ร่ายลีลา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกมกามที่แสนเร่าร้อน 3

ชื่อตอน : เกมกามที่แสนเร่าร้อน 3

คำค้น : สวาทลับกับสามีเพื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 30k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2559 11:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกมกามที่แสนเร่าร้อน 3
แบบอักษร

ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์...

 

            หญิงสาวชาวไทยผู้ที่มีความงดงามตั้งแต่ศีรษะลงมาจรดปลายเท้าดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้างให้หันมาทองที่เธอกันเป็นตาเดียวชาครียา กุลรังสรรค์ สาวร่างสวยยืนรอเพื่อนรักที่บอกว่าจะเดินทางมารับเธอด้วยตัวเองอยู่ที่อาคารผู้โดยสารขาเข้า ดวงตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อนนั้นมองแต่นาฬิกาข้อมือเพราะเวลาที่อิงอรเพื่อนรักของเธอนัดหมายเอาไว้มันล่วงเลยมากว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว

            “ยัยครี!!! ชาครียาฉันมาแล้ว”

            เสียงตะโกนร้องเรียกชื่อเธอทำให้ใบหน้าสวยหวานนั้นต้องรีบหันไปตามเสียงเรียกร้องที่มาพร้อมกับร่างอวบอัดมีน้ำมีนวลของเพื่อนรักก็โผเข้ามากอดเธอเอาไว้

            “ยัยบ้านี่!!! ทำไมแกเพิ่งมา ฉันยืนรอแกจนขาแข็งแล้วรู้ไหมนี่”

            เป็นการต่อว่าต่อขานที่ไม่จริงจังเท่าไรนักก่อนที่ร่างสวยของเธอจะโผเข้าหาเพื่อนรักที่โอบรัดเธอเอาไว้แล้วก่อนหน้านี้

            “พอก่อนๆ ยังครีเราสองคนเวอร์ไปแล้ว เราไม่ได้เจอหน้ากันแค่เดือนเดียวเท่านั้นเอง ทำเหมือนไม่ได้เจอกันมาเป็นปียังงั้นแหละ”

            “แกนั่นแหละที่เวอร์ยัยอร”

            “อะแฮ่ม!!!

            เสียงกระแอมไอดังมาจากร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างหลงอิงอร เจมส์ จาคอปสามีป้ายแดงของหญิงสาวนั้นเห็นว่าทั้งสองใช้เวลาทักทายกันอย่างสนุกสนานโดยที่ภรรยาของเขานั้นไม่ได้แนะนำให้เขารู้จักเพื่อนรักของเธอด้วยเลย

            “อุ้ย!!! ขอโทษนะคะเจมส์อรลืมคุณไปเลย ยัยครีนี่เจมส์สามีของฉันเอง เป็นไงล่ะหล่อเหมือนในรูปเปล่า”

            ชาครียาหญิงสาวผู้มาเยือนได้แหงนเงยใบหน้าสวยของตัวเองมองสามีของเพื่อนตามที่เธอแนะนำให้รู้จัก และเพราะใบหน้าที่หล่อเข้มราวกับเทพบุตรก็ทำให้เธอตกตะลึงไปกับความหล่อเหลาของสามีเพื่อนจนตาค้าง และเผลอมองใบหน้าหล่อเข้มนั้นเสียเพลินตา

            “ยัยครี!!!

            เสียงเรียกของเพื่อนรักทำให้เจ้าของแววตาฉ่ำเยิ้มที่มองสามีของเพื่อนนั้นรู้สึกตัวขึ้นมาทันที

            “อ้อ!!! สวัสดีค่ะเจมส์ยินดีที่ได้พบคุณนะคะ”

            หญิงสาวพูดทักทายก่อนที่จะยื่นมือออกไปทักทายกับเขาตามธรรมเนียม

            “สวัสดีครับชาครียา ผมได้ฟังเรื่องราวของคุณจากอิงอรมานานแล้ว ยินดีนะครับที่คุณมาเยี่ยมเยียนเรา”

            ชายหนุ่มเอ่ยตอบคำทักทายของเธอกลับมาพร้อมกับส่งมือไปจับมือเธอไว้ โดยที่เขาไม่ทันได้สังเกตอาการของเพื่อนภรรยาเลยว่าเธอนั้นเป็นอย่างไรบ้างในช่วงเวลาที่มือของเขาประสานกับมือของเธอ

            “ไปคุยกันต่อที่บ้านเถอะยัยครี เจมส์คะช่วยถือกระเป๋าให้เพื่อนอรหน่อยสิคะ”

            “ไม่เป็นไรยัยอร ฉันถือของฉันเองได้ ครีถือเองได้ค่ะคุณเจมส์”

            “ไม่เป็นไรครับ ผมช่วยดีกว่า”

            “ไปๆ เถอะยัยครี เขาถือให้ดีแล้วล่ะ เดินตามมานะคะเจมส์”

            อิงอรออกคำสั่งให้สามีของเธอนั้นทำตาม และชายหนุ่มก็ทำตามคำสั่งของภรรยาแต่โดยดีไม่มีปริปากบ่นสักคำ แต่เพื่อนรักนั้นไม่ค่อยชอบใจสักเท่าไหร่กับท่าทางที่วางมาดจนเกินไปของอิงอร

            “แกทำไมไปใช้เขาแบบนั้นล่ะยัยอร เขาเป็นผัวแกนะไม่ใช่คนรับใช้ แกน่าจะให้เกียรติเขาบ้างสิ”

            “ช่างมันเถอะน่า ไม่เห็นเขาจะว่าอะไรเลย ฉันสั่งอะไรเขาก็ทำตามทุกอย่างแหละ เดินเร็วๆ เข้ายัยครี ฉันหิวข้าวแล้ว แม่บ้านที่บ้านฉันเตรียมอาหารไว้รอแกเยอะแยะเลย”

            “ป่านนี้แล้วแกยังไม่ได้กินข้าวอีกหรือไงยัยอร นี่มันเลยเวลามาเยอะแล้วนะ”

            “ยังเลย ก็ฉันรอแกนั่นแหละ อีกอย่างเจมส์เขาก็...”

            “นี่!!! แกอย่าบอกนะว่าที่แกมารับฉันช้าเพราะแกมัวแต่...กันอยู่”

            “ใช่แหละแก ฉันจะตายอยู่แล้ว วันหนึ่งๆ ไม่รู้กี่รอบ”

            “ยี้!!! แกเอาเรื่องแบบนี้มาพูดเล่นอย่างสนุกปากได้ไงยัยอร”

            “ฉันก็เป็นของฉันมานานแล้ว ทำไมแกไม่ชินสักทีล่ะแม่กุลสตรีไทย เดินเร็วๆ เข้ามัวแต่เดินหนีบอยู่นี่เมื่อไหร่จะถึงรถกัน”

 

            อิงอรจูงมือเพื่อนของเธอเดินออกไปจากตัวอาคารของผู้โดยสารขาเข้าโดยที่ไม่ได้หันมาให้ความสนใจกับผู้เป็นสามีเลยแม้แต่นิดเดียว และการกระทำของผู้เป็นภรรยาที่เริ่มแสดงออกให้เห็นอย่างชัดเจนแล้วว่าเป็นเธอเป็นคนเช่นไรซึ่งการที่เธอเป็นแบบนี้ก็เริ่มสร้างความเบื่อหน่ายอย่างเหลือแสนให้กับเจมส์ จาคอปเจ้าพ่อแห่งวงการไอทีของแวนคูเวอร์แห่งนี้เป็นอย่างมาก ทั้งๆ ที่เธอเขาเพิ่งจะจัดงานแต่งงานที่ใหญ่โตมาเมื่อสองสัปดาห์ที่แล้วนี่เอง

ความคิดเห็น