facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 แม่นดั่งตาเห็น

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 แม่นดั่งตาเห็น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2564 15:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 แม่นดั่งตาเห็น
แบบอักษร

 

ซ่างกวนหว่านไม่ใช่เพียงแค่ได้รับคำปลอบโยนเท่านั้น ในทางกลับกัน ร้องไห้จนน่าสงสารเข้าไปใหญ่...  

คนรอบข้างก็แอบหัวเราะเยาะและเหยียดหยาม เหน็บแนมว่าเธอไม่ดูกำลังตัวเอง 

หลิ่วหลานถิงเป็นคนกากแห่งสนามรบอย่างถึงที่สุดไม่ใช่หรือ 

หากแน่จริง จะตกใจเพราะโจรเสียจนไข้ขึ้นได้อย่างไร เป็นไข้แล้วไข้ไม่ลดอย่างนั้นหรือ 

เจียงเผิงจีกวาดสายตาไปมองแวบหนึ่ง แปลความในใจของหญิงสาวสูงศักดิ์เหล่านี้ออกมา 

เธอไม่อาจตอบโต้ได้ ใครใช้ให้เจ้าของร่างเดิมเป็นคนกากแห่งสนามรบเล่า 

คนกากแห่งสนามรบ ไร้ซึ่งสิทธิมนุษยชน 

นับเวลาดูแล้ว พวกโจรเหล่านั้นก็น่าจะทำความสะอาดเสร็จเรียบร้อยแล้ว เจียงเผิงจีจึงค่อยๆ หลับตาลงเพื่อคิดแผนการ 

ดูสิ นี่คือความไม่สะดวกสบายเพราะระดับพลังการต่อสู้ไม่เพียงพอ 

หากเธอเป็นเธอในเมื่อชาติก่อน จะต้องใช้สมองเช่นนี้ไหม 

ถีบประตูดำเล็กๆ นี่ไปทีเดียว เห็นโจรคนหนึ่งก็สลัดมือออกทีหนึ่งก็สิ้นเรื่อง พลังการต่อสู้ของข้า ไม่ได้มีไว้ให้มาพูดเรื่องเหตุผลนะ 

บรรยากาศภายในห้องมืดอันทรุดโทรมเป็นไปด้วยความอึดอัด ไม่มีใครเอ่ยปากออกมาสักคำ 

คนที่น่าจะงงเป็นไก่ตาแตกที่สุด ก็คงจะเป็นผู้ชมเพียงคนเดียวคนนั้นแล้ว 

ผ่านไปครู่หนึ่ง เจียงเผิงจีเห็นผู้ชมคนนั้นแสดงคอมเมนต์บนหน้าจอครั้งที่สามออกมาอย่างอดไม่ได้ ในที่สุดคราวนี้ก็ไม่ใช่เครื่องหมายคำถามแผงหนึ่งแล้ว 

[โทวตู้เฟยฉิว] : “เอ่อ...ฉันขอถามสักหนึ่งคำถามได้ไหม...โฮสต์กำลังไลฟ์เรื่องอะไรอยู่เหรอ” 

สีหน้างุนงงของเขาที่ดูเรื่องราวมากว่าค่อนวัน นอกจากคนกลุ่มที่สวมชุดโบราณและคุยกันไม่กี่คำแล้ว เขาก็ไม่ได้รับชมสิ่งอื่นใดอีกเลย 

ทว่า ความหน้าตาดีของห้องนี้ถือว่าเกินมาตรฐาน พอโตขึ้นต้องทำให้ผู้คนหลงใหลจนกินไม่ได้นอนไม่หลับแน่นอน 

เจียงเผิงจีหลุบตาลง ราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ 

ระบบเห็นสถานการณ์ รีบเตือนเธอด้วยความใกล้ชิด “ไม่ต้องพูดก็ได้ ใช้ความคิดก็สามารถส่งต่อเนื้อหาที่คุณต้องการพูดได้แล้ว” 

[โฮสต์ V] “ภารกิจหลักก็คือการไลฟ์ ทำอย่างไรให้ได้เป็นหวงโฮ่ว ภารกิจย่อยคือช่วยเหลือสาวสวยในห้องนี้...ถ้าการไลฟ์ล้มเหลว คุณอาจจะได้เห็นสาวสวย รวมถึงฉันด้วย...ถูกโจรที่อยู่นอกห้อง วนเวียนเข้ามาทำอนาจารแบบเรียลไทม์ก็ได้” 

ระบบ : “...” 

จะมีโฮสต์หน้าไหนที่ปากไม่มีหูรูดจนน่าใจหายได้เท่านี้อีกเนี่ย! 

ผู้ชมคนนั้นก็ส่งจุดๆๆๆ มาอีกหนึ่งย่อหน้า เห็นได้ชัดว่า เขาก็ตกใจกับความแข็งแกร่งและความโหดร้ายจอมปลอมของเจียงเผิงจีเช่นกัน 

[โทวตู้เฟยฉิว] : “หวังว่าโฮสต์จะทำภารกิจย่อยสำเร็จ อีกอย่างตอนนี้เป็นยุคแห่งความปรองดอง ฉากที่ภารกิจล้มเหลว ไม่อาจเผยแพร่ภาพได้” 

ผู้ชมคนนี้ก็กระอักกระอ่วนกว่าสิ่งใด หรือเขาอาจจะไม่คิดว่าเรื่องที่เจียงเผิงจีพูดเป็นเรื่องจริง 

เจียงเผิงจีเลิกคิ้ว สะกิดระบบครู่หนึ่ง “ถ้าเนื้อหาการไลฟ์เป็นภาพที่ไม่ดีต่อเด็ก จะถูกปิดหรือ” 

ระบบเอ่ยอย่างทะนงตัว “เราไลฟ์ผ่านช่องทางแนวราบ คนทางนั้นไม่อาจจะระงับช่องของโฮสต์ได้ครับ” 

ในเมื่อระบุแล้วว่าเป็นระบบถ่ายทอดสดสงครามวังหลวง จะขาดเนื้อหาด้านมืดที่ไม่เหมาะต่อเด็กไปได้อย่างไรเล่า 

คิดๆ ดูแล้วเพื่อจะไต่เต้าขึ้นไป หญิงในวังคนใดที่ไม่ทุ่มแรงกายแรงใจบ้าง คนใดที่ไม่ทุ่มเทเพื่อคิดแผนการบ้าง ใครที่ไม่ใช้กลอุบาย ใครบ้างที่จะไม่มีจิตใจอำมหิต 

ในหัวของระบบเต็มไปด้วยการต่อสู้ในตระกูลใหญ่และกลยุทธ์การต่อสู้ในวัง แต่เจียงเผิงจีกำลังคิดถึงภาพอื่น 

ในฐานะคนที่คุ้นเคยกับการเห็นเลือด เธอจึงยอมรับการนองเลือดได้ เป็นภาพธรรมดาทั่วไปในความคิดของเธอ อาจทำให้ผู้ชมที่อยู่อีกฝั่งของการถ่ายทอดสด กลัวจนตกใจร้องไห้และอาจทำให้ด้านมืดในจิตใจเปิดเผยออกมา 

สำหรับการถ่ายทอดสดสงครามในตระกูลใหญ่และสงครามวังหลวงที่ระบบคิด ตั้งแต่สนมจนถึงหวงโฮ่ว...เหอะๆ นางไปตกลงตอนไหน 

ก่อนหน้านี้ได้ตอบตกลงกับระบบว่าจะเปิดการถ่ายทอดสดเท่านั้น ในส่วนเนื้อหาของการถ่ายทอดสดคืออะไร ไม่บอกขอบเขตโดยละเอียดนี่ 

เป็นเรื่องจริงที่เจียงเผิงจีซูฮกการใช้กำลัง แต่เธอไม่ใช่คนที่มีร่างกายแข็งแกร่ง แต่มันสมองน้อยนิดในสายตาคนอื่น 

มีเพียงผู้ที่อยู่ในกองพลทหารที่เจ็ด และมีประสบการณ์อย่างลึกซึ้งกับกลอุบายของเจียงเผิงจีเท่านั้น ที่จะรู้ว่าครั้นเมื่อเธอใจดำขึ้นมา แม้แต่ตัวเองก็สามารถเล่นงานได้! 

ขณะที่กำลังพูด เจียงเผิงจีก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังมาจากที่ไกล และค่อยๆ ใกล้เข้ามา 

เธอแอบนับจำนวนคน ชิ มากกว่าครึ่งหนึ่งของกลุ่มโจรจากทั้งหมู่บ้านมากันแล้ว 

คนที่เหลืออยู่ ถ้าไม่เฝ้ายามก็คงกำลังรออยู่กระมัง รอให้ทุกคนได้เสพสมอารมณ์หมายแล้ว ก็ถึงตาพวกเขาเสพสุขบ้างอย่างนั้นหรือ 

โจรที่เดินนำหน้าและเป็นคนเปิดประตูออก น่าจะเป็นพี่ใหญ่ และยังเป็นผู้นำของกลุ่มโจรที่เป็นแกนนำไปปล้นสะดมด้วย 

“ฮ่าๆๆ...วันนี้ทุกคนสนุกกันให้เต็มที่เลยนะ สิ่งเหล่านี้เป็นความงามที่มีค่าที่สุดแห่งเหอเจียน หญิงสูงศักดิ์เหล่านี้ปกติแล้วแม้แต่ขอทานมองแค่แวบเดียวยังถูกไล่เลย!” ชายร่างใหญ่เคราหยิกหัวเราะและดึงผมของผู้หญิงสูงศักดิ์คนหนึ่ง แล้วลากนางเข้าสู่อ้อมแขน 

สตรีผู้สูงศักดิ์หดหัวและตัวสั่นราวกับเครื่องสีข้าว 

เพราะการมวยผมขึ้น ทำให้หนังศีรษะถูกดึงจนเจ็บปวด แต่นางก็ไม่กล้ากรีดร้อง เพื่อที่จะไม่ต้องรู้สึกถึงความอัปยศอดสูไปมากกว่านี้ นางทำได้เพียงแค่กัดริมฝีปาก สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและอับอาย 

หัวหน้าโจรสนใจแต่ความสุขของตัวเอง โดยที่ไม่ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงอันน้อยนิดในสายตาของหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ในอ้อมแขนของเขา 

เจียงเผิงจีมองเห็นภาพทั้งหมดนี้ในดวงตา และเบนสายตาไปเห็นโจรคนที่สองและสาม ที่กำลังดึงหญิงงามเข้าไปในอ้อมกอด 

ถ้าเธอยังไม่ทำอะไรอีก คงอีกประมาณไม่กี่นาที คนเหล่านี้จะเผยภาพที่ไม่เหมาะกับเด็กๆ ได้ 

ทันทีที่คิ้วของเธอเลิกขึ้น เจียงเผิงจีก็ยืนขึ้น ใบหน้าที่กล้าหาญเต็มไปด้วยความขี้เล่น ก่อนจะแผดเสียงขึ้น 

“ช้าก่อน!” 

เสียงของเธอไม่ดัง แต่ท่ามกลางของเสียงผู้ชายหยาบโลน ทำให้เสียงอันกล้าหาญของผู้หญิงคนนี้โดดเด่นเป็นพิเศษ 

“อะไรนะ” หัวหน้าโจรยื่นมือออกมา ก่อนจะค้างไว้และมองไปตามเสียง เห็นว่าเจียงเผิงจีลุกขึ้นแล้ว แต่เสื้อผ้าของเธอยังยับยู่ยี่ ดังนั้นหัวหน้าโจรจึงอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อ “หรือว่า...เจ้าอยากเล่นกับข้าแทนนางหรือไง 

ในเวลานี้เอง หญิงสาวที่ถูกหัวหน้าโจรจับตัวไปนั้นหน้าซีด นัยน์ตาฉายแววความเจ็บปวด 

เจียงเผิงจีกวาดสายตามองหัวโจกคนนั้นไปมา ทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า “ให้ข้าแทนหรือ ไม่กลัวฟ้าผ่าหรืออย่างไร! ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องคนอยู่ในอ้อมแขนเจ้าอีก ทั้งชาตินี้ก็อย่าหวังว่าเจ้าจะรู้ว่าสัตว์นรกคนไหนคือคนที่ฆ่าคนรักของเจ้าตาย!” 

พวกเขาทั้งหมดมึนงงสับสน เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา 

บางคนเป็นโจรที่ไม่รู้ความจริง ในขณะที่บางคนเป็นสาวสูงศักดิ์ที่ตัดสินใจตายไปอย่างลับๆ เพราะไม่ต้องการที่จะแปดเปื้อน 

สำหรับสตรีผู้สูงศักดิ์เหล่านี้ ผลประโยชน์ ชื่อเสียงและเกียรติยศของตระกูลเป็นสิ่งสำคัญที่สุด มากกว่าแม้กระทั่งชีวิตของพวกนางเอง 

หากโจรเหล่านี้ประสบความสำเร็จ ไม่ต้องพูดถึงสูญเสียความบริสุทธิ์ แถมร่างกายตัวเองยังแปดเปื้อนจากผู้คนจำนวนมาก พวกนางไม่เพียงแต่จะเสียหน้า แต่ตระกูลก็ต้องอับอายไปด้วย 

พวกนางเดาได้ด้วยซ้ำว่า หากเรื่องอื้อฉาวแพร่กระจายออกไป ลูกสาวในตระกูลที่ยังไม่แต่งงานก็จะถูกคนอื่นดูหมิ่น 

เพียงแค่สร้างความกล้าหาญด้วยการฆ่าตัวตาย เพื่อรักษาชื่อเสียงของความบริสุทธิ์ อาจจะช่วยใครสักคนหนึ่งให้รอดได้ 

อย่างไรก็ตาม การกระทำของเจียงเผิงจีดึงดูดความสนใจของพวกนาง และลืมเรื่องการวิ่งเข้าหาความตายไปแล้ว 

“อะไรกัน” ผู้หญิงชั้นสูงหลายคนมองหน้ากัน ต่างไม่รู้ว่าเจียงเผิงจีจะมาไม้ไหน 

“ฮี่ๆ นังผู้หญิงโสมม คิดเพ้อเจ้ออะไรกันน่ะ หัวหน้าของเราทั้งฉลาดและแข็งแกร่ง ใครจะกล้าแตะต้องผู้หญิงของเขากันเล่า” 

โจรตัวน้อยที่อยู่อีกด้านหนึ่ง แม้จะไม่เข้าใจว่าพูดอะไร แต่ก็รู้สึกว่าไม่ธรรมดา พูดเสริมออกมา เขาว่าเจียงเผิงจี พร้อมกับประจบสอพลอลูกพี่ใหญ่ 

หากแต่พวกเขาคิดไม่ถึงว่า พี่ใหญ่ที่ผู้มั่นคงมาตลอด ในตอนนี้ก็กลายเป็นเหมือนคนกินชนวนระเบิด ปะทุออกมาในทันใด! 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว