ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP…4 ชำระแค้นเก่า

ชื่อตอน : EP…4 ชำระแค้นเก่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 542

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2564 23:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP…4 ชำระแค้นเก่า
แบบอักษร

เช้าวันรุ่งขึ้น

บีน่าเปิดประตูออกมาจากห้องพร้อมกับภีมที่ออกจากห้องมาพอดี ชายหนุ่มยืนมองเธอนิ่งๆ

“เอิ่ม…บีน่ากำลังจะกลับบ้านค่ะ ขอตัวนะคะ”หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกยืนเก้งๆกางๆตัดสินใจปลีกตัวออกมาเพราะ ใจไม่แข็งพอจะพุงชนตามที่เพื่อนรักแนะนำ

“เดี๋ยวพี่ไปส่ง”ชายหนุ่มคว้าข้อมือเล็กเอาไว้แล้วพูดขึ้น

“คะ?…ไม่เป็นไรค่ะ”หญิงสาวหันกลับมา ร่างบางเริ่มสั่นเทาไม่พร้อมจะสู้หน้า

“พี่บอกว่าจะไปส่ง”ชายหนุ่มจูงมือเล็กเดินออกมา ขณะที่หญิงสาวก็ยังทำอะไรไม่ถูก

“ปล่อยก่อนค่ะ”

“ทำไม ทำเหมือนไม่เคยจับ เมื่อก่อนเราชอบกอดแขนพี่เดินนิ่”

“แต่นี่ไม่ใช่เมื่อก่อนแล้ว”หญิงสาวแกะมือชายหนุ่มออกจากข้อมือตัวเอง

“พี่คงไม่ได้น้องสาวคนเดิมพี่กลับมาแล้วสินะ”

“บีน่า…บีน่าก็ยังเป็นเหมือนเดิมคะ”หญิงสาวเริ่มน้ำตาคลอเบ้า

“เรากำลังพยายามหลบหน้าพี่”

“บีน่าเปล่า”

“ไม่เป็นไร เราโตแล้ว พี่เข้าใจ”ชายหนุ่มยกมือจะลูบผมหญิงสาวแต่เธอกลับถอยหนี

“คือ…บีน่า…”

“พี่มันก็แค่พี่ชาย ไม่ใช่ไอ้เตชินนิ่”ชายหนุ่มพูดน้ำเสียงประชดประชัน

“ไม่ใช่อย่างงั้นนะคะ”

“หึ เอาเถอะเราโตแล้วนิ พี่จะว่าอะไรได้ แต่คราวหลังถ้าจะเอาผู้ชายเข้าห้องควรจะทำให้ถูกต้อง หรือหลบซ่อนให้มากกว่านี้ เพราะถ้าไอ้เดย์รู้คงไม่ดีแน่”

“สำหรับเตแล้ว พี่เดย์เขาไม่ว่าอะไรหรอกคะ”

“จะเข้า จะออก จะทำอะไรกันก็ได้สินะ”

“ค่ะ จะทำอะไรกันก็ได้ เราสนิทกันตั้งแต่อยู่ที่อังกฤษ ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ”

“เหรอ แบบนี้สินะเราถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้”

“ไม่ดีเหรอคะ บีน่าจะได้ลืมพี่ภีมสักทีไงคะ”

“หึ พูดแบบนี้แสดงว่ายังลืมไม่ได้สินะ ก็ดีที่พยายามจะลืม”ชายหนุ่มเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน

“ไม่ต้องห่วงนะคะ บีน่ากำลังพยายามอยู่”พูดจบหญิงสาวก็ปลีกตัวออกมาแล้วรีบเดินออกไปทันที เพราะเกรงว่าน้ำตาเจ้ากรรมจะไหลออกมาก่อน เธอคงไม่พร้อมกับการพุงชนครั้งนี้หรอกขอทำใจอีกยาวๆ

 

1เดือนผ่านไป

 

“คุณแม่คะ บีน่าไม่อยากไป ให้คนเอาไปให้ก็ได้นิคะ”

“นั่นหลานเราทั้งสองคนนะลูก เอายาตุ๋นบำรุงนี่ไปให้พี่สะใภ้เราหน่อย แม่เคี่ยวเป็นชั่วโมงเลยนะ แม่โทรถามแล้วตอนนี้พี่สะใภ้เราอยู่ที่คอนโดด้วยกันทั้งคู่เลย จะได้ไปทีเดียวไม่เสียเที่ยว”

“บีน่า…”

“ไปเปิดหูเปิดตากับพี่ๆเขาบ้างอยู่แต่บ้าน ไม่เบื่อบ้างหรือไง ระวังเถอะจะกลายเป็นหมาหัวเน่า พี่ๆเขาแต่งานกันจะหมดละ เหลือแต่ตาภีม ถ้าตาภีมแต่งไปอีกคน ไม่มีใครสนใจน้องสาวคนนี้แล้วนะ”คุณหญิงมาลินีพยายามหว่านล้อมลูกสาวที่เอาแต่เก็บตัวอยู่บ้านไม่ยอมออกไปไหนให้ไปเปิดหูเปิดตา

“พี่ภีมเขาไม่สนใจบีน่าอยู่แล้วค่ะ”นั้นแหละคือคนที่เธอพยายามหนี คุณหญิงแม่ไม่เข้าใจเลย

“เมื่อก่อนเราตัวติดพี่เขาจะตาย งอนอะไรพี่เขาอีก”

“เปล่าค่ะ พี่บีน่าโตแล้ว ไม่ต้องให้ใครค่อยบอกคอยสอนตลอดเวลาแล้ว ให้พี่ๆเขามีเวลาส่วนตัวเถอะคะ”

“ตามใจ แต่วันนี้เอายาบำรุงนี่ไปให้พี่ๆเขาก่อน เดี๋ยวหนูวิวกับหนูยุดาจะรอ เพราะแม่บอกเขาไว้แล้ว”

“ก็ได้ค่ะ” บีน่ายอมทำตามที่คุณหญิงแม่เธอขออย่างเลี่ยงไม่ได้ เธอพยายามไม่เจอภีมตั้งแต่วันนั้นก็ร่วมๆเดือนแล้ว การพุ่งชนมันยากเกินความพยายามสำหรับเธอจริงๆ จะให้ทำเหมือนไม่คิดอะไรไม่รู้สึกอะไรคงยากสำหรับเธอแล้ว คนมันรักไปแล้วจะให้แกล้งว่าไม่รักได้ยังไง

บีน่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะถือกล่องยาตุ๋นที่คุณหญิงแม่เธอเตรียมไว้ให้หน้าบูดบึ้งไปขึ้นรถ

 

คอนโด

 

รามิล เดย์ และภีมนั่งสังสรรค์กันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

“ไงมึงไอ้ภีม ทุกวันนี้ยุ่งจนไม่มีเวลามาเจอเพื่อนเลยเหรอ”เดย์ถามขึ้น

“หึ คนที่ไม่มีเวลาคือพวกมึงเถอะ ตั้งแต่มีลูกมีเมียดูเป็นคนดีกันขึ้นมาเลย ถ้าจะติดลูกติดเมียกันขนาดนี้ ลืมไปเถอะว่ามีกูอยู่ ความโดดเดี่ยวทำอะไรกูไม่ได้หรอก”ภีมพูดประชดประชันเพื่อนรักทั้งสอง

“เหรอ โดดเดี่ยว กูเห็นมึงควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า”รามิลพูดกระแทกกลับอย่างไม่จริงจังนัก

“ก็แค่แก้เครียดเปล่าวะ งานก็ยุ่ง เพื่อนก็ไม่ว่างดื่มด้วย แล้ววันนี้เป็นห่าไรกัน ชวนกูมาคอนโด กูนึกว่าที่นี่จะร้างซะอีก”ภีมตอบกลับพร้อมกับยกแก้วกระดก

“ยุ่งก็หาคนมาช่วยดิวะ”รามิลพูดไปด้วยรินเหล้าใส่แก้วให้ภีมที่เพิ่งกระดกหมดแก้ว

“เออ จะได้ไม่มาเบียดเบียนเวลาพวกกูอยู่กับเมียไปช่วยงานมึง”เดย์พูด

 

“ใครใช้ให้ไอ้มิลไล่เลขากูออกละ”

“หาใหม่ดิวะ หรือจะให้แทนกับเชนไปช่วย”เดย์เสนอขึ้น

“ไม่อะ แค่พวกมึงสองคน ไอ้แทนกับไอ้เชนก็เหนื่อยพอแรงละ เดี๋ยวไอ้เจคนของพ่อกูจะมาช่วย”

“ช่วยหรือเฝ้า”รามิลพูดเหมือนรู้ทันต้องเป็นคำสั่งจากแม่ของภีมแน่ๆที่ห่วงลูกชายอยู่เรื่องเดียวคือเรื่องผู้หญิง

“หึ ก็น่าจะทั้งสองอย่างแหละ แม่ก็คงให้มาเฝ้ากูด้วย ฮ่าๆ”

ขณะที่ทั้งสามกำลังสนทนาอย่างสนุกสนานวิวก็เดินเข้ามา

“เดย์ เดี๋ยวคุณแม่ให้คนเอายาตุ๋นบำรุงมาให้วิวกับยุนะคะ รอรับด้วย”วิวเดินเข้ามากบอกคนรักพร้อมกับนั่งลงข้างๆเขา

“ได้ครับ”เดย์รับคำสั่งเสียงสุภาพ จนภีมกระตุกยิ้มที่มุมปาก

“หนุ่มๆคะ ฉันได้ไวน์ตัวใหม่มา ลองชิมให้หน่อยสิ”ยุดาเดินเข้ามาพร้อมกับถือถาดที่มีแก้วไวน์วางอยู่สามแก้ว”

“กินได้แน่นะ”ภีมพูดออกมาเชิงแหย่เล่น

“แน่นอน ทำไมจะกินไม่ได้ละ นายลองก่อนเลย”ยุดายื่นแก้วไวน์ให้ภีม เขารับไปแล้วกระดกจนหมดแก้ว

“รสชาติมันแปลกๆนะ”ภีมพูดออกมาพร้อมกับทำหน้าหยึย

“เหรอ ไม่อร่อยเหรอ”ยุดาแกล้งทำหน้าเศร้า

รามิลกับเดย์ลองยกแก้วไวน์ดื่มดู

“อืม รสชาติไม่เลวนิ”รามิลพูดออกมาพร้อมกับหันไปถามความเห็นจากเดย์

“ก็ดีนะ”เดย์พูดออกมาหลังจากจิบดูเล็กน้อย

“ร้อนวะ เปิดแอร์ยังวะ”ภีมพูดออกมาอย่างหงุดหงิด

“เปิดแล้ว กูไม่เห็นร้อนเลย”เดย์ขมวดคิ้วตอบเพราะอุณหภูมิภายในห้องแทบจะหนาวเลยก็ว่าได้

“เอาล่ะ คงกำลังออกฤทธิ์แล้ว เรากลับกันเถอะ”อยู่ๆยุดาก็พูดขึ้นท่ามกลางความมึนงงของทุกคน

“เธอหมายถึงอะไรออกฤทธิ์เหรอที่รัก”รามิลหันมาถามแฟนสาวให้คลายสงสัย ก่อนจะได้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเธอกลับมา

“ฉันก็แค่ชำระแค้น จำไม่ได้เหรอ ว่าเคยทำอะไรกับฉันไว้”ยุดาพูดพร้อมกับมองหน้าภีมอย่างผู้ชนะ แค้นนี้ต้องชำระ ภีมต้องรู้สึกเหมือนที่เธอเคยโดน

สิ้นคำพูดของยุดา ภีมหันไปมองแก้วไวน์สลับกับหน้าของยุดาอย่างนึกอะไรออก

“อย่าบอกนะ ว่าเธอ…”ภีมนึกถึงเรื่องที่เขาเคยทำไว้กับยุดา นึกว่าเธอจะลืมไปแล้วซะอีก

“ไปกัน”ยุดาดึงมือแฟนหนุ่มให้ลุกขึ้น พร้อมกับบอกให้วิวและเดย์ลุกตาม

“อะไรกันวะ”เดย์ถามขึ้น

“เดี๋ยวเล่าให้ฟัง เราไปกันก่อนดีกว่าปล่อยให้คนแถวนี้หาที่ระบายเอาเอง”ยุดาตอบพร้อมกับดันร่างทุกคนให้เดินออกไป

“ยัยตัวแสบฝากไว้ก่อนเถอะ” ภีมเริ่มรู้สึกร้อนรุ่มตะโกนไล่ตามออกไป

“โชคดีเว้ยเพื่อน”รามิลที่พอจะเดาออก ทิ้งท้ายไว้ก่อนจะปิดประตู

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว