facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 19 คนแปลกหน้ามาเยือนในกลางดึก

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 คนแปลกหน้ามาเยือนในกลางดึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 859

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2564 15:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 คนแปลกหน้ามาเยือนในกลางดึก
แบบอักษร

 

ความจริงได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ถึงจะเป็นคุณหนูสูงศักดิ์ที่ปลอมตัวเป็นชาย แต่อย่างไรก็ยังเป็นคุณหนูสูงศักดิ์ที่มีจิตใจงดงามอยู่เช่นเดิม 

ขณะที่เฟิงหลางจวินกำลังแอบคิดอยู่ในใจนั้น เขาก็ได้ขยับเข้าไปใกล้กองไฟที่เจียงเผิงจีก่อไว้เพื่อหาความอบอุ่นอย่างไม่อาย ผู้คุ้มกันทั้งหลายก็ช่วยกันจัดแจงหาอะไรมาปูเป็นที่นอนอย่างง่ายบนพื้นหญ้า ทุกคนทำงานกันอย่างเป็นระเบียบ ไม่เหมือนพวกพ่อค้าธรรมดาทั่วไปเลยสักนิด  

บนพื้นมีความชื้นมาก คนป่วยอย่างคุณชายสี่คงไม่อาจทนได้ คงทำได้เพียงพยายามพาเขาเข้าไปพักอยู่ใกล้ๆ กับกองไฟเท่านั้น 

เจียงเผิงจีรับรู้ได้ถึงสายตาของเจ้าไผ่ผอมแห้งที่มองมา จึงได้แต่ยิ้มแห้งๆ ออกไป หวังว่าเขาจะฉลาดขึ้นมาบ้าง 

เฟิงหลางจวินมองไปที่เธอด้วยความสนใจ ในใจเต็มไปด้วยความสงสัย “มิทราบว่าจะให้เรียกหลางจวินว่าอย่างไร” 

“ข้าน้อยแซ่หลิ่ว” 

เจียงเผิงจีจัดการเจ้าหมู่ป่าขนาดเล็กได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย และจัดการผ่าร่างควักหัวใจและถลกลำไส้ของเจ้าหมูตัวนั้นออกมาต่อหน้ากลุ่มคนแปลกหน้ามากมาย ถึงแม้เธอจะพยายามระวังมากแค่ไหน แต่เลือดสกปรกของเจ้าหมูตัวนั้นก็ยังกระเด็นมาโดนเสื้อของเธออยู่ดี 

แน่นอนว่า กลิ่นของมันยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่ใช่กลิ่นที่พวกคุณชายคุณหนูทั้งหลายสามารถรับได้แน่ๆ  

เฟิงหลางจวินได้กลิ่นเหม็นเกินบรรยายลอยมาตามลม เขาขมวดคิ้วและรีบส่งผู้คุ้มกันทั้งสองของตนไปช่วยเธอในทันที 

“ข้าจำได้ว่า ตระกูลหลิ่วแห่งเหอเจียนเหมือนจะมีคุณชายที่อายุอานามพอๆ กันกับข้าอยู่คนหนึ่ง หรือว่าจะเป็นท่าน” 

“รู้อยู่แล้ว เหตุใดจึงยังต้องถามอีก” 

เจียงเผิงจีตอบกลับอย่างเคืองๆ กริชที่เว่ยจิ้งเสียนให้เธอไว้ เป็นกริชอาบยาพิษ คงจะไม่สามารถเอามาใช้จัดการกับกลิ่นเหม็นของเจ้าหมูป่าได้ 

โชคดีที่ถึงแม้หมู่บ้านโจรแห่งนี้จะเล็ก แต่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน พวกหม้อไหต่างๆ ก็มีพร้อม อีกทั้งยังมีเครื่องเทศที่ไว้สำหรับปรุงอาหารอยู่ด้วย จากนั้นเนื้อหาในการถ่ายทอดสดก็ได้เปลี่ยนจากการเอาชีวิตรอดในป่า เป็นการทำเนื้อย่างกลางป่าแทน ระบบก็ได้แกล้งตายไปเรียบร้อยแล้ว 

“ข้ารู้ว่าหลางจวินฉลาดหลักแหลม หวังว่าตัวหลางจวินจะรู้จักแยกแยะได้เหมือนกับที่ท่านแสดงออกมานะ” 

เฟิงหลางจวินตุกยิ้มมุมปาก นี่นางกำลังขู่ไม่ให้เขาพูดอะไรที่ไม่สมควรออกไปสินะ? 

น่าสนุก ปลอมตัวเป็นชาย เสแสร้งปั่นหัว หลอกลวงผู้คน นี่หรือคุณหนูผู้สูงศักดิ์ 

จำนวนผู้ที่เข้าชมค่อยๆ เพิ่มขึ้นเป็น 10 คน บางครั้งก็จะมีคอมเมนต์โผล่ขึ้นมาบ้าง เจียงเผิงจีก็มีแอบเลือกตอบกลับไปบ้างเหมือนกัน 

เมื่อเธอทำเตาย่างเนื้ออย่างง่ายเสร็จ ก็เอาไม้ไผ่มาทำเป็นไม้เสียบได้อย่างรวดเร็วอย่างกับร่ายมนตร์ ต่อมาก็เอาเนื้อที่ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วมาเสียบไว้...เนื้อหาคอมเมนต์ที่ขึ้นในห้องไลฟ์ตอนนี้ก็เปลี่ยนไปทันที ที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ นางยังอธิบายวิธีการทำซุปงูด้วยตัวเองอีกด้วย... 

