้ยงก็ได้พวกมึงนิ่” ผมว่าแล้วดันหลังมันให้เดินไป นะก็เดินไปบ่นไอ้บีมไป ทำให้ช้าบ้างล่ะ กินข้าวช้าแล้วเป็นโรคกระเพาะนั่นนี่บ้างล่ะ

 

 

          

          “เฮ้ยมึงนั่นไรวะ” ผมหันไปตามทางที่นะชี้ แล้วก็พบสร้อยห้อยเฟืองตกอยู่ข้างสระ     

          “เกียร์”

          “ของพวกวิศวะกลุ่มนั้นแน่เลยอ่ะ ทำไงดีวะ”

          “เอาไปคืนดิ” ผมว่าแล้วเดินไปหยิบเอาเกียร์นั่นมา ในนั้นมีรหัสอะไรสักอย่าง รหัสรุ่นมั้ง ผมพลิกไปพลิกมาแล้วเก็บไว้ในกระเป๋า อาจจะเป็นของพี่คนใดคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนพี่เขา บางทีอาจจะเป็นของพี่เขาก็ได้

          “มึงรู้จัก?” นะถาม

          “มีคนสองคนเป็นพี่โรงเรียน”

          “เฮ้ยใช่พี่คนที่มึงตามไอ้บีมไปดูเขาว่ายน้ำป่ะวะ”

          “ถ้าใช่แล้วจะทำไม” ผมตอบแล้วส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้มัน

          “โหยยย พี่กัณฐ์….พี่กัณฐ์ เดี๋ยวนี้กล้ายอมรับ” มันว่าแล้วยิ้มล้อ

          “กูโตแล้วไง”

          “อ่ะแน่ะ อ่ะแน่ะ โตแล้วหม่อมแม่ให้มีแฟนได้~” มันลากเสียงยาวล้อผมเรื่องแม่ห้ามมีแฟน เพราะพ่อต้องการให้ผมสอบเข้าคณะแพทย์ตอนเรียนแม่จึงห้ามเรื่องพวกนี้ แม้จะมีผู้หญิงหรือผู้ชายมาหาแต่แม่ก็ไม่ยอมให้คบด้วยสักคน บอกว่ารอให้ผมสอบเข้าคณะแพทย์ให้ได้ก่อน

          ตอนนี้ผมสอบเข้าได้แล้วนะครับ

          “แฟนพ่อง ยังไม่ได้จีบ” ผมว่าแล้ว ดันหลังให้มันรีบเดินไปเร็วๆ

 

 

 

 

 

          หลังจากกินข้าวเย็นกันเสร็จเรียบร้อยก็พากันแยกย้ายกลับรังใครรังมัน เราเลือกที่จะอยู่ที่หอของคณะแพทย์เพราะมันอยู่ในมหาลัย จะได้สะดวกสบายเวลาขับรถ แล้วแม่ผมก็ชอบใจด้วยที่อยู่อย่างงี้ นะกับบีมอยู่ด้วยกัน แต่ผมอยู่คนเดียว ปกติเขาก็ต้องให้มีเพื่อนอยู่ด้วยแหล่ะ แต่ผมไม่ชอบอยู่กับคนอื่นเลยใช้เส้นของพ่อนิดหน่อยเพื่อที่จะได้อยู่คนเดียว

          ผมพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง อยากจะกระโดดดึ๋งๆ เพื่อทดสอบสปริง แต่ก็ขี้เกียจเกินไป เอาตรงๆ ตอนนี้ผมว่างมากและไม่มีอะไรทำ เมื่อกี้ผมไปห้องพวกมันมา บีมอาบน้ำ ส่วนนะอ่านหนังสือ ผมเลยปิดประตูแล้วเดินออกมาดื้อๆ

          นี่มันเพิ่งสี่ทุ่มเองนะครับ

          ผมหยิบโทรศัพท์เครื่องบางขึ้นมาเข้าแอ็พสีน้ำเงินอีกครั้ง ไล่อ่านเรื่องราวของชาวบ้านไปเรื่อย หลายคนเช็คอินที่ผับหลังมอ หลายคนเช็คอินร้านนม บางคนบ่นเรื่องรับน้อง บางคนบ่นเรื่องพี่ว้าก ก็ว่ากันไป

 

 

          Dew dely

          46 mins

          ให้ตายเถอะชะนี แอดตามกลิ่นไปที่สระ แล้วไปป้ะเข้ากับน้องเขานั่งกระเง้ากระงอดราวกับจะพลอดรัก ไหนๆ ใครว่าอยากเล่นน้ำกัณฐ์ เมียน้องมันมาคุมไหมเนี่ย เจ็บกระดองใจไหมชะนี

          2639 likes 490 comment

 

          เป็นรูปของผมกับนะที่ถ่ายจากข้างหลังตอนที่ผมดึงคอเสื้อนะขึ้นมาให้นั่งดีๆ ก็ว่าแล้วว่ามันต้องมี ขำๆ กันไปครับผมก็ไม่ได้รังเกียจเรื่องแบบนี้หรอก การสร้างเพจสร้างกรุ๊ปผมก็ว่าดี ได้แชร์อะไรหลายๆ อย่าง ถ้ามันไม่ก้าวก่ายมากเกินไปผมก็ไม่ว่าอะไรหรอก ผมยิ้มขำกับภาพนั้นอีกครั้งเมื่อมองไปข้างหลังภาพ มันเป็นรูปพี่เขาที่ทำหน้าเหวออยู่ในสระเพราะเพื่อนแกล้งน่ะสิ ขนาดถ่ายแบบนี้ยังน่ารักเลยน้า~ ผมยิ้มกับตัวเองอีกครั้งก่อนจะเลื่อนผ่านไปโดยไม่อ่านคอมเม้นต์

 

 

          หืมม?

 

          Bar Sarawut

          1 hr

          เกียร์หายค้าบบบบบ

          146 likes 23 comment

 

          ผมเห็นพี่เขาโพสต์แบบนั้น ผมจึงเลื่อนมือไปกดอ่านคอมเม้นต์

 

          U unun : ไปหายที่ไหนสัส

          Bar sarawut : ตอนว่ายน้ำอ่ะ กูลืมไว้ แล้วกูจะกลับไปเอาไม่เจอแล้ว

          pond Pawee : ก็โง่ถอดเน้อะมึง

          Yiwaa : อย่าว่ามัน ฟ้องนี่เลย teangnueng wayo

          teangnueng wayo : ไอ้น้องเลวกูตัดสาย!!

          Pin pinna : กว่าจะได้มามันก็ลำบาก น้องนางเอาไปไว้ไหนลูก

          Bar Sarawut : จงเอามาคืน

          Tonkla : ตัดสายๆๆๆๆ

          pVnn : เอามาคืนเถอะสงสารมัน

          oOO noy : มาแดกเหล้าย้อมใจ

          RAFie : ใครกันหนออยากได้เกียร์

          Bar Sarawut : เอามาคืนกูก่อนเถอะ แล้วมาขอดีๆ

          Yiwaa : มึงจะให้?

          Bar Sarawut ถ้ากล้าขอ

 

 

          ผมไล่อ่านคอมเม้นต์ไปเรื่อยๆ แล้วยิ้มขำ

          อ่า….สงสัยพรุ่งนี้ผมต้องรวบรวมความกล้าไปขอเกียร์แล้วล่ะ

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                    

 

รบกวนติดแท็ก

#Tossara

#วิศวะมีเกียร์น่ะเมียหมอ

อยากเจอกันทุกวันมั๊ย เม้นต์เยอะๆ จิ

รักคนเม้นต์ รักคนอ่าน

Twiter @pflhzt

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น