คนผ่านทาง

ไรท์เข้าระบบสนับสนุนแล้วนะ ฝากนิยายเรื่องแรกเอาไว้ด้วย ผิดพลาดประการใดต้องขออภัย

ชื่อตอน : บทที่ 2

คำค้น : เผด็จศึกจอมบงการที่รัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2559 10:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2
แบบอักษร

บทที่ 2

 

"อะ...อ๊า แรงอีกค่ะเอริค ฉันจะไม่ไหวแล้ว" เจ้าของหุ่นเซ็กซี่จิกเล็บบนที่นอนอย่างเสียวซ่าน ใบหน้าสวยแดงก่ำเต็มไปด้วยอารมณ์ราคะ

ท่อนล่างใหญ่โตของชายหนุ่มกระแทกเข้ากับร่องสวาทของหญิงสาวตามคำขอ เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั้งห้อง ในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็ฉีดพ่นออกมา ชายหนุ่มถอนแก่นกายพร้อมกับถอดถุงยางทิ้ง หลังเสร็จกิจก็ไม่ได้สนใจหญิงสาวบนเตียงอีก ร่างแกร่งเดินตัวเปล่าเปลือยเข้าไปในห้องน้ำ

ฝ่ายหญิงสาวที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงก็ค่อยๆลุกมาใส่เสื้อผ้าอย่างอารมณ์ดี แค่ได้มีอะไรกับชายหนุ่มสักครั้งก็ถือว่าคุ้มค่ามากแล้ว เธอมีอาชีพเป็นนางแบบ ชีวิตในวงการก็เจอแต่เรื่องพรรค์นี้ ต้องใช้ตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้เงินได้งาน หากเจอพวกตาแก่ก็ถือว่าซวยไป แต่สำหรับ "เอริค" หนุ่มนักธุรกิจกลางคืนคนนี้ เขาทำให้เธอมีความสุขจนแทบสำรัก ชายหนุ่มมีใบหน้าที่หล่อเหลาและหุ่นหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม อีกทั้งอาวุธของเขาก็ใหญ่โตได้ใจเหลือเกิน แม้จะมีโอกาสน้อยมากที่เขาจะโทรเรียกหญิงสาวมาบริการอีกครั้ง เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าชายหนุ่มเป็นคนขี้เบื่อและไม่ชอบการผูกมัด หลังมีอะไรกันเสร็จก็จะเซ็นเช็คแล้วออกไปทันที นี่คือข้อตกลงของชายหนุ่มที่ให้กับหญิงสาวที่มาบริการ

นางแบบสาวสวยเดินไปหยิบเช็คที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียง บนกระดาษมีตัวเลขอยู่หกหลัก หญิงสาวยิ้มอย่างดีใจ งานที่ได้ทั้งเงินได้ทั้งความสุขแบบนี้จะหาที่ไหนได้อีก มือเรียวเก็บกระดาษเข้ากระเป๋าอย่างทะนุถนอม ก่อนจะเดินส่ายสะโพกออกไปทันที

เอริคเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าขนหนูสีขาวพันรอบเอว ชายหนุ่มเดินไปหยิบโทรศัพท์เพื่อโทรเรียกคนขับรถ "เจมส์เตรียมรถให้ฉันหน่อย อีกสักพักฉันจะลงไป" กล่าวจบเอริคก็หยิบเสื้อผ้ามาใส่อย่างลวกๆ เขาเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศไทยเมื่อวานนี้ และเขาก็พักอยู่ที่โรงแรมยังไม่ได้กลับบ้าน วันนี้เขาจึงต้องโผล่หน้าไปหาคุณนายสุดที่รักของเขา

เอริคเป็นหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกัน แม่ของเขาเป็นคนไทยแท้ๆ ส่วนพ่อของเขาเป็นชาวอเมริกัน แต่รู้สึกเชื้อของพ่อจะแรงมาก เขาเลยหน้าฝรั่งจ๋า ไม่มีส่วนไหนเหมือนมารดาเลยสักนิด จะมีก็แต่ภาษาที่มารดาหัดให้ตั้งแต่เด็ก เขาจึงพูดไทยได้คล่องปรื๋อ นี่จึงเป็นเอกลักษณ์เพียงอย่างเดียวล่ะมั้งที่บ่งบอกว่าเขาเป็นลูกครึ่ง

คุณพ่อของเขาเป็นนักธุรกิจใหญ่คนหนึ่ง เดินทางข้ามประเทศไม่เว้นแต่ละวัน มารดาจึงหนีมาอยู่ประเทศไทยเพราะไม่มีเพื่อน เขาเองพอโตขึ้นก็ผันตัวมาเป็นนักธุรกิจเช่นเดียวกับบิดา(แต่เป็นธุรกิจกลางคืน) อาศัยยืมเงินทุนจากคุณพ่อมาต่อยอด เพราะขอดีๆแล้วตาแก่ไม่ยอมให้ เขาเลยต้องยืมแทน จากนั้นพอธุรกิจเติบโตเขาก็แยกสาขาออกไปอีกหลายแห่ง ทั้งในและนอกประเทศ กลายเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่อยู่ชั้นแนวหน้าของวงการ ทุกวันนี้เขาไม่ต้องง้อบิดาก็มีเงินใช้เองไม่ขาดมือ

ชายหนุ่มเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมเสร็จก็ตรงไปขึ้นรถทันที หญิงสาวหลายคนที่เห็นเขาต่างก็มองตามตาเป็นมัน

"ตรงไปบ้านคุณผู้หญิงเลยใช่ไหมครับ" เจมส์ถามเจ้านายหนุ่มที่เข้ามานั่งในรถเรียบร้อยแล้ว

"อืมม์" เอริคพยักหน้าให้เบาๆ ชายหนุ่มที่ทำหน้าที่ขับรถให้เขานั้น เป็นทั้งลูกน้องและเพื่อนสนิท เพราะนายเจมส์ถูกเลี้ยงมาเป็นเพื่อนเล่นเขาตั้งแต่เด็กๆแล้ว

พอกลับมาถึงบ้านแม่ของเขาก็โวยวายทันที กล่าวหาว่าเขาเป็นลูกอกตัญญู นานๆจะโผล่มาให้เห็นหน้าสักครั้ง แล้วคุณนายแกก็ทำท่างอนใส่เขา เอริคจึงต้องพยายามง้อคุณแม่คนสวยให้หายโกรธ แต่คุณแม่ก็ไม่ได้งอนนานอะไร แค่เห็นหน้าเขาท่านก็ดีใจมากแล้ว ถึงขนาดลงมือเข้าครัวทำอาหารด้วยตัวเองตั้งแต่เช้าตรู่เลยทีเดียว แต่เขาก็มาเอาตอนเย็นแทนซะนี่ (ก็เพราะมัวแต่ติดหญิงน่ะสิ)

เอริคนอนพักบนห้องไม่นานเขาก็ตื่นมาอาบน้ำอีกครั้ง ชายหนุ่มก้มดูนาฬิกาข้อมือบอกเวลา 20.00 ได้เวลาที่เขาจะออกไปดูงานที่ไนท์คลับแล้ว ไหนๆก็จะออกไปทั้งทีโทรนัดเพื่อนฝูงที่เมืองไทยมาสังสรรค์ด้วยกันเลยดีกว่า นึกได้ดังนั้นแล้วชายหนุ่มก็โทรนัดเพื่อนออกมาทันที

"ฮัลโหล...กูเอง..เอริค....เพิ่งลงเครื่องเมื่อวาน....เออ...มึงโทรนัดเพื่อนคนอื่นมาที่คลับกูหน่อยดิ....สัด กูก็เลี้ยงพวกมึงตลอดนั่นแหล่ะ...อืม...เจอกันที่เดิม"

วางสายแล้วชายหนุ่มก็แต่งตัวจนเสร็จสรรพ ร่างสูงตามพันธุกรรมเด่นของชนชาติตะวันตก อยู่ในชุดเสื้อยืดมียี่ห้อทับด้วยสูทที่สั่งตัดจากแบรนด์ดังและกางเกงยีนส์ตัวเก่ง การแต่งกายที่เรียบง่ายทว่าเมื่ออยู่บนตัวของชายหนุ่มกลับดูมีเสน่ห์เป็นอย่างยิ่ง ดูเป็นผู้ชายมาดเซอร์แต่ก็ดุดันน่าเกรงขามอยู่ในที

"เจมส์ คืนนี้นายเที่ยวตามสบายเลยนะ เอารถไปคนละคันกับชั้นก็ได้"

"ครับคุณเอริค"

รถราคาแพงของชายหนุ่มเคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์มุ่งตรงสู่ถนนใหญ่ ปลายทางคือคลับหรูชื่อดัง "RoWan Night Club"

 

_ _ _ _ _ _

 

"แพรๆ ช่วยไปดูโต๊ะฝั่งซ้ายติดเวทีแทนเค้าหน่อยสิ" ฉันออกปากขอร้องเพื่อนสาว เพราะตอนนี้ฉันอั้นฉี่จะไม่ไหวแล้ว

"อ้าว แล้วปรางจะไปไหนอ่ะ" แพรไหมถามกลับด้วยสีหน้างุนงง

"ไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึง เดี๋ยวมานะ" พูดจบฉันก็รีบปรี่ออกไปทันที

เฮ้อ~ โล่ง หลังจากเสร็จธุระฉันก็ออกมาทำหน้าที่ของตัวเองต่อ แต่ระหว่างทางบังเอิญสวนกับคุณผู้จัดการพอดี

"ไม่ค่อยได้ทักทายกันเลยนะปราง"

"ค่ะพี่ริน" ฉันตอบผู้จัดการกลับไปไม่กี่คำ เพราะไม่รู้จะสนทนากับอีกฝ่ายยังไงดี หากเป็นยัยแพรก็ว่าไปอย่าง รายนั้นชอบพูดชอบคุยเป็นนิสัย

"คนเยอะเหนื่อยหน่อยนะ"

"ชินแล้วล่ะค่ะ" ฉันมองผู้จัดการที่อายุสี่สิบกว่าแล้ว แต่ยังหน้าเป๊ะหุ่นเซี๊ยะเหมือนสาววัยสามสิบกว่าๆ แม้อีกฝ่ายจะอายุมากแล้วแต่ยังชอบให้เด็กๆรุ่นลูกเรียกหาตนเองว่าพี่เช่นเดิม

"เราพอจะรู้ใช่ไหมว่าวันนี้เจ้าของคลับจะเข้ามาดูงาน"

"อ๋อ ทราบจากยัยแพรตั้งแต่วันก่อนแล้วล่ะค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ" ฉันถามอย่างสงสัย เพราะพี่รินทำหน้าแปลกๆ

"เปล่าๆไม่มีอะไรหรอก แค่จะบอกให้ช่วยดูแลแขกให้ดีกว่าเดิมหน่อยน่ะ"

"จะพยายามค่ะ" อีกฝ่ายส่งยิ้มให้กำลังใจกับฉัน เธอเองก็พอจะเดาความคิดของผู้จัดการออก สงสัยกลัวว่าฉันจะสร้างปัญหาให้กับแขกล่ะมั้ง หนีไม่พ้นเรื่องเดิมๆ

"ถ้าเป็นไปได้ก็หลีกเลี่ยงแขกที่อันตรายออกไป ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกผู้ชายไปทำแทน ส่วนปรางก็ระมัดระวังตัวมากขึ้นกว่าเดิมหน่อยนะ เพราะวันนี้พี่ต้องไปพบคุณเอริคเจ้าของคลับ คงไม่มีเวลาสอดส่องคอยดูแลให้เหมือนทุกวัน ถ้ามีปัญหาก็ต้องรู้จักเอาตัวรอดเองให้ได้ แต่ห้ามสร้างปัญหาให้กับทางคลับของเรา รู้ใช่ไหมจ๊ะ"

"ทราบค่ะ" ฉันรับปากพี่ริน

"งั้นพี่ไปก่อนนะ โชคดีจ้ะ" ฉันมองร่างผู้จัดการที่เดินลับหายออกไป จากนั้นจึงเดินกลับไปหายัยแพร

เวลาล่วงเข้าตีหนึ่ง อีกสองชั่วโมงก็จะได้เวลาเลิกงานแล้ว จู่ๆรุ่นพี่ผู้หญิงที่ฉันและยัยแพรสนิทด้วยก็เดินมาหา

"ขอโทษนะ พี่ขอยืมตัวเธอสองคนไปช่วยงานที่ชั้นสามได้หรือเปล่า พอดีเพื่อนพี่ที่ประจำอยู่ชั้นนั้นมันไม่สบายอ่ะ"

"ได้สิพี่แก้ม ที่ชั้นหนึ่งคนก็น้อยลงแล้วนะ คงไม่มีปัญหาอะไร" ยัยแพรเป็นคนตอบรับ ซึ่งฉันก็ไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใด

"ขอบใจจ้า" อีกฝ่ายยิ้มรับหน้าตาเบิกบานทันที "ไม่รบกวนเธอสองคนมากหรอก แค่ช่วยดูแลแขก VIP หน่อยนะ"

ฉันกับยัยแพรเดินตามหลังพี่แก้มขึ้นไปยังชั้นบนสุด

"เดี๋ยวแพรไปที่ห้อง 8 นะ อยู่ทางขวามือเดินตรงไปก็เห็น ส่วนมะปรางช่วยไปที่ห้อง 12 ที่เป็นห้องใหญ่สุดนะ หาไม่ยากหรอก อยู่ท้ายสุดของทางเดิน เดี๋ยวพี่จะไปประจำห้องแขกอีกฝั่งหนึ่ง" พี่แก้มพูดจบก็เอ่ยขอบคุณฉันกับยัยแพรอีกครั้งก่อนจะปลีกตัวออกไป

ฉันมองหน้ายัยแพรที่กำลังทำท่าตื่นเต้นดีใจที่ได้มีโอกาสดูแลแขก VIP

"นี่ถ้าโชคดีคงได้ทิปเยอะแน่ๆ มีแต่คนรวยๆอยู่ทั้งนั้น อยู่ดีไม่ว่าดีก็ได้ลาภซะแล้วเรา" แพรไหมพูดไปหัวเราะไป

"ทำเป็นพูดดีไปเถอะยัยแพร ไม่ได้ทิปขึ้นมาแล้วจะร้องไห้ทีหลังนะ ฮ่าๆๆ" ฉันอดแซะเพื่อนตัวดีไม่ได้ นางชอบมโนตลอด

"ชั้นไม่คุยกับแกแล้ว ไปหาเงินดีกว่า เงินจ๋ามาหาแม่นะลูก เพี้ยง!" ยัยแพรทำหน้างอนใส่ฉัน ก่อนจะพนมมือขึ้นหัวพร้อมกับเป่าคาถาใส่ตัวเอง

ฉันเดินหาห้องดังกล่าวไม่นานก็มาหยุดอยู่ที่ประตูเลขที่ 12 ซึ่งเขียนด้วยอักษรโรมัน XII เมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปก็เจอกับแขกหลายคน มีทั้งผู้ชายและผู้หญิงนั่งอยู่บนโซฟาสุดหรู ด้านหน้าของพวกเขาประกอบไปด้วยเครื่องดื่มหลากหลายชนิด เมื่อคนข้างในเห็นฉันเดินเข้ามาก็หันมาดูแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้สนใจมากเมื่อเห็นว่าฉันเป็นเพียงพนักงานของไนท์คลับ

หน้าที่ของฉันคือคอยบริการแขกไม่ให้มีสิ่งใดขาดตกบกพร่อง หากแขกต้องการอะไรเพิ่มฉันก็จะเป็นคนหามาให้ แต่ส่วนใหญ่ก็แค่ยืนดูพวกเขาคุยกันและคอยเติมน้ำแข็งให้เท่านั้น

ฉันมองดูแขกแต่ละคนแล้วได้แต่อิจฉาอยู่ในใจ คนเหล่านี้ทำบุญด้วยอะไรมานะ ถึงได้ดูดีขนาดนี้ โดยเฉพาะชายหนุ่มหน้าฝรั่งแต่พูดภาษาไทยได้คล่องปรื๋อคนนั้น เขามีใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์น่าหลงไหล รูปร่างก็เพอร์เฟคไปซะทุกส่วนอย่างกับหุ่นสลักเดวิด ฉันแอบได้ยินเพื่อนๆของเขาเรียกชื่อชายหนุ่มว่าเอริค ช่างเป็นชื่อที่ฉันคุ้นหูเหมือนจะเคยได้ยินใครที่ไหนพูดมาก่อน แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกเนี่ยสิ

"ดึกแล้วกูขอตัวก่อนนะโว้ย" หนึ่งในเพื่อนของชายหนุ่มเอ่ยลา

"มึงจะไปแดกหญิงล่ะสิกูรู้ทัน" เพื่อนอีกคนเอ่ยแซว

"เออ เรื่องของกู ขอบใจที่เลี้ยงนะเอริค ไว้วันหลังเจอกัน กูไปแระ"

ฉันทำเป็นไม่สนใจบทสนทนาเมื่อครู่ อันที่จริงสถานการณ์ในห้องก็ค่อนข้างล่อแหลมอยู่เหมือนกัน เธอแอบเห็นเพื่อนๆของชายหนุ่มที่มีผู้หญิงนั่งอยู่ข้างๆกอดรัดกันนัวเนียทีเดียว ทำไมฉันต้องมาเห็นภาพบัดสีบัดเถลิงแบบนี้ด้วยเนี่ย

จะว่าไปเพื่อนๆของชายหนุ่มแต่ละคนล้วนมีหญิงสาวคลอเคลียอยู่ครบทุกคน แต่ชายหนุ่มที่ชื่อเอริคกลับไม่มีใครอยู่ข้างกายเลยแม้แต่คนเดียว หรือเขาจะไม่ชอบผู้หญิง ฉันแอบจินตนาการรสนิยมของชายหนุ่มไปไกลลิบ ก่อนจะสะบัดหัวไล่ความคิดแปลกๆออกไป

ในความเป็นจริงเอริคที่ฟาดนางแบบสาวไปเมื่อตอนเช้าแล้วเรียบร้อย เขาจึงขี้เกียจหาผู้หญิงมาปรนเปรออีก แค่ต้องการนัดเพื่อนฝูงมาดื่มสังสรรค์เท่านั้น แต่เอาเข้าจริงพอมาเห็นพวกเพื่อนๆนัวเนียกับผู้หญิงต่อหน้า เขาเองก็เริ่มมีอารมณ์อยากแล้วเหมือนกัน

"เธอน่ะ"

ฉันเผลอไปสบตาเข้ากับชายหนุ่มโดยบังเอิญ จู่ๆเขาก็เรียกให้ฉันเข้าไปหาซะอย่างนั้น ฉันเลยเดินอ้อมไปหาเขาอีกฝั่งหนึ่ง

"ต้องการอะไรคะ" ฉันเอ่ยถามอย่างสุภาพ

"ฉันต้องการตัวเธอ"

 

"..!!?.."

 

 

#####

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}