[หม่าลี่ซูเตออ้าย]: #โคตรฮา ห้องไลฟ์ห้องนี้ทำไมซาดิสต์จังอะ ไหนบอกว่าเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามวังหลวงไง 

[โทวตู้เฟยฉิว]: มีแต่ฉันคนเดียวเหรอที่รู้สึกว่า ผู้ชายที่โฮสต์เรียกว่าเจ้าไผ่ผอมแห้งมันหน้าเอ๋อๆ น่ะ 

[หลานชุยอวี้ปู้เจ๋อ]: นอนไม่หลับ เลยแวะมาดูสักหน่อย ที่ไหนได้ดันเปิดมาเจอไลฟ์ทำอาหารอีก โหดร้ายยย 

[อูเจียงจ้าไช่เหย่]: รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงพวกเขาตะโกนด่าว่า MDZZ (ไอ้ปัญญาอ่อน) เลย #แฮปปี้ 

[หนงห่าวซว่าย]: #ลามก พวกนายไม่รู้สึกว่าผู้คุ้มกันพวกนั้นหุ่นแซ่บกันบ้างเหรอ ผู้ชายคนนั้นก็หน้าตาดีมาก อยากได้อยากโดน 

เจียงเผิงจีอ่านคอมเมนต์อันสุดท้ายจบ ก็ตอบกลับไปด้วยความจริงว่า 

[โฮสต์ V]: พวกเขาทั้งหมดไม่ได้อาบน้ำมา 7 วันแล้ว แถมยังลำบาก บาดเจ็บ สกปรกจะตาย ถ้าโดนแล้วเดี๋ยวก็จะป่วยเอา 

เกิดความเงียบในห้องแชทในทันใด หลังจากนั้นไม่นานก็มีคนส่ง 6666666666 [1] มาไม่หยุด 

ฝีมือการย่างเนื้อของของเจียงเผิงจีก็ดีเหมือนฝีปากของเธอนั่นล่ะ แต่ว่าเธอไม่ได้ย่างเนื้อจนสุกเกินไป ก่อนที่จะโรยเครื่องปรุง แต่แน่นอนว่าเธอรู้ว่าพวกคุณหนูสูงศักดิ์คงจะไม่กินอาหารรสจัด เพราะฉะนั้นเธอจึงไม่ได้ใส่เครื่องปรุงมากจนเกินไป 

เธอเคาะประตูแล้วเรียก “จิ้งเอ๋อร์ เปิดประตูหน่อย รับนี่ไปสิ อย่าลืมเอาไปย่างไปอีกสักรอบค่อยกินล่ะ” 

สิ้นเสียงของกลอนประตูไม้ ประตูที่ปิดอยู่ก็เปิดอ้าออกเพียงนิดเดียว ยังไม่ทันได้เห็นชายขอบของกระโปรงเลยด้วยซ้ำ 

“นี่เจ้าไปทำอะไรมาเนี่ย ทำไมถึงได้เหม็นไปทั้งตัวแบบนี้” 

นางรับเนื้อย่างที่เจียงเผิงจีเอามาให้ผ่านช่องประตูนั้น ถึงพวกนางจะรู้สึกแปลกใหม่ แต่สายตาของพวกนางก็ยังดีอยู่ ดูแวบเดียวก็รู้ว่านี่เป็นเนื้อส่วนที่ดีที่สุดของหมูป่า ไขมันไม่เยอะ กำลังดี กลิ่นหอมน่ากิน คิดว่าถ้าได้กินเข้าไปจริงๆ ก็คงจะไม่เลี่ยนแน่ 

“ข้าไปแบกหมูป่ากลับมาตัวหนึ่ง จะไม่ให้ตัวเหม็นได้อย่างไร เดี๋ยวไปหาที่ล้างตัวสักหน่อยก็น่าจะดีขึ้น ข้ากำลังต้มซุปงูอยู่ด้านนอก เดี๋ยวไว้จะยกมาให้พวกเจ้ากินนะ มันช่วยทำให้ร่างกายอบอุ่นได้ดี จะได้ไม่เป็นหวัด ตอนนี้ด้านนอกก็มีคนป่วยไปคนหนึ่งแล้ว...” 

เจียงเผิงจีคุยเล่นกับจิ้งเอ๋อร์เหมือนกับพวกเขาอยู่กันแค่สองคน โดยไม่ได้สนใจสีหน้าไม่พอใจของคนอื่นเลยสักนิด 

“ห๊ะ...เป็นหวัด? อาการหนักมากหรือไม่” 

“ไม่ตายหรอกน่า แต่ดูเหมือนพวกเขาจะถูกศัตรูตามล่า ก็เลยไม่มีเวลาดูแลตัวเอง...แค่เพียงต่อไปดูแลตัวเองดีๆ ผิงไฟบ่อยๆ ไม่กี่วันก็น่าจะหาย... ” 

เรื่องของคนอื่นแท้ๆ เหตุใดพวกนางจะต้องเป็นกังวลด้วย 

เนื้อย่างหยาบๆ พวกนั้น ถ้าเป็นในเวลาปกติก็คงจะไม่มีใครเหลือบตาไปมองแน่ แต่ว่าตอนนี้ท้องหิว เลยกลับรู้สึกว่ากลิ่นของมันช่างหอมยั่วใจนัก 

เนื้อย่างยังร้อน พวกนางเลยกินกันอย่างระมัดระวังมาก ทั้งๆ ที่หิวมากแท้ๆ แต่กลับยังต้องมากังวลเรื่องมารยาททางการกิน 

พอกินเนื้อเข้าไปเยอะ ก็รู้สึกเอียน ดูท่าพวกนางจะยังคงไม่ชินกับการที่ต้องมากินอาหารแบบนี้ เจียงเผิงจีไปหาเห็ดกับขิงสดมาได้จากครัวของพวกโจร เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีพิษ จึงได้ใส่ลงไปต้มรวมกับต้นหอม เป็นซุปแกงจืดอีกหนึ่งอย่าง 

ชามดินเผาที่จะเอามาใส่ซุป เธอก็ล้างใหม่อีกหนึ่งรอบ ก็มันเป็นของที่พวกโจรเคยใช้มาก่อน เธอต้องคำนึงถึงนิสัยรักความสะอาดของพวกผู้หญิงด้วย 

ระบบที่แกล้งตายแอบกระซิบมาเบาๆ ว่า “คิดไม่ถึงว่าโฮสต์จะละเอียดรอบคอบถึงขนาดนี้ มีความเป็นแม่ศรีเรือนมากเลย...” 

มันคิดว่า บางทีตัวเองอาจจะยังไม่ต้องสิ้นหวังไปตั้งแต่เนิ่นๆ 

ดูสิ เจียงเผิงจีก็มีความเป็นแม่ศรีเรือน เป็นภรรยาคนได้เหมือนกันนะ นอกบ้านล่าสัตว์ได้ ในบ้านก็ทำครัวได้! 

“ฉันทำให้เฉพาะสาวสวยเท่านั้นล่ะ กับคนอื่นฉันก็คงจะไม่มีความอดทนแบบนี้” 

ระบบ: “...ความจริง ชายหนุ่มคนนั้นก็สามารถเป็นสาวสวยได้เหมือนกันนะ...” 

“แต่ว่าคนละเพศกัน” 

ระบบ: “......” 

เจ้านั่นแหละที่ผิดเพศ! 

กลับกัน เจียงเผิงจีไม่ได้ให้ความใส่ใจกับตัวเองมากนัก เนื้อหมูป่าที่กินก็เป็นเนื้อชั้นเลวที่เหนียวและหยาบ เพราะส่วนที่อร่อยที่สุดเธอได้ย่างไปให้คนข้างในแล้ว เธอก็เพียงเอาเนื้อที่เหลือมาย่างกินแบบง่ายๆ อย่างไรเสียฟันของเธอก็ยังแข็งแรงดี ไม่ใช่ว่าจะเคี้ยวไม่ไหวเสียหน่อย 

ผู้ชมที่ดูไลฟ์มาตลอดก็เริ่มจะออกอาการงงนิดหน่อย 

โดยเฉพาะตอนที่พวกเขาได้รู้ว่า เจ้าของห้องไลฟ์ที่ดูเป็นซุปเปอร์แฟนคนนี้ ความจริงเป็นเพียงสาวน้อยที่อายุเพียงแค่สิบสองปี…หรือควรเรียกว่าโลลิดี 

จากนั้นก็มีผู้ชมคนหนึ่งที่สงสัยว่าน่าจะเป็นผู้หญิง ส่งคอมเมนต์มาต่อว่าแฟนของตัวเอง 

[คู่อ้ายน่าจือหูหลี]: เสน่ห์ของแฟนยังสู้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้ ไอ้ขยะ ฉันจะมีแกไปทำไม! @ผู้ชายทุกคน 

เจียงเผิงจีฉีกเนื้อย่างเข้าปากไปพลาง สายตาก็เหลือบไปอ่านคอมเมนต์บนจอไปพลาง แล้วเธอก็กระตุกยิ้มขึ้นมา 

แล้วเยาะเย้ยระบบ โดยการพูดออกมาอย่างได้ใจว่า “นึกถึงตอนที่อยู่กองพลทหารที่เจ็ด มีสัตว์จำนวนตั้งมากเท่าไรที่ต้องเป็นโสดเพราะฉัน...” 

ถ้าจะมาแข่งเรื่องการดูแลผู้หญิงกับเธอ ทั้งชีวิตนี้คงไม่มีทางหาแฟนได้หรอก ทางที่ดีควรจะใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงของตัวเองแบบสบายๆ ไปดีกว่า 

 

 

[1] 66666 หมายถึง เจ๋งมาก มาเหนือ  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว