email-icon

😊สนับสนุนเป็นชุดมีส่วนลดนะคะ 😊ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน **เลือกอ่านตอนที่ 38 แค่ตอนเดียวนะคะ รับประกันความสนุก

คุณชายเย็นชา ยัยหนูผี EP 1

ชื่อตอน : คุณชายเย็นชา ยัยหนูผี EP 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.3k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2564 22:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณชายเย็นชา ยัยหนูผี EP 1
แบบอักษร

#คุณชายเย็นชา #ยัยหนูผี

**บีม

สวัสดีครับผมบีม  ทุกคนคงรู้จักผมแล้วถ้าได้อ่านในเรื่องขอเจสัน  แต่คงยังรู้จักไม่หมด ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการเลยล่ะกันครับ ผม บีม  บดินทร์  ส่วนนามสุกลขอเก็บไว้เป็นความลับแล้วกันครับ  ครอบครัวผมประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการส่งออกรถยนต์รายใหญ่ของประเทศ  ผมมีพี่ชายอยู่หนึ่งคน ครอบครัวผมเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเลยก็ว่าได้  ซึ่งตอนนี้พี่ชายผมขึ้นแท่นเป็นประธานบริหารบริษัทของเราอยู่ ส่วนผมก็เป็นรองประธาน   ป๊ากับม๊าก็ไปฮันนีมูนเที่ยวรอบโลก สบายกันไปเลย ส่วนนิสัยผมเหรอก็เป็นคนเย็นชา เงียบขรึม ใครๆเขาก็ว่าผมเป็นแบบนั้นนะ ผมว่าผมก็ไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอกแค่ขี้เกียจพูด  (ขี้เกียจพูด แล้วคนอื่นจะเข้าใจไหมคุณชาย)

กริ้งงงงงง

“ครับม๊า”

“บีมลูกอยู่ไหน”

“คอนโดครับ”

“ตอนเย็นกลับบ้านหน่อยได้ไหมลูกม๊ามีเรื่องจะคุยด้วย”สงสัยจะกลับมาจากเที่ยวยุโรปแล้ว

“ครับ”

ตอนนี้ผมอยู่คอนโดไม่มีเรียน ตอนเย็นว่าจะเข้าผับซะหน่อยก็โดนเรียกตัวกลับบ้านซะงั้น ไม่รู้ว่าม๊ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย

และตอนนี้ผมก็ได้มาอยู่ที่บ้านแล้ว   บ้านที่ผมไม่ได้กลับมาเป็นเดือนๆ  ก็ไม่รู้จะกลับมาทำไมกลับมาก็ไม่มีใครอยู่มีแต่แม่บ้าน ป๊ากับม๊าก็ไปเที่ยวกัน  ส่วนพี่ชายผมก็อยู่คอนโดส่วนใหญ่

“บีมมาแล้วหรอลูก”

“ครับ”ผมตอบออกไปเพียงแค่สั้นๆและเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาต้องข้ามกับท่าน

“ม๊ามีเรื่องจะขอให้ลูกช่วยหน่อย”

“เรื่องอะไรครับ”ว่าแต่ป๊าหายไปไหนตั้งแต่มายังไม่เห็นเลย

“คือ ว่า ม๊าจะฝากคนให้ไปอยู่ด้วยกับบีมหน่อยนะลูก”คนมาอยู่ด้วย นี่ม๊าคิดอะไรอยู่ ท่านก็รู้ว่าผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย

“ครับ”แต่ผมก็ได้แค่พูดออกไปแค่สั้นๆผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เพราะยังไงท่านก็หาทางอ้อนให้ผมใจอ่อนอยู่ดี

“ขอบคุณมากนะลูกเดี๋ยวอาทิตย์หน้าพอมหาลัยเปิด น้องจะเข้าไปอยู่ด้วยเลย  ม๊าขอตัวไปหาป๊าก่อนนะ ไปดูซะหน่อยว่าปลูกดอกกุหลาบให้ม๊าถึงไหนแล้ว”พูดจบม๊าผมก็รีบเดินออกไปทันที น้องเหรอ แสดงว่าเป็นน้องผม ลืมถามเลยว่าผู้หญิงผู้ชาย คงจะเป็นผู้ชายล่ะมั้งม๊าคงไม่กล้าเอาผู้หญิงมาอยู่กับผมหรอก  นี่ก็ยังไม่ดึกมากเข้าผับหน่อยดีกว่า

หนูดี

สวัสดีค่ะทุกคนหนูดีมาแล้ว ฉันหนูดีสาวสวยน่ารัก เซ็กซี่ขี้เล่น เล่นขี้ เอ้ย  ไม่ใช่แระ สาวสวยน่ารักเซ็กซี่ ขี้เล่นเป็นกันอง   เฟรนรี่ 55+  ฉันพึ่งกลับมาจากต่างประเทศหลังจากที่ไปเรียนที่นั่นมาหลายปีด้วยความที่โดนเรียกตัวกลับมา  ด้วยเหตุผลอะไรนั้น ฉันยังไม่ทราบรู้แต่ว่าป๊ากับม๊าอยากให้กลับทั้งที่ฉันเรียนอยู่ปีสองแล้ว ท่านบอกว่าไม่เป็นไรย้ายมาเรียนที่ไทยก็ได้เพราะเจ้าของมหาลัยเป็นเพื่อนกันเรื่องนี้ไม่อยาก ฉันก็เลยไม่ขัดศรัทธา ด้วยความที่คิดถึงบ้านเกิดอยู่แล้ว

“หนูดีลูกจะไปไหน ดึกดื่น”

“ไปเลี้ยงฉลองกับเพื่อนๆค่ะม๊า”และตอนนี้ฉันก็กำลังจะไปเลี้ยงฉลองการกลับมากับเพื่อนๆตัวแสบที่ผับ

“ลูกพึ่งกลับมาเองนะ น่าจะพักผ่อน”เสียงม๊าถามด้วยความเป็นห่วง

“นิดหน่อยค่ะ หนูดีสัญญาว่าจะไม่ดื่มเยอะ”

“ก็ได้จ๊ะ  แต่พรุ่งนี้ม๊ามีเรื่องจะคุยด้วยนะ อย่าลืมล่ะ”

“โอเคค่ะ ไปแล้วนะคะ จุ๊บ”ฉันบอกท่านออกไปด้วยความร่าเริงอย่างนี้แหละครอบครัวฉันท่านไม่ห้ามเรื่องเที่ยวหรือดื่มแต่ต้องรู้จักขอบเขตและรู้จักดูแลตัวเอง   ไม่งั้นท่านจะไว้ใจส่งฉันไปเรียนที่เมืองนอกเมืองนาหรอ

ตอนนี้ฉันก็บึ่งรถมาที่ผับชื่อดังแห่งหนึ่งบอกเลยว่าเส้นทางนี้ไม่ค่อยคุ้นเท่าไหร่ แต่พวกเพื่อนตัวดีนี่ยังให้ฉันมาคนเดียวโดยไม่ไปรับ เหตุผมของพวกมันคือ พวกมันอยู่ใกล้ผับแล้วฉันอยู่ไกลไม่อยากเสียเวลา มันเลยให้ฉันขับรถมาเอง ฉันใช้เวลา 1 ชั่วโมงเต็มในการเดินทางในที่สุดก็ถึงที่หมาย ไอ้พวกเพื่อนบ้าก็โทรจิกอยู่นั้นแหละ ไม่รู้อะไรนักหนา

“ฉันมาถึงแล้วนะพวกแก ออกมารับเลย”  ฉันโทรให้เพื่อนออกมารับฉันยังไม่แนะนำเพื่อนให้ทุกคนรู้จักใช่ไหมเดี๋ยวเจอหน้าพวกมันก่อนนะ ค่อนแนะนำเรียงตัว

“โอเคๆ รออยู่ข้างหน้านะ”ฉันวางสายแล้วรอพวกนั้นออกมารับ

“ยัยหนูดี”สักพักฉันก็ได้ยินเสียงแหลมๆเรียกชื่อฉัน

“หวัดดีอภิเดช”ฉันทักทายมันออกไปด้วยท่าทางกวนประสาท

“อ๊ายยย ปากเสียยัยหนูผี ฉันอ๊อดซี่ย่ะ”แล้วเสียงโวยวายก็ตามมา ใช่แล้วค่ะคนนี้คืออภิเดชหรืออ๊อดซี่เพื่อนชายใจสาวของฉัน เราสนิทกันมากก่อนที่ฉันจะไปเรียนต่างประเทศ

“ฉันก็ชื่อหนูดี ไม่ใช่หนูผี พูดไม่ดีมีตบคะ”

“ว๊ายแรงนะยะหล่อน  ยัยหนูดีคนเดิมเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้หายไปไหนสะล่ะ”

“ยัยนั้นตายไปแล้วย่ะ ทุกวันนี้มีแต่หนูดี สาวสวยเซ็กซี่ ขยี่ทุกเม็ด ฮ่าๆๆๆๆๆ”พอฉันพูดจบเสียงหัวเราะของเราสองคนก็ดังขึ้นพร้อมกัน ใช่แต่ก่อนฉันเป็นคน

เรียบร้อยน่ารักแต่มันเปลี่ยนไปแล้วสังคมทุกวันนี้มันทำให้ฉันต้องยืนอยู่กับมันให้ได้ แรงมาแรงตอบ ร้ายมาร้ายตอบ  แต่ถ้าใครดีมาก็ขอดูก่อนว่าดีแตกรึป่าว เพราะคนทุกวันนี้รู้หน้าไม่รู้ใจ ทำดีหวังผลไม่ค่อยมีใครจริงใจ

“ย่ะ ทุกวันนี้สวยจนจำไม่ได้นะ ไปเถอะพวกนั้นรอแกแย่แล้ว”พูดจบเราสองคนก็เดินเข้ามาในผับ ตลอดทางที่เราสองคนเดินเข้ามาก็มีสายตาหลายคู่จับจ้องเรา อ๊อดซี่เป็นชายใจสาวที่หล่อมากพูดเลยถ้าผู้หญิงคนไหนที่ไม่รู้ว่าเป็นนะ หลงเสน่ห์มันทุกราย  อย่างเช่นตอนนี้สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เราทั้งชายและหญิงแต่เราสองคนก็ไม่สนใจ อ๊อดซี่มันจับมือฉันเดินมาจนถึงโต๊ะ  ซึ่งเป็นโต๊ะที่อยู่ข้างเวทีติดบรรไดน่าจะเป็นทางขึ้นชั้นสอง

“วาวๆๆ สาวสวยที่ไหนเดินมากับสุดหล่อ อภิเดชของเราเนี่ย”เสียงแซวดังขึ้นเมื่อเราสองคนเดินมาถึงโต๊ะ เสียงนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากยัยลูกปลาวาฬเกยตื้น เตี้ยมอต้อ ฮ่าๆๆ ดูพูดให้เพื่อน

“เดี๋ยวตบปากฉีกเลย”เสียงชายใจหญิงดังขึ้นเมื่อเพื่อนเรียกชื่อจริง

“ยัยปลาคิดถึงแกจัง มาๆจุ๊บหน่อย”ฉันเดินเข้าไปหามันแล้วดึงมันเข้ามากอดเราสองคนก็จุบแก้มซ้ายแก้มขวากันคนล่ะทีด้วยความคิดถึง

“นี่ แล้วฉันล่ะแกไม่คิดถึงฉันหรอ”เสียงเล็กเสียงน้อยดังขึ้นจากด้านหลังของเพื่อนสาว

“แหม่ ใครจะไม่เพื่อสาวน่ารักเซ็กซี่ไม่แพ้ฉันคนนี้กันล่ะ ฮ่าๆ ยัยอินทรีย์”เพื่อนสาวของฉันอีกคนคืออิน เราสองคนมีอะไรคล้ายๆกันหลายอย่าง จึงทำให้เราสองคนสนิทกันมาก

“ยัยหนูผี ฉันชื่ออินเฉยๆยะ”เสียงหวีดแปดหลอดดังขึ้นเมื่อฉันเพิ่มเติมชื่อให้กับมัน

“โอ๋ๆๆ ไม่งอนนะ มาๆๆเดี๋ยวหนูดีกอดปลอบ”ว่าแล้วฉันก็เดินไปหามันเราสองคนสวมกอดกันอย่างแนบแน่น

“พอๆเลยพวกหล่อน เลิกซึ่งแล้วมาดื่มกันได้แล้ววันนี้ไม่เมาไม่เลิก”เสียงชายใจหญิงนามว่าอ๊อดซี่ดังขัดจังหวะการกอดกันของเรา นี่แหละค่ะ เพื่อนของฉัน  ฉันสนิทกับพวกมันก่อนที่จะไปเรียนต่อ เราสี่คนติดต่อกันตลอดจนฉันกลับมาวันนี้พวกมันเลยนัดฉันออกมาเลี้ยงตอนรับ

“แหม่แกก็คนมันคิดถึงนี่นา เนาะยัยอิน”ลูกปลาโต้แย้งขึ้น

“ใช่”ยัยอินอีกคน

“ยะ ฉันก็คิดถึงพวกแก ต่อไปพวกแกจะเบื่อฉันเลยล่ะเพราะว่าฉันจะย้ายมาเรียนที่นี้”ฉันพูดออกไปด้วยความตื่นเต้น

“จริงอ่ะดีใจจัง”ยัยอินกระโดนมากอดฉันด้วยท่าทางดีใจ

“แกจะมาต่อปีสองที่นี้หรอ”

“ใช่จ๊ะ ป๊ากับม๊าฉันเป็นเพื่อนกับเจ้าของมหาลัยที่นี่น่ะเลยไม่มีปัญหาอะไรมาก”

“มหาลัยอะไรวะแก”ยัยลูกปลาถามขึ้น

“อืม รู้สึกจะชื่อมหาลัย......นี่แหละ”ฉันบอกชื่อมหาลัยกับพวกมันออกไป

“เฮ้ย จริงดิงั้นแสดงว่าแกเรียนมหาลัยเดียวกันกับพวกฉันน่ะสิ ดีใจจัง”ยัยอินพูดออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ

“จริงดิ ก็ดีนะเพราะฉันก็ไม่อยากหาเพื่อนใหม่”ฉันไม่อยากจะมีเพื่อนเพิ่มเท่าไหร่เพราะทุกวันนี้หาคนจริงใจยาก ไปอยู่เมืองนอกฉันก็มีเพื่อนแค่กี่คน

“จริงสิ ว่าแต่แกเรียนคณะอะไร”เราสี่คนคุยกันไปดื่มกันไป โยกไปตามเสียงเพลงที่มีดีเจสาวสุดสวยเล่นอยู่บนเวทีข้างซ้าย ดีเจคนนั้นดูสวยและเท่มากอ่ะแถมยังเก่งอีกตากหาก

“เอ่อ  แกว่าอะไรนะ”เพราะมั่วแต่มองดีเจอยู่ฉันไม่ได้ยินที่เพื่อนพูด

“ฉันถามว่าแกเรียนคณะอะไร”

“อ่อ เรียนบริหารหน่ะ”ฉันตอบออกไปแค่สั้นๆ

“น่าเสียดายจังพวกฉันสามคนเรียน อักษร..”

“เลิกๆพูดเรื่องเรียน มาสุนกก่อนดีกว่า”ฉันพูดออกไปแค่นั้นพวกเราก็กับมาเฮฮากันต่อ ตอนนี้เราดื่มกินกันอย่าสนุกสุดเหวี่ยง บางครั้งก็มีพวกหนุ่มๆเข้ามาขอชนแก้วด้วยเป็นระยะแต่ถูกเพื่อนสาวอ๊อดซี่ของเรากันท่าไว้หมด เลยไม่มีใครสามารถเข้ามาใกล้ได้

จนกระทั้งตอนนี้สายตาฉันได้จับจ้องอยู่ที่ผู้ชายคนหนึ่ง เขากำลังเดินขึ้นไปบนชั้นสองของผับ สูงขาวหล่อมาก ดูน่าค้นหาฉันล่ะสายตาจากเขาไม่ได้เลย

“เฮ้ยยัยหนูดีแกมองอะไรวะ”จนกระทั้งยัยลูกปลาเรียกฉัน ฉันจึงได้สติ

“แกรู้จักผู้ชายคนนั้นไหม”ฉันหันไปถามมันแล้วชี้ให้มันดูผู้ชายคนนั้นที่กำลังจะเดินลับสายตาเราไป

“เฮ้ย  อย่าบอกนะว่าแกสนใจเขา”มันร้องออกมาด้วยความตกใจ

“อะไรวะ”แล้วสองคนที่อยู่ด้านหลังก็เข้ามาสมทบเมื่อเห็นยัยลูกปลาร้องขึ้น

“ก็อะไรล่ะ ถ้ายัยหนูผีของเราไม่ไปสนใจคุณชายแสนเย็นชาเข้าอ่ะ”คุณชายเย็นชาหรอ

“ใครวะแก”ฉันถามออกไปด้วยความสงสัย

“ก็คนที่แกชี้ให้ฉันดูนั้นไง”

“อย่าบอกนะว่าแกสนใจคุณชายบีม”ชื่อบีมงั้นหรอ  เย็นชาอีกต่างหากน่าค้นหาชะมัด

“ใช่ เขาเป็นใครอ่ะแก เขาดังมากหรอ อยากได้อ่ะ”ฉันถามออกไปด้วยความอยากรู้  อยากได้อ่ะบอกเลย ฮ่าๆๆ

“แรด”สามเสียงพูดขึ้นพร้อมกันหลังจากที่ฉันพูด พวกนี่เพื่อนจะมีผัว เอ้ย ไม่ใช่ๆเพื่อนจะมีแฟนทำไมชอบขัด

“พวกแกอ่ะ ก็คนมันอยากได้อยากโดนอ่ะ หล่อตรงสเป็ค  เย็นชา ชอบอ่ะ”ฉันทำหน้าเพ้อฝันทันทีแล้วกำลังวาดฝันอันสวยงามของฉันกับคนที่เพื่อนเรียกว่าคุณชาย จนกระทั้ง

“โป๊ก”เสียงมะเหงกลงที่หัวฉันทันที

“โอ้ย   เจ็บนะพวกแกนี่”

“นี่หล่อน ฉันจะบอกอะไรให้นะ ถ้าหล่อนคิดจะงาบคุณชายเย็นชานั่นบอกเลยว่าไม่มีทางสำเร็จ”อ๊อดซี่กำลังอธิบายให้ฉันฟัง

“ทำไมวะมันได้ยากขนาดนั้นเลยหรอ หรือว่าเขาจะ..”ฉันรีบพูดไปตามที่คิด เขาคงไม่เป็นเพื่อนสาวของฉันใช่ไหม  ม่ายยยยนะเสียงของหมดเลย คนสวยไม่ยอม

“ไม่ใช่ย่ะ ฟังก่อน แกนี่ชอบมโนเก่งจริงๆ”

“แหะๆ  ว่ามาๆก็แกบอกว่าไม่มีทางฉันก็นึกว่าเขาเป็นเพื่อนสาวนะสิ”ฉันพูดออกไปอย่างที่ใจคิด

“ที่ฉันจะบอกแกอ่ะ เขาหน่ะไม่ใช่ได้ยากหรอก ถ้าแกไม่จริงจังอ่ะเขาเอาแกแน่นอน  แต่ถ้าแกคิดจะจริงจังแกไม่มีทางได้เขา”อ่อ  เป็นพวกฟันแล้วทิ้งว่างั้น

“และอีกอย่าง ฉันว่าเขาดูน่ากลัวยังไงไม่รู้ไม่มีใครกล้าเข้าไปคุยกับเขาเท่าไหร่ เพราะเขาเป็นคนที่พูดน้อยมาก”ยัยลูกปลาพูดเสริมขึ้น

“เขายังเป็นเพื่อนกับเจ้าของมหาลัยด้วยนะ”ยัยอินพูดขึ้น เป็นเพื่อนเจ้าของมหาลัย ไหนป๊ากับม๊าบอกว่าเป็นเพื่อนกับเจ้าของมหาลัยไง

“เพื่อนเจ้าของมหาลัย แต่ป๊ากับม๊าฉันบอกว่าก็เป็นเพื่อนกับเจ้าของมหาลัยเหมือนกันนะ เขามีเพื่อนแก่ขนาดนั้นเลยหรอ”

“โอ้ย ยัยหนูผี แกโง่หรือซื่อบื้อกันแน่ ป๊ากับม๊าแกจะมามีเพื่อนรุ่นเดียวกับคุณชายเย็นชาได้ไง ปวดประสาทมีเพื่อนโง่”ยัยอ๊อดซี่มันด่าฉันทางอ้อมใช่ม่ะ บ้างครั้งหนูดีคนสวยก็ไม่ทันคนนะ สมงสมองก็มีเอ๋อบางบ้างเวลา

“แกด่าว่าฉันโง่หรอ”

“เออ นะสิ”สามเสียงประสานกันขึ้นอย่างพร้อมเพียง

“พวกแกอ่ะ งั้นแกก็รีบเล่ามาเลย”ฉันทำหน้างอนๆใส่พวกมัน ตอนนี้เสียงเพลงเปลี่ยนเป็นเพลงช้า เพื่อให้คนได้ผ่อนคลาย เราสามคนก็คุยกันโดยไม่สนใจคนรอบข้างหัวข้อการสนทนามีแต่เรื่องของคุณชายเย็นชาคนเดียว

“เอาล่ะๆ ฟังนะ เพื่อนคุณชายที่เป็นเจ้าของมหาลัยหน่ะเป็นลูกชายของเจ้าของมหาลัยคนเก่า เขาเข้ามาบริหารเมื่อสองปีก่อน และยังเป็นนักศึกษาอยู่ที่นี่ด้วยนะ แบบบริหารด้วยเรียนไปด้วยอ่ะ  บอกเลยคนนี้อ่ะ หล่อมากกกกก    ขรึมๆเหมือนกัน แต่โหดกว่า เจ้าระเบียบ แต่คนนี้ยุ่งไม่ได้แล้วเพราะมีแฟนแล้ว  นั้นไงแฟนเขา”อ๊อดซี่เริ่มร่ายประวัติเพื่อนของคุณชายเย็นชาชาเย็นให้ฉันฟัง แล้วชี้มื้อไปที่แฟนสาวของเจ้าของมหาลัย

“เฮ้ย ดีจีสาวสุดสวยคนนั้นหรอแฟนเจ้าของมหาลัย”

“ใช่น่ะสิ เรื่องของสองคนนี้อ่ะยาวมากเล่าทั้งวันก็ไม่หมด แต่ฉันว่าแกคงไม่อยากรู้หรอกใช่ม่ะ”

“ใช่  ฉันอยากรู้เรื่องของคุณชายมากกว่า”ตอนนี้ฉันไม่อยากรู้เรื่องของใครทั้งนั้นนอกจากเรื่องของผู้ชายเย็นชาคนนั้น

“ย่ะ แต่คุณชายยังมีเพื่อนอีกคนหนึ่งนะ ชื่อมาร์ค คนนี้อ่ะหล่อ ไม่แพ้กัน ไม่หยิ่ง อารมณ์ดี ขี้เล่นน่ารัก ยังไม่มีแฟน สเปคอ๊อดซี่ ฮ่าๆๆๆ”ฉันมองอ๊อดซี่มันเล่าไปพร้อมกับทำหน้าเพ้อฝันไป บ้างก็หัวเราะ นี่เสียงภาพจน์หมด เสียดายหน้าตามันวะ  โลกนี้อยู่ยากขึ้นทุกวัน

“เพ้อเจ้อ”เราสามคนยัยอิน ยัยลูกปลาและฉันพูดขึ้นพร้อมกัน ดับฝันของนางทันที

“พวกแกอ่ะ นี่แหละเพื่อนสนิทเขามีสามคนแค่นี้แหละ นอกนั้นก็เป็นเพื่อนที่ไม่สนิทอยู่ในคณะนั้นแหละ”มันสาธยายออกมาจนจบ  ทำไมเพื่อนน้อยจังคงเหมือนฉันนั้นแหละเพื่อนน้อยเหมือนกัน ดูเหมือนเราจะมีอะไรคล้ายๆกันนะ ฮ่าๆๆ เกี่ยวกันป่ะ

“แกนี่รู้ดีจริงนะ”ฉันแขวะมันนิดหน่อยอยากรู้เรื่องใครต้องถามมัน

“ใครๆเขาก็รู้ทั้งนั้นแหละ พวกเขาดังจะตายแต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งหรอก”มันอันตรายแค่ไหนถึงไม่มีใครกล้ายุ่ง

“ทำไมวะพวกนั้นน่ากลัวขนาดเชียว”ฉันถามออกไปด้วยความสงสัย

“ก็ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าไม่มีใครไปยุ่งกับพวกเขาถ้าเขาไม่มายุ่งกับเราเอง”อ่อ คล้ายๆเป็นพวกมีอิทธิพลว่างั้น

“นี่แกฉันว่าอย่าไปยุ่งกับเขาเลย ดูเขาเป็นคนเข้าถึงยากฉันว่าคนพูดมากแบบแกถ้าไปอยู่กับเขาแกคงอกแตกตาย”ยัยลูกปลาพูดขึ้นอีกคน

“ทำไมวะ”

“เพราะเขาจะพูดกับแกนับคำได้”

“ขนาดนั้นเลย”มันจะแค่ไหนกันฉันทำสีหน้าครุ่นคิดแล้วทำหน้าเจ้าเล่ห์ออกมา น่าลอง ฉันนี้แหละจะทำให้เขาพูดมากเอง

“ใช่ นี่อย่าบอกนะว่าแกเอาจริง”ยัยอินถามฉันด้วยสีหน้าตกใจเมื่อมันเห็นฉันทำหน้าเจ้าเล่ห์

“ทำไมอ่ะ ก็เขาตรงสเปคฉันอ่ะ นานๆทีจะเจอคนถูกใจ พวกแกต้องช่วยฉันนะ”ฉันบอกพวกมันออกไปด้วยท่าทางจริงจัง

“ฉันว่าแกหาทางเข้าถึงตัวเขาให้ได้ก่อนเถอะ  ค่อยมาหาทางว่าจะจีบเขายังไง”

“นั้นแหละพวกแกต้องช่วยฉัน”ฉันบอกพวกมันอีกครั้ง

“เฮ้อ”เสียงพวกมันถอนหายใจออกมาอย่างพร้อมเพียงกันมันหน้าหนักใจขนาดนั้นเลยรึไง

“เดียว ก่อนที่แกจะคิดจริงจังกับเขาฉันมีอีกเรื่องจะบอกแก เรื่องนี้เป็นข่าววงในมาก “อ๊อดซี่ทำท่าทำทางกระซิบกระซาบเหมือนมันเป็นความลับ

“เรื่องอะไรของแกวะความลับมากหรอ”ฉันถามออกไป

“ใช่ แล้วฉันสองคนรู้รึป่าว”ยัยลูกปลาถามขึ้น

“ไม่ แกสองคนก็ไม่รู้ เดี๋ยวๆอย่าพึ่งมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น ฉันก็พึ่งรู้เรื่องนี้มาไม่นานเหมือนกันเลยไม่ได้เล่าให้พวกแกฟัง”อ๊อกซี่รีบแก้ตัวกลัวเพื่อนจะโกรธ

“โอเค เล่ามา”ยัยอินพูด

“ก้มหัวมาๆ”มันบอกให้ก้มหัวลงไปหามัน ความลับระดับชาติรึไงวะ แต่พวกฉันก็ทำตามมันนะ เพราะความอยากรู้

“คืองี่ ข่าววงในบอกมาว่า คุณชายเย็นชาของเราแอบชอบ ไม่สิต้องไม่ใช้คำว่าแอบ เพราะว่าคุณชายของเราหน่ะไปบอกชอบผู้หญิงคนหนึ่งแต่โดนปฏิเสธ”พอมันพูดแค่นั้นใจฉันก็รู้สึกโหวงๆขึ้นมาทันที อะไรวะหนูดีเจอหน้าเขาไม่กี่นาทีแกเป็นได้ขนาดนี้เลยหรอ แล้วที่บอกว่าเขาไปสารภาพรักเนี้ยแสดงว่าเขามีคนที่ชอบแล้วสิ

“จริงหรอวะแก ใครเป็นคนที่โชคดีคนนั้นและใครที่กล้าปฏิเสธเขาวะ”ยัยลูกปลาถามขึ้นด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ ใช่ฉันก็อยากรู้เหมือกันใครกันที่กล้าปฏิเสธผู้ชายที่น่าดึงดูดแบบเขากันนะ

“อย่า พึ่งขัดสิกำลังจะเล่าเนี้ย  พวกแกคงแอยากกันใช่ไหมล่ะว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร  บอกเลยฉันเองก็ไม่รู้”

“โอ้ย พวกแกอ่ะ ตบหัวฉันทำไม”ใช่ค่ะ   ทุกคนฟังไม่ผิด พอมันบอกไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร พวกเราก็ลงฝ่ามืออรหันใส่มันทันทีโทษฐานที่ทำให้อยากแล้วจากไป

“ก็แกทำให้อยากแล้วจากไปทำไมล่ะ”ฉันบอกไปอย่างอารมณ์เสีย

“ก็มันเป็นข่าววงในนี่หว่า เขาบอกมาแค่นี้อ่ะ”

“ฉันว่าเราหยุดคุยกันเรื่องนี้กันเถอะ ส่วนเรื่องว่าจะเข้าหาเขายังไงค่อยหาทางอีกที มาสนุกกันดีกว่า”ยัยอินเป็นคนพูดขึ้น

“ใช่ๆ ฉันว่าเราไปเต้นกันเถอะ”ยัยลูกปลาก็เสริมทับ

“โอเคๆ”ฉันบอกพวกมันออกไปแล้วพวกเราสี่คนก็ไปเต้นกันอย่างสนุกสนานโดยมีอ๊อดซี่สุดหล่อของเรากันท่าพวกผู้ชายไม่ให้เข้าใกล้******

พอเต้นจนเหนื่อยเราก็แยกย้ายกันกลับ ฉันเอาแต่คิดถึงเรื่องผู้ชายเย็นชาคนนั้น ฉันนี่เป็นเอามากนะ เฮ้อ นอนดีกว่าพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

มาแล้วววววววววววววววววววววววววววววววว

ไม่รู้จะถูกใจรีดเดอร์ที่น่ารักรึป่าว  แต่ไรท์ก็จะพยายามให้เต็มที่น๊าาาา  เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ

เม้มต์เยอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยจร้าาาาา

สอบถาม ทวงถาม พูดคุยกับไรท์ได้ที่เพจนะคะ

>

Mivsig/ พิชามญธุ์

ความคิดเห็น