สุดธิดา

ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนนะคะ อย่าลืมติดตามเรื่องและตอนอื่นๆของสุดธิดาด้วยค่ะ

บทที่ 1 ตบมาตบกลับค่ะ

ชื่อตอน : บทที่ 1 ตบมาตบกลับค่ะ

คำค้น : นางร้าย Facety Girl เพราะฉันเป็นนางร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.8k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2559 12:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 ตบมาตบกลับค่ะ
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

#

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทที่ 1 ตบมาตบกลับค่ะ

 

            นางร้ายอักษรย่อ ม วีนแตกกลางงานอีเว้นท์ คราวนี้ลูกหลงตกไปอยู่ที่ช่างแต่งหน้าสาวใหญ่ ข่าววงในเม้าท์ว่านางร้ายโมโหที่ขนตาปลอมหลุดกลางเวที

            ฉันเตรียมจะขว้างแท็บเล็ตในมือทิ้งทันทีที่อ่านข่าวจบ นักข่าวนี่ไร้สาระกันเข้าไปทุกวัน แค่ขนตาหลุดนี่ใครเขาจะตบกัน คนที่อ่านข่าวแล้วเชื่อตามนี่ก็โง่พอกัน ชีวิตจริงไม่ใช่ละครน้ำเน่านะ เฮ้อ!

            “แกอ่านข่าวแล้วใช่มั้ย?” แพนด้าทักฉัน ยัยนี่ก็อีกคน.. ดูหน้าฉันแล้วไม่รู้หรือไง เป็นเพื่อนกันมาตั้งกี่ปีแล้ว แต่จะให้เหวี่ยงเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวก็กระไรอยู่ กลัวไม่มีใครคบด้วยแล้ว

            “อืม” พยักหน้ารับไปส่งๆ

            “ไม่เป็นไรนะแก ข่าวเดี๋ยวนี้มาไวไปไวจะตาย เดี๋ยวพรุ่งนี้มีคนท้องก่อนแต่ง ใครเลิกกันหรือเป็นชู้กัน ข่าวนี้ก็เงียบไปเองแหละ” นี่คือการให้กำลังใจกันในวงการใช่ไหม

            “ขอบน้ำใจแกมากกกกกกกก” ฉันลากเสียงเพื่อให้นางรู้ว่าฉันประชด!

            ฉันชื่อเมริน พิริยาพร ฉันเป็นนางร้ายยอดนิยมที่เรทติ้งดีที่สุดของช่อง งานถ่ายแบบ เดินแบบรวมทั้งอีเว้นท์มีเข้ามาไม่ได้ขาด เพราะอะไรหรอ? เพราะฉันขยันตกเป็นข่าวไง หรือจะพูดง่ายๆก็คือฉันตกเป็นขี้ปากคนบ่อยมาก ไม่มีอาทิตย์ไหนที่ไม่มีข่าวว่าฉันทะเลาะหรือเหวี่ยงใครสักคน การที่เป็นผู้หญิงสู้คนและไม่ยอมให้ใครมารังแกได้ง่ายๆนี่ถือเป็นความผิดด้วยหรอ ทำไมข่าวเกือบทุกข่าวต้องเขียนว่าฉันเป็นฝ่ายผิดด้วย

            อย่างเช่นข่าวเมื่อเช้าก็เช่นกัน ฉันจะไม่เหวี่ยงช่างแต่งหน้าคนนั้นเลย ถ้านางจะทำหน้าที่ของตัวเอง

          “น้องเมเม่มาแล้วหรอคะ มานั่งนี่เร็ว” พี่จ๋าผู้จัดการฉันเอง นางเป็นสาวประเภทสองที่ใจดี ใจเย็นและยุติธรรมกับฉันที่สุดในสามโลก

          “พิซซ่าแต่งหน้าให้น้องเมเม่หน่อยเร็ว” พี่จ๋าหันไปสั่งช่างแต่งหน้าที่นั่งว่างอยู่

          “แต่หนูต้องรอแต่งให้น้องปีใหม่นะคะ” นางหมายถึงนางเอกดาวรุ่งที่ถูกเชิญมางานเดียวกับฉันวันนี้

          “แต่น้องเขายังไม่มา ก็แต่งให้เมเม่ก่อนสิ ไม่ใช่ช่างส่วนตัวสักหน่อย”

          “ช่างเขาเถอะค่ะ เมแต่งเองก็ได้ บางทีอาจจะสวยกว่าช่างแต่งอีกนะ” ฉันขี้เกียจต่อปากต่อคำด้วย วันนี้อารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่

          “แหม เก่งจริงเลยนะคะ เล่นละครเก่งแล้วยังแต่งหน้าเก่งอีกด้วย” พิซซ่าพูดขึ้นมาลอยๆแต่เสียงดังมาก ฉันกำลังนับหนึ่งถึงสิบในใจ หนึ่ง สอง สาม สี่..

          “นังพวกน้อยๆระวังจะตกงานนะแก มีคนจะแย่งหน้าที่เรา” เห็นว่าฉันเงียบเลยยิ่งเอาใหญ่ใช่ไหม นับถึงไหนแล้วเนี่ย เอาใหม่ก็ได้ หนึ่ง สอง สาม สี่..

          “รองพื้นนี่ไม่ต้องนะ หนาอยู่แล้ว” ห้า หก เจ็ด แปด เก้า..

          “ผลั้ว!!” รองพื้นไม่ต้องเหมือนกัน รองเท้าฉันนี่แหละที่ไปแปะอยู่บนหน้านาง ความแรงไม่ต้องถามหรอก ถามหาหมอที่จะทำจมูกให้ใหม่ดีกว่า นับไม่ถึงสิบอีกจนได้

          “นอกจากแต่งหน้าเก่งแล้วยังตบเก่งด้วยนะคะ อย่าลืมหล่ะ” ฉันแสยะยิ้มอีกครั้งก่อนจะนั่งลงแต่งหน้าต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

            ฉันกำลังเต้นอยู่กลางผับที่เปิดเพลงเสียงดังและกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งไปหมด ไม่จำเป็นต้องกลัวเป็นข่าวเสียหายเพราะยังไงก็เสียอยู่แล้ว และอีกอย่างที่นี่ค่อนข้างปลอดภัย ฉันรู้จักกับเจ้าของผับ เขาเป็นชายไม่จริงหญิงก็ไม่ต้องการ จำไม่ได้แล้วว่าไปสนิทสนมกันตอนไหน แต่ไปๆมาๆฉันก็ได้เป็นลูกค้าวีไอพีของที่นี่แล้ว

            “อุ๊ย!!” คนสวยมักซุ่มซ่าม ฉันเต้นไปเต้นมาดันไปชนเข้ากับคนข้างหลัง

            “ขอโทษค่ะ” ด้วยมารยาทที่มีอยู่น้อยนิดฉันก็หันไปขอโทษเขา

            “ไม่เป็นไรครับ” ผู้ชายคนนั้นก้มลงมาพูดใกล้ใบหน้าของฉัน อาจจะเพราะที่นี่เสียงดังจนทำให้ต้องพูดกันใกล้ๆ

            “คุณหน้าคุ้นมากเลย ใช่เมเม่หรือเปล่าครับ?”

            “ค่ะ” หน้าฉันไม่ได้โหลเลย เพราะฉะนั้นทักคนไม่ผิดแน่นอนค่ะ

            “ผมเป็นแฟนละครของคุณนะครับ” ผู้ชายดูละครน้ำเน่ากับเขาด้วยหรอ

            “ละครเรื่องล่าสุดที่คุณดูนี่เรื่องอะไรคะ?” ต้องทดสอบแฟนพันธุ์แท้กันซะหน่อย เพราะผู้ชายที่เข้ามาจีบเธอก็มักจะใช้มุกซ้ำซากแบบนี้

            “เอ่อ..” คิดจะหลอกคนอย่าเมรินมันไม่ง่ายหรอกค่ะ

            “ขอตัวนะคะ” แล้วฉันก็ทิ้งเขาไว้เบื้องหลัง ไปห้องน้ำดีกว่า เคยมีคนบอกว่าถ้าเข้าห้องน้ำบ่อยๆจะช่วยให้เมายากขึ้น ฉันไม่เชื่อหรอก ผู้หญิงเข้าห้องน้ำในผับร้อยละแปดสิบ..เติมลิปสติก

            “นี่แก” มีคนดึงแขนฉันจากด้านหลัง ลางสังหรณ์ด้านการใช้กำลังร้องเตือนว่าฉันกำลังจะมีเรื่องอีกแล้ว ฉันสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมพร้อมกับหันไปดูคนที่หาเรื่อง

            “ฉันเดินเหยียบหางเธอหรอ เรียกทำไม?”

            “แก นังดาราที่ชอบเป็นข่าวนี่” ต้องขอบคุณข่าวแย่ๆนั่นไหมที่ทำให้ฉันดัง

            “ตอนนี้เวลาส่วนตัวไม่ให้สัมภาษณ์” ฉันกอดอกมองเจ้าหล่อนนิ่ง

            “ใครจะอยากรู้เรื่องของแก แต่แกนั่นแหละที่ควรจะรู้ไว้ว่ากำลังยุ่งกับผู้ชายที่มีเจ้าของแล้ว”

            “ใคร?” ฉันเกลียดคดีทะเลาะวิวาทจากการแย่งผู้ชายที่สุด

            “ผู้ชายที่แกไปเต้นนัวด้วยเมื่อกี้ไง เขาเป็นแฟนฉัน” อ่อ แฟนคลับกำมะลอคนนั้นนี่เอง

            “เมื่อกี้เขาไม่ได้บอกนะว่ามีเจ้าของแล้ว ทีหลังก็ใส่ปลอกคอให้เขาไว้สิ คนอื่นจะได้รู้” ฉันตอบกลับแบบไม่กลัวเกรง ฝ่ายนั้นมากันสามคน ฉันตัวคนเดียว แต่มีหรือจะถอย

            “ปากดีนะแก วันนี้ขอตบดาราสักหน่อยเหอะ” สามสาวนั้นตั้งท่าจะเข้ามารุมฉัน แต่ฉันเตรียมตัวไว้แล้ว คนแรกที่เข้ามาถูกฉันเหวี่ยงไปกองที่พื้น คนที่สองก็สกัดขาให้ล้มตามไป แต่คนที่สามนางเล่นจังหวะที่ฉันกำลังหันหลังพอดี ฝ่ามือของเธอจึงได้มาประทับที่หน้าฉันได้

            “เพียะ” ฉันเช็ดเลือดที่มุมปาก เล่นกันเลือดออกเลยหรอ ได้ค่ะเมรินจัดให้

            “เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ” ฉันสะบัดมือใส่หน้าคนที่ตบฉันคืนแบบไม่นับจำนวน ตบมาตบกลับแต่อย่าคิดว่าจำนวนจะเท่ากัน

            “เฝ้าผู้ชายของเธอให้ดีๆ ไม่ใช่ว่าฉันอยากได้ แต่เขาอยากคลานมาซบเท้าฉันเอง” ฉันเดินหนีความวุ่นวายเหล่านั้นไปชั้นบน โซนวีไอพีที่สงบและเป็นส่วนตัว

            “กริ๊ง” แพนด้าโทรมา ได้จังหวะพอดีเลย

            “แพนด้า แกอยู่ไหน มาหาฉันหน่อย” ฉันส่งเสียงออดอ้อนที่เสแสร้งสิ้นดี

            “ไปมีเรื่องกับใครอีกหล่ะ?” เกลียดมันรู้ทันตลอด

            “เปล่าน๊า ฉันอยู่ผับคุณน๊อตโตะ มาภายในครึ่งชั่วโมงเลยนะ” ฉันกดวางหลังจากบอกพิกัดเสร็จ ไม่ได้ดูเป็นการบังคับเพื่อนใช่ไหม

            “อ่าว เมเม่ มานานยัง?” คุณน็อตโตะเจ้าของผับเดินมาหาฉัน จริงๆเขาก็เป็นคนที่หล่อมากเลยนะ แอบเสียดายทรัพยากรที่แสนมีค่าเยี่ยงนี้

            “สักพัก ตั้งใจจะอยู่เช็คเรทติ้งข้างล่าง แต่ดันได้ออกกำลังมาซะก่อนเลยหมดอารมณ์”

            “ผมหล่ะไม่เข้าใจคุณเลย ไม่อยากเป็นข่าวแต่ก็ขยันมีเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน”

            “ก็นังพวกนั้นมันหาเรื่องก่อนนี่”

            “โอเคๆ ผมไม่อยากเถียงด้วยแล้ว เดี๋ยวจะมีเพื่อนมาหา รวมพลคนหล่อเลยนะ จะอยู่ด้วยกันก็ได้” คุณน็อตโตะขยิบตาให้ฉันหนึ่งที คนหล่อของเขาคงไม่พ้นผู้ชายอนุรักษ์พันธ์ป่าไม้แน่เลย เกิดเป็นผู้หญิงนี่อยู่ยากขึ้นทุกวันเลยเนอะ

            “งั้นขออยู่แถวนี้เงียบๆพักนึงแล้วกันนะ เดี๋ยวแพนด้าจะมา”

            “อ่าห๊ะ แพนด้าน้อยมาด้วย นางคงชอบเพื่อนๆของผมแน่”

            “แต่เพื่อนๆของคุณชอบกันเองใช่มั้ย?” ใครมีลูกมีหลานเป็นผู้ชายนี่เฝ้ากันให้ดีเลยนะ ยิ่งโตยิ่งสวยกันขึ้นทุกวัน

            “อย่าอิจฉาผมเลยเมเม่” น็อตโตะหัวเราะชอบใจที่แกล้งฉันได้ จริงๆฉันเคยแอบเหล่เพื่อนเขาคนหนึ่งสมัยก่อนตอนรู้จักกันใหม่ๆ แล้วฉันก็อกหักดังอ๊ะ อ๊ะ อ๊าเลยตอนที่เห็นผู้ชายคนนั้นกำลังกระแทกผู้ชายอีกคนอยู่ในห้องน้ำของสนามแบดมินตัน รักร้อนฉ่าของเขาสองคนทำให้ฉันเสียศูนย์เรื่องผู้ชายไปพักใหญ่เหมือนกันฉันเลยปฏิญาณตัวแน่วแน่ว่าจะไม่ตกหลุมรักเพื่อนของน็อตโตะอีกต่อไป

 

            อยู่ดีๆก็หนังตากระตุก.. ฉันจะเจอเรื่องอะไรอีกแล้วงั้นสิ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เริ่มต้นเรื่องกับนางร้ายของเรานะคะ

 

ฝากติดตามและให้กำลังใจด้วยนะคะ

 

ชอบไม่ชอบหรือติชมอะไรได้เลยนะคะ จะได้ปรับปรุงการเขียนต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แนะนำนิยายที่คล้ายกัน
ความคิดเห็น