Faddist/ปอฝอ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : TOSSARA intro

คำค้น : Tossara intro วิศวะ หมอ แพทย์ เกียร์ นิยายวาย วิศวะมีเกียร์น่ะเมียหมอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 199.2k

ความคิดเห็น : 99

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ม.ค. 2560 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
TOSSARA intro
แบบอักษร

 

 

 

 

 

TOSSARA intro

 

 

 

 

          ไม่รู้ว่าแต่ละโรงเรียนจะมีเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกันหรือเปล่า วันเตรียมงานสำหรับเทศกาลสำคัญของแต่ละปี ปีนี้เป็นอีกปีหนึ่งที่เด็กมัธยมปีที่สามยุ่งมาก การเป็นพี่ของเด็ก ม.ต้น ทำให้ต้องรับผิดชอบในการจัดเวทีและเป็นสตาฟ พร้อมทั้งคอยประสานงานกับรุ่นพี่

          ผ้าสีขาว สีแดง และสีเขียว ถูกพาดผ่านประตูและพันกันอย่างลงตัว ดอกหลากสี ถูกเลือกนำมาจัดประดับตกแต่งให้เข้าธีม เหล่านักเรียนมัธยมปีสามวิ่งวุ่นกับการขนสิ่งของและติดต่อประสานงานกับฝ่ายการแสดง

          นี่ไม่ใช่งานระดับจังหวัดที่คนใหญ่คนโตจะมาดู

          นี่ไม่ใช่งานกีฬาสีที่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับกิจกรรมของนักเรียน

          แต่นี่….

          เป็นเพียงงานวันคริสมาสต์ ที่จัดเฉพาะนักเรียนและครูเท่านั้น

          ช่างยุ่งยากเสียจริง

 

 

          “บาร์ มึงรีบเตรียมเลยสัส เดี๋ยวต้องซ้อมคิวขึ้นเวทีแล้ว” เสียงของหัวหน้าห้องบอกเด็กชายศราวุธให้รีบจัดผ้าหน้าเวที เด็กหนุ่มเจ้าของชื่อหันกลับไปแยกเขี้ยวใส่ก่อนจะบ่นออกมายาวๆ

          “เพราะมึงไหมล่ะแดน จับฉลากห่าอะไรได้จัดผ้าทั้งๆ ที่มึงก็รู้ว่ามีกูคนเดียวที่จัดผ้าได้ แล้วก็กูคนเดียวที่ต้องไปเป็นพิธีกรกับรุ่นพี่ แล้วก็กูคนเดียวอีกแหล่ะที่ต้องไปซ้อมว่ายน้ำ มึงยังเสือกไม่เปลี่ยนกับห้องอื่นอีก แล้วยังมีหน้ามาเร่งกูนะ แทนที่จะหาคนมาช่วยกู”

          “มึงแหกตาหวานๆ ของมึงดูเพื่อนบาร์ พวกมันก็แบกของกันหมด” แดนว่าแล้วเบือนสายตาไปยังเพื่อนๆ ที่วุ่นวายอยู่กับหอประชุม

          “เอาเหอะ อีกนิดกูก็เสร็จละ บอกพี่เขารอสักครึ่งชั่วโมง ไม่ก็ซ้อมไปก่อน” บาร์หันไปบอกแดนพลางกลอกตามองเพดานเพื่อไว้อาลัยชีวิตช่วงนี้

          “เออเห้ยไอ้เด็กนั่นน่ะ มาวุ่นวายไรวะ เขาจัดที่อยู่ไม่เห็นไง? เดี๋ยวโดนเหล็กทับตายหรอก มานี่ๆ” แดนกวักมือเรียกเด็กน้อยสามคนที่ไม่รู้ว่าหลงมาจากที่ไหน เด็กพวกนั้นเดินมาที่หน้าเวทีแล้วมองไปรอบๆ ตาเป็นประกายวาบวับราวกับเพิ่งได้พบได้เจอ

          บาร์ไม่ได้สนใจมองเด็กเหล่านั้นสักเท่าไหร่ แต่กลับถอนหายใจกับความขี้เกียจของหัวหน้าห้อง

          รู้อยู่แล้วว่ามันจะทำอะไร….

          เอาเถอะ อย่าให้เดือดร้อนกูก็พอ….

 

          “ไปบอกพี่วิวให้หน่อยว่าให้ซ้อมก่อนไอ้บาร์เลย มันจัดผ้าอยู่ อีกครึ่งชั่วโมงค่อยมาซ้อมที่เวที เข้าใจมั๊ย” แดนจัดการบอกเป็นประโยคคำสั่งกับเด็กน้อยสามตัวที่มองมาตาปริบๆ เหมือนจะเข้าใจ บาร์มองเด็กน้อยน่าสงสารนิดนึงแล้วแอบบ่นเบาๆ ว่า กูว่าแล้ว

          “มึงก็ไปสั่งพวกมัน มันรู้จักไหมพี่วิวอ่ะ” บาร์ว่าทั้งๆ ที่มือก็บิดลวดไปมาอยู่

          “พี่วิวคนสวยๆ ที่เป็นพิธีกรงานวันภาษาไทยที่ผ่านมาน่ะ” แดนพูดกับเด็กชายคนหนึ่ง

          “ครับพี่” เด็กคนข้างๆ รับคำ

          “แล้วกูให้บอกว่าไง”

          “ให้พี่วิวซ้อมก่อนพี่บาร์ได้เลย แล้วอีกครึ่งชั่วโมงค่อยมาซ้อมที่เวทีใหญ่” เด็กตัวเล็กใส่แว่นพูดทวนคำ

          “ดีมาก นอกจากจะน่ารักแล้วยังฉลาดอีก”

          “อย่ายุ่งน่าพี่” เด็กที่เงียบมาตลอดพูดขึ้น

          “เอ้ามีหงมีหวง เพิ่ง ม.1 ไม่ใช่ไงพวกมึง ริมีฟงมีแฟน กูอยู่ ม.3 ยังไม่มีเลย” แดนว่าอย่างไม่ค่อยใส่ใจ แต่พอมองหน้าน้องคนนั้นแล้วก็อดชมไม่ได้อีกแหล่ะ อย่าบอกว่าคบกับไอ้เด็กก้างนี่เลย

          เสียของว่ะ

          “ไปแล้วนะพี่ เดี๋ยวพวกผมบอกให้” เด็กอีกคนพูด

 

          “โอ๊ย!!” เสียงหวานของบาร์ดังขึ้น แดนรีบหันกลับไปมองที่เพื่อนอย่างเร็ว แต่ยังไม่เร็วเท่าเด็กก้างตัวผอมหวงเพื่อนคนนั้น มือผอมๆ นั่นกุมมือบางของผู้เป็นเพื่อนของเขาพร้อมมองอย่างพินิจพิจารณา

          “เป็นไรวะ” แดนถาม

          “กรรไกรตัดลวดแม่ง….แทงมาได้ไงวะ” เสียงบ่นเบาๆ ของเพื่อนดังขึ้น

          “ไอ้สัสรีบทำแผลเลยมึง เดี๋ยวต้องไปต่ออีก” แดนว่า

          “แต่กูทำอีกนิดเดียวก็เสร็จแล้วนะ” บาร์เถียง

          “พี่ทำต่อไม่ได้แล้วนะครับ” เด็กตัวผอมที่จับมือบางบอก

          “แต่กูไม่เจ็บมาก ไม่ต้องห่วงกูหรอก”

          “เปล่าครับผ้ามันเป็นสีขาวถ้าพี่ทำต่อผ้าจะเปื้อนเลือด”

 

 

 

          ไอ้เด็กเวร!

          บาร์อยากตะโกนคำนี้ใส่หน้าอ่อนๆ นั่นแรงๆ สักทีแต่ก็ได้แค่คิดแล้วก็หงุดหงิดอยู่ในใจ

          ตั้งแต่บ่ายเมื่อวานจนถึงวันนี้ความซวยยังบังเกิดขึ้นกับเด็กชายคนหนึ่งที่ชื่อศราวุธอย่างสม่ำเสมอ นอกจากจะต้องจัดผ้าคนเดียว มือบาดอยู่คนเดียว ไปเป็นพิธีกร แล้วนี่ยังต้องมานั่งข้างสระว่ายน้ำเพื่อเตรียมแข่งระดับภาคอีก

 

          วันคริสมาสต์เหรอ

          ไปแต่งหน้าบ้าๆ เพื่อเป็นพิธีกรตอนเช้าส่วนตอนเย็นก็ล้างหน้าล้างตามาแข่งว่ายน้ำต่อ

          โรงเรียนนี้ช่างใช้เด็กชายศราวุธคุ้มกับค่าเทอมจริงๆ

 

 

          เด็กมัธยมกลุ่มหนึ่งหยุดยืนอยู่ที่สระว่ายน้ำของมหาลัย ที่ติดกับโรงเรียนในตอนเย็น ตาคมของเด็กตัวสูงจ้องมองไปยังคนที่ดำผุดดำว่ายแข่งกับอีกหลายคนในสระแล้วถอนหายใจเอือมๆ

          “นั่นพี่ที่จัดผ้าเมื่อวานป่ะวะ” บีมหันมาถามเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างกัน

          “เออแล้วพี่เขาไปว่ายน้ำป๋อมแป๋มอย่างงั้นได้ไง มือเจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอวะ” คนตัวเล็กสุดเอ่ยออกมา

          “เอ้าแล้วไอ้นี่ก็มองตาไม่กระพริบ ทำไม? ขาวเหรอวะ” บีมหันมาแหย่เพื่อนคนข้างๆ ที่มองไปยังสระว่ายน้ำไม่หันไปไหน

          “อือขาว”

 

 

 

 

          เรื่องราวเมื่อหกปีที่แล้วมันแป็นแบบนั้น จะบอกว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นก็ไม่ใช่ ถ้าจะคิดจริงๆ พวกเขายังไม่รู้แม้แต่ชื่อของกันและกันเลยด้วยซ้ำ

 

 

 

มหาวิทยาลัย K

 

          ผมขอจีบนะครับ” เด็กหนุ่มพูดยิ้มๆ แล้วยกมือขึ้นจับท้ายทอย ขณะที่อีกคนก็อ้าปากค้าง หันไปมองหน้าเพื่อนตัวเองที่อ้าปากกว้างกว่า สบตาพวกมันทีละคนเพื่อถามว่าไอ้เด็กนี่มันจะจีบใคร พวกเพื่อนทั้งหลายก็หุบปากแล้วกระพริบตามองปริบๆ

          จีบใครวะ” เมื่อไม่ได้คำตอบจากเพื่อนรักทั้งหลาย เขาจึงหันกลับไปถามเด็กคนนั้นที่ยืนอยู่ที่เดิม

          ผมขอจีบพี่นะครับ” ว่าอีกครั้งแล้วส่งยิ้มที่หวานกว่าเดิมกลับมาให้

          จีบ?....จีบกู?”

          ครับ จีบพี่

          “……”

          ผมชอบพี่จริงๆ นะ

 

          ชอบตั้งแต่เรกเจอ

          ชอบมาตั้งนานแล้วด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TOSSARA

#Tossara

#วิศวะมีเกียร์น่ะเมียหมอ

จะอัพเร็วๆ ถ้ามีคนอ่านเยอะๆ 

 

 

 

ฝาก!!TOSSARA2 วิศวะมีเกียร์น่ะเมียหมอ (ภาค2)  http://www.tunwalai.com/story/137753/tossara2-%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%B0%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%AD?page=1&target=none

รักคนเม้นต์ รักคนอ่าน

Twiter @pflhzt

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น