สาววายผู้ลึกลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 8 เจ็บ ป่วย ดูแล... [100%] Nc 18+

ชื่อตอน : Chapter 8 เจ็บ ป่วย ดูแล... [100%] Nc 18+

คำค้น : ธาม , แทน , วิศวะขาโหด VS เกษตรฯ ตัวร้าย ♥

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 126.3k

ความคิดเห็น : 127

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2559 14:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 8 เจ็บ ป่วย ดูแล... [100%] Nc 18+
แบบอักษร

Chapter 8

เจ็บ ป่วย ดูแล...

 

 

            “ซี๊ดดด ~

            ผมซี๊ดปากเบาๆ เมื่อตัวเองค่อยๆ ยันตัวให้ลุกขึ้นนั่ง โดยพยายามนั่งแบบเอียงๆ เนื่องจากช่องทางด้านหลังที่เพิ่งถูกใช้งานไปหมาดๆ ตอนนี้กำลังแสบสุดๆ เพราะแรงเสียดสีที่รุนแรงจากไอ้ธาม และตอนนี้คนทำก็นอนนิ่งอยู่ข้างๆ ผมนี่เอง

            ปึ๊ก !

            ผมใช้มือที่ติดกันเพราะกุญแจมือกระแทกหน้าอกไอ้คนที่นอนอยู่แรงๆ สองสามที ในที่สุดมันก็ลืมตาขึ้นมองผมแบบเซ็งๆ และไม่วายที่จะเอื้อมมือมาลากผมให้ล้มลงนอนเหมือนเดิม แถมเจ้าตัวยังกอดเอวผมไว้อีกต่างหาก

            ไอ้ธาม !”

            “งืม...

            “ตื่นเดี๋ยวนี้เลย !”

            “ขอพักแปป เดี๋ยวค่อยต่อ...

            “ต่อเหี้ยไร !”

            ผมใช้มือทั้งเขย่า ทั้งทุบตัวมัน จนในที่สุดเจ้าตัวก็ลืมตาขึ้นมองแบบเหลืออด ก่อนที่มันจะพลิกตัวขึ้นค่อมผมอีกครั้ง แล้วจับมือทั้งสองข้างที่ติดกันของผมไว้เหนือหัว ไหน อยากได้ท่าไหน เดี๋ยวกูจัดให้เลยมา

            “กูจะเอากุญแจ ไม่ใช่ให้มึงตื่นมาเอาต่อ !”

            “กุญแจ ?

            “...!”

            ผมมองคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนที่มันจะเหลือบมองมือที่ติดกันอยู่ของผม แล้วร้องอ๋อออกมายาวๆ อ๋อออ J~

            “เอากุญแจมาให้กูเดี๋ยวนี้เลย !”

            “คร้าบๆ J

            มันทำเสียงกวนประสาทก่อนจะยอมลุกออกจากตัวผมไปแต่โดยดีด้วยสีหน้ายิ้มๆ ก่อนที่ไอ้ธามมันจะเดินไปที่โต๊ะคอมของตัวเอง ซึ่งสภาพของมันก็ไม่ต่างจากผมนัก เพราะเจ้าตัวเองก็ล่อนจ้อนไม่มีอะไรปกปิดร่างกายเช่นกัน แต่ความหน้าด้านของมันนั้นเลยทำให้ไม่สะทกสะท้านกับสายตาของผมที่แสดงออกมาเท่าไหร่ ก่อนที่เจ้าตัวจะก้มเอากล่องบางอย่างออกมาจากใต้โต๊ะ แล้วคุ้ยอยู่ซักพัก...

            ...

            ...

            ...

            ไม่มี...

            “วะ...ว่าไงนะ !?

            “ไม่มีกุญแจ

            “ไอ้...!” ผมที่อยากจะด่ามันเต็มแก่ แต่ก็ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่ามันดี เลยได้แต่จิ๊ปากออกมาด้วยความอารมณ์เสีย

            “ซะที่ไหนล่ะ Jสิ้นเสียงนั้น ความอดทนของผมก็ขาดสะพรึง พยายามลากสังขารของตัวเองตรงปี่เข้าไปบีบคอร่างสูงที่ยืนหัวเราะอยู่ไม่ห่างนัก ไอ้ธามมันเลยได้แต่หัวเราะแล้วก็พยายามจับมือของผมที่มุ้งเป้าไปที่คอของมัน จะฆ่ากันเลยงั้ย ?

            “มึงมันสมควรตาย !”

            “ถ้ากูตายมึงก็เป็นม้ายสิ J

            “ไอ้...!”

            โอ๊ย คิดคำด่ามันไม่ออกจริงๆ ให้ตายสิ !

            “โอ๋ๆ อย่านอยด์ดิ มานี่ เดี๋ยวกูเอากุญแจออกให้

            “ไม่ต้อง เดี๋ยวกูไขเอง เอากุญแจมา !”

            “มึงจะไขยังไง ใช้ปากไขงั้ย ?”      

            “เออ เรื่องของกูเหอะ !”

            “อย่ามางี่เง่า !” ไอ้ธามมันทำหน้าไม่สบอารมณ์ก่อนจะลากผมกลับมานั่งที่เตียง ตามด้วยตัวมันเองก็นั่งลงอยู่ข้างๆ ปากมึงน่ะ เอาไว้ใช้ทำอย่างอื่นมีประโยชน์กว่าเยอะ

            “เอาไว้ด่ามึงสินะ

            “เปล่า เอาไว้อม... J

            พลั๊ก !

            คำพูดที่หยุดคำสุดท้ายของไอ้ธามทำให้ผมหน้าขึ้นสีก่อนจะผลักหน้าอกมันแรงๆ อีกหนึ่งที แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจอะไรออกมา ได้แต่หัวเราะ แล้วคว้ามือของผมไป ซึ่งผมก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรจนกระทั่งมันไขกุญแจมือนี่จนเสร็จ ผมจึงรีบลุกขึ้นหนีจากไอ้คนบ้าตรงหน้าทันที

            “จะไปไหน ?

            “ห้องน้ำอยู่ไหน ?

            “จะไปชักว่าวเหรอ ?ผมมองมันด้วยความอารมณ์เสีย เจ้าตัวเลยได้แต่ยิ้มกวนประสาท ก่อนจะลุกขึ้นแล้วแสร้งดึงหัวผมเข้าไปซบไหล่ โอ๋ๆ เดี๋ยวพาไป J

            “...

            “จริงๆ แล้วมันอยู่ตรงนั้นไอ้ธามมันยอมตอบหลังจากที่ผมเงียบแล้วมองมันเหมือนเดิม พลางชี้ไปที่ประตูสีเทาที่ค่อนข้างจะกลมกลืนกับผนังห้องนอน จนตอนแรกผมไม่คิดว่าจะมีห้องน้ำอยู่ในนี้ด้วยซ้ำ ก่อนที่เจ้าตัวจะแสร้งเป็นพูดขึ้นมาลอยๆ ทำเป็นงอนเป็นผู้หญิงไปได้

            “เหอะ !” ผมเค้นเสียงก่อนจะเดินตรงไปที่ประตูห้องน้ำนั่นทันที แต่ก็อดจะหันไปโวยวายใส่ไอ้เจ้าของห้องอีกรอบไม่ได้ เมื่อมันเองก็เดินตามผมมาติดๆ มึงจะตามกูมาทำไมวะ !”

            “จะมาช่วย

            “ห๊ะ ?

            “ก็จะล้างตรงนั้นไม่ใช่เหรอ ?มันว่าก่อนจะชำเลืองมองตรงสะโพกผม ซึ่งทำเอาตัวเองถึงกับหน้าขึ้นสีเมื่อเห็นรอยยิ้มที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนจากสายตาของคนตรงหน้า ล้างคนเดียวมันจะสะอาดงั้ย กูดันเผลอฉีดไว้เยอะซะด้วยสิ J

            “อะ...ไอ้เหี้ยธาม หุบปากไปเลย !” ผมด่ามันเสียงดัง ก่อนจะรีบพาตัวเองเข้าห้องน้ำทันที แต่คนที่อยู่ด้านหลังก็เดินตามมาติดๆ มันผลักผมเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะพาตัวเองเข้ามาด้วย มึงจะเข้ามาทำไม เดี๋ยวกูอาบเอง !”

            “...

            “ไอ้เหี้ยธาม !”

            “หุบปากดิมันว่าก่อนจะกระโจนเข้ามาตะครุบตัวผมเข้าแล้วดันไปจนเกือบติดกับผนัง ซึ่งเป็นตำแหน่งอยู่ใต้ฝักบัวพอดี ก่อนที่คนตรงหน้าจะเอื้อมไปเปิดฝักบัวจนกระทั่งน้ำเย็นๆ ค่อยๆ รดลงบนร่างกายของผม

            หนาว...

            อะ...!” ผมเผลอร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อไอ้ธามมันเอื้อมมือมาคล้องเอวผมแล้วดึงเข้าหาตัว พลางล็อกไว้แแน่น โดยปล่อยให้น้ำจากฝักบัวไหลลงมาเรื่อยๆ ก่อนที่มืออีกข้างของอีกฝ่ายจะเอื้อมมาแถวๆ สะโพกของผม จนตัวเองสะดุ้งเฮือก อะ...ไอ้ธาม...อึก...!”

            นิ้วเรียวของคนตรงหน้าค่อยสอดใส่เข้าไปในช่องทางคับแคบของผมอีกครั้ง ทำให้ผมหลับตาแน่นทันทีเนื่องจากแสบสุดๆ ก่อนที่จะรู้สึกแปลกๆ เมื่อรู้สึกว่ามีของเหลวจำนวนไม่น้อยกำลังไหลย้อนออกมาจากทางนั้น ด้วยความสงสัยทำให้ตัวเองค่อยๆ ก้มลงมองจนเห็นได้ว่าน้ำสีขาวขุ่นจำนวนมากกำลังไหลย้อยลงมาตามง่ามขาเป็นทาง

            หะ...เหี้ย !

            “เยอะจริงๆ ด้วย J

            “พะ...พอแล้ว เดี๋ยวกูจัดการเอง !” ผมว่าก่อนจะออกแรงทั้งหมดผลักไอ้ธามออก ซึ่งมันเองก็ถอยหลังไปตามแรงของผมทันที ก่อนที่ตัวเองจะเอื้อมไปหยิบฝักบัวลงมา แล้วค่อยๆ ฉีดไปที่ช่องทางด้านหลัง แล้วใช้นิ้วตัวเองกดเบาๆ เพราะไม่กล้าควานเข้าไป ก่อนจะต้องซี๊ดปากออกมาเมื่อมันรู้สึกแสบสุดๆ โดยที่ลืมไปว่ามีอีกหนึ่งสิ่งมีชีวิตกำลังยืนมองการกระทำของผมอย่างไม่วางตา มึงจะมายืนมองกูทำไมห๊ะ มีอะไรก็ไปทำดิ !”

            “ให้ทำจริงดิ ?

            “เออ !” ผมตอบแบบส่งๆ โดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นมองมันด้วยซ้ำ ก่อนที่จะต้องตกใจเมื่อไอ้ธามมันเข้าจู่โจมผมอีกครั้ง จนตัวเองถอยไปกระแทกกับผนังห้องน้ำเย็นๆ ตามด้วยใบหน้าขาวที่ซุกเข้ามาที่ซอกคอทันที ตัวเองเลยได้แต่ดันใบหน้านั่นแล้วถามออกไปด้วยความอารมณ์เสีย เป็นบ้าอะไรอีกวะ !”

            “ก็มึงบอกให้ทำ

            “ห๊ะ ?!”

            “หึ...มันเค้นเสียงอยู่แค่นั้น ก่อนจะซุกไซร้เข้ามาที่ซอกคอผมอีกครั้ง พลางจับมือของผมที่พยายามดันหน้ามันออกไว้แน่น

            “หยุด !”

            “...

            ไอ้ธาม กูบอกให้หยุด !”

            จะให้กูหยุดได้ไง ในเมื่อมึงออกจะเชิญชวนกูซะขนาดนี้...

            “กูไปเชิญชวนมึงตอนไหน...โอ๊ย !” ผมร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อโดนไอ้ธามขบลงต้นคอตัวเองแรงๆ ซึ่งเป็นครั้งที่เท่าไหร่ของวันแล้วไม่รู้ จนตอนนี้ตามตัวของตัวเองเต็มไปด้วยรอยแดงเต็มไปหมด แทบไม่มีที่ว่างพอจะให้ทำรอยอีกแล้วด้วยซ้ำ เจ็บ...

            ไอ้ธามมันหยุดกัดผมทันทีเมื่อตัวเองพูดแบบนั้นออกไป ก่อนที่คนตรงหน้าจะคลายมือที่จับแขนผมไว้ออก พลางขยับขึ้นมาลูบเข้าที่ข้างใบหน้าเบาๆ มึงเป็นอะไร ?

            “เจ็บ...

            “...

            “แล้วก็หนาว...

            “แต่กูแข็งแล้ว

            “...

            “ทนหน่อยแล้วกัน

            ว่าจบคนตรงหน้าก็ดันหลังผมติดกับผนังห้องน้ำอีกครั้ง เพื่อให้ทรงตัว พลางยกขาของผมขึ้นข้างหนึ่งจนลอยสูง แล้วรีบแทรกตัวเข้ามาระหว่างขา มะ...ไม่เอาแล้วไอ้ธาม

            “...

            “มะ...อึก !”

            สวบ !

            ผมลืมตาโพลงด้วยความเจ็บเสียด เมื่อแท่งร้อนของไอ้ธามมันแทรกเข้ามาในช่องทางของตัวเองทีเดียวจนสุด โดยที่ไม่ต้องเบิกทาง ก่อนที่ขาข้างหนึ่งที่ใช้ทรงตัวจะเขย่งแล้วเกร็งแน่นเมื่อคนตรงหน้าค่อยๆ ขยับสะโพกช้าๆ ผมจึงต้องเอื้อมมือไปคล้องคอไอ้ธาม แล้วซบใบหน้าลงที่ข้างหัวไหล่มันอย่างช่วยไม่ได้ ซึ่งตอนนี้มีแต่ความเจ็บเท่านั้นที่กำลังเกิดขึ้น และที่สำคัญร่างกายของผมก็เริ่มจะไม่ไหวแล้วด้วย มีเพียงเสียงเสียดสีของสิ่งที่กำลังเข้าออกในตัวผมเท่านั้นที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

            ไม่ไหว

            “อ่าส์...

            “อะ...ไอ้ธาม...พอ...

            “...

            “หนาว...ผมพูดขึ้นด้วยเสียงอ่อนแรง เพราะรู้สึกตาเริ่มพร่ามัวขึ้นมา ทั้งๆ ที่ช่วงล่างยังคงรับแรงกระแทกอยู่เรื่อยๆ แต่แทบจะไม่รู้สึกอะไรแล้ว ซึ่งตอนนี้มีเพียงร่างกายของคนตรงหน้าเท่านั้นที่เป็นตัวยึดเหนี่ยวไม่ให้ผมล้มลง

            ...

            ไอ้แทน !” เสียงของไอ้ธามเป็นตัวทำให้สติของผมยังไม่ลอยหายไป ก่อนที่มันจะรีบถอนส่วนของตัวเองออกจากตัวผมทันที แล้วใช้มือข้างที่จับขาผมยกขึ้นเปลี่ยนมาจับใบหน้าที่ไม่สู้ดีของผมให้เงยขึ้น ส่วนอีกข้างก็ล็อกเอวผมไว้เหมือนเดิมเพื่อไม่ให้ล้มลง แม่งเป็นอะไรวะ !?

            มันพูดเสียงดัง ซึ่งไม่ต้องรอผมตอบ เจ้าตัวก็รีบพยุงร่างที่ไร้แรงของผมออกจากห้องน้ำมาที่เตียงนอนทันที ซึ่งมันไม่รอช้ารีบจับผมให้นอนลง แล้วเอาผ้าห่มผืนใหญ่มาคลุมไว้ ก่อนที่ไอ้ธามมันจะรีบวิ่งไปหาบางอย่าง และกลับมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวสีขาวหนึ่งผืน ผมที่ยังคงมีสติอยู่บ้าง เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูตกใจ และวิตกกังวลของมันจึงค่อยๆ ยกมือขึ้นแล้วเอื้อมไปหาคนตรงหน้าช้าๆ มันเองก็ทำท่าจะเอื้อมมือมาจับผมเช่นกัน ก่อนที่การกระทำนั้นจะหยุดลงพร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันทีเมื่อผมขยับนิ้วเหลือเพียงนิ้วกลางให้ พร้อมกับคำพูดสุดท้ายที่ผมมอบให้มันก่อนจะหมดสติลง

            ...

            ควย...

 

 

 

[Time : Say]

            ผมเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่ตัวเองเพิ่งจัดการกับอารมณ์ที่ค้างคาเมื่อซักครู่เสร็จ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาร่างสีเข้มที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนเตียง ใบหน้าของไอ้แทนตอนนี้ไม่สู้ดีนัก แถมไข้ยังขึ้นอีกต่างหาก ก่อนที่ผมจะหยิบยาพาราสองเม็ดขึ้นมาจากบนโต๊ะหลังจากที่ป้านวลเอาขึ้นมาให้ได้ซักพัก

            แอบรู้สึกผิดเลยทีเดียว...

            ไอ้แทนผมเรียกมันหลังจากที่ตัวเองนั่งลงข้างๆ พลางใช้มือสะกิดร่างนั้นเบาๆ ไอ้เหี้ยมืด ตื่นแปปดิ !”

            “อย่า...เสียงแหบนั่งดังขึ้น ทั้งๆ ที่ดวงตายังคงหลับอยู่ ก่อนที่ร่างนั่นจะค่อยเปลี่ยนเป็นนอนตะแคงแล้วหันหลังให้ผมแทน มายุ่ง...

            ฟรุบ !

            ผมดึงร่างมันให้หันกลับมาที่เดิมก่อนจะกดไล่ของคนป่วยให้นอนหงายไว้ ก่อนที่ตานั่นจะค่อยๆ สลึมสลือขึ้น พลางทำหน้าไม่พอใจ ลุกมากินยาก่อน !”

            “...

            “ถ้ามึงไม่ลุก กูจะเอายายัดรูจมูกมึงเดี๋ยวนี้ล่ะดูเหมือนคำพูดของผมจะทำให้มันยอมขยับตัวขึ้นมาบ้าง ในที่สุดไอ้แทนมันก็ยอมพยุงสังขารของตัวเองค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง แล้วแบมือขึ้น ผมจึงวางยาให้มัน แล้วยื่นแก้วน้ำให้ หึ...

            ทำเป็นดื้อไปได้ ไอ้บ้าเอ๊ย !

            มันยืนแก้วที่เหลือน้ำอยู่ค่อนแก้วคืนมาให้ ก่อนที่คนตรงหน้าจะทำท่ามึนๆ เหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง แล้วถามขึ้น มีหมอนข้างมั้ย ?

            “...

            “อ่า กี่ทุ่มแล้ว ?มันสะบัดหน้าตัวเองเล็กน้อยก่อนจะถามขึ้นใหม่ ซึ่งใครจะรู้ว่าท่าทางของมันก่อนหน้านี้จะแอบกระตุกใจผมเล็กน้อย

            ห้าทุ่มกว่าแล้ว

            “งั้นเดี๋ยวกูกลับ...

            “นอนนี่ล่ะ คิดว่าร่างกายตัวเองดีมากมั้ง อย่ามาอวดเก่ง

            “แล้วใครมันเป็นคนทำล่ะ !”

            “มึงอย่ามาเถียงไร้สาระ นอนซะ !”

            “ไอ้...!” ผมรีบดันร่างตรงหน้าให้นอนลง หลังจากที่ดูแล้วว่าคนตรงหน้าจะไม่ยอมหยุดปากง่ายๆ ก่อนที่มันจะจิ๊ปากออกมาด้วยความไม่พอใจ แต่ก็ยอมหลับตาลงแต่โดยดี

            แล้วยังจะเอาหมอนข้างอีกมั้ย J

            “ไม่เอาแล้ว !” มันว่าเสียงแข็งก่อนจะเปลี่ยนเป็นนอนตะแคงแล้วกอดตัวเองไว้ ซึ่งเตียงของผมเป็นเตียงโล่งๆ มีเพียงหมอนหนุนกับผ้าห่มเท่านั้น เพราะผมคิดว่าอย่างอื่นมันค่อนข้างจะเกะกะ แล้วผมก็ไม่ใช่คนติดหมอนข้างด้วย จึงไม่แปลกที่มันจะไม่มีติดเตียงไว้

            รอแปปแล้วกัน

            ผมว่าก่อนจะเดินมาหยิบกางเกงนอนขึ้นมาสวมลวกๆ แล้วกลับไปที่เตียงพลางพาตัวเองแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มที่มีอีกคนนอนอยู่ ทำให้เจ้าตัวรีบเบี่ยงตัวหันกลับมาทางผมทันที ทำอะไร ?

            “ขึ้นเตียงแล้วก็ต้องนอนดิ

            “...

            “หรือจะให้ทำอย่างอื่น ?

            “เหอะ !” ไอ้แทนมันเค้นเสียงก่อนจะหันตัวกลับไปทางเดิม แถมยังขยับตัวให้ออกห่างจากผมอีกต่างหาก

            ท่าทีแบบนี้ของมันนี่ล่ะ ที่ชวนให้ผมอยากจะทำ อะไรหลายๆ อย่างซะจริงๆ

            หันมานี่มาผมว่าก่อนจะเอื้อมมือไปดึงไหล่กว้างของคนตรงหน้าให้หันมา แต่เจ้าตัวก็ดื้อดึงไว้

            “ไม่เอา

            “บอกให้หันมาผมกระชากไหล่มันอีกแรงๆ อีกครั้งครั้ง โดยลืมไปว่ามันกำลังป่วยอยู่ จนร่างกายที่อ่อนแรงนั่นหันตามมาทันที ก่อนที่สายตาของไอ้แทนมันจะมองผมแบบไม่พอใจสุดๆ จนผมต้องค่อยๆ ปรับเสียงตัวเองลงแล้ว แล้วคลายมือที่จับไหล่นั่นออก เดี๋ยวกูเป็นหมอนข้างให้...

            พรึ่บ !

            ไอ้แทนมันพลิกตัวหันกลับมาทางผมทันที พลางขายาวๆ นั่นก็ขึ้นก่ายอยู่ช่วงขาของผม ตามด้วยหัวหนักๆ ที่ค่อยๆ เกยขึ้นมาบนหน้าอก มือก็กอดแขนของผมไว้แน่น ตามด้วยเสียงแหบๆ นั่นที่ดังขึ้นมาเบาๆ เป็นหมอนข้างแล้วก็อยู่นิ่ง...อะ...!”

            มันหยุดพูดแล้วอุทานมาด้วยความตกใจเมื่อผมเองก็พลิกตัวเปลี่ยนเป็นนอนตะแคงแล้วกอดร่างตรงหน้ากลับ ซึ่งตอนแรกเจ้าตัวก็ดิ้นไปมาเล็กน้อย ก่อนจะยอมอยู่นิ่งง่ายๆ อย่างผิดสังเกต จนผมผมค่อยๆ ชำเลืองดู ก็เห็นว่าไอ้แทนมันหลับตาลงแล้ว ลมหายใจก็เข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ใบหน้านั่นออกสีแดงนิดๆ จากสีผิวเพราะฤทธิ์ไข้ ก่อนที่ผมจะใช้มืออังหน้าผากคนตรงหน้าเบาๆ ถึงกับไข้ขึ้นเลยทีเดียว...

            “...

            “คราวหน้ากูจะพยายามหักห้ามใจตัวเองแล้วกัน...

            “...

            “อย่าหนีกูไปก่อนซะละ

 

 

http://image.dek-d.com/25/2997026/

- ธาม

อย่าหนีกูไปก่อนซะละ

 

 

Thank You !

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}