ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 5:เพื่อนสนิท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 36

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2564 09:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5:เพื่อนสนิท
แบบอักษร

ฉันมีเพื่อนสนิทผู้ชายคนนึง สนิทแบบจนหวงไม่อยากให้เพื่อนเล่นกับผู้หญิงในห้องคนอื่นอ่ะ แต่ต้องบอกไว้ก่อนว่าฉันไม่ได้ชอบมันนะ แต่แบบก็ไม่อยากโดนแย่งเพื่อนสนิทอ่ะนึกออกมั้ย เพื่อนฉันคนนี้ชื่อ “นิก”

จุดเริ่มต้นของความสนิทคือ ฉันอ่ะไปแซวมัน เรียนว่า ที่รัก บ้างอะไรบ้าง ทักไปเต๊าะ ก็คุยเล่นกันมาจนสนิท สนิทจริงๆ สนิทจนเพื่อนในห้องคิดว่าแฟน แต่ความจริงก็ฉันนี่แหละที่ทำให้คนในห้องคิดว่าแฟน เช่น

ตัวติดกัน

ลงรูปคู่ในสตอรี่ แคปชั่นแบบมีนัย

ก็คือสนิทเกิ๊นนนน แล้วแบบเวลาคุยแชทกันข้อห้ามคือ ห้ามพิมพ์คำว่า “อือ อืม อ๋อ” ถ้ามีการพิมพ์คำพวกนี้คือจะรู้เลยอีกฝ่ายงอนแน่ๆ ให้ทายว่าส่วนใหญ่ใครเป็นคนพิมพ์

อะมันแน่นอนว่าต้องเป็นฉันอยู่แล้ว มันไม่ค่อยง้อหรอก แต่ก็ไม่ได้งอนจริงจังอะไร บางทีก็พิมพ์แกล้งมันเฉยๆ แต่มันก็ชอบจริงจัง ฉันโดนด่าไปหลายรอบมาก

แล้วช่วงที่สนิทกันคือพวกแกเชื่อมั้ยว่า พวกฉันเนี่ยโทรหากันบ่อยมาก แบบมากมาก จนเพื่อนในกลุ่มของฉันยังแซว โทรบ่อยขนาดที่ว่า ว่างคือโทร เลิกเรียนโทร แยกย้ายกันเมื่อไหร่คือโทร ฉันรอวินมันเดินไปรอรถก็คือคอลหากัน ระหว่างรอรถ โทรพร่ำเพรื่อมาก

แล้วมีช่วงนึง ฉันรูัสึกว่ามันเปลี่ยนไป ฉันก็เลยบอกมันว่า มันอ่ะเปลี่ยนไป แล้วเหมือนฉันชอบเอาคำนี้มาพิมพ์ พิมพ์จนมันเครียด และวันนั้นคาบวิทย์ก่อนเลิกเรียน ฉันจำได้ดีเลยว่า ฉันไปแกล้งมัน แล้วมันแกล้งกลับ ฉันเลยพูดว่า มันเปลี่ยนไป คือมันโมโหฉันมาก งอนฉันไปเลย ตลอดคาบนั้นฉันพูดด้วย มันไม่พูด แล้วพอเลิกเรียน กำลังเดินกลับห้องเรียนไปทำเวรเพราะคาบวิทย์เรียนที่ห้องวิทย์ ฉันออกมาก่อน ฉันก็เดินเฉื่อยๆรอมันออกมา มันก็ออกมาพร้อมเพื่อนที่ฉันเคยกิ๊กด้วย(ตอนที่2) ฉันก็เมินอิเพื่อนคนนั้นไป แล้วเดินไปหามัน มันก็เดินหนี ไม่คุยกับฉัน ฉันก็ท้อหันหลังกลับมาหากลุ่มฉัน แล้วก็เดินไปห้อง

อะพอถึงห้องฉันก็งอนกลับ ไม่พูด ไม่ง้อแล้ว เพราะตอนง้อก็ขอโทษไปแล้ว แต่ก็ยังมองๆกันอยู่นะ แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร ฉันก็กลับบ้าน เพื่อนฉันก็บอกว่ามันอ่ะมองฉัน แล้วพอกำลังจะกลับบ้าน ฉันอยากกินโกโก้ก็เลยแวะซื้อน้ำ และมันก็มาซื้อน้ำร้านเดียวกับฉัน แต่ตอนนั้นฉันซื้อเสร็จแล้วกำลังจะกลับบ้าน ต้องบอกไว้ก่อนว่าบ้านมันกับร้านน้ำคือคนละทางกันเลยยย

อะพอฉันขึ้นรถเมล์กำลังกลับบ้านแล้ว มันก็ทักมา ว่าแบบหายงอนแล้ว พอฉันถึงบ้านก็โทรคุยกันสักแปบนึง

อะมีช่วงนึงที่เรียนคู่-คี่ ฉันเรียนคนละวันกับมันเลยไม่ได้เจอ ฉันก็ได้ข่าวแว่วๆมาว่ามันอ่ะไปเล่นกับคนที่ฉันไม่ชอบ ฉันก็แบบงอนมันนะ แต่ก็เข้าใจอ่ะ ฉันไม่ชอบ แต่ก็ไม่สามารถไปห้ามใครไม่ให้เล่นกับใครได้ เข้าใจแต่ก็งอนมันเรื่องคนนี้หลายรอบมาก มันชอบมาทำตัวจุกจิก น่ารำคาญมากแม่

แล้วมีครั้งนึงฉันเรียนคอม นั่งหน้าคอมตามเลขที่ฉันเป็นผู้หญิงเลขที่แรกๆ ก็เลยได้นั่งหันให้กับผู้ชาย ข้างหลังฉันมันกับเพื่อนๆนั่นแหละ แล้วเพื่อนฉันอ่ะหันไปเห็นว่ามันอ่ะคอลอยู่กับคนที่ฉันไม่ชอบ ฉันก็หันไปดู แซะมันนิดนึง แล้วก็หันกลับมาทำงานต่อ ไม่สนใจมัน เหมือนมันสัมผัสได้ว่าฉันงอน มันก็มาง้อ ฉันก็ไม่พูดกับมันนะ แต่แม่งจับฉันดึงไปนอนบนตักแบบล็อกคอไว้อ่ะ อธิบายท่าไม่ถูก แต่มันง้อแรงมาก แต่ฉันก็ยังงงเสมอมาว่ามันคอลกันทำไม ในเมื่อก็นั่งอยู่ในห้องเดียวกัน

มันเป็นมนุษย์ที่ง้อแรงมาก แกเชื่อมั้ยทุกครั้งที่งอนมันแล้วอยู่ใกล้ๆกัน มันจะเดินมาง้อ แต่ง้อแรงๆฉบับของมัน มาจับท้องแขนดึงๆ ล็อกข้อมือ เคยมีครั้งนึงฉันร้องไห้ตอนมันง้อด้วย

มีชื่อเรียกกันด้วยนะ แรกๆเรียนกัน แม่,ลูก แดดดี้,เบบี๋ (เฉาก๊วย,โบ้ ไข่ตุ๋น,ไข่หวาน=ชื่อหมา)

.

.

.

.

.

.

.

ตอนนี้ก็ยังคุยกันนะคะแต่ก็สนิทกันน้อยลงตั้งช่วงนั้นแล้ว แต่ยังหวังดีเสมอออออออ รักรัก เป็นเพื่อนผู้ชายที่เม้าแซ่บที่สุดในโลกเลย

เห็นแค่นี้ก็หล่อแน้ววว อันนี้รูปตอนไปโยนโบกับกลุ่มเพื่อนก่อนแยกย้ายจบม.3

 

ตอนงอแงเรื่องที่มันไปสนิทกับคนอื่น *แจ้งเตือนสตอรี่ในเฟสเมื่อ1ปีที่แล้ว*

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว